اﺯ ﺗﺮﺱ ﺑﯽ کسی ،
ﺑﻪ ﺁﻏﻮش‌های ﭘﯿﺶ ﭘﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ،
ﭘﻨﺎﻩ ﻧﺒﺮ ...!

ﻫﺮ ﺗﺎﺯﻩ ﻭﺍﺭﺩ
رنجی ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ ...!

_سیـمین بهبـهانی


#post_rock
#modern_classical
#instrumental
#cinematic

📽Alphaville (1965) by Jean luc Godard

Epoche Magazine➡️
@epochemagazine

کدام‌یک زیباتر است؛ ترنّم با نام شهرهای دوردست، درحالی‌که به نقشه‌ی جغرافیا خیره شده‌ای، یا شبانه راه‌ رفتن در خیابان‌های آن شهرها؟ چرا مرا ملامت می‌کنی که به سفر معتادم؟! افیون من شهرهایی است که پیش از این آن‌ها را ندیده‌ام، و سرزمین‌هایی که مرا به خود نخوانده‌اند! زیرا که من زنی هستم پایدار در عشق به آزادی‌... در این راه مرا درمانی نیست... و خود نیز می‌خواهم درمان نشوم...


📗 عاشق آزادی
✍غاده السمان


@distortedhuman

بیایید برای ۸ دقیقه با شعر سعدی و آواز شجریان
تار و پود روحمان را در هم تنیده کنیم، در هست و نیست جهان غرق نشویم، منالیدن دل را شرح دهیم
و بگوییم " فارغی از فغان من گر به فلک رسانمش"

@epochemagazine

شراب برای فرو نشاندن غم و اندوه زندگی است. خیام پناه به جام باده میبرد و با می ارغوانی میخواهد آسایش فکری و فراموشی تحصیل بکند. خوش باشیم، کیف بکنیم، این زندگی مزخرف را مخصوصاً فراموش بکنیم، چون در مجالس عیش ما یک سایه‌ی ترسناک دور میزند، این سایه مرگ است. کوزه شراب لبش را که به لب ما میگذارد آهسته بغل گوشمان میگوید: من هم مثل تو بوده‌ام، پس روح لطیف باده را بنوش تا زندگی را فراموش بکنی !

| صادق هدایت |

Join US! @Distortedhuman

خدایان سیزیف را محکوم کرده بودند که دائما سنگی را به بالای کوه بغلتاند، تا جایی که سنگ به خاطر وزنش به پایین می افتاد. آن ها به دلایلی فکر می کردند که تنبیه وحشتناک تری از کار عبث و بی امید وجود ندارد!

آلبر کامو
افسانه سیزیف
@Distortedhuman

#ambient #electronic #modern_classical #chill_out

BACK TO BLACK

من و تو
سر از یک گلدان درآوردیم؛
مرا از ریشه درآوردند
تا جا براي تو باز شود

علف هرز نبودم؛
دوستت داشتم،
گل نمی‌دادم
تا تو بیشتر دیده شوی


#جواد_گنجعلی

https://t.me/Distortedhuman

.
.
.

۰۰:۰۰

گریه ای افتاد در من بی امان
در میان اشک ها پرسیدمش :
« خوش ترین لبخند چیست ؟ »
شعله ای در چشم تاریکش شکفت
جوش خون در گونه اش آتش فشاند
گفت :
« لبخندی که عشق سربلند
وقت مردن بر لب مردان نشاند »


_ من ز جا برخاستم ، بوسیدمش _


#هوشنگ_ابتهاج

روشن کن ببینیم چی پیش میاد ...

#post_rock

دکتر کافکا تقریبا با عصبانیت به چشم‌هایم خیره شد و با صدایی آهسته و گرفته که پیدا بود احساس شدیدی را کتمان می‌کند، گفت:
"اشتباه می‌کنید، من در قفس هستم."

می فهمم، اداره…

دکتر کافکا حرفم را قطع کرد: "نه تنها در اداره، بلکه اصولا."
دست راستش را مشت کرد و روی سینه‌اش گذاشت:
میله‌ها در درونِ من‌اند.

#گفتگو_با_کافکا
گوستاو یانوش

Kafka
@Distortedhuman