DigitalHub AI | فیلترشکن | کریپتو

Forwarded from Exciton Computer Missile Program

مقایسه‌هایی که گاهی با امکانات آمریکا در جنگ 2003 علیه عراق یا عملیات طوفان صحرا (1991) انجام می‌شود، نیازمند توجه به تفاوت‌های اساسی است:

1- آمریکا در سناریوی ایران به دنبال تهاجم زمینی گسترده نیست (شاید عملیات ویژه زمینی انجام شود). بنابراین نیازی به پشتیبانی هوایی نزدیک (CAS) از لشکرهای بزرگ زرهی و نیروهای درگیر در نبرد بزرگ نزدیک ندارد (در نبردهای کوچکتر شاید).

2- استفاده گسترده از مهمات هدایت دقیق باعث کاهش تعداد مورد نیاز هواگردها می‌شود. در طوفان صحرا: حدود 8% مهمات هدایت دقیق بود.
در حمله به عراق (2003): این رقم به 68% رسید.
اکنون این نسبت بالای 90% است و شاید اکنون به نزدیک ۱۰۰٪ نیز برسد.

3- جنگ شبکه‌محور، اشتراک‌گذاری هدف‌یابی، تهدیدات و اطلاعات دقیق ماهواره‌ای و حسگرها، عملیات را بسیار بهینه‌تر، هماهنگ‌تر و همبسته‌تر کرده است.

4- عراق در سال 1991 یکی از بهترین شبکه‌های پدافندی و نیروی هوایی جهان را داشت و خنثی‌سازی آن نسبتا زمان‌بر و پرتلفات بود. ایران امروز چنین شرایطی ندارد و آمریکا اکنون تعداد قابل توجهی جنگنده پنهانکار مدرن در اختیار دارد.

5- ج.ا دارای زرادخانه عظیمی از موشک‌های بالستیک است که عراق فاقد آن بود. اما حفاظت از این زرادخانه با پدافند هوایی ضعیف، نیازمند پایگاه‌های زیرزمینی است. این امر باعث تمرکز توان در مراکز خاص یا اطراف آن‌ها می‌شود (سنترالایز شدن). شناسایی، مهار پرتاب و گشت‌زنی بر فراز آنها را آسان‌تر می‌کند.
امکان پراکنده‌سازی و جابه‌جایی محدود (با دید کم در شب) وجود دارد (مشابه راهبرد اصلی عراق)، اما این روش: ظرفیت پرتاب کمتری تضمین می‌کند، امنیت کامل ندارد، با این حال به‌مراتب بهتر از حبس شدن کامل در داخل پایگاه‌هاست.

6- تجربه جنگ 12 روزه به اسرائیل و غرب نشان داد که استفاده از پهپادهای برد بلند با ماندگاری پروازی بالا، بهترین روش برای شناسایی و حمله به اهداف به ویژه اهداف متحرک است. این کار بار عملیاتی جنگنده‌ها را به شدت کاهش می‌دهد. در آن درگیری، حدود 60% مهمات پرتاب‌شده توسط اسرائیل از سوی پهپادها انجام شد.

7- به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، در هر درگیری احتمالی با ایران، اسرائیل مشارکت خواهد داشت و بین 300-350 جنگنده به مجموع نیروی تهاجمی اضافه می‌کند. تجربه عملیاتی نسبتا جدید اسرائیل در خاک ایران، اهمیت این موضوع را دوچندان می‌کند.

8- ناوهای مدرن آمریکایی (مانند کلاس Ford) امکان انجام تعداد سورتی پروازی عملیاتی بیشتری را در یک بازه زمانی خاص فراهم می‌کنند.

9- هوش مصنوعی و نرم‌افزارهای پیشرفته مدیریت نبرد، دید عملیاتی و کارآمدی بسیار بالاتری برای تصمیم‌گیری استراتژیک در اختیار فرماندهان قرار می‌دهند.

10- عراق تقریبا فاقد نیروی دریایی موثر بود، در حالی که ج.ا سرمایه‌گذاری قابل توجهی روی نیروی دریایی نامتقارن (منطقه نزدیک) انجام داده و زرادخانه بزرگی از موشک‌های ضدکشتی دارد. بخشی از این توان (به‌ویژه پایگاه‌ها) همچنان از مشکل تمرکز رنج می‌برند و آسیب‌پذیری هایی دارند. اما بخشی دیگر از توان ضد کشتی به عمق کشور منتقل شده تا موشک‌هایی را از عمق کشور پرتاب کنند. این موضوع به سناریوی پراکندگی و مقابله با واحدهای متحرک موشکی کشیده می‌شود.

11- آمریکایی‌ها توانمندی جاسوسی الکترونیکی قابل توجهی در ایران دارند، اما به نظر می‌رسد همچنان بخش مهمی از موفقیت طرح‌ریزی‌هایشان به اطلاعات انسانی قوی موساد در ایران وابسته است که در مجموع به بهینه‌سازی عملیات کمک بزرگی می‌کند.

موارد دیگری هم وجود دارد، اما برای جلوگیری از طولانی شدن بحث، به همین‌جا بسنده می‌کنم. در نهایت فارغ از میزان ادوات، اراده سیاستگذاران دو سمت درگیری است که سرنوشت میدان را روشن خواهد کرد.

پایان (محسن ریحانی)

@Exciton_missile_program 🚀

👍32❤13👌4

7.69K views11:26