حالا فقط باید موزیکای قبلیشون رو مثل یک خاطره ارزشمند نگه دارم و با همونا تا آخر عمرم سر کنم ...

احساس اون شخصی رو دارم
ک آخرین نفره از ی موضوع باخبر میشه یا آخرین شخصیه ک ب مهمانی دعوت میشه یا شایدم آخرین شخص خونس ک باقی مونده غذا ها نصیبش میشه.
حس عجیبیه.

این موزیک هیچ وقت تکراری نمیشه.

برای درسا
« ب کیرم ترین وضعیت روحی و روانی »
رو آرزو میکنم.

دلم میخواد دوباره ریواچش کنم :)