ب نظرم ارزش آدما خیلی مهم تر از تعداد آدماس.
شاید با پدر و مادرم احساس نزدیکی نداشته باشم ولی یک سنی ب بعد رو رد کنین میفهمین ک شما ب جز اونا کسی رو ندارین و اونا هم ب جز شما کسیو ندارن. هر چقدرم تاکسیک و ردفلگ باشن و کلی تروما بهتون داده باشن بازم انگار هیچ کس جز اونا صادقانه براتون کاری رو انجام نمیدن و هواتون رو ندارن.

پارتنرم هم ک یقینا باید نزدیک ترین فرد بهم باشه، حتی از خودم ب خودم نزدیک تر وگرنه با کسی وارد رابطه نمیشم. برای روابط احساسی خیلی ارزش زیادی قائلم و هر شخصی رو لایق جایگاه پارتنر نمیدونم.

البته این راجب همه خانواده ها صدق نمیکنه...

به نظرت میتونیم یه دوست رو تو دایره ی امنی که مامان بابا هستن بذاریم؟
تو این کارو میکنی؟

راستش من نمیتونم روابط دوستانه خیلی نزدیک و صمیمی ای تشکیل بدم.
خیلی تو زندگیم تلاش کردم اما ی مشکلی دارم و اون اینه ک من نمیتونم هر روز با ی دوست چت کنم و هر هفته باهاش برم بیرون.
ممکنه ی روز خیلی خوب باشم با دوستم ولی فرداش بخوام تنها باشم و این تنهایی شاید یک ماه هم طول بکشه و من از دوستم خبر نگیرم و پی اماشو سین نزنم یا دیر سین بزنم.
و سر این اخلاقم خیلییییی دوستام باهام مشکل داشتن.
همیشه تلاش میکردم بهتر باشم ولی این من بودم. و تا خودم چیزی رو نخوام و با میل خودم انجام ندم نمیتونم ارتباط بگیرم. انگار همه چیز زوری و فیکه و من تحت فشارم و میخوام از اون جمع فرار کنم.

سو آره ... من دوست خوبی نیستم.
اگه بخوام روابطم با آدمای اطرافمو مثل لایه های پیاز در نظر بگیرم , دوست تو اولین لایه قرار نمیگیره.
ولی لایه های بعدی بله.

فاطمه تنها دوستمه ک با این اخلاق گهم کنار اومده و منو همینطور ک هستم پذیرفته.

واقعا ستایشش میکنم.🤌🏻

درسا تو حسادت نمیکنی دوستت یک دوست جدید داشته باشه؟

نه.

ولی از دیدن حسادت های کیوت دوستام خوشم میاد.
تاکید میکنم : حسادت های کیوت*

حسادتای غیر کیوت از نظرت چی هستن؟

واضحه دیگه.
ب جایی برسن ک باید جواب پس بدی و ریده شه ب اعصاب و روانت.

https://t.me/DoNotAddPopulation/5797
منم دقیقا همین شکلیم.
حتی خیلی وقتا یهو از اون رابطه ی دوستی میکشم کنار و کامل واسه یه مدت طولانی محو میشم و اون لحظه این شکلیم که اوکی این رابطه ی دوستی تمومه و اون لحظه طرف مقابل رو مقصر میدونم که نتونسته به اندازه ی کافی تلاش نکرده فضای امنی رو برای دوستیمون ایجاد کنه و من باهاش احساس راحتی نکردم و بخاطر همین نیاز به یه تایم طولانی دارم تا باز برگردم به خودم و اون رابطه ی دوستی رو یا ادامه میدم یا رهاش میکنم.

من کسیو مقصر بابت چیزی نمیدونم.
اگه یک نفر رفتار ناشایست داشته باشه دوستی رو تمام میکنم.
در غیر این صورت می‌دونم ک این اخلاقم آسیب زنندس و اگه قراره کسی مقصر باشه ، اون شخص منم.

ترجیح میدم با افرادی دوست باشم ک پیششون احساس گناهکار بودن نکنم. :)

مگه تراپی تر از تمیز کردن کشو ها هم داریم ؟!!!

مگه تراپی تر تر از حمام رفتن و اسکین کر هم داریم؟!!!