سجل حجه الاسلام شیخ غلامحسین وهبی دوانی (وفات ۱۳۲۶خ) بن شیخ محمدعلی دوانی از پیروان مکتب شیخیه کرمان
بسم الله الرحمن الرحیم
مصالحه صحیحه شرعیه مندرجه در متن اصلا و عینا واقع شده تصدیق میشود الاحقر غلامحسین وهبی دوانی ن ۶۷ فی التاریخ ۲۹ ذیحجه سنه ۱۳۶۵ طبق ۱۳۲۵/۹/۳. [مهر چهارگوش به خط ثلث:] "العبد المذنب غلامحسین بن محمدعلی"
بسم الله الرحمن الرحیم
مصالحه صحیحه شرعیه مندرجه در متن اصلا و عینا واقع شده تصدیق میشود الاحقر غلامحسین وهبی دوانی ن ۶۷ فی التاریخ ۲۹ ذیحجه سنه ۱۳۶۵ طبق ۱۳۲۵/۹/۳. [مهر چهارگوش به خط ثلث:] "العبد المذنب غلامحسین بن محمدعلی"
سجل حجه الاسلام حاجی میرزا نصرالله مجتهد تربتی خراسانی (۱۲۳۰-۱۲۹۸ق) متخلص به فانی از شاگردان حکیم حاج ملا هادی سبزواری در فلسفه. حاکم شرع و متصدی امور شرع در مشهد.
اعترف المصالح و هو الحاج ملا علی و الواقف و هو الحاج سید عزیز بجمیع ما زبر فیه لدی حرره ۲۹ شوال ۱۲۸۶. [مهر بیضی شکل به قلم نستعلیق:] "نصرالله ۱۲۷۷"
اعترف المصالح و هو الحاج ملا علی و الواقف و هو الحاج سید عزیز بجمیع ما زبر فیه لدی حرره ۲۹ شوال ۱۲۸۶. [مهر بیضی شکل به قلم نستعلیق:] "نصرالله ۱۲۷۷"
سجل نویسی دو بخشی (دوگانه) حاج میرزا احمد رضوی (سمت چپ) و میرزا محمد مجتهد رضوی (سمت راست) از امناء شرع مشهد
۱. بسم الله تعالی
اعترف الواقف آقا حسین بما زبر فیه لدی حرره فی ۱۹ شهر جمادی الاخره ۱۳۰۶. اقر بما فیه. [مهر چهارگوش به قلم ثلث:] "العبد المذنب احمد الرضوی"
۲. بسم الله
علی نسختین
اعترف الواقف الموفق آقا حسین بما سطر فیه متنا و هامشا علی سطر واحد لدی حرره فی ۲۲ شهر جمادی الاخره ۱۳۰۶. لاحظه الجانی. [مهر چهارگوش به قلم ثلث:] "العبد ابن محمدحسن، محمد الرضوی"
۱. بسم الله تعالی
اعترف الواقف آقا حسین بما زبر فیه لدی حرره فی ۱۹ شهر جمادی الاخره ۱۳۰۶. اقر بما فیه. [مهر چهارگوش به قلم ثلث:] "العبد المذنب احمد الرضوی"
۲. بسم الله
علی نسختین
اعترف الواقف الموفق آقا حسین بما سطر فیه متنا و هامشا علی سطر واحد لدی حرره فی ۲۲ شهر جمادی الاخره ۱۳۰۶. لاحظه الجانی. [مهر چهارگوش به قلم ثلث:] "العبد ابن محمدحسن، محمد الرضوی"
سجل حاج شیخ حسن برسی که در مشهد محضری داشته و با توجه به تعداد دفاتر و شماره ترتیبی اسناد ثبت شده، مورد رجوع جمعی کثیری از مردم بوده است.
بسم الله الرحمن الرحیم
اعترف جناب الواقف المعظم میرزا عبدالحسین مویدالوزراه زید مجده بما رقم فیه لدی و جرت صیغه بمحضری فی ۱۸ شهر ربیع المولود ۱۳۴۵ علی ثلث نسخ. صحیح است. [مهر بیضی شکل به قلم ثلث:] "حسن بن عبدالله"
بسم الله الرحمن الرحیم
اعترف جناب الواقف المعظم میرزا عبدالحسین مویدالوزراه زید مجده بما رقم فیه لدی و جرت صیغه بمحضری فی ۱۸ شهر ربیع المولود ۱۳۴۵ علی ثلث نسخ. صحیح است. [مهر بیضی شکل به قلم ثلث:] "حسن بن عبدالله"
📢برگزاری سخنرانی مجازی: «طرز تازه در انشاءهای دورۀ صفوی»
🔸سخنران: مهرو موسوی
🔸میزبان: کتابخانه بودلیان، دانشگاه آکسفورد
🔸زمان: ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲| ۳۰ تیر ۱۴۰۱
▫️Tarz-i Tāze [The Fresh Style] in the Safavid Inshā Literature: The Fetishised Topography of Early Modern Persian Epistolography
Dr Mahroo Moosavi, Bahari Visiting Fellow at the Bodleian Libraries in 2021–22.
🔸برای اطلاعات بیشتر و ثبت نام در این سخنرانی به این نشانی مراجعه کنید:
https://visit.bodleian.ox.ac.uk/event/july22/the-fresh-style-in-the-safavid-insha-literature
#خبر
@asmaaneh
🔸سخنران: مهرو موسوی
🔸میزبان: کتابخانه بودلیان، دانشگاه آکسفورد
🔸زمان: ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۲| ۳۰ تیر ۱۴۰۱
▫️Tarz-i Tāze [The Fresh Style] in the Safavid Inshā Literature: The Fetishised Topography of Early Modern Persian Epistolography
Dr Mahroo Moosavi, Bahari Visiting Fellow at the Bodleian Libraries in 2021–22.
🔸برای اطلاعات بیشتر و ثبت نام در این سخنرانی به این نشانی مراجعه کنید:
https://visit.bodleian.ox.ac.uk/event/july22/the-fresh-style-in-the-safavid-insha-literature
#خبر
@asmaaneh
visit.bodleian.ox.ac.uk
Ṭarz-i Tāze [The Fresh Style] in the Safavid Inshā Literature
A lecture by Dr Mahroo Moosavi, Bahari Visiting Fellow at the Bodleian Libraries
20101205120125-Pages from payam5-39 (3).pdf
3.7 MB
20101205120125-Pages from payam5-39 (3).pdf
سجل آخوند ملا قربانعلی زنجانی معروف به حجه الاسلام زنجانی (۱۲۴۶-۱۳۲۸ق.) از شاگردان شیخ اعظم شیخ مرتضی انصاری و مکتب نجف، مجتهد جامع الشرایط.
بسم الله الرحمن الرحیم
قد شهد العلامان الحاج الملا فضل الله و الحاج الملا عبدالجواد باعتراف المصالحه و المتصالح بما فیه لدی فی ۱۴ شهر ربیع الثانی سنه ۱۳۰۱ والسلام. [مهر چهارگوش به قلم ثلث:] "الواثق بالله الغنی عبده قربانعلی"
بسم الله الرحمن الرحیم
قد شهد العلامان الحاج الملا فضل الله و الحاج الملا عبدالجواد باعتراف المصالحه و المتصالح بما فیه لدی فی ۱۴ شهر ربیع الثانی سنه ۱۳۰۱ والسلام. [مهر چهارگوش به قلم ثلث:] "الواثق بالله الغنی عبده قربانعلی"
سجلات وقوعی و اعترافی چهار تن از مجتهدان جامع الشرایط که در تهران محکمه شرع داشتند و به ظاهرا به ترتیب سن به آنها مراجعه شده است:
۱. آقا سید علی اکبر تفرشی (۱۲۴۱-۱۳۲۲ ق.) وی در ۱۲۸۱ق از نجف به تهران آمد. تاریخ سجل جمادی الثانی ۱۳۰۷، [مهر بیضی شکل به قلم نستعلیق و دوکرسی:] "افوض امری الی الله علی اکبر الحسینی ۱۲۸۴"
۲. میرزا محمدحسن آشتیانی (۱۲۴۸-۱۳۱۹ ق.) از شاگردان مکتب نجف، رهبر مقاومت علیه رژی. تاریخ سجل شعبان المعظم ۱۳۰۷. [مهر بیضی شکل به قلم نستعلیق:] "عبده الراجی محمدحسن"
۳. حاج شیخ هادی نجم آبادی (۱۲۵۰-۱۳۲۰ق]، از شاگردان مکتب نجف، برخی با نگاهی سطحی وی را بابی معرفی کرده اند. تاریخ سجل ۲۹ شعبان ۱۳۰۷، [مهر چهارگوش به قلم نستعلیق، دوکرسی:] "الهادی بن المهدی"
۴. شیخ فضل الله نوری (۱۲۵۹-۱۳۲۷ ق.) از شاگردان حوزه نجف، تاریخ سجل ۱۸ شوال ۱۳۰۷. [مهر چهارگوش به قلم نستعلیق سه کرسی:] "ذٰلِكَ فَضلُ اللَّهِ يُؤتيهِ مَن يَشاءُ"
۱. آقا سید علی اکبر تفرشی (۱۲۴۱-۱۳۲۲ ق.) وی در ۱۲۸۱ق از نجف به تهران آمد. تاریخ سجل جمادی الثانی ۱۳۰۷، [مهر بیضی شکل به قلم نستعلیق و دوکرسی:] "افوض امری الی الله علی اکبر الحسینی ۱۲۸۴"
۲. میرزا محمدحسن آشتیانی (۱۲۴۸-۱۳۱۹ ق.) از شاگردان مکتب نجف، رهبر مقاومت علیه رژی. تاریخ سجل شعبان المعظم ۱۳۰۷. [مهر بیضی شکل به قلم نستعلیق:] "عبده الراجی محمدحسن"
۳. حاج شیخ هادی نجم آبادی (۱۲۵۰-۱۳۲۰ق]، از شاگردان مکتب نجف، برخی با نگاهی سطحی وی را بابی معرفی کرده اند. تاریخ سجل ۲۹ شعبان ۱۳۰۷، [مهر چهارگوش به قلم نستعلیق، دوکرسی:] "الهادی بن المهدی"
۴. شیخ فضل الله نوری (۱۲۵۹-۱۳۲۷ ق.) از شاگردان حوزه نجف، تاریخ سجل ۱۸ شوال ۱۳۰۷. [مهر چهارگوش به قلم نستعلیق سه کرسی:] "ذٰلِكَ فَضلُ اللَّهِ يُؤتيهِ مَن يَشاءُ"
نگارش یک قباله در محکمه شرع آخوند ملا قربانعلی زنجانی در سال ۱۳۰۱ ق بر اساس صفحه آرائی از پیش طراحی شده.
صفحه پس از تازدنهای نصف در نصف در نصف طولی و عرضی یک سوم اعلی را به سجلات و دو سوم وسطی و اسفل را به متن اختصاص داده است. متن چهارم نهم صفحه و سجلات یک نهم صفحه را تشکیل داده اند.
اولین کلمه سطر اول، دقیقا روی خط عمودی جا دارد و خط افقی وسط دقیقا بین سطر دوم و سوم قرار گرفته است.
سجل مستقل مجتهد جامع الشرایط، مهمترین جای سجل نویسی را به نمایش می گذارد.
بعدها در سندنویسی جدید چاپی، همین موقعیت برای سجل سردفتر در نظر گرفته شد.
صفحه پس از تازدنهای نصف در نصف در نصف طولی و عرضی یک سوم اعلی را به سجلات و دو سوم وسطی و اسفل را به متن اختصاص داده است. متن چهارم نهم صفحه و سجلات یک نهم صفحه را تشکیل داده اند.
اولین کلمه سطر اول، دقیقا روی خط عمودی جا دارد و خط افقی وسط دقیقا بین سطر دوم و سوم قرار گرفته است.
سجل مستقل مجتهد جامع الشرایط، مهمترین جای سجل نویسی را به نمایش می گذارد.
بعدها در سندنویسی جدید چاپی، همین موقعیت برای سجل سردفتر در نظر گرفته شد.
یک حکم شرعی (ورقه حکمیه) صادره و اخراج شده در محکمه حاجی آغا محمد نجم آبادی واقع در سنگلج تهران به سال ۱۳۰۰ ق.
کاغذ را بصورت عمودی و افقی چند بار نصف در نصف تا زده اند که در نهایت فضای مورد برای نگارش ترسیم شده است.
چهارم نهم صفحه به متن حکم و یک نهم صفحه به سجل اختصاص یافته است. طرز نگارش متن و حکم متقاطع است.
اولین سطر متن، دقیقا روی اولین خط یک سوم بالا جا دارد. فاصله سطرها نسبتا یکسان است و کلمات در انتهای هر سطر روی هم سوار شده اند.
کاغذ را بصورت عمودی و افقی چند بار نصف در نصف تا زده اند که در نهایت فضای مورد برای نگارش ترسیم شده است.
چهارم نهم صفحه به متن حکم و یک نهم صفحه به سجل اختصاص یافته است. طرز نگارش متن و حکم متقاطع است.
اولین سطر متن، دقیقا روی اولین خط یک سوم بالا جا دارد. فاصله سطرها نسبتا یکسان است و کلمات در انتهای هر سطر روی هم سوار شده اند.
این وقفنامه تنظیمی در مجلس شرع قاضی اویس لطیفی اردبیلی (۹۱۲ ق.) از نظر فرم و نویسه نگاری برتر از اسناد دوره قاجار، و نمونه ای است قدیم تر از تکنیک صفحه آرایی یک نهم، چهارم نهم قبالات.
کل سند به ترتیب از اعلی به اسفل شامل:
۱) سجل قاضی، ۲) متن، و ۳) گواهی شهود، کار گرافیستی خبره است.
لبه بالای کاغذ به اندازه حداقل یک تای دو و نیم سانتی افتادگی دارد. همین سبب شده تا اولین خط یک سوم زیر سطر اول و نزدیک به دومین سطر بیفتد.
مثل قبالات قاجاری روی این کاغذ آثار متعدد تاخوردگی مشهود نیست.
نویسه نگار این مجلس شرع جایگاهی به مراتب رفیع تر از محرر دوره قاجار دارد. همچنانکه لبه راست کاغذ هم بیش از لبه چپ آن آسیب دیده ازینروست اولین خط عمودی بجای مماس شدن با لبه سطور، بعد از اولین رفته است.
نویسه نگار سه بخش را در سه وقفه متمایز کرده است. اندازه سطر پ. اول برابر با نصف سطور پ. دوم است. هر دو پارگراف هم سو و هم ترازند. بسمله متن (هو الواقف) و سجل (هو حسبی) که یک مفهوم دارند روی یک سطرند.
اندازه نویسه های پ. اول شاید سه برابر پ. دوم باشد. در حالی که فرم پ. سوم مورب و اندازه نویسه های آن از پ. دوم سه برابر کوچکترست.
کل سند به ترتیب از اعلی به اسفل شامل:
۱) سجل قاضی، ۲) متن، و ۳) گواهی شهود، کار گرافیستی خبره است.
لبه بالای کاغذ به اندازه حداقل یک تای دو و نیم سانتی افتادگی دارد. همین سبب شده تا اولین خط یک سوم زیر سطر اول و نزدیک به دومین سطر بیفتد.
مثل قبالات قاجاری روی این کاغذ آثار متعدد تاخوردگی مشهود نیست.
نویسه نگار این مجلس شرع جایگاهی به مراتب رفیع تر از محرر دوره قاجار دارد. همچنانکه لبه راست کاغذ هم بیش از لبه چپ آن آسیب دیده ازینروست اولین خط عمودی بجای مماس شدن با لبه سطور، بعد از اولین رفته است.
نویسه نگار سه بخش را در سه وقفه متمایز کرده است. اندازه سطر پ. اول برابر با نصف سطور پ. دوم است. هر دو پارگراف هم سو و هم ترازند. بسمله متن (هو الواقف) و سجل (هو حسبی) که یک مفهوم دارند روی یک سطرند.
اندازه نویسه های پ. اول شاید سه برابر پ. دوم باشد. در حالی که فرم پ. سوم مورب و اندازه نویسه های آن از پ. دوم سه برابر کوچکترست.
صفحه بندی سه بخشی مراسله نویسی قاجاری (۱)
صفحه را از وسط تازده می زدند و دو به دو بخش مساوی تقسیم می کردند، سپس نیمه سمت راست را مجددا تا می زدند، گاهی مساوی و گاهی نامساوی. معمولا تای وسط را کمتر از نصف نصف در نظر می گرفتند.
در آخر هم گوشه سمت راست بالا را تا می زدند تا خط فرضی سطر نویسی مشخص شود. روال مراسله نویسی، مورب نویسی بوده است.
سپس نامه را از پایین به بالا لوله کرده و بین دو انگشت می فشردند.
صفحه را از وسط تازده می زدند و دو به دو بخش مساوی تقسیم می کردند، سپس نیمه سمت راست را مجددا تا می زدند، گاهی مساوی و گاهی نامساوی. معمولا تای وسط را کمتر از نصف نصف در نظر می گرفتند.
در آخر هم گوشه سمت راست بالا را تا می زدند تا خط فرضی سطر نویسی مشخص شود. روال مراسله نویسی، مورب نویسی بوده است.
سپس نامه را از پایین به بالا لوله کرده و بین دو انگشت می فشردند.
صفحه بندی چهار بخشی مراسله قاجاری (۲)
صفحه را از وسط تازده می زدند و دو به دو بخش مساوی تقسیم می کردند، سپس نیمه سمت راست را مجددا تا می زدند، گاهی مساوی و گاهی نامساوی. معمولا تای وسط را کمتر از نصف نصف در نظر می گرفتند. سپس مجددا به نیمه سمت چپ می رفتند و به اندازه تای کوتاه میانی، یک تا می زدند تا پایان هر سطر مشخص گردد.
در آخر هم گوشه سمت راست بالا را تا می زدند تا خط فرضی سطر نویسی مشخص شود. روال مراسله نویسی، مورب نویسی بوده است.
این مراسله نشان می دهد برای فرستنده رعایت صفحه بندی از پر کردن صفحه مهمتر بوده است.
سپس نامه را از پایین به بالا لوله کرده و بین دو انگشت می فشردند یا آنها را از پایین به بالا چندبار تا می زدند.
صفحه را از وسط تازده می زدند و دو به دو بخش مساوی تقسیم می کردند، سپس نیمه سمت راست را مجددا تا می زدند، گاهی مساوی و گاهی نامساوی. معمولا تای وسط را کمتر از نصف نصف در نظر می گرفتند. سپس مجددا به نیمه سمت چپ می رفتند و به اندازه تای کوتاه میانی، یک تا می زدند تا پایان هر سطر مشخص گردد.
در آخر هم گوشه سمت راست بالا را تا می زدند تا خط فرضی سطر نویسی مشخص شود. روال مراسله نویسی، مورب نویسی بوده است.
این مراسله نشان می دهد برای فرستنده رعایت صفحه بندی از پر کردن صفحه مهمتر بوده است.
سپس نامه را از پایین به بالا لوله کرده و بین دو انگشت می فشردند یا آنها را از پایین به بالا چندبار تا می زدند.