ما آدمها
خیلی عجیبیم
از محبت های یکی فرار می کنیم
خودمونو پرت می‌کنیم زیر غرور یکی دیگه...


🖤🔥

تو دارے
خيلے دير ميكنے
منم دارمـ
نابود ميشمـ
🖤🔥

🫠😓😥دلتنگی٠٠٠🚶

اگر دلش تنگ بشه، زنگ می‌ زنه!
اگر بخواد ببیندت، میاد!
اگر تورو بخواد، برات میجنگه!
اگر براش مهم باشی، رهات نمیکنه!
اگر بخش از زندگیش باشی، برات وقت داره!
اگر ازش ناراحت باشی، بیخیال نمیگذره!
و اگر دوستت داشته باشه نشون میده و میگه! پس الکی خودتونو گول نزنید.
باشه؟!

دلتنگ یکی شدن،
ربطی به آخرین زمانی که همو دیدین نداره؛
هر وقت کاریو انجام دادی و آرزو کردی کاش اون آدم باهات بود و همراهت بود،
یعنی دلتنگشی ..

‏خودت رو برای نگه داشتن هیچ فردی تو زندگیت عوض نکن؛
باید اینو بپذیری
کسی که دلش به رفتن باشه
اگر پاهاشو هم قطع کنی با دستاش میره!
تو خودت باش اونکه دلش به موندن باشه؛ میمونه ..

«تو شجاع بودی؛
در جنگ‌هایی که دیگران هرگز ندیدند.»

«در منی و این‌همه ز من جدا...»

سخته دلت هنوز برای کسی تنگ بشه که حتی

یه لحظه هم دلش برای تو تنگ نشد. 🥀
🔥💔

برگرد…
با تنهایی‌ات کجا می‌گریزی؟
من آبادیِ توام!

گاهی آدم‌ها از روی کینه، شما را در آغوش می‌گیرند تا مطمئن شوند قلبتان هنوز برای آسیب دیدن می‌تپد…

«و سیگار، پناهگاهِ جان‌های محزون است.»

من در فروپاشی‌هایم اشکی نریختم و حالا برای گیر کردنِ لباسم به دستگیرهٔ در، زار می‌زنم؛ طوری که انگار هیچ راهی برای بیرون آمدن نیست.
این، حاصلِ نادیده گرفتنِ رنجی است که باید در آغوش می‌گرفتمش.

غمگینت خواهند کرد؛
بسیار غمگین.
آن‌وقت حتماً مرا به یاد خواهی آورد.

من عمرم را با نگاه کردن در چشمِ مردم گذرانده‌ام؛ چشم، تنها جایِ بدن است که شاید هنوز روحی در آن باقی مانده باشد…!

دردِ یک سرزمین،
فقط خرابیِ دیوارهایش نیست؛
خستگیِ مردمانی‌ست که دیگر به هیچ‌چیز امید ندارند…

هر کجای ایرانم که دست می‌گذارم، درد می‌کند!

و باز هم سیگار روشن می‌کنم…

در وصف عشق.

ولی یه روزی که احتمالا دیگه دیر شده ، شاید بفهمی که هیچکی به اندازه من بلد نبود باهات مدارا کنه.