فقط یک صفحه برای نوشتن باقی مانده و من آن را با این کلمات پر می‌کنم: دوستت دارم، دوستت داشتم و دوستت خواهم داشت

خانم وولف، مغز در مقایسه با قلب چه اهمیتی داره؟

اونی که در آخر یهو میذاره میره زیادی صبر کرده

تا وقتی کسی دوستت داره، مهم نیست کی هستی یا چه شکلی داری...

حق با توئه اوشن عزیز، اونا میگن که هیچ‌چیز تا ابد دووم نداره، اما در واقع می‌ترسن چیزی اونقدر دووم بیاره که دیگر نتونن دوستش داشته باشن.

هری، رنج کشیدن نشون میده تو هنوز یه انسانی؛
درد بخشی از انسان بودنه.

مرا در شخص دیگری جست و جو خواهی کرد.

+ اگه عقل داشتم پیشت نمی‌‌موندم.
- چه خوب که عقل نداری.

فداکاریِ تو بزدلی بیش نیست
اگر جای دیگه ای برای رفتن داشتی، اینجا نبودی.

+ فردا دم آفتاب اعداممون می کنن.
- کاش فردا هوا ابری باشه.

هیچ چیزی ارزششو نداره که به قیمت یک عمر عذاب کشیدن دنبالش کنی

آدم‌ها رو نمیشه عوض کرد، میشه همونجوری که هستن دوستشون داشت

ما، چون تکه‌های چوب
بر دریا سرگردانیم
و حتی نمی‌توانیم غرق شویم.

تلاش کردن برای آدم غلط شاید باعث شد که برای آدم درست هم تلاش نکنی

من نمی‌خوام زنده بمونم؛ من می‌خوام زندگی کنم‌.

احساسات بیان نشده هیچ وقت فراموش نمیشن.

کسایی که دوسشون داری... اونا تنها کسایین که میتونن بهت آسیب بزنن

زلیخا به خدایت چه گفتی که او را به تو داد؟