آخرین آرزویش برآورده شد؛ مجتبی شهپری با پرچم شیروخورشید به خاک سپرده شد.

جاویدنام مجتبی(شاه‌مراد) شهپری، ۳۲ ساله، پادشاهی‌خواه و اهل ایذه، که برای امرار معاش در اصفهان به‌عنوان نگهبان کار می‌کرد، در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در بهارستان اصفهان توسط ماموران سرکوب جمهوری اسلامی کشته شد.
، مأموران سرکوب جمهوری اسلامی ابتدا به پای راست او شلیک کردند. مجتبی زخمی شد و روی زمین افتاد و سپس با آمبولانس به بیمارستان الزهرا اصفهان منتقل شد.
در بیمارستان الزهرا، مأموران با شلیک گلوله‌ای به بغل سر او، تیر خلاص را زدند و او را کشتند.
خانواده‌اش روزها تمام بیمارستان‌های اصفهان را جست‌وجو کردند. ابتدا به آن‌ها گفته شد مجتبی زخمی و زنده است، اما پس از چند روز بی‌خبری، خانواده او به قبرستان باغ رضوان اصفهان مراجعه کردند و پیکر بی‌جان او را در آنجا یافتند. هنگام شناسایی، آثار اصابت گلوله به بغل سر او کاملاً مشخص بود.
مجتبی بارها گفته بود آرزویش این است که با پرچم شیروخورشید به خاک سپرده شود. در نهایت، خانواده پیکر او را تحویل گرفتند

اصلاح‌طلبان؛ مهم‌ترین بخش مکمل و
دلیل بقای جمهوری‌اسلامی

سال‌ها چنین فهمی وجود داشت که اصلاح‌طلبان بخشی از جامعه‌اند که می‌کوشند با حضور در ساختار جمهوری‌اسلامی، برای بهبود رفتار حکومت با مردم چانه‌زنی کنند. اما از استثنائات که بگذریم آنچه امروز از عملکرد و مواضع این جریان دیده می‌شود، این پرسش را جدی‌تر از گذشته پیش می‌کشد که:

- آیا واقعاً چنین نقشی داشته‌اند؟
و
- آیا این نقش همچنان برقرار است؟
یا
چنین نقشی دچار دگرگونی شده است؟

جابه‌جایی نقش؛ از نمایندگی جامعه تا میانجی‌گری برای حکومت

حتی اگر بتوانیم بپذیریم که اصلاح‌طلبان چنین نقشی داشته‌اند - یعنی بخشی از جامعه‌ بوده و می‌کوشیده‌اند با حضور در ساختار جمهوری‌اسلامی، برای بهبود رفتار حکومت با مردم چانه‌زنی کنند؛ به‌نظر می‌رسد در عمل، نوعی جابه‌جایی نقش رخ داده باشد؛ به این معنا که اصلاح‌طلبان در بسیاری از بزنگاه‌ها، نه واسطه‌ی مطالبات جامعه در برابر حکومت، بلکه واسطه‌ی توضیح و تفسیر سیاست‌های حکومت برای جامعه شده‌اند.

در واقع، اصلاح‌طلبان الان در تلاش برای اصلاح مردم هستند نه اصلاح حکومت.

اصلاح‌طلبان درون ساختار، نه بیرون از آن

از این منظر، می‌توان گفت اصلاح‌طلبان بیش از آن‌که جریانی بیرون از جمهوری‌اسلامی باشند، بخشی از درون این ساختار هستند؛ بخشی که منطق کنش سیاسی‌اش درون همین ساختار تعریف می‌شود و فاصله‌اش با هسته‌ی قدرت، بیشتر اجرایی و تاکتیکی است تا ساختاری.

نسبت اصلاح‌طلبان با رهبری

در گذشته تصور می‌شد اصلاح‌طلبان با حضور در قدرت می‌توانند بر تصمیمات کلان، از جمله نسبت دولت با رهبری، اثرگذار باشند یا دست‌کم نوعی تعادل ایجاد کنند. اما تجربه‌ی سال‌های اخیر نشان می‌دهد نقش غالب آن‌ها بیشتر در جهت حفظ ثبات ساختار و جلوگیری از تشدید بحران‌ها بوده است، نه تغییر مسیر بنیادین.

سیاست خارجی و اصلاح‌طلبان
همچنان اسرائیل‌ستیز و غرب‌ستیز

در حوزه‌ی سیاست خارجی نیز برداشت مشابهی وجود داشت؛ این‌که اصلاح‌طلبان حامل نگاهی متفاوت و کم‌هزینه‌تر نسبت به جهان‌ بوده و هستند. اما در عمل دیده شد که فاصله‌ی این جریان با چارچوب‌های اصلی سیاست خارجی در جمهوری‌اسلامی، بسیار شبیه بوده و هست. آنطور که من اصلاح‌طلبان را می‌فهمم این گروه با محوریت اسرائیل‌ستیری و غرب‌ستیزی متشکل می‌شوند. شاید گاهی از این استراتژی به‌صورت مصلحت‌اندیشانه دوری کنند ولی واقعیت این است که این گروه از این آرمان نمی‌گذرند.

دو طیف، یک افق

می‌توان اصلاح‌طلبان را به دو دسته‌ی کلی تقسیم کرد:

گروهی که در ساختار رسمی قدرت حضور دارند و گروهی که در مقاطعی بیرون از قدرت قرار می‌گیرند، اما همچنان خود را در افق بازگشت یا حمایت از نظم موجود تعریف می‌کنند.
این تفکیک نشان می‌دهد که حتی «خارج‌بودن از قدرت» لزوماً به معنای فاصله‌گرفتن از منطق حاکم نیست.

جمع‌بندی

اصلاح‌طلبان امروز بیش از آن‌که نیروی تغییر باشند، به نیروی مکمل و تنظیم‌کننده‌ی وضعیت موجود تبدیل شده‌اند؛
نقشی که ممکن است از منظر ثبات قابل بررسی باشد، اما از منظر تحول سیاسی، همچنان محل تردید است. در هر حال؛ جمهوری‌اسلامی عجیب است اگر از همکاران و حامیان اصلی‌اش به موقع قدردانی نکند.

✍️ مرتضی کاظمی
🗓 ۲۷ بهمن ۱۴۰۴
http://t.me/mortezakazemii

‏تحت اپارتاید زندگی می‌کنیم

امریکا در ۱۸ و ۱۹ دی اغتشاشات می‌کند، اما بهش بسته اقتصادی ۵۰۰ میلیارد دلاری پیشنهاد می‌دن برای توافق

ولی اموال ساعدی نیا و بقیه رو به دلیل اغتشاشاتی که آمریکا کرد، مصادره و توقیف می‌کنند.

این نشون می‌ده برای کارآفرینی و بیزنس در ایران، باید ناو هواپیمابر داشته باشی، شهروند ایرانی خالی باشی کافی نیست چون آمریکایی عزیز تره.

بلند داد بزن مرگ بر آمریکا

اپارتاید سیمکارت گردشگری به توریست خارجی با دسترسی آزاد به اینترنت و خیلی چیزهای دیگه بماند.

اسم این دوستمون ژنرال ژیلبر دو موتیه دو لافایت هست که فرانسوی بوده.
شاید باورش سخت باشه اما ایشون جزو قهرمانان ملی آمریکا محسوب میشه و عکسش تو کنگره هم هست!
چرا؟ چون بدون کمک ایشون در جلب حمایت نظامی فرانسه از استقلال آمریکا، شاید آمریکا هرگز مستقل نمی‌شد!

نرخ امروز سنا رو دیدید؟ هنوزم فکر‌ میکنید ارز ترجیحی رو با برنامه حذف کردند؟
غارت کردند و کشور ورشکسته شده. ارزی نیست برادر مخالف حذف ارز ترجیحی. اگر بود زحمت دلالی نفت رو به گردن حاجاقا مدلل و هکتور و باقی رفقا نمینداختن.

‏تمام حرف چپ اینکه: فضای جامعه ایران باب میل ما نیست، باید مهندسی اجتماعی بشه تا با استانداردهای ما جور دربیاد.
مشکل شون حکومت نیست، مردمه.

خط کشیدن بین شهروندان، ایجاد تمایز بین‌شون و تکه‌پاره کردن جامعه بر اساس مذهب، قومیت، زبان، جنسیت، گرایش جنسی، رنگ پوست و... . قرار دادن آدم‌ها در مقابل هم و ایجاد فضای تقابل به خاطر این ویژگی‌ها، هم کارشونه.

💔تصاویر ۵۰ جاویدنامِ قرچک؛ چهره‌هایی که با گلوله خاموش شدند و خونهایی که به ناحق ریخته شدند

یادشان گرامی و نامشان جاودان 🥀
راه این عزیزان تا پیروزی نهایی ادامه دارد

علی محمدی
داریوش پیرهادی
محمد فرهادی
جوادشایگان
عرفان علیزادع
علی صادقی
ارمین قاسمی
قاسم ضیایی
لیلا شکری
علیرضا پناهی
علیرضا ابولقاسم صحت
ابولفضل فرجی
امیرعلی پهلوان زاده
امیریکتا
رسول خسروی
حمید نیک
محمد صادقی
رسول فعله گری
حسین اکبری
علا قشقایی
حسین باهو
محمد موسایی
خلیل صبری
فرزانه جهانبخشی
سیاوش اسماعیلی
محمد تاجیک
حسین بخشی
زینب سحرفرد
مجید پور رستمی
حمیدصالحی
امیر محبوبی
داودسعادت
امیرحسین رفیعی
علیرضا سلیمانی
علی سهرابی
امیرعلی ذاکری
نسترن پناهی
قاسم کاظمیان
سعیدقاضیانی
امیر قربانی
سعید احمدی
مصطفی گودرزی
محمد موسوی
اسماعیل شهبازی

@SepehrAzadi

باور با خوش‌خیالی فرق دارد. برای موفقیت شما باید باور داشته باشید موفق می‌شوید؛ اگر باور نداشته باشید، با اولین مشکل در مسیرِ رسیدن به هدف کنار خواهید کشید. اگر باور نداشته باشید، از مسیر و مراحل غول‌هایی خواهید ساخت که چنان شکست‌ناپذیرند که ترجیح می‌دهید بیهوده انرژی‌تان را مصرف نکنید. اگر باور نداشته باشید، تصویرِ قشنگِ صبحِ فردایی برایتان وجود ندارد، که شمشیرزدنِ امروزتان هزینه‌اش باشد. باور داشته باشید که ما پیروزیم و باور داشته باشید که جمهوری اسلامی می‌رود.
پاینده ایران

۲۸۳۹. بیژن حبیبی

پس از وقایع ۱۸ و ۱۹ دی در سبزه‌میدان زنجان بخشی از تصاویر دوربین‌ها را پاک کرد. مأموران ۹ بهمن با ورود به خانه‌اش، او را از پشت‌بام به پایین پرتاب کردند.

@RememberTheirNames

‏به نظر می‌رسد که به روزهای حساسی نزدیک می‌شویم. در این صورت، احتمالاً دوباره با موج تازه‌ای از وطن‌پرستان دوازده‌روزه روبرو خواهیم بود. اوباش بی‌شرفی که سر در آخور قاتلان ملت ایران دارند، از نوحه‌خوان و عرزشی گرفته تا روشنفکرنمای کراواتی، از داخل و خارج ایران و با سیم‌کارت‌های سفید و سیاه، مأموریت تازه‌ای خواهند داشت. از یک سو، دوباره ماسک وطن‌پرستی بر چهرهٔ کثیفشان می‌زنند، ای ایران می‌خوانند، از شاهنامه می‌گویند و به شاهان ساسانی متوسل می‌شوند تا از احساسات ملت میهن‌دوست ایران سوءاستفاده کنند. از سوی دیگر، دوباره با بی‌شرمی به مردم داغدار و مبارزان راه آزادی ایران انگ وطن‌فروشی خواهند زد و تهدید خواهند ‌کرد.
این بار باید بیشتر از همیشه هوشیار باشیم که فریب این بازی‌ها را نخوریم.

«غرب‌زدگی، تفکر محبوب»

این صحبت داریوش آشوری رو بشنوید که نظریات دربارۀ «غرب‌زدگی» رو نقد می‌کنه. وسطش اعتراف ریزی هم دربارۀ خودش می‌کنه. آشوری خودش چپ بود (البته غیرتوده‌ای) و از جامعۀ سوسیالیست‌ها بود؛ به هر حال آشوری چپ بود؛ همیشه هم در کانون نویسندگان حضور داشت. آشوری از معدود روشنفکرانی بود که کار نظری جدی کرده بود و ایدئولوگ نبود.

یک نکتۀ مهم و درستی که آشوری می‌گه اینه که مفهوم «غرب» «اصیل» نیست. غرب چیه؟ غرب کجاست؟ از کجا شروع می‌شه و کجا تموم می‌شه؟ چرا غربِ الان انقدر با غربِ صد سال پیش فرق داره؟ در واقع مسئله اصلاً «غرب» نیست؛ مسئله فرایند مدرن شدنه که متعلق به جغرافیای خاصی نیست، فقط ممکنه نقاط مختلف دنیا بهرۀ کمتر یا بیشتری ازش داشته باشند. مدرنیته هم نشون داده، الزاماً به معنای نفی دنیای قدیم نیست. اما انسان چون موجود استعلائیه، یعنی می‌خواد دائم از خودش فراتر بره، روی گشاده‌ای نسبت به مدرنیته داره.

احتمالاً کسانی که از این مدرن شدن بیزارند، ترجیح می‌دن با غربی‌ــ‌شرقی کردن، مدرن شدن رو چیزی شبیه خیانت به جغرافیا و فرهنگ بومی جلوه بدن.

#شاهد_تاریخی
@Garajetadayoni | گاراژ

نخبگان ایران دانشگاه را دوباره ملی کردند
«آریامهر اسمشه, شریف دیگه بسشه», امروز سوم اسفندماه