| Distorted Human |

2.47K views11:32

شعر "تنهایی" اثر ادگار آلن پو با صدای چارلز بوکوفسکی کبیر:

از کودکی چنان‌که دیگران بودند نبودم
چنان‌که دیگران دیدند ندیدم
شور و شوقم را
از بهارِ همگان نیاوردم
اندوهم را از آن سرچشمه نگرفتم
قلبم را در همان حالت
به شادی برنینگیختم
و هرچه را دوست داشتم
تنها دوست داشتم
آن‌گاه در کودکی‌ام
در سپیده‌دمانِ زندگانیِ بس طوفانی‌ام
از ژرفای هرچه نیک است و بد
رازی سرکشید که هنوز در من است
از سیلاب یا چشمه
از صخره‌ی سرخِ کوهستان
از خورشیدی که غلتان
در رنگِ زرینِ پاییزی‌اش گردِ من گشت
از آذرخش در آسمان
آن‌گاه که پروازکنان از کنارم گذشت
از تندر و طوفان
و ابری که در نگاهم
(آن‌گاه که باقیِ آسمان آبی بود)
به هیئتِ شیطان درآمد

From childhood’s hour I have not been
As others were—I have not seen
As others saw—I could not bring
My passions from a common spring—
From the same source I have not taken
My sorrow—I could not awaken
My heart to joy at the same tone—
And all I lov’d—I lov’d alone—
Then—in my childhood—in the dawn
Of a most stormy life—was drawn
From ev’ry depth of good and ill
The mystery which binds me still—
From the torrent, or the fountain—
From the red cliff of the mountain—
From the sun that ’round me roll’d
In its autumn tint of gold—
From the lightning in the sky
As it pass’d me flying by—
From the thunder, and the storm—
And the cloud that took the form
(When the rest of Heaven was blue)
Of a demon in my view—

2.85K views11:33