پرسید فرق بین دوست و رفیق،
گفتم دوست فقط یک آشناست، یک همکار، یک همکلاسی، حتی یک همسایه گاهی یک همسفر، شاید حتی یک همراه، یک همراه از سرکوچه تا دم خانه مثلا، دوستی یک آشنایی ست که با یک سلام شروع می شود گاهی خداحافظی نگفته تمام می شود.
یک اشتباه از دوست بیگانه می سازد اما رفاقت ریشه دارد
به روز و ماه و سال نیست، گاهی در یک آن، یک لحظه ریشه می‌دواند، می‌رود تا مغز استخوانت، توی تمام جانت، دلت را قرص می کند رفیق به بودنش، به ماندنش، به رفاقتش،
دوباره پرسید فرقش، گفتم به هر کس نمی گویی رفیق، رفیق یک جوری آرام جان است، قرار است، دنیا دنیا، دریا دریا هم که فاصله باشد از این قاره تا آن قاره رفیق رفیق می ماند که برای رفاقت نیازی به شباهت نیست


🖤

آقای قاضی هرچی دلشون میخاد بهمون میگن بعد میگن ناراحت نشیا من دلم پاکه
🖤

من خیلے مهربونم واین بدترین بخش ماجراست
🖤

من صبورم اما بهترہ امتحانش نكنے ...
🖤

هویتِ ما یڪ قبرستانِ خاموش است.!
🖤

آدمِ ریشہ‌دار شاید فقیر بشہ ولے ارزون نمیشہ!
🖤

لہ میڪنم زیرپام قوانینے ڪہ نباشہ بابِ مِیلم‌
🖤

من ضعیفتر از این حرفام که بخام شکنجه های تک تکتونو تحمل کنم
🖤

حال ما در هیچ بازاری خریدار نداشت
🖤

تنها کسی که پات می مونه
درداته....
🖤

نکشیدی .که. بدانی .چه .کشیدم .
🖤

کاش نبودم
شاید همه چی بهتر بود

🖤

تنهایی اگر نابودت نکنه قوی‌ترت می‌کنه! :)

🖤

و عزیزِ من،
صبرِ من سرانجامی نخواهد داشت؛
تو با گذرِ زمان، وفادار نخواهی شد.

دافنه دوموریه تو رمان ربه کا میگه:
‏«روزی با خود فكر می كردم اگر او را با غريبه ای ببينم، دنيا را به آتش می كشم!
اما، امروز حاضر نيستم كبريتی روشن كنم تا ببينم او كجاست و چه می كند..!»

خلاصه که گذر زمان همینقدر عجیبه .

آدما تا‌وقتی

که بهتر‌از تُ گیرشون نیاد

باهات خوبن..