نتانیاهو تقریباً دو سال پیش وعده‌ی پیروزی در غزه را داد. نتیجه‌ی نهایی: یک باتلاق نظامی، رویارویی با حکم بازداشت بین‌المللی به اتهام جنایات جنگی، و ۲۰۰ هزار عضو جدید برای حماس.
در مورد ایران، در توهم این بود که می‌تواند بیش از ۴۰ سال دستاوردهای صلح‌آمیز هسته‌ای را نابود کند. نتیجه چه شد؟ هر کدام از آن چندین استاد ایرانی که مزدورانش به شهادت رساندند، صدها شاگرد توانمند تربیت کرده بودند. آن‌ها به نتانیاهو نشان خواهند داد که چه توانایی‌هایی دارند.

اما غرور او به این‌جا ختم نمی‌شود. با وجود این‌که در تحقق همه‌ی اهداف جنگی‌اش علیه ایران شکست خورده و ناچار شده بود به "بابا" پناه ببرد، وقتی موشک‌های قدرتمند ما سایت‌های مخفی رژیم صهیونیستی را با خاک یکسان کردند — که نتانیاهو همچنان سانسور می‌کند — حالا به خودش اجازه می‌دهد که برای آمریکا تعیین تکلیف کند که در مذاکرات با ایران چه بگوید و چه نگوید.

جدا از این مسخره‌بازی که ایران بخواهد به حرف یک جنایتکار جنگی تحت تعقیب گوش کند، سؤال اجتناب‌ناپذیر این است: نتانیاهو دقیقاً چه چیزی می‌کشد؟ و اگر چیزی نمی‌کشد، موساد دقیقاً چه چیزی علیه کاخ سفید در دست دارد؟

سعی می‌کنم به یاد بیاورم آخرین بار کی چیزی اینقدر عرق‌آلود و پرتنش خواندم.
وزیر، سعی کن خونسرد بمونی!