This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یه کاخ آوردم براتون با مساحت زمین ۲۶۵۰ متر مستقل زیربنا دوبلکس ۱۵۰۰ متر، با یک طبقه منفی، پنج خواب مستر، فول فرنیش، سه استخر مجزا، سرسره آبی و سالن ورزشی.
لوکیشن : کردان
خاندان تاریخ ساز الیگارش ولایی
خوشی زده زیر دلتون می‌خواهید انقلاب کنید
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
لوکیشن : کردان
خاندان تاریخ ساز الیگارش ولایی
خوشی زده زیر دلتون می‌خواهید انقلاب کنید
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پست جدید ترامپ از قیام مردم ایران:
با شعار
امسال سال خونه سیدعلی سرنگونه
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
با شعار
امسال سال خونه سیدعلی سرنگونه
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
فکر را پَر بدهید
و نترسید که از سقف عقیده برود بالاتر
فکر باید بپرد
برسد تا سر کوه تردید
و ببیند که میان افق باورها
کفر و ایمان چه به هم نزدیکند
"فکر اگر پَر بکشد"
جای این توپ و تفنگ، این‌همه جنگ
سینه ها دشت محبت گردد
دستها مزرع گلهای قشنگ
"فکر اگر پر بکشد"
هیچکس کافر و ننگ و نجس و مشرک نیست
همه پاکیم و رها...
نیما یوشیج
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
و نترسید که از سقف عقیده برود بالاتر
فکر باید بپرد
برسد تا سر کوه تردید
و ببیند که میان افق باورها
کفر و ایمان چه به هم نزدیکند
"فکر اگر پَر بکشد"
جای این توپ و تفنگ، این‌همه جنگ
سینه ها دشت محبت گردد
دستها مزرع گلهای قشنگ
"فکر اگر پر بکشد"
هیچکس کافر و ننگ و نجس و مشرک نیست
همه پاکیم و رها...
نیما یوشیج
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
نیل‌طغیان‌کردوموسی‌هم عصاگم‌کرده است
فصلِ‌طاعون بوعلی‌سینا‌شفا گم کرده است
هرچه‌سوی‌آسمان‌ها دست بردیم هیچ بود!
یا زمین دوراست یاما راخدا گم کرده است
پس کدام آیین در آخر حقیقت بوده است؟
هرکسی‌خودرابه‌یک‌راهی‌جدا گم کرده است
هرکسی اندازه ی وسعش به دل دارد زیان
بینوا جانش ولی دارا طلا گم کرده است
آه آزادی کجایی پس، که فریاد از قفس
مرغِ ما از سمت هربالی هوا گم‌کرده است
نوش دارویی برای این همه سهراب نیست؟
یاکه‌رستم خویش در‌آوازه‌ها گم کرده است
مرحمی بر زخم هامان نیست، از اقبال کج
مرگ ماراهم دراین ماتم سرا گم کرده است
حسین وصال پور
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
فصلِ‌طاعون بوعلی‌سینا‌شفا گم کرده است
هرچه‌سوی‌آسمان‌ها دست بردیم هیچ بود!
یا زمین دوراست یاما راخدا گم کرده است
پس کدام آیین در آخر حقیقت بوده است؟
هرکسی‌خودرابه‌یک‌راهی‌جدا گم کرده است
هرکسی اندازه ی وسعش به دل دارد زیان
بینوا جانش ولی دارا طلا گم کرده است
آه آزادی کجایی پس، که فریاد از قفس
مرغِ ما از سمت هربالی هوا گم‌کرده است
نوش دارویی برای این همه سهراب نیست؟
یاکه‌رستم خویش در‌آوازه‌ها گم کرده است
مرحمی بر زخم هامان نیست، از اقبال کج
مرگ ماراهم دراین ماتم سرا گم کرده است
حسین وصال پور
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ترامپ: ج اسلامی دیوانه نباید اتمی شود؛ طعنه به حذف رهبران: «می‌گویم با چه کسی در ایران صحبت کنم؟ تق‌تق، کسی خانه نیست»
▪️دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، جمعه شب ۱۰ مهر در یک سخنرانی در جمع گروهی از مردم آلاباما گفت جمهوری اسلامی سلاح هسته‌ای ندارد و تا زمانی که او رئیس‌جمهوری است، به چنین سلاحی دست پیدا نخواهد کرد.
+ ما گرفتار کی‌ها شدیم
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
▪️دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، جمعه شب ۱۰ مهر در یک سخنرانی در جمع گروهی از مردم آلاباما گفت جمهوری اسلامی سلاح هسته‌ای ندارد و تا زمانی که او رئیس‌جمهوری است، به چنین سلاحی دست پیدا نخواهد کرد.
+ ما گرفتار کی‌ها شدیم
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
”رژیم ایران باید فوراً استفاده انزجارآور خود از مجازات اعدام را متوقف کند."
بیانیه مشترک ۴۶ کشور که توسط لیختن‌اشتاین در شورای حقوق بشر سازمان ملل قرائت شد؛
[این بیانیه] به افزایش چشمگیر اعدام‌ها و احکام مرگ، به‌ویژه در پرونده‌های مربوط به معترضان اشاره دارد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بیانیه مشترک ۴۶ کشور که توسط لیختن‌اشتاین در شورای حقوق بشر سازمان ملل قرائت شد؛
[این بیانیه] به افزایش چشمگیر اعدام‌ها و احکام مرگ، به‌ویژه در پرونده‌های مربوط به معترضان اشاره دارد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
وال‌استریت ژورنال: ده‌ها نفت‌کش ایرانی در آب‌های آسیا سرگردان شده‌اند
به گزارش وال‌استریت ژورنال، ده‌ها نفت‌کش ایرانی یا مرتبط با ایران در پی تشدید فشار و تحریم‌های آمریکا در آب‌های اطراف سری‌لانکا و مالزی متوقف شده‌اند و برخی از آنها با کمبود سوخت، آب و مواد غذایی مواجه هستند.
این روزنامه به نقل از اسناد دولتی سری‌لانکا گزارش داده است که سفارت آمریکا در کلمبو از مقام‌های این کشور خواسته از ارائه خدمات بندری، سوخت‌رسانی و آذوقه به نفت‌کش‌های ایرانی خودداری کنند و نسبت به خطر تحریم‌های ثانویه آمریکا هشدار داده است. به گفته مقام‌های سری‌لانکا، این فشارها باعث شده برخی شرکت‌ها حتی از تأمین نیازهای اضطراری این شناورها نیز خودداری کنند.
وال‌استریت ژورنال نوشته است این نفت‌کش‌ها پیش از جنگ، در انتقال نفت ایران به چین از طریق عملیات کشتی‌به‌کشتی در آب‌های نزدیک مالزی نقش داشتند، اما تشدید تحریم‌های آمریکا مسیر این تجارت را مختل کرده است. بر اساس ارزیابی کپلر، محموله‌های باقی‌مانده نفت ایران که در انتظار انتقال به خریداران هستند ممکن است در هفته‌های آینده به پایان برسند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
به گزارش وال‌استریت ژورنال، ده‌ها نفت‌کش ایرانی یا مرتبط با ایران در پی تشدید فشار و تحریم‌های آمریکا در آب‌های اطراف سری‌لانکا و مالزی متوقف شده‌اند و برخی از آنها با کمبود سوخت، آب و مواد غذایی مواجه هستند.
این روزنامه به نقل از اسناد دولتی سری‌لانکا گزارش داده است که سفارت آمریکا در کلمبو از مقام‌های این کشور خواسته از ارائه خدمات بندری، سوخت‌رسانی و آذوقه به نفت‌کش‌های ایرانی خودداری کنند و نسبت به خطر تحریم‌های ثانویه آمریکا هشدار داده است. به گفته مقام‌های سری‌لانکا، این فشارها باعث شده برخی شرکت‌ها حتی از تأمین نیازهای اضطراری این شناورها نیز خودداری کنند.
وال‌استریت ژورنال نوشته است این نفت‌کش‌ها پیش از جنگ، در انتقال نفت ایران به چین از طریق عملیات کشتی‌به‌کشتی در آب‌های نزدیک مالزی نقش داشتند، اما تشدید تحریم‌های آمریکا مسیر این تجارت را مختل کرده است. بر اساس ارزیابی کپلر، محموله‌های باقی‌مانده نفت ایران که در انتظار انتقال به خریداران هستند ممکن است در هفته‌های آینده به پایان برسند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«دکتر حسین عبده تبریزی: خطر تورم ۳۰۰۰ درصدی!»
اگر تورم ۶۰ درصدی امسال در سال آینده تکرار شود و بودجه در چارچوب اعلام شده نماند، بی‌اعتمادی به پول ملی شدت می‌گیرد و کشور وارد مرحله «دلاریزه شدن» می‌شود؛ یعنی معاملات فقط با دلار انجام می‌شود. مرحله‌ای که ممکن است تورم ناگهان از ۶۰ درصد به ۳۰۰۰ درصد جهش کند.
+ سال دیگر این اتفاق نخواهد افتاد بلکه با ادامه محاصره اقتصادی آمریکا، در چند ماه آینده این جهش چند هزار درصدی بروز می‌کند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اگر تورم ۶۰ درصدی امسال در سال آینده تکرار شود و بودجه در چارچوب اعلام شده نماند، بی‌اعتمادی به پول ملی شدت می‌گیرد و کشور وارد مرحله «دلاریزه شدن» می‌شود؛ یعنی معاملات فقط با دلار انجام می‌شود. مرحله‌ای که ممکن است تورم ناگهان از ۶۰ درصد به ۳۰۰۰ درصد جهش کند.
+ سال دیگر این اتفاق نخواهد افتاد بلکه با ادامه محاصره اقتصادی آمریکا، در چند ماه آینده این جهش چند هزار درصدی بروز می‌کند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رئیس انجمن صنفی تولیدکنندگان شیرآلات: اگر محاصره دو ماه دیگر ادامه پیدا کند کل کارخانه‌های شیرآلات تعطیل خواهد شد
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
آناتومیِ یک فروپاشی اقتصادی: فراتر از همتی؛ در نقدِ «سیستمِ خودخوار»
✍ حمید اصفی
دلار ۲۷۰ هزار تومانی فقط یک عدد نیست؛ «ضریبِ سقوط» است. تقلیل دادن این وضعیت به عملکرد جناب همتی، خطای تحلیلی است. همتی تنها یک مهره در دکوراسیونِ یک «ساختار فرسوده» است. مسئله نه فقط عملکرد رئیس بانک مرکزی، که زمستانِ ممتدِ یک نگاه سیاسی است که جمهوری اسلامی بر این سرزمین تحمیل کرده است.
ما امروز با پدیده‌ای مواجهیم که باید آن را «اقتصادِ خودخوار» نامید؛ سیستمی که برای حفظ تعادل کوتاه‌مدت سیاسی و مالی، مستمراً از سرمایه‌های بلندمدت خود مصرف می‌کند؛ از سرمایه‌گذاری و زیرساخت گرفته تا قدرت خرید، سرمایه انسانی، اعتماد عمومی و امکان رشد.
اقتصاد خودخوار، اقتصادی است که برای مدیریت بقای امروز، از سرمایه فردا مصرف می‌کند.
۱. هزینه‌های ژئوپلیتیک و فرسایش توسعه
ج اسلامی نه‌تنها توسعه را متوقف نکرده، بلکه در بسیاری از حوزه‌ها مسیر معکوس توسعه را طی کرده است. مسئله فقط هزینه‌های نظامی یا تنش‌های منطقه‌ای نیست؛ مسئله زنجیره‌ای است که از تنش خارجی آغاز می‌شود: افزایش ریسک، محدود شدن تجارت و سرمایه‌گذاری، افزایش هزینه مبادله، فشار بر منابع ارزی و در نهایت انتقال بخشی از این هزینه‌ها به تورم و قدرت خرید خانوار.
ما در حال تجربه‌ی یک «آنتروپی ملی» هستیم؛ فرآیندی که در آن نظم اقتصادی، زیرساخت‌های صنعتی و رفاه عمومی، به‌تدریج دچار فرسایش و بی‌ثباتی ساختاری می‌شوند.
اقتصادی که باید سرمایه‌گذاری کند، اشتغال مولد ایجاد کند و زیرساخت‌های خود را نوسازی کند، ناچار می‌شود بخش بیشتری از ظرفیت خود را صرف مدیریت پیامدهای بحران کند. این همان نقطه‌ای است که اقتصاد خودخوار آغاز می‌شود: مصرف منابعی که باید صرف ساختن آینده شوند، برای زنده نگه داشتن امروز.
۲. فرسایش رفاه و اقتصادِ بقا
یکی از پیامدهای این وضعیت، تغییر افق اقتصادی جامعه است. جامعه‌ای که در شرایط ثبات می‌تواند به سرمایه‌گذاری، آموزش، کارآفرینی و برنامه‌ریزی بلندمدت بیندیشد، در شرایط نااطمینانی مزمن، بخش بیشتری از انرژی خود را صرف حفظ قدرت خرید و تأمین نیازهای روزمره می‌کند.
این فرسایش فقط به معنای فقیرتر شدن نیست؛ به معنای کاهش افق تصمیم‌گیری اقتصادی نیز هست.
شهروندی که دغدغه‌اش نه «خلاقیت» و «توسعه»، که بقای روزمره است، به‌تدریج بخشی از ظرفیت کنشگری خود را از دست می‌دهد و به «رعیتی سرگردان در بازارهای موازی» بدل می‌شود.
در چنین شرایطی، حتی اگر «فقیرسازی» هدفی اعلام‌شده نباشد، تداوم فقر، کاهش قدرت خرید و فرسایش امنیت اقتصادی، در عمل قدرت انتخاب و امکان برنامه‌ریزی جامعه را محدود می‌کند.
سرمایه انسانی نیز آسیب می‌بیند. وقتی چشم‌انداز بازدهی آموزش، کار تخصصی و سرمایه‌گذاری مولد کاهش پیدا می‌کند، مهاجرت، خروج سرمایه و کاهش انگیزه برای فعالیت بلندمدت می‌تواند شدت بگیرد. در نتیجه، سیستم نه‌فقط سرمایه مالی، بلکه بخشی از سرمایه انسانی و اجتماعی خود را نیز مصرف می‌کند.
و این دقیقاً معنای «خودخواری» است.
۳. اقتصاد سایه‌وار و تجارتِ رنج
جمله همتی مبنی بر اینکه «جوجه را آخر پاییز می‌شمارند»، بیش از آنکه پاسخی به مسئله اقتصادی باشد، می‌تواند نمادی از فاصله میان زبان رسمی سیاست‌گذار و واقعیت زندگی مردم تلقی شود.
سیستمی که کشور را در چرخه‌ای از رکود، تورم و نااطمینانی گرفتار کرده، به‌تدریج بخشی از فعالیت‌های اقتصادی را به سمت بازارهای موازی و غیررسمی سوق می‌دهد. هرچه نااطمینانی بیشتر شود، افق تصمیم‌گیری کوتاه‌تر و امکان برنامه‌ریزی برای آینده محدودتر می‌شود.
در چنین شرایطی، اعتماد به پول ملی کاهش می‌یابد و افراد و بنگاه‌ها برای حفظ ارزش دارایی‌های خود به گزینه‌های جایگزین روی می‌آورند. این روند می‌تواند فاصله اقتصاد رسمی و اقتصاد سایه را بیشتر کند و سیاست‌گذاری اقتصادی را دشوارتر سازد.
بنابراین بحران فقط کاهش ارزش پول نیست. ارزش زمانیِ تصمیم اقتصادی نیز فرسوده می‌شود. مردم و بنگاه‌ها به جای برنامه‌ریزی برای پنج یا ده سال آینده، ناچار می‌شوند برای ماه‌ها و حتی هفته‌های پیشِ رو تصمیم بگیرند.
آنها نه‌تنها «ارزش پول» را، که به‌تدریج «ارزش زندگی اقتصادی» را نیز فرسوده کرده‌اند.
باید جسورانه پرسید: تا چه زمانی قرار است هزینه اصرار بر یک مسیر فرسوده را با فروش آینده کودکانمان بپردازیم؟
ما با یک «دولت متعارف» طرف نیستیم که تمام مسئله را بتوان به عملکرد یک مدیر یا یک بخشنامه فروکاست. مسئله، سازوکاری است که بحران را بازتولید می‌کند؛ سازوکاری که در آن، راه‌حل‌های کوتاه‌مدت میتوانند هزینه‌های بلندمدت بر اقتصاد تحمیل کنند. ماجرا فقط سقوط پول ملی نیست؛ اقتصاد، برای خریدن بقای امروز، مدام از سرمایه فردا مصرف می‌کند.
این همان معنای اقتصاد خودخوار است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
✍ حمید اصفی
دلار ۲۷۰ هزار تومانی فقط یک عدد نیست؛ «ضریبِ سقوط» است. تقلیل دادن این وضعیت به عملکرد جناب همتی، خطای تحلیلی است. همتی تنها یک مهره در دکوراسیونِ یک «ساختار فرسوده» است. مسئله نه فقط عملکرد رئیس بانک مرکزی، که زمستانِ ممتدِ یک نگاه سیاسی است که جمهوری اسلامی بر این سرزمین تحمیل کرده است.
ما امروز با پدیده‌ای مواجهیم که باید آن را «اقتصادِ خودخوار» نامید؛ سیستمی که برای حفظ تعادل کوتاه‌مدت سیاسی و مالی، مستمراً از سرمایه‌های بلندمدت خود مصرف می‌کند؛ از سرمایه‌گذاری و زیرساخت گرفته تا قدرت خرید، سرمایه انسانی، اعتماد عمومی و امکان رشد.
اقتصاد خودخوار، اقتصادی است که برای مدیریت بقای امروز، از سرمایه فردا مصرف می‌کند.
۱. هزینه‌های ژئوپلیتیک و فرسایش توسعه
ج اسلامی نه‌تنها توسعه را متوقف نکرده، بلکه در بسیاری از حوزه‌ها مسیر معکوس توسعه را طی کرده است. مسئله فقط هزینه‌های نظامی یا تنش‌های منطقه‌ای نیست؛ مسئله زنجیره‌ای است که از تنش خارجی آغاز می‌شود: افزایش ریسک، محدود شدن تجارت و سرمایه‌گذاری، افزایش هزینه مبادله، فشار بر منابع ارزی و در نهایت انتقال بخشی از این هزینه‌ها به تورم و قدرت خرید خانوار.
ما در حال تجربه‌ی یک «آنتروپی ملی» هستیم؛ فرآیندی که در آن نظم اقتصادی، زیرساخت‌های صنعتی و رفاه عمومی، به‌تدریج دچار فرسایش و بی‌ثباتی ساختاری می‌شوند.
اقتصادی که باید سرمایه‌گذاری کند، اشتغال مولد ایجاد کند و زیرساخت‌های خود را نوسازی کند، ناچار می‌شود بخش بیشتری از ظرفیت خود را صرف مدیریت پیامدهای بحران کند. این همان نقطه‌ای است که اقتصاد خودخوار آغاز می‌شود: مصرف منابعی که باید صرف ساختن آینده شوند، برای زنده نگه داشتن امروز.
۲. فرسایش رفاه و اقتصادِ بقا
یکی از پیامدهای این وضعیت، تغییر افق اقتصادی جامعه است. جامعه‌ای که در شرایط ثبات می‌تواند به سرمایه‌گذاری، آموزش، کارآفرینی و برنامه‌ریزی بلندمدت بیندیشد، در شرایط نااطمینانی مزمن، بخش بیشتری از انرژی خود را صرف حفظ قدرت خرید و تأمین نیازهای روزمره می‌کند.
این فرسایش فقط به معنای فقیرتر شدن نیست؛ به معنای کاهش افق تصمیم‌گیری اقتصادی نیز هست.
شهروندی که دغدغه‌اش نه «خلاقیت» و «توسعه»، که بقای روزمره است، به‌تدریج بخشی از ظرفیت کنشگری خود را از دست می‌دهد و به «رعیتی سرگردان در بازارهای موازی» بدل می‌شود.
در چنین شرایطی، حتی اگر «فقیرسازی» هدفی اعلام‌شده نباشد، تداوم فقر، کاهش قدرت خرید و فرسایش امنیت اقتصادی، در عمل قدرت انتخاب و امکان برنامه‌ریزی جامعه را محدود می‌کند.
سرمایه انسانی نیز آسیب می‌بیند. وقتی چشم‌انداز بازدهی آموزش، کار تخصصی و سرمایه‌گذاری مولد کاهش پیدا می‌کند، مهاجرت، خروج سرمایه و کاهش انگیزه برای فعالیت بلندمدت می‌تواند شدت بگیرد. در نتیجه، سیستم نه‌فقط سرمایه مالی، بلکه بخشی از سرمایه انسانی و اجتماعی خود را نیز مصرف می‌کند.
و این دقیقاً معنای «خودخواری» است.
۳. اقتصاد سایه‌وار و تجارتِ رنج
جمله همتی مبنی بر اینکه «جوجه را آخر پاییز می‌شمارند»، بیش از آنکه پاسخی به مسئله اقتصادی باشد، می‌تواند نمادی از فاصله میان زبان رسمی سیاست‌گذار و واقعیت زندگی مردم تلقی شود.
سیستمی که کشور را در چرخه‌ای از رکود، تورم و نااطمینانی گرفتار کرده، به‌تدریج بخشی از فعالیت‌های اقتصادی را به سمت بازارهای موازی و غیررسمی سوق می‌دهد. هرچه نااطمینانی بیشتر شود، افق تصمیم‌گیری کوتاه‌تر و امکان برنامه‌ریزی برای آینده محدودتر می‌شود.
در چنین شرایطی، اعتماد به پول ملی کاهش می‌یابد و افراد و بنگاه‌ها برای حفظ ارزش دارایی‌های خود به گزینه‌های جایگزین روی می‌آورند. این روند می‌تواند فاصله اقتصاد رسمی و اقتصاد سایه را بیشتر کند و سیاست‌گذاری اقتصادی را دشوارتر سازد.
بنابراین بحران فقط کاهش ارزش پول نیست. ارزش زمانیِ تصمیم اقتصادی نیز فرسوده می‌شود. مردم و بنگاه‌ها به جای برنامه‌ریزی برای پنج یا ده سال آینده، ناچار می‌شوند برای ماه‌ها و حتی هفته‌های پیشِ رو تصمیم بگیرند.
آنها نه‌تنها «ارزش پول» را، که به‌تدریج «ارزش زندگی اقتصادی» را نیز فرسوده کرده‌اند.
باید جسورانه پرسید: تا چه زمانی قرار است هزینه اصرار بر یک مسیر فرسوده را با فروش آینده کودکانمان بپردازیم؟
ما با یک «دولت متعارف» طرف نیستیم که تمام مسئله را بتوان به عملکرد یک مدیر یا یک بخشنامه فروکاست. مسئله، سازوکاری است که بحران را بازتولید می‌کند؛ سازوکاری که در آن، راه‌حل‌های کوتاه‌مدت میتوانند هزینه‌های بلندمدت بر اقتصاد تحمیل کنند. ماجرا فقط سقوط پول ملی نیست؛ اقتصاد، برای خریدن بقای امروز، مدام از سرمایه فردا مصرف می‌کند.
این همان معنای اقتصاد خودخوار است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
وطن من
غریبه‌یی خشم‌گین است
در اضطرابِ قرن‌ها،
با ماشه‌یی کشیده بر شقیقه‌اش.
وطن من، کودکی است
که دستان‌اش را با امید و شجاعت
به سوی شادی دراز می‌کند.
محمود درویش
برگردان: ناصر بایزیدی
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
غریبه‌یی خشم‌گین است
در اضطرابِ قرن‌ها،
با ماشه‌یی کشیده بر شقیقه‌اش.
وطن من، کودکی است
که دستان‌اش را با امید و شجاعت
به سوی شادی دراز می‌کند.
محمود درویش
برگردان: ناصر بایزیدی
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اسب، اسب به دنیا می‌آید،
اما انسان، انسان به دنیا نمی آید...
باید او را آموزش و تعلیم داد تا انسان شود...!
✍ یوستین گردر
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اما انسان، انسان به دنیا نمی آید...
باید او را آموزش و تعلیم داد تا انسان شود...!
✍ یوستین گردر
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
علت اینکه بچه ها را به قالی بافی می‌گمارند اینست که انگشتشان نازک و بهتر میتوانند کارهای دقیق و ظریف بکنند
و یا بواسطه طمع مزد آنهاست که پدر و مادر مهربان بچه خودشان را ماشین نان آور فرض کرده! از سن پنج سالگی او را به قالی بافی میگذارند و به سن دوازده سالگی دیگر از او چیزی باقی نمی ماند و مستعد هرگونه ناخوشی می‌شود.
هر کدام ازین قالی های قشنگی که می بینیم نتیجه چقدر وقت و کار چشم میباشد !
چقدر اراده ها که خفه شده...
چشم ها که نابینا گشته....
و سینه ها که مستعد سل گردیده....
تا این قالی ها از دار پائین آمده است.
آیا نمیشود کارگاه آنها را بزرگ ، آفتابگیر و پاکیزه تر ساخت؟!
🖌 صادق هدایت
📕 اصفهان نصف جهان
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
و یا بواسطه طمع مزد آنهاست که پدر و مادر مهربان بچه خودشان را ماشین نان آور فرض کرده! از سن پنج سالگی او را به قالی بافی میگذارند و به سن دوازده سالگی دیگر از او چیزی باقی نمی ماند و مستعد هرگونه ناخوشی می‌شود.
هر کدام ازین قالی های قشنگی که می بینیم نتیجه چقدر وقت و کار چشم میباشد !
چقدر اراده ها که خفه شده...
چشم ها که نابینا گشته....
و سینه ها که مستعد سل گردیده....
تا این قالی ها از دار پائین آمده است.
آیا نمیشود کارگاه آنها را بزرگ ، آفتابگیر و پاکیزه تر ساخت؟!
🖌 صادق هدایت
📕 اصفهان نصف جهان
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing