ජීවිතේ කවදාවත් අපි හිතන විදිහටම ගලාගෙන යන්නෙ නෑ.
සමහර දවස් අපිට ගොඩක් ආදරේ ලැබෙනවා,
තවත් සමහර දවස් අපිවම අපිට අහිමි වුණු වගේ දැනෙනවා.
ඒත් ඒ හැම දේම අතරේ අපි ඉගෙන ගන්න ලොකුම දෙයක් තමයි
හැමදේම අතේ තියාගෙන ජීවත් වෙන්න බැහැ කියන එක.


කවුරුහරි එක්ක කතා කර කර හිනා වෙලා හිටපු දවස්,
අද මතකයක් විතරක් වෙලා තිබුණත්,
ඒ මතකවලට තරහ වෙන්න මට බැහැ.
මොකද ඒ හැම මොහොතක්ම කවදාහරි ඇත්තටම හිත පුරවපු දේවල්.
ජීවිතේ සමහර මිනිස්සු හැමදාම ඉන්නෙ නෑ.
ඒත් ඒ අය දීලා යන feelings, lessons, memories නම් ගොඩක් කාලයක් අපි ඇතුළේ ජීවත් වෙනවා.


දැන් මම ජීවිතේ දිහා කලින් වගේ බලන්නෙ නෑ.
හැමදේම perfect වෙන්න ඕනෙ කියලා හිතන්නෙත් නෑ.
මට ඕනෙ peaceful life එකක්.
බලෙන් හිනා වෙන්න ඕනෙ නැති,
හිතේ තියෙන දේ හංගන්න ඕනෙ නැති,
තමන්ව explain කර කර ඉන්න ඕනෙ නැති ජීවිතයක්.


මොකද අන්තිමට,
ලස්සනම දේවල් තියෙන්නේ expensive places වලවත්, perfect මිනිස්සු ලඟවත් නෙවෙයි.
හිතට නිදහසක් දැනෙන තැන්වල.
කවුරුත් නොදන්න නිහඬ මොහොතවල.
තමන්ට තමන්ව නැති නොවී ඉන්න පුළුවන් ජීවිතයක.


ඉතින් දැන් මම හැමදේම ඉක්මනට හොයන්නෙ නෑ.
මට හිමි දේවල් මාව හොයාගෙන එයි කියලා විශ්වාස කරනවා.
අහිමි වෙන දේවල් අල්ලගෙන ඉන්නෙත් නෑ.
මොකද ජීවිතේ කියන්නේ හැමදේම රඳවාගන්න එක නෙවෙයි…
සමහර දේවල් නිදහසේ යන්න දීලා,
තවත් දවසක් හිනාවෙන්න හිත හදාගන්න.

“සමහර දවස් තියෙනවා
හිත ඇතුළෙන්ම කඩා වැටෙන.💔

කතා කරන්න කෙනෙක් නැති,
හිනා වෙන්න හේතුවක් නැති,
ඒත් තාමත් ජීවිතේ ඉස්සරහට ඇදගෙන යන දවස්.


ඒ වගේ වෙලාවට මතක තියාගන්න
අඳුරුම රෑවලටත් පස්සේ උදාවක් එනවා.නියඟයක් ඉවර වුනාමත් වසන්තයක් එනවා.

ඒ හින්දා ඒ කාලෙදි
වැටෙන මිනිස්සු තමයි දුර්වල,
නැවත නැගිටින මිනිස්සු තමයි ශක්තිමත්.


මොකද අපිට වැටුනොත් නැගිටින්න අමාරුයි.ඒක හින්දා වැටෙන්නේ නැතිව වැටුණත් කොහොමහරි නැගිටිණ කෙනෙක් වෙන්න.


එතකොට අපි දිනන එක කාටවත් නවත්තන්න බෑ.”

"ජීවිතේ ලස්සන වෙන්න නම් හැමදේම පරිපූර්ණ වෙන්න ඕනේ නැහැ.
කුඩා සතුටක් දැකලා හිනා වෙන්න පුළුවන් හිතක් තිබුණොත් ඒකම ප්‍රමාණවත්. මොකද සතුට කියන්නේ ලොකු දේවල් අතර හොයන දෙයක් නෙවෙයි, සාමාන්‍ය දවස්වල අමතක නොවෙන පුංචි මොහොතවල ජීවත් වෙන දෙයක්." ☘🌻

ජීවිතය කියන්නේ හැමදාම පරිපූර්ණ වගේම සතුටින් පිරුනු දවසක් නෙවෙයි.

සමහර දවස්වල සතුට ලැබෙනවා, තවත් සමහර දවස්වල පාඩම් ලැබෙනවා.

ඒත් කාලයත් එක්ක තේරෙන දෙයක් තියෙනවා ඒ තමයි අපිට හමුවෙන හැම අත්දැකීමක්ම අපිව තව ටිකක් ශක්තිමත් කරන බව. වැටුණු තැන්වලින් නැගිටින හැටිත්, අහිමිවීම් අතරින් සිනාසෙන හැටිත්, අඳුරු මාර්ගවලින් ආලෝකය හොයන හැටිත් ජීවිතය අපිට උගන්වනවා.

ඒ නිසා අද දවස අමාරු වුණත් බලාපොරොත්තුව අත්හරින්න එපා.

මොකද මල් පිපෙන්නෙත් වර්ෂාවට පසුවයි.ඒ වගේම ඉඩෝරෙට පස්සෙ තමයි වසන්තෙත් එන්නේ.

ඉතින් ජීවිතයේ ලස්සනම පරිච්ඡේද බොහෝවිට ආරම්භ වෙන්නේ අපි හිතනවාටත් වඩා නිහඬව, අපි නොබලා සිටින මොහොතකයි.

ඒ හින්දා හැමදෙයක් දිහාම ඉවසිල්ලෙන් බලන් ඉන්න.