شرکت در این قبیل برنامه‌ها جالب و مهم است. چراکه علاوه بر توفیق دیدار با استادان، مسائلی مطرح می شود که آموزنده است و ذهن را روشن می کند.
مثلا:
تفاوت عمیق نگاه خالص ادبی با نگاه تاریخی به متن؛
تحول روش تصحیح متون از نگاه نسل جدید نسبت به نسل سابق؛
لزوم تعریف پروژه‌های تخصصی گروهی در گروه های مطالعات تاریخی مراکز دانشگاهی به جای پژوهش‌های انفرادی تک نفره؛
دیدارهای سازنده با استادان فن داخلی و خارجی در یک مجلس و اطلاع از آخرین نتایج پژوهشی آنها که شاید چند دهه طول بکشد آن تحقیقات به فارسی ترجمه شوند.

این دماوند دیرسال تا کی باید آب این همه ساخت و سازهای بی‌رویه را تأمين کند؟