طب، تشریح و آناتومی
1.19K subscribers
86 photos
18 videos
57 files
208 links

مگر آن شِهاب ثاقبْ مددی دهد سُها را...
🌺 @Astrology786
🌼 @Marefat786
💐 @Reason786
🔥 @Saqeb786
@Aresmatiq
⁉️ @Farazehn
«وَعَلَامَاتٍ ۚوَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ؛ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ»
💫 @shahab_saqeb
www.shahab-saqeb.com
Download Telegram
بيان: روح و ارواح در عبارت نقل شده ى بالا به معناى روح بخارى و ارواح بخارى است.
روحى كه در كتب طب استعمال مى‌شود غير از روح به معناى نفس ناطقه ى انسانى است. روح بخارى جسم لطيف گرم است كه از لطافت و صفوت اخلاط‍‌ اربعه ى تن حاصل مى‌شود و روح به معناى نفس ناطقه ى انسانى وراى جسم و جسمانى و فوق طبيعت مادى است.
به قول شيخ رئيس در بعضى از رسائلش: روح بخارى را جان گويند و نفس ناطقه را روان.
روح بخارى حامل قواست. و چون قوا اصناف سه گانه ى حيوانى، نفسانى و
طبيعى‌اند، روح بخارى حامل آن ها را نيز بر سه صنف دانسته‌اند و به صورت جمع، ارواح بخارى گويند.
يكى از مسائلى كه در كتب طبّى قدما بدان نظر و اهتمام تام داشتند اين بود كه در فرق ميان روح بخارى مادى و روح انسانى مجرد از ماده هشدارى دهند كه روح در كتب طبى روح بخارى است نه روان انسانى، بلكه فيلسوف قسطا بن لوقا معاصر ثابت بن قره و يعقوب بن اسحاق كندى در قرن سوم هجرى رساله‌اى به نام «الفصل بين الروح و النفس» - يعنى فرق ميان روح بخارى و نفس ناطقه - نوشته است.
علامه حسن زاده آملی اين رساله قسطا را - پس از تصحيح و اضافاتى توضيحى - در كتاب «سرح‌العيون فى شرح‌العيون» در شرح عين يازدهم «عيون مسائل‌النفس» درج كرده است.


•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
طب، تشریح و آناتومی
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈• کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇 🌸🌺🌼 @dissection786
على بن ربن طبرى در «فردوس‌الحكمة» و همچنين على بن عباس اهوازى در كتاب «كامل‌الصناعة»به تفصيل در فرق ميان روح بخارى مادى و نفس ناطقه ى مجرد از ماده أعنى روح انسانى بحث فرموده‌اند.
على بن ابى الحزم قرشى در «كليات طب» در بيان فرق ياد شده گويد:
«الأرواح و لانعنى بها ما تسمّيه الفلاسفة النفس النّاطقة كما يراد بها فى الكتب الإلهية بل نعنى بها جسماً لطيفاً بخارياً يتكوّن عن لطافة الأخلاط كتكون الأعضاء عن كثيفها و الأرواح هى الحاملة للقوي.»
يعنى: ما طبيبان كه در كتب طب گوييم ارواح، مراد ما آن ارواحى نيست كه فلاسفه در كتب حكمت الهيه به اسم نفس ناطقه از آن بحث مى‌كنند، بلكه مقصود ما از ارواح، آن جسم لطيف بخارى است كه از لطافت و صفوت اخلاط چهارگانه متكون مى‌شوند چنان كه اعضاى بدن از كثيف و غليظ آن اخلاط متكون مى‌شوند و ارواح بخارى حامل قوايند.
در اين رساله به همين مقدار در بيان فرق مذكور اكتفا مى‌كنيم.
در دو درس ۱۲۹ و ۱۳۰ كتاب «دروس معرفت نفس» (۵ و ۶) به پارسى و در شرح عين يازدهم كتاب «سرح‌العيون فى شرح‌العيون» به تازى به طور مستوفا فرق مذكور را تقرير و تحرير كرده‌ايم و طالب را بدان دو كتاب ارجاع مى‌دهيم و بحث تشريح را دنبال مى‌كنيم.

در بعضى از مطالب فقهى مثل تعيين كعبين براى مسح پا در مسئله ى وضو و مسائلى از كتاب ديات، و فهم برخى از روايات مانند حديث توحيد مفضّل و غيرها سخن از تشريح به ميان مى‌آيد و وجه حاجت به علم تشريح دانسته مى‌شود، چنان كه در تفاسير قرآنى در بيان كريمه ى (يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذٰا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاٰةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرٰافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ)

جناب شيخ بهايى در شرح حديث چهارم كتاب «اربعين» به تفصيل در تشريح كعبين بحث فرموده‌است، چنان كه در چند جاى كتاب «كشكول» از كتب تشريح بحث آن را به ميان آورده است:
«من شرح القانون للقرشى فى تشريح الساق...»
«من التفسير الكبير للإمام الرازى: جمهور الفقهاء علي أنّ الكعبين هما العظمان
الناتيان من جانبى الساق...»

«فى تفسير النيشابورى جمهور الفقهاء علي أنّ الكعبين هما العظمان الناتيان من جانبى الساق. و قالت الإمامية و كلّ من قال بالمسح أنّ الكعب عظم مستدير موضوع تحت عظم الساق حيث يكون مفصل الساق و القدم كما فى أرجل جميع الحيوانات و المفصل يسمّي كعباً و منه كعوب الرمح لمفاصله...»
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
در كتاب شريف «جواهرالتشريح» تأليف طبيب على همدانى، تشريح كعب به تفصيل بيان شده است كه:
«كعب استخوانى است غيرمنتظم كه در تحت قصبه ى كبرا و خلف زورقى و فوق عقب و انسى قوزك وحشى واقع شده و با آن ها اتصال مفصلى دارد.»
فعلاً هدف ما اين نيست كه در بحث و تحقيق تعيين كعبين وارد شويم، بلكه غرض تنبيه بدين است كه در بسيارى از مسائل فقهى سخن از معرفت به علم تشريح پيش مى‌آيد.
مرحوم مجلسى در مجلد چهاردهم «بحار» طبع كمپانى فصلى به اشباع در تشريح آورده است كه فقط اهميت نقل و حكايت از كتب متداوله در تشريح دارد؛ ولى متعرض مسئله ى تشريح بدن انسان از نظر فقهى نشده است، مگر اين كه گفته شود نقل يك دوره تشريح در يك جامع روايى مانند «بحارالأنوار» تصديق و اعتراف صاحب كتاب و امضا و اجازه ى آن بر تشريح است؛ مانند نقل يك دوره رساله ى قبله شاذان بن جبرئيل قمى در كتاب صلوة «بحار» كه مجلد هجدهم طبع كمپانى است.
ولكن اين نظر، صورت استحسانى دارد و به اطلاق دال بر تجويز تشريح بدن مرده نيست، مگر اين كه امر لزوم و ضرورت را به تشريح ضميمه كرد و حكم به جواز آن داد، چنان كه گفته آيد.
در شريعت اسلام تشريح بدن ميت مسلمان منهى و حرام است و قطع هر عضوى از اعضاى ميت موجب تعلّق ديه بر قاطع آن مطابق احكام كتاب ديات است، مگر اين كه به حكم ضرورت و لزوم - چنان كه اشاره شده است - در صورت عدم تمكن به ميت غير مسلم براى حفظ حيات جامعه‌اى مثلاً تجويز شود.

•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
مؤلف كتاب «تشريح‌البشر» مرحوم طبيب محمد بن عبدالصبور تبريزى خويى در مفتتح آن گويد:
«و در حين تحرير اين كتاب تشريح كه سال هزار و دويست و هفتاد و يك هجرى بود، و پيش از آن نيز چند جثّه از اجسام اموات به طريق شرعى تشريح نموديم؛ زيرا كه معالجه ى امراض بدون فهميدن تشريح، ظنى مى‌باشد نه يقينى.»

نگارنده گويد: مؤلف «تشريح‌البشر» طبيبى مسلمان و شيعى دوازده امامى است، چنان كه خطبه ى كتاب ياد شده‌اش به مذهب او نصّ صريح است. آن كه فرموده است: «چند جثه از اجسام اموات به طريق شرعى تشريح نموديم،...» قيد «به طريق شرعى» را در كتب تشريح مسلمانان ديگر نيز ديده‌ايم؛ و اگر در كتاب تشريحى تصريح بدين قيد - أعنى تشريح بدن انسان به طريق شرعى - نفرموده‌اند، دليل بر اين نيست كه مطلقاً تشريح بدن انسان نمى‌كردند.

بنابراين تفوّه و توهم به اين كه چون اسلام تشريح بدن انسان را منع كرده‌است مسلمانان تشريح نمى‌دانستند و به تبع آن جرّاحان خوبى مثلاً نبوده‌اند، و امثال اين گونه اتهامات، بى‌اساس است، چنان كه كتب تشريح آن بزرگواران از قديم‌الدهر و تلاش زائدالوصف آنان بر تكامل و ترقى علوم، شاهد صادق بر اين مدعايند و در اوائل اين رساله از «كشف‌الظنون» نقل كرده‌ايم كه گفت: «كتب التشريح أكثر من أن تحصى.» علاوه اين كه تشريح جسد انسان در مذهب يهود و نصارى نيز ممنوع است و بسيارى از مشرحين قديماً و حديثاً از اهل كتاب اند.


•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
در جواز تشريح ميّت انسان به طريق شرعى كه بدان تمسك كرده‌اند نياز به بسط سؤال است كه مرادشان از طريق شرعى در تجويز تشريح چيست‌؟ در بادى نظر وجوهى احتمال مى‌رود:
۱ - مراد اين باشد كه در صورت تمكّن و دسترسى به ميّت غير مسلمان، تشريح آن منع شرعى ندارد. لذا مُشَرّح مسلمان به تشريح ميّت كافر، نه گناهى را مرتكب مى‌شود و نه ديه‌اى بدو تعلّق مى‌گيرد. اين وجه نظرى صحيح و بى‌دغدغه است.

۲ - و يا منظور اين باشد كه مباشر عمل ديگرى است؛ يعنى بدن ميّت را ديگرى تشريح مى‌كند و اين شخص عمل او را مى‌بيند و لاجرم بدان تعليم مى‌گيرد و به تشريح آگاه مى‌شود؛ و اگر اشكالى شرعى روى آورد، متوجّه بدان مباشر عمل است نه بدين شخص ناظر عمل؛ چنان كه مرحوم طبيب على بن زين‌العابدين همدانى در كتاب «جواهر التشريح» گويد:
«در شهر پاريس كه مؤلف مقيم بود هر ساعت بر جمعى كه مشغول تشريح بودند مى‌گذشتم و آن چه از اعمال آن ها تازگى داشت به امعان نظر مى‌نگريستم و آن چه را نمى‌دانستم مى‌پرسيدم. و همه روزه پس از فراغ از تشريح از چهار ساعت بعد از ظهر إلى غروب آفتاب نيز در مدرس آن مدرسه قطعه ى تشريحى كه تازگى داشت مثل عظام و عضلات باطن گوش يا يكى از طبقات و سائر اجزاى چشم يا جزئى از اجزاء دماغ، يا مفصلى از مفاصل و امثال آن ها را حاضر كرده درس مى‌گفتند و فعلاً به همه نشان مى‌دادند مى‌ديديم...»

اين وجه نيز براى ناظر به عمل تشريح، اشكال شرعى از قبيل حرمت تشريح و ديه پيش نمى‌آورد؛ به خصوص اگر موضوع عمل تشريح بدن كافر باشد. آرى، اگر بدن مسلم باشد، مَسّ بدنش قبل از غسل ميت موجب غسل مسّ ميّت است؛ و نگاه به بدن و عورتش هرگاه محرم نباشد، و نظر به عورتش هرگاه محرم غير از زنش بوده باشد حرام است؛ و اگر موضوع تشريح و يا بيمارى و عمل جراحى عورت مرد يا زن بوده باشد، مسئله ى ديگر است؛ ولكن اين مسائل خارج از مسائل عمل تشريح و تعلق ديه است.



•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
۳ - و يا مقصود اين باشد كه مشرّح با تمكّن به بدن كافر، مرتكب گناه بشود و بدن مسلمانى را تشريح كند و پس از آن ديه ى قطع هر يك از اعضا را به تفصيلى كه در كتاب ديات آمده است بپردازد. ولكن اين وجه را طريق شرعى نتوان گفت؛ زيرا كه شرع چنين اجازه بدو نداده است؛ ولكن چون گناه كرده است و بدن مسلم را با تمكن به بدن كافر تشريح كرده است، وجوب تأديه ديه بدو تعلّق مى‌گيرد.
۴ - و يا در معناى «طريق شرعى» چنين گفته شود كه تشريح بدن مسلمان به اذن خود آن مسلمان يعنى به وصيّت او باشد و يا به اذن ولى او باشد. ولكن اين وجه، صرف توهم و پندار است؛ زيرا كه شارع رخصت چنين وصيّت و اذن را به كسى نداده است؛ و اگر مسلمانى وصيّت كند كه بدن او را پس از مرگ وى تشريح كنند، وصيّت او مسموع نيست و مشرّح آن آثم است و مطابق دستور شرع وجوب تأديه ى ديه به او تعلق مى‌گيرد؛ مگر عناوينى ديگر با آن وصيّت ضميمه شود كه گفته آيد.
۵ - و يا مفهوم آن اين باشد كه تشريح بدن ميّت مسلمان مطلقاً چه با تمكّن به بدن غير مسلم و چه با عدم تمكّن، به عنوان تعليم و تعلّم علم تشريح جايز باشد. ولكن اين وجه نيز غير موجّه است؛ زيرا كه با فرض تمكّن به بدن ميّت كافر، تشريح بدن مسلم مطلقاً جايز نيست. و با فرض عدم تمكّن باز تشريح بدن مسلم براى مجرد تعليم و تعلّم موجب تعلّق ديه خواهد بود و صرف تعليم و تعلّم تشريح مجوّز تشريح
بدن مسلمانى نمى‌شود.
۶ - و يا مدلول «طريق شرعى» در عبارت آنان اين باشد كه ضرورت مبرم حاكم به تشريح بدن ميت مسلمانى بوده باشد. بدين بيان كه تشريح بدن غير مسلمان به علت عدم تمكّن و دسترسى بدان ممكن نباشد، و حيات افراد مسلمان جامعه هم به تشريح بدن مسلمانى توقف داشته باشد؛ در اين صورت با چنين ضرورت مبرم، قول به جواز آن موجه است و با مشروع بودن آن سقوط ديه نيز موجه است.
آن كه در پايان شماره ى چهارم گفته‌ايم: «مگر عناوينى ديگر با آن وصيّت ضميمه شود كه گفته آيد»، مراد ما همين ضرورت مبرم است كه در اين شماره ى ششم تقرير كرده‌ايم؛ يعنى مثلاً ضرورت مبرم، تشريح بدن مسلمانى را ايجاب كند و شخص مسلمان موصى هم احساس اين ضرورت مبرم كرده باشد و وصيّت كند كه بدن او را تشريح كنند. اين وصيّت را مى‌توان گفت كه مسموع است.




•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
و برخى از احتمالات ديگر نيز در بيان طريق شرعى مانند اجبار مشرّح به تشريح ميت مسلمان و نحو آن روى مى‌آورد. كيف كان، بناى آناتوميست‌هاى مسلمان از قديم‌الايام بر اين بود كه، به تشريح كالبد انسانى از طريق شرعى آگاهى دقيق تحصيل كنند؛ خواه در عبارات شان قيد «طريق شرعى» و يا مانند آن را به قلم آورده باشند يا نياورده باشند.

طبيب گران قدر مرحوم ميرزا على اكبر كرمانى در كتاب ارزشمند «پزشكى‌نامه» فرمايد:
«از مائه ى هشتم تا مائه ى يازدهم ميلادى، اهالى اروپا و ممالك غرب در درياى جهل و نادانى غريق شده و در بدترين حالتى گرفتار بودند و از علوم فلسفيه و فلكيه و طبيعيه و غيرها بى‌خبر و اثرى از اين علوم در ميان آنان نبود؛ تا اواخر مائه ى يازدهم ميلادى كه جهت استخلاص اراضى مقدسه از يد مسلمانان، اهالى فرنگ اجماع نموده و شروع در جنگ صليب نمودند كه ابتداى آن در سال ۱۰۹۶ ميلادى بود، و در اين وقت كه عساكر صليب به اورشليم (بيت‌المقدس) وارد شده اراضى با خضرت و نضرتى مشاهده كرده‌اند بهتر از اراضى خودشان هم از حيث زراعت و هم از حيثيت آبادانى و در ممالك اسلاميه تمدنى ديدند كه بر تمدن ممالك اروپ از همه جهت تفوّق داشت، و ملتفت شدند كه سبب اين برترى علوم و فنونى است كه مسلمانان دارند و فهميدند كه بدون اكتساب اين علوم و معارف نمى‌توان با عساكر اسلام برابرى كرد.

اول بايد كسب معرفت و دانش نمود و تحصيل كرد تا بتوان با دشمن دانا مقابلى نمود، و اين مسئله سبب هيجان امرا و ملوك اروپا گرديد و علوم و معارف كم‌كم رو به ترقى گذاشته و منتشر گرديد، و كار آنان به جايى رسيد كه اكنون مشاهده مى‌كنيد و معاينه مى‌بينيد و ما مردم مشرق زمين و اهالى ايران در سبب استخلاص خود نمى‌كوشيم...»



•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
و نيز همان جناب در كتاب ياد شده افاده فرموده است كه:
«بارى، چون نيك بنگريم و در حالات حكما و دانشمندان و امرا و سلاطين مغرب زمين به دقت غوررسى نماييم معاينه مى‌بينيم كه چند چيز است كه سبب انتشار علوم و معارف و تكميل تمدن در ممالك آن ها شده است.
اول، ثبات رأى حكما و دانشمندان در مطالب فرضيه ى خود مثل آن كه «گيلوم هاروى» طبيب انگليسى كه در سال ۱۶۷۸ ميلادى (۱۰۸۹ هجرى) متولد شد، در سال ۱۶۹۸ م. به خيال دَوَران دم در بدن انسانى افتاد و مدت سى سال مشغول به اين خيال بود و امتحانات و اختبارات مى‌كرد تا در سال ۱۷۲۸ م. كه نهايت وثوق را در خيال خود حاصل نمود آن را اظهار كرده و منتشر نمود.
دوم، اتفاق كلمه و اتحاد رأى و اجماع دانشمندان در مسائل علميه بدون ايراد اغراض شخصى، چنان چه «ژليبير» طبيب ملكه ى انگليس در سال ۱۴۶۷ م. (۸۷۲ ه.)، قوه ى الكتريسته را كشف نمود، و دانشمندان بعد با رأيى ثابت پيروى او را كرده و در فوائد و خواصّ آن تفحصات چند نموده تا درسال ۱۸۴۴ م. (۱۲۶۱ ه.)، تلگراف را اختراع كرده و فوائد بسيار در امور تمدن از آن حاصل نمودند.
و همچنين «پاپن» دانشمند فرانسوى كه در سال ۱۶۴۷ م. (۱۰۵۷ ه.)، متولد شده در سال ۱۶۹۰ م. (۱۱۰۲ ه.)، آلات بخارى را اختراع كرد و دانشمندان بعد پيروى او را نموده و كار را به جايى رسانيده‌اند كه اكنون مشاهده مى‌نماييد و اين همه كارخانجات و كشتى هاى بخار و راه‌آهن و غيره كه فايده ى آن ها در امور تمدن بيش از آن است كه بتوان شرح داد، اختراع نمودند.
سوم، ترويج سلاطين و امرا و ولات را نيز در پيشرفت علوم و معارف و انتشار آن ها مدخليتى به كمال است. و تا آنان از حكما و دانشمندان ترويج نكنند و اسباب اشتياق آن ها را فراهم نياورند، معارف پيشرفت نكرده و امور تمدن تكميل نمى‌يابد چنان كه «ادوارژِزْ» كه در سال ۱۷۷۶ م. (۱۱۹۰ ه.)، متولد شده كوبيدن آبله ى گاوى (واكسن) را اختراع كرد، و دولت انگليس سى هزار ليره ى استرلينگ به او انعام كرد، با اين كه كوبيدن آبله ى رسمى از سال ۱۷۱۳ م. (۱۱۲۵ ه.)، در ميان مردم منتشر و شايع بود.»
اين بود آن چه را كه خواستيم از «پزشكى‌نامه» به مناسبت روى‌آوردن بحث نقل كنيم. در هر يك از امورى كه مؤلف آن افاده فرموده است در خور توجه و دقت است و ما را

در مثبت و منفى آن ها شواهدى است كه به علت خوف اطاله و خروج از موضوع رساله اعراض كرده‌ايم و در نكته ى ۵۶۴ كتاب «هزارويك نكته» به بعضى از مطالب در اين امور تذكر داده‌ايم.

•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
👍1
در امر سوم كه اشارت به اهتمام زمامداران در ترويج و انتشار علوم و معارف فرموده است، از جنبه ى منفى آن، كار نابكارى را و رفتار ناهنجارى را با طبيب روزگار و حكيم نامدار جناب محمد زكرياى رازى صاحب «حاوى كبير» در پيش ملاحظه فرموده‌ايد.
و از جنبه ى مثبت اين كه چون ارسطو منطق را تدوين فرموده است، ذوالقرنين او را پانصد هزار دينار جايزه داد و دستور داد كه هر ساله نيز يك صد و بيست هزار دينار به ارسطو پيشكش شود. و اسكندر ذوالقرنين بر اثر اين ادب و احترام كه به پيشگاه دانش و دانشمند به كار برده بود، در قديم، علم منطق را به ميراث ذى القرنين لقب داده بودند به تفصيلى كه در كتاب «نثر الدرارى على نظم اللئالى» تحرير كرده‌ايم.
و ديگر اين كه ابوريحان بيرونى كتاب عظيم الشأن «قانون» را كه مجسطى اسلامى در علم شريف هيئت استدلالى است به نام سلطان مسعود غزنوى كرده است. سلطان مسعود محض جايزه و انعام مقرر كرد تا بر فيلى يكباره نقره ى خالص حمل كرده نزد وى بردند، به تفصيلى كه در «نامه ى دانشوران» مسطور است.
آرى، هر يك از امراى سه‌گانه ى ياد شده به وفق اقتضاى عين ثابت و طنيت و سرشت خود با علم و عالم رفتار كرده‌اند. به قول عارف رومى در اول دفتر ششم «مثنوى»:

مه فشاند نور و سگ عوعو كند هر كسى بر خلقت خود مى‌تند
به موضوع بحث برگرديم؛ در اوائل اين رساله اشاره‌اى شد كه «در پيوند كليه مسئله‌اى فقهى روى مى‌آورد كه گفته آيد»، اكنون هنگام گفتن آن فرارسيده است:
در حدود سى‌وپنج سال پيش از تاريخ اين رساله روزى در محضر اعلاى استاد بزرگوار جناب آية‌الله حاج ميرزا ابوالحسن رفيعى قزوينى رفع الله درجاته بحث از پيوند اعضا به انسان مسلمان به لحاظ عمل پزشكى پيش آمده است كه چون عضوى از بدنى جدا شده است آن عضو ميته و متصف به احكام ميته است و عضو ميته نجس است، چه عضو بدن مسلم باشد و چه كافر، و چه عضو حيوان نجس‌العين باشد و چه غير آن، و حال اين كه نمازگزار نمى‌تواند با محمول نجس - يعنى با عضو پيوند داده - نماز بخواند. در مسئله ى يازدهم فصل شرائط لباس مصلّى از كتاب «العروة الوثقى» گويد:
«استصحاب جزء من أجزاء الميتة فى الصلوة موجبٌ لبطلانها و إن لم يكن ملبوساً.»
و همچنين با ديگر مسائل متفرع بر ميته چه بايد كرد؟
حلّ آن به اين واقعيت منتهى شده است كه چون نفس مسلمان آن عضو پيوند شده را جذب كرده و تصرّف كرده است عضو حى جزء بدن او مى‌شود و مانند سائر اعضا، حى به حيات بدن است و ديگر اطلاق ميته بر آن عضو صادق نيست.
نگارنده گويد كه: مطلب فوق در جواب سؤال از پيوند اعضا كلامى كامل و در غايت اتقان است؛ ولكن سؤالى ديگر در اصل جواز قطع اعضا پيش مى‌آيد؛ زيرا كه در شرع از مُثله ى انسان بلكه حيوان نهى شده است.



•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
👍1
در «نهج البلاغة» و در بسيارى از جوامع و مصادر روايى فريقين در ذيل وصيّت حضرت امام اميرالمؤمنين على عليه السلام به فرزندانش امام حسن و امام حسين عليهما السلام پس از ضربت خوردنش از ابن ملجم آمده است كه:
«ألا لايُقْتَلَنَّ بى إلّا قاتِلى. انظُروا إذا أنا مُتُّ مِن ضَرْبِتِه هذه فاضرِبوهُ ضَربَةً بِضربةٍ و لايُمْثَلُ بالرَجُلِ فإنّى سمعتُ رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم يقول: إيّاكم وَ المُثلَةَ و لو كان بالكلبِ العَقُور.»
ترجمه: آگاه باشيد كه به كشته شدن من نبايد كسى - بجز كشنده ى من - كشته شود. پس بزنيد او را (قاتل مرا) يك بار زدنى در ازاى يك بار زدنش (يك ضربت شمشير در مقابل يك ضربت شمشيرش)، و آن مرد (يعنى ابن ملجم) نبايد مثله بشود؛ زيرا كه از رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم شنيدم كه فرمود: از مثله حذر كنيد، اگرچه به سگ گزنده باشد.
ابن ابى الحديد در پايان شرح همين وصيّت از رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم روايت نقل كرده است كه فرمود:
«لا مُثلَةَ، المُثْلَةُ حَرامٌ.»
و بدين مفاد و مضمون در نهى از مثله، روايات ديگر نيز در جوامع روايى فريقين مروى است.
در «منتهى‌الأرب فى لغة‌العرب» گويد:
«مثله بالضم: گوش و بينى بريدگى، اسم مصدر است. مثله به ضم الثاء و سكونها: عقوبت و كارى كه بدان عبرت گيرند. مَثُولات و مَثُلات جمع.»
طبرسى در «مجمع‌البيان» در تفسير كريمه ى:(وَ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ الْمَثُلاٰتُ) گويد:
«المثلات: العقوبات، واحدها مثلة بفتح الميم و ضم الثاء و من قال فى الواحد: مثلة بضم الميم و سكون الثاء قال فى الجمع: مثلات بضمتين نحو غرفة و غرفات.»
فيروزآبادى در «قاموس‌اللغة» گويد:
«مَثَلَ بِفلانٍ مَثْلاً و مُثْلَةً بالضم: نَكَّلَ كمَثَّل تَمثيلاً و هى المَثُلَة بضم الثاء و سكونها.»
راقم گويد: با تتبع تام در كتب اصيل لغت عرب مانند «صحاح» جوهرى، «جمهره» ى ابن‌دريد، «نهايه» ى ابن‌اثير، «قاموس» فيروزآبادى، «تاج‌العروس» زبيدى، «مفردات» راغب، «مجمع» طريحى و «معياراللغه» ى شيرازى دانسته مى‌شود كه مُثلَه مثل مَثُله، به معناى صرف بريدن عضو يا اعضاى آدمى - مثلاً - نيست، بلكه بريدن از روى قهر و غضب و تشفّى غيظ و عقوبت و عبرت و تشويه ى خلقت و زشت نمودن هيأت است. لذا ابن‌ميثم در «شرح نهج البلاغة» در ذيل شرح وصيّت ياد شده در بيان نهى از مثله فرموده است:
«و ذلك لِما فى المُثْلَةِ مِن تعدّى الواجبِ و قَسوة القلب و شفاء الغيظ، و كلّ ذلك رذائل يجب الانتهاء عنها.»



•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
👍1
حالا كه معناى مثله به تحقيق دانسته شده است، پاسخ پرسش دوم كه جواز قطع اعضا بوده باشد نيز دانسته مى‌شود؛ زيرا كه قطع عضو براى معالجه در واقع غير از قطع عضو به نظر مثله است؛ مثلاً استخوان انگشت انسانى به بيمارى خاصّى مبتلا شده است كه اگر پزشك آن را قطع نكند آن بيمارى به همه ى بدن سرايت مى‌كند و سبب مرگ آن كس مى‌شود. هيچ گاه فقه در تجويز قطع آن دغدغه ندرد، بلكه تأخير و مسامحه را روا نمى‌دارد، و هكذا قطع اعضاى ديگر به حدوث عوارض و امراض.
ولكن باز سؤالى ديگر پيش مى‌آيد و آن اين است كه: اگر معالجه ى بيمارى به قطع عضوى از اعضاى انسان ديگر و پيوند آن به بيمار بوده باشد، آيا قطع عضو جايز است يا نيست‌؟
در جواب آن بايد گفت: آن بدنى كه عضو او براى پيوند به بيمارى بايد قطع شود يا بدن مسلم است يا كافر، و در هر دو صورت بدن حى است يا ميت، و آيا قطع عضو براى معالجه ى عضو مريض است و يا حيات مريض در كل وابسته به آن پيوند عضو است و باز قطع عضو با اجازه ى خود شخص و يا با اجازه ى ولى اوست يا نه‌؟
اگر قطع عضو بدن ميّت كافر براى معالجه ى مسلم بوده باشد، جواز آن بدون اشكال است. و بعد از پيوند اگر بدن آن را تصرف كرده است جزء بدن مسلمان مى‌شود و احكام ميته بر آن صادق نيست، چنان كه در پيش گفته آمد، و هكذا هرگاه قطع عضو از بدن حى كافر بوده باشد. و امّا در صورت عكس كه قطع عضو مسلم براى معالجه ى كافر باشد، مطلقاً جايز نيست.

امّا قطع عضو بدن مسلم براى پيوند به بدن مسلم ديگر، اگر قطع عضو بدن حى باشد، مثلاً كسى يك كليه اش را به مسلمان بيمارى ببخشد يا بفروشد، شرعاً چنين رخصت ندارد و اولياى او نيز چنين اجازه ى شرعى ندارند.
و اگر قطع عضو بدن ميّت مسلمان باشد، در اين صورت يا براى معالجه ى عضو بدن حى مسلمان است و يا حيات شخص مسلمان در كل وابسته بدان است. در صورت نخستين، قطع عضو جايز نيست، و در صورت دوم كأنّ قول به جواز خالى از قوّت نباشد.
در وجوه ياد شده از حيث تعلق ديه بر قاطع عضو، ولو قاطع آثم، و يا بر مجيز به قطع، و نيز از حيث مالكيّت ديه و يا ثمن عضو مسائلى فقهى روى مى‌آورد و فعلاً
بدانچه نگاشته‌ايم اكتفا مى‌كنيم و رساله را بدان خاتمه مى‌دهيم، و خير و سعادت همگان را مسئلت داريم.
تدوين رساله در ۲۹ ذى قعده ى ۱۴۱۳ ه. ق. مطابق

با ۱۳۷۲/۳/۱ ه. ش. آغاز شد و در ۸ محرم ۱۴۱۴ ه. ق. برابر ۱۳۷۲/۴/۸ ه. ش. انجام يافت.
(وَ آخِرُ دَعْوٰاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ) .
قم - حسن حسن زاده ى آملى

•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
در پناه ولایت محفوظ باشید
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
♻️ تشریح تصویری عملکرد قلب

💠تشریح ضربان، دریچه های و بطن های قلب در کلیپی بسیار کوتاه...

•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
4_5904343278987249485.pdf
6.6 MB
نسخه خطی بسیار ارزشمند تشریح منصوری
طب فارسی

#خطی
#طب
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
4_686178689766917442.pdf
5.9 MB
🌺سرچشمه های علم تشریح🌹

🔥به قلم استاد حضرت علامه حسن زاده آملی روحی فداه🌸



•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
4_931770705073143983.pdf
14.3 MB
کتاب شریف تشریح منصوری در علم تشریح(بدن انسان)،در کتاب ستینی امام فخر رازی این علم مستقل از طب بحث شده.

نسخه خطی بسیار ارزشمند تشریح منصوری
طب فارسی

#خطی
#تشریح
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
علم تشریح انسان.pdf
77.6 MB
تالیف: ابوالحسن تفرشی
(از طبیبان حاذق و مشهور قرن گذشته ایران).

چاپ سال 1312 ق.

#خطی
#تشریح
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
4_5868401334796943988.pdf
17.8 MB
مختصر در علم تشریح
درسنامه کالبدشناسی پزشکی کهن
حکیم ابوالمجد بیضاوی
تصحیح و تحقیق : حسین رضوی برقعی
با مقدمه : دکتر مهدی محقق


•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
4_5893035205622497665.pdf
88.7 MB
تشریح بدن انسان معروف به تشریح منصوری
منصور بن محمد بن احمد شیرازی
به کوشش : سید حسین رضوی برقعی


•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786
بسم الله الرحمن الرحیم

مزاج شناسی استاد #خیراندیش
#تشریح_اخلاط_اربعه
•┈┈••✾☘️🕊☘️✾••┈┈•
کانال مطالب تشریح و آناتومی 👇

🌸🌺🌼 @dissection786