«خویشتنِ حقیقی» (Self) همانا ارتباط است؛ بی‌هیچ رابطه‌ای خویشتنی نیز وجود نخواهد داشت. زمانی که خویشتن، خود را در آینه‌های بی‌شماری منعکس می‌کند واقعا وجود دارد و ریشه می‌یابد. با ساختن کلبه‌ای بر بالای قله‌ی «اِورست» و تنها در آن به مراقبه نشستن نمی‌توانید خود را بشناسید؛ این‌گونه تنها با خیالات و اوهام خویش ملاقات خواهید کرد، و این به معنای فردیت یافتن نیست. در چنین شرایطی شما تنهایید و خویشتنِ حقیقی‌ شما پنهان است. خویشتن شما در رفتار و کردارتان تجلی می‌یابد؛ نه در آن‌چه که می‌پندارید هستید، بلکه در آن‌چه انجام می‌دهید. و هر زمان سخن از عملکرد ماست، مسئله ارتباط‌ با دیگران است.


کارل گوستاو یونگ


#مطالعات_دیالوگ
@dialogeschool
@bashgahandishe

هاونیاز (HAWNIYAZ)
به معنی «با هم بودن» یا «برای یکدیگر»
موسیقی فولکلور کردی
گویش کرمانجی
صدای آینور دوغان
آهنگ‌سازی کیهان کلهر

#هم
#مطالعات_دیالوگ
@dialogeschool
@bashgahandishe

برد پیت در آستانهٔ شصت سالگی...

#دیگری #ارتباط
#مطالعات_دیالوگ
@dialogeschool
@bashgahandishe

کارنامهٔ مدرسهٔ مطالعات دیالوگ باشگاه‌اندیشه
رویدادها و کلاس‌ها | شروع : بهار ۱۴۰۱

معرفی مدرسهٔ مطالعات دیالوگ

امکان و امتناع گفت‌وگو در ایران/هادی خانیکی

پرونده اختلاف نظر/تابستان ۱۴۰۱ :

اطلاعیه پرونده اختلاف نظر
درباره پرونده اختلاف نظر


نشست اول :
آشنایی با مفاهیم«معرفت شناسی اختلاف نظر »/ دکتر غزاله حجتی
چکیده نشست / صوت / گزارش مکتوب

نشست دوم :
شواهدِ واحد می‌توانند رویکرد های باوری متفاوتی را موجه کنند/ دکتر محسن زمانی
چکیده نشست / متن مقاله / صوت / گزارش مکتوب

نشست سوم :
شواهدِ واحد نمی‌توانند رویکرد های باوری متفاوتی را موجه کنند/ دکترمحمود مروارید
چکیده نشست / متن مقاله / صوت / گزارش مکتوب

نشست چهارم :
چکیده ارائه خویشتن‌داری معرفتی در مواجهه با اختلاف‌نظر سیاسی:بررسی نظرات رالز و نیگل /دکتر جواد حیدری /گزارش نشست/صوت

نشست پنجم
چکیده ارائه اختلاف‌نظر فلسفی دینی و توافق سیاسی: نگاهی به لیبرالیسم سیاسی جان رالز / دکتر حسین هوشمند /گزارش نشست / صوت

نشست ششم
اختلاف‌‌نظر و نسبی‌گرایی/دکتر حسین شیخ‌رضایی/چکیده/صوت/مقاله مرجع/گزارش نشست

نشست هفتم
اختلاف‌نظر آنتیگونه و کرئون: بازسازی اجتماعی یا تخریب؟/دکتر ابراهیم آزادگان/چکیده/صوت/فایل ارائه

نشست هشتم
نگاهی به اختلاف نظر در سنت فکری ایرانی در آیینه ادب فارسی/اردشیر منصوری/چکیده/صوت/



سنت،عقلانیت و روایت از نگاهِ مک اینتایر /۲جلسه/ منصور براهیمی،محمدرضا لبیب

پادکست تمهیدات همراه با علی‌اصغر مصلح|
۱۹ اپیزود

نجاتِ گفت‌وگو|شرایطِ امکان دیالوگ /علی‌اصغر مصلح

عین القضات در گفت‌وگو /صبا فدوی، جواد میری، علیرضا تقوی، میلاد دخانچی، محمدرضا لبیب

خود در آینهٔ دیگری | راضیه زینلی

درآمدی بر تفکر نقادانه| هومن پناهنده

در جست‌وجوی معنای زندگی|غزاله حجتی

ترجمه و تحلیل مقالهٔ «نگاهِ عقلانی به سنت:نوشتهٔ کارل پوپر»|هومن پناهنده


نقادی علیهِ نقادی |محمد مهدی مجاهدی

الهیاتِ بخشش|رسول رسولی‌پور ۶جلسه

پروندهٔ گفت‌وگو هم مسأله و هم راه حل:

گفت‌وگو هم مسأله و هم راه‌حل|هادی خانیکی

روشنفکران ایرانی و مسالهٔ گفت‌وگو|هادی خانیکی

درنگی در امکان کنش مرزی در این روزها|مقصود فراستخواه، هادی خانیکی

گشودگی به دیگری در بستر سنت |محمدرضا لبیب

تخاصم گفتمان ها و تصویر مبهمِ گفت‌وگو|علی الهی خراسانی

تاملی در نواندیشی دینی در ایران|عبدالکریم سروش،مصطفی ملکیان،امیر مازیار، حسین هوشمند

دوره‌ی درآمدی به آداب گفت‌وگوی انتقادی:
بر اساس «في آداب البحث والمناظرة»
رساله‌ای از احمد طاشکبری‌زاده

درآمدی به تفکر نقادانه ۲|هومن پناهنده

مواجهه دیالوگی با زیستن در متن تناقض ها|هادی خانیکی

مجلس محاکات، تاملی در آئینِ عزا | امیر مازیار

درنگی در سیمای میمه سیس در تاریخِ اندیشه |محمدرضا لبیب

مفهومِ باستانی در دنیای پل ریکور|منصور براهیمی

پروندهٔ مواجهات ۲ جلسه :

نشستِ نخست: سیرِ انفسی در آفاقِ اندیشه | اسدالله رحمان‌زاده

نشستِ دوم: زیستن در موقعیتِ مرزی | هادی خانیکی

سرشت گفت‌وگویی فلسفه و معمای عقیم‌ماندن فلسفه ورزی در ایران| محمدرضا لبیب

رسالۀ عملیه/ مذاکرۀ روحی / محمدحسین قدوسی

نگاهی به مسالۀ "فهم" در حقیقت و روش / محمدرضا لبیب

پرسش و گفت‌وگو / محمدرضا لبیب

سنت، بازی و نامتناهی در اندیشۀ گادامر / محمدرضا لبیب

الهبات رخداد/ سه جلسه/ رسول رسولی‌پور

جایگاه کارگران در ساختمان صلح اجتماعی / محمد مالجو، پرویز صداقت، احمد بخارایی، بیتا مدنی

قرآن، هرمنوتیک و باطن/ محمد هادی گرامی، احمد بستانی، فدایی مهربانی

همگرایی حوزه‌های معرفت بشری / محمدحسین قدوسی

مساله دانشگاه در ایران/ هادی خانیکی، مقصود فراستخواه، لیلا فلاحتی

ما و عطار / نشست نخست / محمدرضا بهشتی، محمدرضا لبیب

درآمدی بر هرمنوتیک بایبلی معاصر / فاطمه توفیقی،نسیم حسنی

آشنایی با اندیشه‌های آلن واتس/ رسول رسولی‌پور

آشنایی با مبانی زبان‌شناسی اجتماعی / شیدا احمدی

گفت‌وگو دربارۀ کتاب روایت و کنش جمعی/ الهام شوشتری‌زاده، زهرا رهایی، فخرالسادات محتشمی‌پور، محمدرضا لبیب

ما و عطار / نشست دوم / علیرضا خطیب‌زاده، محمدمهدی فلاح

دستور زایشی- گشتاری؛ یک بررسی اجمالی / شیدا احمدی

امکان آفرینش در با هم بودن/ خبرآنلاین/محمدرضا لبیب

دموکراتیزه کردن تکنولوژی/ احسان ارضروم چیلر

بی نهایت راه به سوی بی نهایت واقعیت/ منصور براهیمی

ما و عطار /نشست سوم/ زهره معماری، نرگس زارع‌زاده

#مطالعات_دیالوگ
#دیالوگ
@dialogeschool
@bashgahandishe

درباره‌ی «عید/جشن» و زمانمندی‌اش

به قلمِ ژان گروندن
ترجمه محمدرضا حسینی بهشتی و مسعود حسینی

عید همیشه از طریقِ زمان‌مندیِ خاصي مشخص می‌شود که ما از جای خود برکنده و به درونِ آن کشیده می‌شویم: هر عیدي برای زمانِ معیني ظاهر می‌شود که عیدانه است و همه‌ی کساني که در آن سهیم‌ می‌شوند به حال و هوایي عیدانه ارتقا می‌یابند، و در بهترین حالت: به نحوي عیدانه دگرگون می‌شوند. بنابراین، جزوِ ذاتِ عید است که زماني یا مکاني خصوصیتِ عیدانه دارد. این واقعیت خودش را به‌نحوي نمونه‌وار در عودِ¹ عید نشان می‌دهد. با این حال، چنان‌که گادامر به‌درستی ملاحظه می‌کند، چنین نیست که عیدي که عود می‌کند چون در یک ترتیبِ زمانی قرار گرفته است عید خوانده شود، بلکه به‌عکس، خودِ نظمِ زمانی از طریقِ عود عیدها پدید می‌آید.

ادامه را در اینستنت‌ویو بخوانید.

منبع متن

ژان گروندن، از هایدگر تا گادامر، ترجمه‌ی سید محمدرضا حسینی بهشتی و سید مسعود حسینی (تهران، نی: ۱۳۹۹)، صص ۱۵۳-۱۵۵.

#مطالعات_دیالوگ #جشن #بازی #گادامر #هایدگر #ژان_گروندن #عید
@dialogeschool
@bashgahandishe
.

Dialogue is really aimed at going into the whole thought process and changing the way the thought process occurs collectively. We haven't really paid much attention to thought as a process. We have engaged in thoughts, but we have only paid attention to the content, not to the process.

David Bohm


هدف گفت‌وگو در واقع ورود به کل فرآیند اندیشه و تغییر روشی است که در فرآیندِ جمعی اندیشیدن رخ می‌دهد.

ما واقعاً به اندیشه به عنوان یک «فرآیند» توجه زیادی نکرده‌ایم.
ما درگیرِ «اندیشه‌ها» بوده‌ایم، اما فقط به فرآورده توجه کرده‌ایم، نه به فرآیند.

#مطالعات_دیالوگ #دیوید_بوهم #باهم_اندیشیدن
@dialogeschool
@bashgahandishe
.

سه سطح ِ گفت‌وگو از منظر علمِ ارتباطات


#یونس_شکرخواه
#مطالعات_دیالوگ #ارتباطات
@dialogeschool
@bashgahandishe
.

رواداری در اسلام
به مناسبت دهم دی، سالگرد درگذشتِ مرحوم دکتر فلاطوری

📝عبدالجواد فلاطوری؛ ترجمه سیدمحمدباقر تلغری‌زاده

بازنشر از زیتون

*اشاره
متن زیر ترجمه یکی از سخنرانی های مرحوم استاد عبد الجواد فلاطوری است، که متاسفانه تاریخ دقیق آن معلوم نیست. این متن به مناسبت بیست و چهارمین سالگرد درگذشت آن مرحوم از کتابی به نشانی زیر برگرفته شده است:

Prof. Dr. A. Falaturi: Dialog zwischen Christentum und Islam, Islamische Akademie Deutschland, 2. Auflage, S.58-65, Hamburg 2002.
سیدمحمدباقر تلغری‌زاده


من نمی خوام این سخنرانی را به عنوان یک مسلمان ایراد کنم، یعنی قصدم ادای شهادتین و بیان چکیده ای از اصول عقاید [مسلمانی] نیست، بلکه بر آنم تا با توجه به موضوع سخنمان، همچون یک ناظر خارجی [و بی طرف و با نگاهی برون دینی ] قرآن و دیگر منابع اسلام را مورد توجه قرار دهم و درباره آنها اندیشه و تامل کنم.

ادامه را در اینستنت‌ویو بخوانید.

#بازنشر #فلاطوری #رواداری #اسلام #فلسفه #باشگاه_اندیشه
#مطالعات_دیالوگ
@dialogeschool
@bashgahandishe
.

اذا اِنتَهى الكَلام بَيني و بَينك و تَقطعت سُبل الوِصال و اِفترَقنا و عُدنا غرباء تعرف عليّ مجدداً

اگر میان من و تو سخن پایان یافت و راه‌های وصال قطع شدند و از هم جدا و با هم غریبه گشتیم
از نو با من آشنا شو..

#نزار_قبانی
#مطالعات_دیالوگ
#باشگاه_اندیشه
@dialogeschool
@bashgahandishe

دهباشی و میدان‌داریِ گفت‌وگو

📝هادی خانیکی

دهباشی از میدان‌داران گفت‌وگو در ایران است، آن هم گفت‌وگوهای فرهنگی و میدان مقدم در گفت‌وگو میدان فرهنگ است. به دلایل مختلف می‌توان گفت كه نیاز اساسی ایران امروز نیاز به گفت‌وگو است یعنی به میزانی كه گام در مسیر گفت‌وگوی فرهنگی بگذاریم و در آن توانا شویم، بهتر می‌توانیم به حوزه‌های دیگر حتی به حوزه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی بپردازیم. گفت‌وگو یك مفهوم تزیینی نیست. گفت‌وگو فهم و خلق معنایی مشترك و یاد گرفتن نقش‌آفرینی در كنار همدیگر و نه در برابر هم است. فهم و توانش گفت‌وگوهایی از این دست حداقل پنج لازمه دارد. اول اینكه بتوانیم این پیش‌فرض را بپذیریم كه گفت‌گو و تفاهم بر ستیزه و منازعه و دوری از همدیگر، اولویت و ارجحیت دارد. دوم اینكه مقوله‌های اصلی گفت‌وگو را از جنس فرهنگ بدانیم. سوم اینكه بپذیریم كه گفت‌وگو بدون پذیرش تنوع و تفاوت ناممكن است. در جهانی به سر می‌بریم- چه جهان بزرگ‌تر ما و چه جهان ایرانی ما- كه واقعیت آنها سرشار از تنوع‌ها و تفاوت‌هاست. چهارم اینكه به مبانی اخلاقی و رفتار مدنی و پیشینگی اخلاق در گفت‌وگو توجه كنیم. پنجم اینكه قدرت فهم و تحمل اقتضائات و سازوكارهای ورود به میدان گفت‌وگو را داشته باشیم. با این مبانی و مقدمات است كه می‌توان تلاش‌ها و رهاوردهای دهباشی را ارج نهاد.

اگرچه فرهنگ‌ورزان، مساله ایران را «ضعف گفت‌وگو» می‌دانند، اما باید در كنار آن سخن جامعه‌شناسان و صاحب‌نظران علوم اجتماعی را نیز شنید كه مساله ایران را عمدتا «تهدید» یا زوال همبستگی اجتماعی می‌دانند. تضعیف یا زوال همبستگی اجتماعی یعنی ناتوان شدن اجتماع ایرانی و آسیب‌پذیری آن در برابر سیاست و ثروت و نهایتا ظهور شهروندانی ناراضی، بی‌اعتماد و ناامید. در میانه چنین چالش‌ها و تنگناهایی وجود «روشنفكران گفت‌وگویی» كه مرزكوش‌اند و به توانمندی جامعه ایرانی می‌اندیشند سخت مغتنم است. اثربخشی علی دهباشی در جهان غیر سرطانی زبانزد عام و خاص بوده، از این پس حضور او در جهان سرطانی‌ها و جهان زیست سرطانی هم به لطف خداوند تاثیرگذار و امیدآفرین خواهد شد.

متنِ کاملِ یادداشت

#باشگاه_اندیشه
@dialogeschool
@bashgahandishe

نسبتِ زبان و اندیشه

To what Extent Does Language
perform Thought?

Gadamer, 1973

#باشگاه_اندیشه
#مطالعات_دیالوگ
#گادامر
#افلاطون
#نامتناهی
#زبان
@dialogeschool
@bashgahandishe

رسالهٔ عملیه (۴)
نشست نوزدهم
مذاکرهٔ روحی

شنبه ۲۳ دی ۱۴۰۲
ساعت ۷:۳۰ صبح
اسکایپ
لینک ِ حضور:
https://join.skype.com/AXtZnOwORHz7


📝چکیده

زمانی یک گفتگو و ارتباط فکری را می توان "مذاکره روحی" نامید که فرد هدف و مقصودی غیر از "خود و خویشتن" ندارد و تمام توجهش به همین هدف است و از آن خارج نمی شود و نگاهش به غیر از خویشتن متوجه نمی گردد. هرچه که فرد بیشتر بتواند هدفش را در خودش متمرکز کرده و به عمق بیشتری از خویشتن توجه و نفوذ کند، به مذاکره روحی نزدیک تر شده و برعکس، اگر توجهش به غیر و اهدافی از این نوع معطوف شود از مذاکره روحی فاصله بیشتری گرفته است.
مهم ترین سوالی که دراینجا مطرح می شود اینکه اگر هدف از مذاکره روحی "توجه به خود" است پس گفتگو و شنیدن کلام دیگران چه جایگاهی دارد و چرا با دیگری صحبت کنیم و چرا در خلوت و تنهائی خوداین کار را انجام ندهیم و اصولا چرا این "توجه به خود" در حین گفتگو و تبادل کلام باید صورت گیرد؟

متن کامل

@dialogeschool
@bashgahandishe

همدلی در اخلاق؛ بررسی تأثیر همدلی بر قضاوت اخلاقی

نوع مقاله: علمی ـ پژوهشی
نویسندگان
مریم اردشیر لاریجانی، سید جابر نیکو
 
 
چکیده
همدلی ظرفیتی در انسان است که به‌وسیلۀ آن، واکنش‌های دیگر‌گرایانۀ عاطفی برقرار می‌کند. فرد به کمک این ویژگی می‌تواند از منظر دیگری جهان را ببیند و احساس او را درک کند؛ بنابراین انسان‌ها با تخیل شرایط «دیگری»، می‌توانند رنج‌ها و لذت‌های او را ادراک کنند. همدلی در اخلاق، نقش برجسته‌ای دارد؛ به‌ویژه تأثیر آن در قضاوت اخلاقی قابل توجه است. عده‌ای از منتقدان، منکر سودمندی همدلی برای قضاوت اخلاقی شدند. نقد این عده به دو شکل متفاوت ارائه شده است: برخی از این استدلال‌ها ناظر به انکار ضرورت همدلی برای قضاوت اخلاقی است و برخی دیگر مدعی‌اند که همدلی تأثیر منفی بر قضاوت اخلاقی می‌گذارد.

در مقاله حاضر که با روش توصیفی-تحلیلی تدوین شده است، نخست ادلۀ منتقدان بررسی شده، سپس به تحلیل سه نوع رابطۀ علّی، سازه‌ای و تبیینی و بازبینی تأثیرات منفی همدلی بر قضاوت اخلاقی پرداخته خواهد شد. درنهایت این نتیجه حاصل می‌شود که اولاً همدلی به‌مثابۀ عنصری قوام‌بخش در تبیین قضاوت اخلاقی، موجه است؛ ثانیاً گرچه نمی‌توان به‌صورت کلی همۀ اقسام همدلی (شناختی/عاطفی) را برای قضاوت اخلاقی ضروری دانست و تأثیرات آن‌ را کاملاً مثبت ارزیابی کرد، دست‌کم می‌توان نشان داد که همدلیِ شناختی عنصری مثبت در قضاوت اخلاقی است.

کلیدواژه‌ها
همدلی ، قضاوت اخلاقی ، همدلی شناختی ، همدلی عاطفی ، رابطۀ سازه‌ای ، رابطۀ علی‌ ، استنتاج بهترین تبیین

#مطالعات_دیالوگ
#همدلی
@dialogeschool
@bashgahandishe
.

،
نشست نودویکم حکمت نامتناهی با همکاری مدرسه مطالعات دیالوگ باشگاه اندیشه برگزار می‌شود:

نگاهی به مسأله‌ی فهم در حقیقت و روش اثر هانس گئورگ گادامر

با ارائه‌ی
محمدرضا لبیب

سه‌شنبه ۲۶ دی ۱۴۰۲
ساعت ۱۶

خیابان انقلاب، خیابان وصال شیرازی، کوچه نایبی، پلاک ۲۳، کافه دره‌باغ

حضور برای آزاد و رایگان است.
پخش از صفحه اینستاگرام لایو باشگاه اندیشه

📝درباره‌ی نشست را این‌جا بخوانید.

#حکمت_نامتناهی #کاوش‌های‌وجودی #مطالعات_دیالوگ #فهم #گادامر #باشگاه_اندیشه
@hekmatenamotanahi
@dialogeschool
@bashgahandishe

کریم مجتهدی:

سقراط گویی در تمام محاورات اعلام می‌کند که نه برای گفتن، بلکه برای شنیدن آمده است. شنود مستلزم سکوت است و سکوت می‌تواند دقت و تأمل در گفتار دیگری باشد.

متن ِکامل

#سقراط
#کریم_مجتهدی

@dialogeschool
@bashgahandishe

.
نگاهی به "فهم" در فلسفه گادامر

📝محمدرضا لبیب

“فهمیدن" از جمله افعال گذراست و همواره در انتظار متعلقی‌ست. وقتی از فهمیدن حرف می‌زنیم همواره از فهمیدنِ چیزی دم می‌زنیم.

مسأله فهم (understanding) در مرکز فلسفه‌ورزی گادامر قرار دارد. گادامر در اثر مشهورِ خود، "حقیقت و روش" که بر آن است تا خطوط اصلی هرمنوتیک فلسفی را بنیان گذارد، فهم و تفسیر (interpretation) را تحقیقا به یک معنا به کار می‌برد.

گادامر به‌تبعِ استادش هایدگر، مسأله فهم را خارج از زبان‌شناسی و معرفت‌شناسی صرف می‌بیند و برای آن شأنی وجودشناسانه قائل است.

به نظر گادامر، فهمیدن یک فرآیند است که از خودمان آغاز می‌شود و در واقع "فهمیدنِ هرچیزی" ، نخست از "فهمیدنِ خودمان" آغاز می‌شود.

در واقع هرمنوتیک ِ گادامری یا هرمنوتیک فلسفی همانا تباری هایدگری (هایدگرِ دوره‌ی وجود و زمان) و تاحدودی هوسرلی دارد. گادامر در گام‌های نخستین حقیقت و روش تکلیفش را با تاریخِ هرمنوتیک و افرادی چون دیلتای و شلایرماخر روشن می‌کند که فهمیدن صرفاً درک مختصات متن و چیزِ مورد فهم نیست؛ بلکه فرآیند فهم از مبدئی آغاز می‌شود که ریشه در خویشتنِ فهمنده دارد و از طرف دیگر لزوماً نمی‌توان روش مشخصی برای فهم حقیقت توصیه کرد.

گادامر در هرمنوتیک فلسفی ِ خود هرمنوتیک و فهمیدن را اگرچه هایدگری تعریف می‌کند و هرمنوتیک را وجهِ جهان‌شمول فلسفه و فهمیدن را نحوه وجود انسانی و صورت ِ ابتدایی تحققِ دازاین در جهان می‌داند، اما با تفسیر برخی شارحان تمایزهایی چند میان هرمنوتیک استاد و شاگرد وجود دارد.

برای درکِ دقیق‌تر مسأله فهم نزد گادامر باید دانست که وقتی او مبدأ فهم هرچیزی را خودمان می‌داند، یعنی دل‌مشغولِ پدیدارشناسی عمل فهمیدن ناظر به سلوک پدیدارشناسیِ هوسرلی شده، اما درعین‌حال بی‌زمانی فهم که در روش علمی مرسوم است را زیر سوال می‌برد و مبانی این تلقی خود را ابتدا با زیبایی‌شناسی آغاز می کند و سراغ تحربه هنری می‌رود و نسبت میان اثر هنری و بازی را برجسته می کند. در تجربۀ هنری و خصوصا آنچه وی تحت عنوان بازی مراد می‌‌کند، بازی فعالیتی است که بازی‌گر میان امر سابجکتیو و آبجکتیو در رفت‌وآمد است. گاهی این مرز خیلی باریک می‌شود. همین‌طور در تجربه‌های هنری از جمله شعر، نقاشی و... آنچه سهم ما فرآیند فهم است دست‌کمی از ماتن و مؤلف و پدیده ندارد و هیچ یک محور نیستند و همه در تعامل با هم حضور دارند.

گادامر با به میان کشیدن مفهوم تاریخ اثرگذار، خود را برآمدی از فرهنگ و سنت و پیش‌داوری‌ها می‌داند که همین‌ها افق فهم ما را شکل می‌دهد و در واقع در این افق است که فهم رخ می دهد. از این روست که او قائل به رویداد-بودگی فهم است که در افقی دقیق‌تر از داشته‌ها و پیش‌داوری‌های ما شکل گرفته و ما نمی‌توانیم در نسبت با پدیده‌ها و آنچه سر راهنمان قرار می‌گیرد در تعلیق کامل باشیم و خود را عاری از آن‌ها فرض کنیم.

مفهوم سنت از این رو در هرمنوتیک فلسفی گادامر مورد اهمیت است که فهمیدن در افق سنت رخ می‌دهد و این خویشتن متناهی از دو سو با نامتناهی در فلسفه گادامر گره می‌خورد؛ از یک سو آنچه من هستم محصول بی‌نهایت فرآیند فرهنگی، روانی و غیره است و دوم اینکه خود فرآیند، فهم انتهایی ندارد و اگرچه من افق ِ محدودی دارم اما این افق قابل اتساع است.

می‌توان گفت در فلسفه گادامر فهم همان تفاهم است یعنی آن‌جا که افق‌ها به تلاقی می‌رسند فهم رخ می‌دهد و این مسیر بیش از رویارویی با هر پدیده‌ای در" من" در جریان است.

گادامر گشودگی در فرایند فهم را با استفاده از دور هرمنوتیکی تبیین می‌کند که طی آن خویشتن دائما دستخوش تغییر است و در عین‌حال تعین هم دارد. این تعین در عین بی‌تعینی در کنار گشودگی که مقدمه آمیزش افق‌هاست نیازمند باورمندی به جست‌وجوی حقیقت نه از طریق روش‌های ویژه هر علم بلکه محتاج حضور در فرآیند دیالوگ است که حیات ِ ما انگار عین ِ گفت‌وگو، زیستن در میانه‌ها و گذر کردن از مرزهاست.

#حکمت_نامتناهی #کاوش‌های‌وجودی #مطالعات_دیالوگ #فهم #گادامر #باشگاه_اندیشه
@hekmatenamotanahi
@dialogeschool
@bashgahandishe

تعاملاتِ معرفتی ِ هانری کربن و علامه طباطبایی از نگاهِ کریم مجتهدی

بازنشر از آکادمی مطالعات ایرانی لندن

به نظر شما چرا کربن تا این اندازه به این دیالوگ [ با علامه طباطبایی] علاقه‌مند بود؟

آنچه می گویم کاملا شخصی است، اما فکر می کنم اولین قدم از ناحیه کربن بود. زیرا کربن کلا موضعی دارد که تصور می کند که فلسفه های مادی مسلک غربی و گرایش های تند غربی زندگی را برای انسان دشوار کرده اند و آن را از ریشه های روحی اش جدا ساخته اند و لذا در جستجوی خود به دنبال این است که آیا در شرق راهی هست که بتوان پیدا کرد و چون علامه طباطبایی چهره ای روحانی و معنوی و بسیار بسیار اصیلی است، سعی می کند این را نزد او بیابد. علت دیگر این است که کربن به علامه طباطبایی توجه خیلی خاصی داشت به سبب شباهتی بود که میان افکار این نوع متفکران و بعضی از متفکران عرفانی غربی بود. یعنی یک نوع امکان تبادل فکر در حد اشراق و عرفان در مسائل معنوی بود. اگر چه کربن از منظر گفت و گوی عرفانی با علامه طباطبایی بحث می کرد اما فلسفه های سنتی نیز متضمن این بحثها بود. این دو در گفت گوهایشان اغلب یک نوع همرازی و همدلی با یکدیگر داشتند.

متن کامل مصاحبه را اینجا بخوانید.

#کریم_مجتهدی
#علامه_طباطبایی

@dialogeschool
@bashgahandishe

«واقعیت» و «خود»
در کتابِ اصول فلسفه [و روش] رئالیسم
نوشتهٔ علامه محمدحسین طباطبایی

🎙دکتر علی اصغر مصلح

گفتاری در نسبتِ اندیشه علامه طباطبایی و فلسفه مدرن

چهارشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۹
انجمن جامعه شناسی ایران

#علی_اصغر_مصلح
#علامه_طباطبایی
#خود
#وجود_اجتماعی
#مطالعات_دیالوگ

@dialogeschool
@bashgahandishe