می‌دانستم که می‌روی،
اما می‌خواستم بدانم، می‌شود یک‌بار چیزی را بخواهم و بشود؟
نشد، مثل همیشه…

کمی آغوش تعارف کن من دلتنگی محضم.

هیچ کس را انقدر دوست نداشته باشید که
وسط بی گناهی،
مجبور باشید از او عذرخواهی کنید.






.

الان فقط نیاز دارم که تو پیشم باشی و بغلت کنم نیاز دارم صدای قشنگتو بشنوم از نزدیک خنده هاتو از نزدیک ببینم مسخره بازیاتو از نزدیک ببینم تا همه ناراحتیام ازیادم بره کاش میتونستم از تو گوشیم بکشمت بیرون و از نزدیک پیشم باشی

آدم یه خیانت، یه مرگ عزیز، یه ترک شدن بی دلیل رو تجربه کنه، دیگه چیزی تو این دنیا شگفت زده‌اش نمیکنه.
هیچ چیز .

ازم پرسید : چطور وقتی کنارت نیست انقدر دوسش داری؟
گفتم :
وقتی عشقش تو قلبت ریشه کرده باشه دیگه فاصله‌ی بود و نبودش مهم نیست
مهم اینه که تا مغز استخوان بهش مبتلا شده باشی..!

کاش می‌شد تمامِ آدم‌های غمگین و
تنهایِ جهان را در آغوش کشید
برایشان چای ریخت ، کنارشان نشست و
با چند کلامِ ساده ، به لحظاتشان
رنگِ آرامش پاشید و حالشان را خوب کرد
کاش می‌شد این را قاطعانه و آرام در
گوشِ تمامِ آدم‌ها گفت ؛
که غم و اندوه ، رفتنی است و روزهایِ خوب در راهند
که حالِ همه‌مان خوب خواهد شد ...

اُمیدوارم به مرحله‌ای نرسید که حس کنید،
تنها راهِ محافظت از خودتون تنها موندنه.

‌‌‏و گفت: از قلبت چه خبر؟
گفتم: بسیار از تو یاد می‌کند✨

و تو مرا
به هر شکلی که دوستت داشتم،
شکستی.

خوش قلب ترین آدم ها اونایین که
نگرانِ تاثیرِ حرفاشون روی قلب بقیه‌ان
ᅟ

انقدر آرزوهامون رو به گور بردیم
دیگه جایی واسه جسدمون نیست :))

واسه لبخند رو لب یکی، اشک یکی دیگه رو در نیارید!

من از آن دسته از آدمهایی هستم
که به وقت سرد شدنت، به وقت بی‌حرمتی هایت
و به وقت تمام بی‌توجهی هایت...
گلوی رابطه را می فشارم و
قید تو و دوست داشتنت را با هم می‌زنم!
احساس من، غرور من، قلب و ذهن من حرمت دارد...!
من اگر تا خرخره هم درگیر عشقت باشم،
التماس بودنت را نمی‌کنم
و بلندتر و مصمم‌تر از همیشه میگویم:
«بگذار و برو که تو را به خیر و مرا به سلامت!»

#نازیلا_زارع 🌱

از بچگی عاشق آدم بدای داستان بودم.
نه به خاطر اینکه بدی رو دوست داشتم.
چون اون آدم بده همیشه واسه اونی که دوسش داشت خوب بود.
با همه بد بود و می‌جنگید تا اون ی نفر راحت و آسوده زندگی کنه.
ولی آدم خوبای داستان واسه همه خوب بودن...! :)

چـه تـــلـخ اسـت....

اشـکـی کـه...

نـمـیـدانـــی...

بـــه کـدامـــیـــن ...

بـهـــانــه...

مـی چــکــد...



🖤

دَمِــــــتْ گَــــــــــرم

"" خُــــــــــــدآ """

↼تا تـُـو بِخوای بِه دادِ مَــن بِـرِسی⇀

↯↯ مـن بِه تو رِسیدَم ↯

بیخیــــال

🖤

پرسید فرق بین دوست و رفیق،
گفتم دوست فقط یک آشناست، یک همکار، یک همکلاسی، حتی یک همسایه گاهی یک همسفر، شاید حتی یک همراه، یک همراه از سرکوچه تا دم خانه مثلا، دوستی یک آشنایی ست که با یک سلام شروع می شود گاهی خداحافظی نگفته تمام می شود.
یک اشتباه از دوست بیگانه می سازد اما رفاقت ریشه دارد
به روز و ماه و سال نیست، گاهی در یک آن، یک لحظه ریشه می‌دواند، می‌رود تا مغز استخوانت، توی تمام جانت، دلت را قرص می کند رفیق به بودنش، به ماندنش، به رفاقتش،
دوباره پرسید فرقش، گفتم به هر کس نمی گویی رفیق، رفیق یک جوری آرام جان است، قرار است، دنیا دنیا، دریا دریا هم که فاصله باشد از این قاره تا آن قاره رفیق رفیق می ماند که برای رفاقت نیازی به شباهت نیست


🖤

آقای قاضی هرچی دلشون میخاد بهمون میگن بعد میگن ناراحت نشیا من دلم پاکه
🖤

من خیلے مهربونم واین بدترین بخش ماجراست
🖤

من صبورم اما بهترہ امتحانش نكنے ...
🖤