داستایفسکی عزیز وحشت من از همینجاست، که همه چیز را می‌فهمم.

آقای سارتر، جهنم همان زندگیه اجباری با احمق های اطرافمان هست

نارای عزیزم، منم امیدوارم توی زندگی بعدی به اون شخص خاص برسم، هر چند توی این زندگی نتونستم.

حق با تو بود سیلکو، هیچ چیزی تو دنیا اندازه داشتن یه دختر نمیتونه بی دفاعت کنه.

جینکس منم امیدوار بودم مثل قبلا منو دوست داشته باشه هر چند با اینکه عوض شدم.

درسته رینتارو، اگه دلیلی برای زندگی کردن نداشته باشی خواهی مرد؛ پس من برای چی هنوز زندم؟

دارم غرق میشم، کسی که داره غرقم میکنه خودمم؛ عجیبه حتی آب هم خودمم

تو دیگه برآورده نشدی منم دیگه آرزویی نکردم.

من باید از خودم مراقبت میکردم، در مقابل کسایی که قرار بود ازم مراقبت کنن.

هروقت گفتم دیگه تموم شد دروغ گفتم؛ باز یکم امید ته دلم مونده بود

می‌دونی جک منم حالم بهم میخوره از این خوشبینی های آبکی.

خاطرات، چه شیرین و چه تلخ همیشه منبع عذاب هستند.

عشق، بزرگ‌ترین نعمته آقای داستایوفسکی اما وقتی از دست بره زخمی به جا می‌ذاره که خوب نمیشه، شاید زنده بمونی اما دیگه هرگز همون آدم سابق نمیشی.