سرزمینی که «پخمگانش» شاغل
باشند و «نخبگانش» بیکار !
صادراتش «متفکر» باشد
و وارداتش «مخدر» !
«قبرهایش» خریده شوند
و «مغزهایش» فروخته !
«گورستان» تاریخ است
نه سرزمین «زندگان» !
@Distortedhuman
سرزمینی که «پخمگانش» شاغل
باشند و «نخبگانش» بیکار !
صادراتش «متفکر» باشد
و وارداتش «مخدر» !
«قبرهایش» خریده شوند
و «مغزهایش» فروخته !
«گورستان» تاریخ است
نه سرزمین «زندگان» !
@Distortedhuman
ما ناآگاهانه اعتقادات بسیاری
را از خانواده بر می گیریم ؛
بی آن که از خود بپرسیم :
"این باورها مرا نیرومند
می کنند یا خیر !"
@Distortedhuman
را از خانواده بر می گیریم ؛
بی آن که از خود بپرسیم :
"این باورها مرا نیرومند
می کنند یا خیر !"
@Distortedhuman
Forwarded from Hawar band
****** مرغ سخندان ******
شعر: سعدیِ شیرازی
نوازندگان میهمان :
پرهام شاه محمدی (الکتریک گیتار)
بهمن بنی هاشمی (تنبک)
با تشکر ویژه از : حجت معصومی
شعر: سعدیِ شیرازی
نوازندگان میهمان :
پرهام شاه محمدی (الکتریک گیتار)
بهمن بنی هاشمی (تنبک)
با تشکر ویژه از : حجت معصومی
نه دل آزرده،نه دلتنگ،نه دلسوخته ام
یعنی از عمر گران هیچ نیندوخته ام
پاسخ ساده ی من سخت تر از پرسش توست
عشق درسی ست که من نیز نیاموخته ام
رو سیاه محک عشق شدن نزدیک است
سکه ی قلب زیانی ست که نفروخته ام
برکه ای گفت به خود،ماه به من خیره شده ست
ماه خندید که من چشم به "خود" دوخته ام
شده ام ابر که با گریه فروبنشانم
آتش صاعقه ای را که خود افروخته ام
@Distortedhuman
یعنی از عمر گران هیچ نیندوخته ام
پاسخ ساده ی من سخت تر از پرسش توست
عشق درسی ست که من نیز نیاموخته ام
رو سیاه محک عشق شدن نزدیک است
سکه ی قلب زیانی ست که نفروخته ام
برکه ای گفت به خود،ماه به من خیره شده ست
ماه خندید که من چشم به "خود" دوخته ام
شده ام ابر که با گریه فروبنشانم
آتش صاعقه ای را که خود افروخته ام
@Distortedhuman