انگار ما ایرانی‌ها در طولانی‌ترین بلاتکلیفیِ دنیا زندگی می‌کنیم؛ وضعیتی که هیچ‌کس نمی‌داند قرار است به کجا برسد

کاش آدما بموقع قدر همو میدونستن
کاش میشد بفهمیم بابا این آدما یروز از پیشمون میرنا٠٠٠
انقد بی مهری انقد غرور برا چی ٠٠برا چی٠٠٠
یکی بمن بگه دنبال چی هستین
بخدا چشم بهم بزنیم رفتنی شدیما

ولی من الان وسط این همه گیر و گرفتاری وسط این همه این همه بدبختی نیاز دارم باشی
نیاز دارم سرمو بذارم رو شونه هات تا میتونم گریه کنم!😔

همه دردا، یه طرف
همه غصه ها ی طرف
غم اصلی اونجاس ک وقتی این همه غصه رو شونه هات سنگینی میکنه
کسی و نداشته باشی بگی چ مرگته
بگی بریدما ٠٠٠بگی داغونما٠٠٠
بگی خسته شدما٠٠٠
نع هیچکی نبود تو اون روزای سخت٠٠٠🥺

هیچ‌کس نمی‌داند
در دلِ دیگری چه می‌گذرد؛
شاید لبخندی که می‌بینی،
آخرین تلاشِ او برای فرو نریختن باشد.

راحت شدی٠٠٠




دیگه دلم برات تنگ نمیشه😓🫠🫠🫠

کاش منم یه آدمی مثل اِبی داشتم که وقتی گریه می‌کردم وحالم خراب میشد بهم می‌گفت : وقتی تو گریه می‌کنی شک می‌کنم به بودنم

راحت شدی٠٠٠






دیگه وقتی صداتو میشنوم
ضربان قلبم تند نمیشه😓🫠

من استادِ حرف زدن در سکوتم!
تمامِ زندگی‌ام را در سکوت حرف زده‌ام
و در سکوت، تراژدی‌های زیادی را با خودم زندگی کرده‌ام.

از آن غم‌هایی بود
که اشک هم حریفش نمی‌شد.
غمی که در گلو می‌مانَد،
در سینه می‌پیچد
و بی‌صدا آدم را فرسوده می‌کند…

«مگر
چیزِ دیگری از ما باقی مانده
که مرگ با خود ببرد؟»

نمی‌گذرد عزیزِ من؛
نمی‌گذرد، حتی اگر بسیار گذشته باشد.