1. احساس کنترل و معنا: وقتی اتفاقات پیچیده یا ترسناکی می‌افته ذهن ما دنبال توضیح می‌گرده. تئوری‌های توطئه یه حس "معنا" می‌دن و این‌طوری آدم فکر می‌کنه که دنیا بی‌نظم و بی‌منطق نیست، بلکه یه نقشه‌ پشتشه مخصوصاً اگه این یک نقشیه خبیثانه باشه

2. بی‌اعتمادی به منابع رسمی: وقتی مردم به دولت، رسانه‌ها یا نهادهای علمی اعتماد ندارن، راحت‌تر به منابع غیررسمی و تئوری‌های جایگزین روی میارن.

3. نیاز به خاص بودن: بعضی‌ها دوست دارن حس کنن که «چیزایی رو می‌دونن که بقیه نمی‌دونن». باور به تئوری توطئه یه جور حس برتری ذهنی می‌ده: "من بیدارم، بقیه خوابن."

4. الگوهای شناختی مغز: ذهن انسان طوری ساخته شده که دنبال الگو می‌گرده و وقتی الگویی وجود نداره. مثلاً اگه چندتا اتفاق پشت هم بیفته، ذهن ما دنبال ربطشون می‌گرده و ممکنه نتیجه‌ بگیره که یه توطئه‌ای تو کاره.

5. تأثیر فضای مجازی و الگوریتم‌ها: شبکه‌های اجتماعی طوری طراحی شدن که محتواهای هیجان‌انگیز و بحث‌برانگیز بیشتر دیده می‌شن. تئوری‌های توطئه دقیقاً همین ویژگی‌ها رو دارن، پس بیشتر پخش می‌شن.