یکی از روزهای چهل سالگیت
در میان گیر و دار زندگی ملال آورت
لابه لای آلبوم عکس هایت
عکس دختری مو مشکی را پیدا میکنی

زندگی برای چند لحظه متوقف میشود
و قبض های برق و آب برایت بی اهمیت

تازه میفهمی
بیست سال پیش
چه بی رحمانه
او را
در هیاهوی زندگی جا گذاشتی! @Distortedhuman

یک مرگ تدریجی
تدفین یک رویا
سلب زندگی کردن
وداع همیشگی
بر گورم نوشته خواهند شد
اولین باری نبود که مرگ را تجربه کرد . . . @Distortedhuman

چرا درک نمیکنید؟
چرا کسی نمیخواهد بفهمد
که من خوشبختم
در خلوتِ خاموشِ خودم خوشبختم
با هیچکس ها درکنارم خوشبختم
کسی باید بفهمد که
من در خلوت شب های سرد , خوشبختم!
@Distortedhuman

صبح رو با یه اتمسفریک دووم شروع کنیم . . . 👆

چيزهايی هست
خيلی بدتر از تنهايی
اما سال‌ها طول می کشد تا اين را بفهمی
وقتی هم که آخر سر می فهمی اش ديگر خيلی دير شده و
هيچ چيز بدتر از
خيلی دير نيست . . . !
@Distortedhuman

پیشنهاد میشه !👆

مثل ِ سیگار ِ نصفه
اُفتادم،

در جهانی که
پمپ ِ بنزین بود . . .
@Distortedhuman

سَرم انگار به جوش آمد و مغزم پوسید...

سرطانی شدم و مرگ لبم را بوسید . . . @Distortedhuman

من را بگذارید که پامال شود...بازیچه ی اطفالِ کهنسال شود

من را بگذارید به پایان برسد...شاید لَت و پارَم به خیابان برسد

من شاهدِ نابودی دنیای منم...باید بروم دست به کاری بزنم . . . @Distortedhuman