نه کاری از من برمی‌آید
و نه از تو...
زخم چه می‌تواند بکند
با چاقویی که در آن می‌چرخد؟

#نزار_قبانی

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

بنشین
که تو را نیست کسی،
یار‌تر از من...!

#هلالی_جغتایی


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

... و آفتاب

در کبود دره های آب غرق شد ...

هوا بد است، تو با کدام باد میروی ؟

چه ابر تیره ای گرفته سینه تورا ؟

که با هزار سال بارش شبانه روز هم، دل تو وا نمی شود ...

#ابتهاج

«به انتظارِ تصویرِ تو این دفترِ خالی تا چند تا چند ورق خواهد خورد؟»

#احمد_شاملو


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

«آیا غم تنها چیز این دنیا نیست که آدم ها واقعا صاحبش هستند.»

‏#ولادیمیر_ناباکوف

@Distortedhuman

انگور بدمستی بودم
که بر شاخه عربده می‌زد
کوهستانی غمگین
که به تو فکر کرد و معدن طلا شد

همان روز که مرا خاک آفرید
گردو غباری پراکنده شدم
بر شیشهٔ خانه ات نشستم
تا تماشایت کنم
و تو در بی حواسی پاکم کنی.



#جواد_گنجعلی

@Javadganjali1

«و آسمانِ آن سال، هیچ رادی نکرد به باران.»

‏#بیهقی



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

و من گاهی
نه صورتت
نه چشمانت
که دلم می‌خواهد صدایت را ببینم

#ناظم_حكمت


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

امرسون می‌گفت هر بار قلمت خشک می‌شود و نمی‌توانی بنویسی بنشین و برای آن‌که دوستش داری نامه‌ای مفصل بنویس. گرهِ کارت باز می‌شود.


تا روشنایی بنویس

#احمد_اخوت



@Daar_wag
#هنررا‌به‌دست‌اهلش‌برسانید



✅داروگ‌ مجلهء شعر و سینمای شاعرانه✅

«افسانه‌های پریان برتر از حقیقت‌اند: نه از آن جهت که به ما می‌‌گویند اژدها وجود دارد، بلکه از آن جهت که به ما می‌گویند اژدها نیز از پا در می‌آیند.»

• جی. کی. چسترتون

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

در سرزمین من اول زن طلوع می‌کند
بعد آفتاب...


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

چقدر انسان جسور می‌شود وقتی مطمئن است کسی دوستش دارد.

#فروید

نامه به نامزدش


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پدرم همیشه می گفت:
" زود خوابیدن و زود بیدار شدن ، آدم را سالم ، پولدار و عاقل می‌کند".
در خانه ساعت هشت چراغها خاموش بود.
و سپیده دم با بوی بیکن و قهوه و نیمرو از خواب بلند می‌شدیم.

پدرم یک عمر این دستور را دنبال کرد.
اما خودش جوان مُرد و مفلس بود و فکر می‌کنم چندان هم عاقل نبود.

من نصیحت او را گوش نکردم،
دیر خوابیدم، دیر بیدار شدم.
حالا نمی گویم دنیا را فتح کرده ام،
اما ترافیک صبح‌ها را دیگر ندارم
از خیلی از دردسرهای معمولی دورم
و با آدم‌های جدید و بی‌نظیری آشنا شده‌ام
یکی از آنها خودم؛
کسی که پدرم هرگز او را نشناخت...

#چارلز_بوکوفسکی


@Daar_wag
#شعررا‌به‌دست‌اهلش‌برسانید
🌸 داروگ‌ خانهء شعر 🌸

چگونه جهان به غربتِ ابدی
دوباره عادت خواهد کرد
اگر تو را نبیند؟

#رضا_براهنی


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

از زندگی بدون تو
بیشتر از مردن ترسیده‌ام
عشق
برای به زانو درآوردن آدمی کافی است؛

به چشم‌هایت نگاه می‌کنم
جهان رنگ می‌بازد
و قرارم را از یاد می‌برم

زندگی سعی بیهوده است
دل دیوانه می‌خواهد
و تحمل بسیار
جهان تنها در میخانه‌ها متوقف می‌شود
غم‌ها دوری می‌کنند
تا میان دستان ما
گلی قرمز بروید.


#جواد_گنجعلی


@Javadganjali1

تنوری را چون آتش به غايت تيز باشد،
از او منفعت نتوانی گرفتن و نزديك او نتوانی رفتن
و از چراغی ضعيف هزار فايده گيری.


فیه ما فیه

#مولانا

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

«نفس به نفسِ من بده آنگونه که غریق را نجات می‌دهند…»

هالیتا پوشویاتوسکا


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

گفته بودم که دل از دست تو بیرون آرم
باز دیدم که قوی پنجه درانداخته‌ای

#سعدی



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

باید بپذیری که برخی افراد
برای همیشه در قلبت جا خواهند داشت
بدون اینکه جایی در زندگی‌ات داشته باشند...


#هاروکی_موراکی


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

«عتابِ یارِ پری‌چهره عاشقانه بکِش
‏که یک کرشمه تلافیِ صد جفا بکند.»

‏#حافظ



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

بعضی‌ها دوست دارند شعر را


بعضی‌ها —
یعنی نه همه.
حتا نه اکثریتِ همه، بلکه اقلیت.
اگر مدرسه‌ها را به حساب نیاوری
که در آن‌جا شعر اجباری‌ست
و خودِ شاعران را.
و شاید از میان هزار نفر، دو نفر پیدا شود.
‌
‌
دوست دارند —
اما آش رشته را هم دوست داریم،
تعارف‌ها و رنگِ آبی را دوست داریم،
شال گردنِ کهنه را هم دوست داریم،
دوست داریم حق با ما باشد،
نوازش‌کردنِ سگ‌ها را دوست داریم.
شعر را —
اما این شعر چیست.
پاسخ‌های تردیدآمیزی که داده شده
یکی دو تا نیست.
اما من می‌دانم و نمی‌دانم، و می‌چسبم به همین،
مثلِ حفاظِ پله‌ها.




Wisława Szymborska
#ویسواوا_شیمبورسکا
آدم‌ها روی پل
ترجمه‌ی مارک اسموژنسکی، شهرام شیدایی، چوکا چکاد
‌
@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷