انسان های احمق

سعی نکنید با احمق‌ها بحث‌ کنید اما اگر نیاز شد حتما بحث‌ کنید

امروزه آدم های احمق زیادی دوربرمان میبینم؛از انسان های خرافاتی بگیر تا انسان های به ظاهر روشنفکر
اما همیشه بحث کردن با آن‌ها ساده نیست؛بیایید چند راهکار به شما بگویم ...
سعی کنید آنهارا با منطق وادار کنید که بعید بدانم با این کار آنها وادار شوند
و یا شما می‌توانید اعقاید آنهارا مسخره کنید،نگران نباشید آنها اعقاید درست و حسابی ندارند پس عذاب وجدانی سراغتان نمی‌آید چرا که آنها اعتقاد دارند حتی داعش هایی که سر کودکان را می‌برند حق زندگی کردن دارند و یا بسیار خرافاتی هستند،اگر ببیند فنجانی شکسته می‌گویند حتما کسی برایمان دعا نوشته تا زندگیمان را خراب کند
پس خیالتان راحت،مسخره کنید
اما بهترین راهکار برای اینکه جلوی احمق کم نیارید این است که یا با آن‌ها بحث‌ نکنید که البته اگر هم بحث نکنید می‌گویند جرعتش را نداری و یا شما را بزدل خطاب می‌کنند و یا مانند خودشان رفتار کنید
که بهترین راهکار این است که مانند خودشان رفتار کنید.

@DictatorGuard

واقعا خیلی خوب رید به فمینیست ها
@DictatorGuard

شجاع ها در جنگ می‌جنگند و می‌میرند و ترسو ها باقی می‌مانند
تاریخ را ترسو ها نوشتند و حقیقت ندارد .

"چگوارا"

#دیالوگ
@DictatorGuard

شب بخیر

@DictatorGuard

‌هرگز به خودتان اجازه ندهید که آرام بگیرید
زیرا هیچوقت ارامش واقعی را درک نمی‌کنید بگذارید زندگی‌تان در کثافت بگذرد ..‌.
شما اگر بتوانید زندگی خودتان را در میان کثافت ها بیایید و نجاتش دهید،در آخر به آرامش می‌رسید؛و با اگر هم اخرش ارامش نبود شک نکنید که می‌توانید از میان کثافت های زندگی‌تان آرامش را پیدا کنید.

بازم اینا دوتا نون خشک بیشتر پیدا کردن جوگیر شدن
@DictatorGuard

هر لحظه که می‌کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید ، زنجیر پی زنجیر

"مولانا"
@DictatorGuard

سیزده به در، در دوره ی قاجار

"سرانجام روز سیزدهم یعنی آخرین روز عید فرا می‌رسد. مطابق با یک رسم کهن گویا تمام خانه‌ها در چنین روزی معروض خطر ویرانی هستند. به همین دلیل همه از دروازه شهر خارج می‌شوند و به باغ ها روی می‌آورند. بخصوص زنان که علاوه بر هراس از خطری که ظاهرا آنها را تهدید می‌کند به انگیزه‌های دیگری نیز به دشت و صحرا می‌روند. برای اینکه تا حدودی از هجوم زنان به خارج شهر جلوگیری شود به دستور کلانتر از هر زنی عوارض ناچیزی وصول می‌شود."

بن مایه: سفرنامه پولاک، یاکوب ادوارد پولاک، ترجمهٔ کیکاووس جهانداری، ص ۲۶۷

#معاصر
@DictatorGuard

تنها مشکل من با جامعه امروز این است که آنان بسیار سعی می‌کنند خاص باشند و یا حتی چیز هایی بگویند که هیچ ربطی به هم دیگر ندارد ...
جامعه شاید جنبه ها منفی زیادی داشته باشد اما حداقل می‌شود آن‌را کمی تحمل کرد فقط با کمی خودت را به آن راه زدن می‌شود جامعه را تحمل کرد.

@DictatorGuard

شاید نیاز داشته باشید این حرفارو بشنوید ...

@DictatorGuard

صبحتون بخیر
@DictatorGuard

پس شاید خوشبختی هماهنگ کردن توهمات شخصی درباره ی معنای زندگی با توهمات مشترک حاکم باشد؛تا زمانی ک روایت من همسو با روایت مردم اطرافم باشد می توانم خودم را متقاعد سازم که زندگی ام مفید و با معنا است و خوشبختی را در این باور بیابم؛این نتیجه گیری کاملا غم انگیز است. آیا واقعا خشبختی در گِرو خود فریبی است؟

نوشته هایی از کتابِ انسان خردمند

@DictatorGuard

کتابیه که ارزش خوندن داره و‌ ایران رو بین سال‌های 1788-1786میلادی روایت میکنه ؛حتما بخونیدش

#کتابخانه
@DictatorGuard

تا زمانی که ناخودآگاه را آگاه نکنید،ناخودآگاه زندگی شمارا هدایت و شما آن را سرنوشت خواهید خواند

"یونگ"
@DictatorGuard

احتمالا شب بخیر ...
@DictatorGuard

بر تو گفتم بیا ز یادم کن
گفتی یاد مکنم یاد دیرین عشق را ...
عشقمان رفت بر میان باد ها که بخواند آواز سوزناک میان درختان پیر را ...
خوانند آواز بر این گوشان پیر را،خواب غفلت‌ به رفت آن طفل عاشق را ...
دیدم نشد عشق خلق کنیم،خلق کردم عشق را با تو میان قلم های کهنه دل را

عجب جوکی هستی افغانی
@DictatorGuard

قضاوت کردن

در جهانی که الان توش هستیم بسیار بسیار میبینم که دیگران همدیگه را قضاوت می‌کنند که هیچ ایرادی ندارد به نظر من قضاوت کردن بسیار هم واجب است اما به شرطی که درست و سالم باشد نه یک قضاوت غلط و ناسالم ...
همه ما،دیگران رو قضاوت کردیم شاید مدل لباس پوشیدن دیگران رو،مدل راه رفتن دیگران رو و خیلی چیزایی دیگه
مثلا به شخصی گفتیم که "لباس پوشیدن اون رو نگاه کن،حتما دنبال توجه بقیه‌اس"
شایدم واقعا اینطوری بوده باشه شاید واقعا طرف دنبال توجه بوده باشه و ما اون رو قضاوت کردیم که هیچ عیبی هم نداره اما تا وقتی که روی زندگی‌ ما و یا روز ما تاثیری منفی نداشته باشه.

زمانی می‌شود گفت که قضاوتی غلط است که روی روزی که ما داریم سپری میکنیم تاثیر منفی داشته باشه برای مثال دارید رانندگی می‌کنید و راننده جلویی شما بین خطوط داره رانندگی میکنه و شما با خودتون میگید "چه رانندگی افتضاحی داره طرف" و این حرفتون هیچ اشکالی نداره اما وقتی که اعصابتون خیلی خرد بشه با خودتون بگید " آه چه روزی گندیه،آه چقدر رو مخمه رانندگی طرف" این موقع یک قضاوت نادرست میشه چونکه رو شما تاثیر منفی گذاشته.

ما از زندگی دیگران هیچ اطلاعی نداریم نمی‌دانیم که چه چیز هایی را پشت سر‌گذاشته‌اند و یا چه روزی داشته‌اند زمانی که ما می‌آییم زندگی خودمان را با دیگران قضاوت میکنیم و یا حتی حرف های دیگران روی مُخ ما می‌رود و اعصابمان را خرد می‌کند و ما طرف مقابلمان را با آن حرف قضاوت میکنیم و‌ میگیم "چه آدم گوهی بود"
ما نمی‌دانیم که آن طرف مقابل چه روزی را سپری کرده است ک آن حرف را به ما گفته و ما عصبی شدیم

خلاصه حرفم این است که : قضاوت در زندگی نیاز است چونکه ما با قضاوت کردن دوستان خود را،همسر آینده خود را و یا حتی جایی که میخواییم برویم را انتخاب میکنیم
اما قضاوتی که روی ما تاثیر منفی نداشته باشد و ذهن مارا آشفته نکند یک قضاوت درست و سالم است اما اگر قضاوت ناسالم داشته باشیم و ذهنمان را نابود کند؛آن یک قضاوت اشتباه است چونکه روی روح و ذهن ما تاثیر منفی گذاشته است.

@DictatorGuard