يادداشت‌ها
231 subscribers
982 photos
10 videos
201 files
303 links
Download Telegram
تهران، خ. انقلاب، پل کالج، خ. خارک. منزل بازسازی شده هنرمند و مولف نامدار فاخره صبا (۱۲۹۹-۱۳۸۶)

https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D8%A7%D8%AE%D8%B1%D9%87_%D8%B5%D8%A8%D8%A7
مقدمۀ برت فراگنر بر گنجینۀ فرامین فارسی پادشاهان
https://ganjineh.nlai.ir/article_1343.html
در این ترجمه چهار اشتباه یا سهوالقلم برجسته هست که نتوانستم نگویم، یکی "دیپلماتیک" که می بایست "سندشناسی" می شد و دیگری "دیپلمات" که منظور "سندشناس"، و "دیپلماتهای ایرانی" که منظور "سندشناسان ایرانی" است و بالاخره اسم سندشناس ترکی و فارسی اهل مجارستان "لایوس فتکته" که صحیح آن "لایوس فِکِته" (۱۸۹۱-۱۹۶۹ Lajos Fekete) است. متاسفانه این محقق نامدار در میان ما ایرانیان ناشناخته است.
Ottoman -Turkish Diplomatics_135-154.pdf
610.3 KB
مقاله ای ارزشمند درباره تاریخ سندشناسی ترکی عثمانی و نقش برجسته محققان مجاری و البته خارجی در این امر
پس از پایان آخرین روز کاری ۱۴۰۲ در ۲۸ اسفندماه به خیابان انقلاب و یکراست به کتابفروشی افق رفتم. به قفسه "سفرنامه" رسیدم. فقط یک کتاب و یک سفرنامه بالاخره توجه مرا به خود جلب کرد، چاپ سوم کتاب شیمل که در سال ۱۳۹۶ نشر افکار با ترجمه سید سعید فیروزآبادی روانه بازار کرده بود، فقط به بهای ۵۰ هزار تومان. در اینترنت بیش از ۵۰۰ هزار تومان و البته ناموجود.
از این همه هوش، سفر و دیدار حیرت کردم. او پس از سالها تدریس عرفان اسلامی در هاروارد و در مراسم تودیع یک سخنرانی ارائه می دهد و یکی از حضار اولین جلسات او در سال ۱۹۷۰ جان کارمند وزارت خارجه آمریکاست که در ۱۹۸۰ جزء گروگان هاست. آنها دوباره در سال ۱۹۹۲ پس از سخنرانی همدیگر را می بینند و جان اجازه میخواهد که نکته ای برای سخنان او بیفزاید و آن این است: در آن دوره اشعار رومی و اقبال را می خواندم و ازینرو رفتار نگهبانان با من کاملا متفاوت بود و مرا از خود می دانستند و به عنوان کسی که بهترین بخش فرهنگشان را میشناخت.
شمیل ادامه می دهد: آیا پایانی زیباتر از این برای ۲۵ سال تدریس وجود دارد: شعر عرفانی به عنوان میانجی دو دنیای ظاهرا متخاصم.
شیراز، باغ موزه نظامی عفیف آباد (موزه تسلیحات رایج سبک صفوی و عثمانی، قاجار، پهلوی)
تا قبل از سال ۱۳۰۹ در ایران تفنگ‌های مختلفی کاربرد داشت.  در این موزه تنوع سلاح های سبک شکاری و جنگی انگلیسی، بلژیکی، آلمانی،  ایتالیایی، اتریشی، آمریکایی خیره کننده و کاملا قابل لمس است،  از جمله  مارتینی، لی-انفیلد، انفیلد ام ۱۹۱۷، ماوزر، برنو.
رضا شاه پهلوی که به خطرات استفاده سربازان از تفنگ‌های متفاوت آگاه بود تصمیم به انتخاب یک تفنگ سازمانی برای ارتش ایران گرفت، در روز هفتم بهمن ماه ۱۳۰۹ (۲۷ ژانویه ۱۹۳۰) در پی یک بررسی طولانی، رضاشاه پهلوی که فرمانده کل نیروهای مسلح بود موافقت کرد که یکی از مدل‌های «ماوزر» پس از یک دوره آزمایش چندساله، تفنگ رسمی ارتش ایران شود. 
(https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AA%D9%81%D9%86%DA%AF_%D8%A8%D8%B1%D9%86%D9%88)
گفتنی است این موزه متاسفانه هیچ متخصص اسلحه ای ندارد.  شناسنامه آنها  بسیار ابتدایی است، امیدوارم در سالهای بعد افراد متخصصی شناسنامه هایی دقیق و تخصصی برای آنها فراهم آورند. وضعیت فهرست نویسی اسحله های انفرادی در ایران به مراتب از فهرست نویسی اسناد فارسی ضعیف تر و بدتر است.
توپ اهدایی امپراتور ممالک روسیه به عباس میرزا در سال ۱۸۲۸/ ۱۲۴۳ ق./ ۱۲۰۶ ش (شیراز، باغ موزه نظامی عفیف آباد)

https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AF%D9%88%D9%85_%D8%AC%D9%86%DA%AF%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86_%D9%88_%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87
شیراز، زیارت مقبره روزبهان بقلی، ساکت با درب گشاده بی هیچ زائری. امروز، اذان ظهر
سالها قبل شیمل به شیراز آمد و این مقبره را زیارت کرد و در بخش مربوط به ایران کتاب "زندگی غربی شرقی من" چنین نوشت:
سالها بعد [از جشنهای ۲۵۰۰ ساله] در شیراز مقبره روزبهان بقلی را که آثار جذابش را کُربَن گردآوری و متشر ساخته بود، زیارت کردم. روزبهان در اندیشه خود به ابرهای سرخ رنگ نگریسته و گفته بود گه گل سرخ عشق الهی چنین رنگی به این ابرها داده است. این نگرش را فقط صوفیان شیراز ممکن بود داشته باشند.
https://rch.ac.ir/article/Details?id=6584