𝙋𝙤𝙨𝙩: #meme

𝙋𝙤𝙨𝙩: #cat #cute

𝙋𝙤𝙨𝙩: #meme #japan

زندگی بیورن آندرسن (Björn Andrésen) ترکیبی تلخ از شهرت، سوءاستفاده و اندوه بود.
او بازیگر و موسیقیدان سوئدی بود که در ۱۵ سالگی با نقش تادزیو در فیلم مرگ در ونیز (Death in Venice - 1971) به کارگردانی لوچینو ویسکونتی، به شهرت جهانی رسید. ویسکونتی خودش لقب «زیباترین پسر قرن بیستم» را به او داد، اما این عنوان برای بیورن بیشتر شبیه نفرین بود تا افتخار.

بیورن در کودکی به موسیقی عشق می‌ورزید و از یکی از نخبه‌ترین مدارس موسیقی سوئد فارغ‌التحصیل شد. او می‌خواست پیانیست شود، اما مادربزرگش که حضانتش را بر عهده داشت، اصرار داشت وارد سینما شود. در تست بازیگری برای مرگ در ونیز، ویسکونتی از او خواست لباس‌هایش را درآورد تا بدنش را بررسی کند. بیورن بعدها گفت از این رفتار عمیقاً آزار دید و احساس کرد مثل یک «تکه گوشت خوشگل» با او برخورد شده. او در مصاحبه‌ای ویسکونتی را «هیولایی واقعی» نامید که انسان‌ها برایش فقط ابزار بودند.

در طول فیلم‌برداری، ویسکونتی حتی به عواملش (که بیشترشان همجنس‌گرا بودند) دستور داده بود به بیورن نگاه نکنند، اما فشار روانی، سوءاستفاده‌های پنهان و فضای ناسالم کار باعث شد او دچار افسردگی شدید شود. بعد از اکران فیلم، در ژاپن به نمادی از زیبایی بدل شد؛ تصویرش روی بیلبوردها، شکلات‌ها و پوسترها everywhere دیده می‌شد، و او در آن کشور محبوبیتی عجیب پیدا کرد. اما پشت این ظاهر پرزرق‌وبرق، بیورن از احساس شیء بودن، اضطراب و تنهایی رنج می‌برد.

در حرفه‌اش هم نتوانست از سایه‌ی نقش تادزیو بیرون بیاید. به او پیشنهاد نقش‌های جدی نمی‌دادند و در مطبوعات مدام شایعاتی درباره‌ی گرایش جنسی‌اش منتشر می‌شد. در سال ۲۰۰۳، نویسنده‌ی بریتانیایی جرمین گریر (Germaine Greer) بدون اجازه‌اش عکس جوانی او را روی جلد کتاب The Beautiful Boy چاپ کرد. بیورن با ناراحتی گفت:

> «من هیچ‌وقت این عشق بزرگسالان به نوجوانان را تأیید نمی‌کنم. آن تصویر بخشی از درد من است، نه زیبایی.»



اما دردهای او فقط در دنیای سینما نبود. پدرش پیش از تولدش خانواده را ترک کرد، مادرش که به الکل معتاد بود، زمانی که بیورن کودک بود خودکشی کرد. او با مادربزرگش بزرگ شد. بعدها هم خواهرش را از دست داد، پسر ۲۵ ساله‌اش الوین درگذشت (احتمال خودکشی) و حتی نوزاد ۱۰ ماهه‌اش را نیز از دست داد. این فجایع باعث شدند او در بزرگسالی به افسردگی و اعتیاد پناه ببرد.

در مستند سال ۲۰۲۱ به نام The Most Beautiful Boy in the World که درباره‌ی خودش ساخته شد، بیورن می‌گوید ویسکونتی «یک شکارچی فرهنگی» بود که جوانی و پاکی او را فدای هنر خودش کرد. او می‌گوید بعد از فیلم، هرگز نتوانست دوباره خود واقعی‌اش را پیدا کند.

سرانجام بیورن آندرسن در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۵ در ۷۰ سالگی درگذشت. علت مرگش اعلام نشده، اما سازندگان مستندش گفتند:

> «او انسانی آرام، حساس و شجاع بود که با شجاعت در برابر سرنوشتش ایستاد.»



زندگی بیورن نمادی است از چهره‌ی تاریک شهرت؛ جایی که زیبایی می‌تواند هم پله‌ی صعود باشد و هم زنجیری برای سقوط.

واژه شناسی :
فمبوی = پسرای گوگولی و خوشگل
اوپی = خیلی قوی
ایسکای = تناسخ
هارم یا حارم = حرمسرا

معرفی انیمه:
#Anime: Strawberry Marshmallow
اسم ژاپنی: いちごましまろ (Ichigo Mashimaro)
اسم فارسی: مارشمالوی توت‌فرنگی

ژانر: #کمدی #زندگی‌روزمره #اسلایس‌آو‌لایف #دخترانه
تاریخ پخش: تابستان ۲۰۰۵

خلاصه داستان:
داستان درباره‌ی زندگی روزمره‌ی چند دختر دبستانی به نام‌های «چیکا»، «ماتسوکا»، «آنا» و «نووبو» و خواهر بزرگ‌تر چیکا به نام «نوابو» است. آن‌ها در طول روز با موقعیت‌های ساده، بامزه و گاهی احمقانه روبه‌رو می‌شوند که پر از شوخی‌های کودکانه و لحظات گرم دوستی است. این انیمه با فضایی آرام، لطیف و طنز ظریفش، حس نوستالژی و شادی دوران کودکی را به تصویر می‌کشد.

• فصل اول: ۱۲ قسمت – استودیو Daume – پخش شده (۲۰۰۵)
• OVA: Strawberry Marshmallow OVA و Strawberry Marshmallow Encore – پخش شده
(۲۰۰۷–۲۰۰۹)

𝙋𝙤𝙨𝙩: #Nature #Vibe