پیش نویس قطعنامه اروپا در محکومیت ج کثیف اسلامی درمحکومیت سرکوب مردم ایران با ۲۵ رای موافق، ۱۴ ممتنع و ۷ رأی مخالف تصویب شد.
رویترز:
شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستار تحقیقات فوری در مورد وقایع پیرامون اعتراضات در ایران شد.
+ حکومت ولایت مطلقه فقیه و الیگارش رانت‌خوار جنایتکار با وجود تلاش بسیار و آوردن ۱۵ نهاد مثلا مردمی اما در اصل حکومتی نتوانست کشتار در ایران را به گردن تروریست‌های تخیلی خودش بیندازد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
رویترز:
شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستار تحقیقات فوری در مورد وقایع پیرامون اعتراضات در ایران شد.
+ حکومت ولایت مطلقه فقیه و الیگارش رانت‌خوار جنایتکار با وجود تلاش بسیار و آوردن ۱۵ نهاد مثلا مردمی اما در اصل حکومتی نتوانست کشتار در ایران را به گردن تروریست‌های تخیلی خودش بیندازد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
نشست اضطراری شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد درباره وضعیت ایران، قطعنامه پیشنهادی با ۲۵ رای موافق تصویب شد
هفت کشور چین، کوبا، هند، اندونزی، عراق، پاکستان، و ویتنام به این قطعنامه رای منفی دادند. رای ۱۴ کشور هم ممتنع بود.
با تصویب این قطعنامه، ماموریت گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران به مدت یک سال و ماموریت کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل در امور ایران برای دو سال تمدید شد.
در نشست اضطراری شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو، فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، از مقام‌های جمهوری اسلامی خواست به «سرکوب خشن» اعتراضات پایان دهند و مسیر تشدید خشونت را متوقف کنند. او در این جلسه گفت نگرانی‌های جدی درباره وضعیت بازداشت‌شدگان وجود دارد؛ به‌ویژه در شرایطی که موج بازداشت‌های گسترده هم‌زمان با سرکوب خیابانی ادامه یافته است.
این نشست ویژه در حالی برگزار شد که شمار قابل توجهی از کشورهای عضو سازمان ملل خواستار قرار گرفتن موضوع ایران در مرکز توجه جامعه جهانی شده‌اند. بنا بر گزارش رویترز، دست‌کم ۵۰ کشور از برگزاری این جلسه اضطراری حمایت کرده‌اند؛ جلسه‌ای که به ابتکار کشورهایی از جمله ایسلند، آلمان و بریتانیا درخواست شده بود. در جریان بحث‌ها، کشورهایی مانند غنا و فرانسه نیز نگرانی خود را از برخورد حکومت ایران با اعتراضات اعلام کردند.
در محور اصلی این نشست، گروهی از دولت‌ها خواهان آن هستند که با تکیه بر سازوکارهای موجود سازمان ملل، نقض‌های حقوق بشری و مواردی را که «سوءاستفاده و جنایت» خوانده می‌شود، مستندسازی کنند تا امکان استفاده از این اسناد در پرونده‌های قضایی آینده فراهم شود.
در این نشست، پیام اخوان، حقوقدان ایرانی-کانادایی و دادستان پیشین سازمان ملل، سرکوب جاری را «بدترین قتل‌عام جمعی در تاریخ معاصر ایران» توصیف کرد و خواستار یک «لحظه نورنبرگ» شد؛ تعبیری که به محاکمه‌های بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم علیه رهبران نازی اشاره دارد و بر ضرورت پاسخگو کردن مقام‌های مسئول در سطوح بالا تأکید می‌کند.
هم‌زمان، ج اسلامی این جلسه اضطراری را از اساس رد کرد. علی بحرینی، سفیر ایران در سازمان ملل در ژنو، اعلام کرد تهران «مشروعیت و اعتبار» این نشست و قطعنامه احتمالی آن را به رسمیت نمی‌شناسد. او همچنین در دفاع از روایت حکومت، تلفات اعتراضات را «حدود ۳ هزار نفر» اعلام کرد؛ آماری که در عین حال با برآوردهای نهادهای حقوق بشری که از «هزاران کشته» سخن گفته‌اند اختلاف دارد.
طبق گزارش رویترز، مقام‌های ایرانی همچنان اعتراضات و تلفات را به «تروریست‌ها و آشوبگران» نسبت می‌دهند و می‌گویند این افراد از سوی مخالفان خارج از کشور و نیز دشمنان خارجی، از جمله آمریکا و اسرائیل، حمایت می‌شوند. این خط تبلیغاتی، در کنار فضای امنیتی و محدودیت‌های ارتباطی، بخشی از چارچوبی است که حکومت برای توجیه سرکوب و کنترل روایت عمومی به کار گرفته است.
در مقابل، سازمان‌ها و گروه‌های حقوق بشری می‌گویند ابعاد خشونت اعمال‌شده علیه معترضان در هفته‌های اخیر بسیار گسترده بوده و هزاران نفر، از جمله رهگذران و افراد غیرنظامی، قربانی شده‌اند؛ وضعیتی که به گفته آنها بزرگ‌ترین سرکوب خونین از زمان استقرار نظام جمهوری اسلامی پس از انقلاب ۱۹۷۹ به شمار می‌آید.
نشست ژنو با مخالفت یا تردید شماری از کشورها نیز روبه‌رو شد. رویترز گزارش داده چین، پاکستان، کوبا و اتیوپی درباره «فایده» و کارآمدی این جلسه پرسش مطرح کرده‌اند و نماینده چین اعتراضات ایران را «موضوعی داخلی» خوانده است.
این جلسه اضطراری شورای حقوق بشر در شرایطی برگزار شد که موضوع ایران طی روزهای گذشته در دیگر نهادهای سازمان ملل نیز مطرح بوده و از جمله شورای امنیت در نیویورک نیز بنا به درخواست آمریکا درباره ایران جلسه داشته است؛ نشان‌دهنده آنکه بحران داخلی ایران، هم‌زمان به یکی از محورهای جدیِ تنش و فشار در مناسبات بین‌المللی تبدیل شده و سرنوشت آن می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای کشور داشته باشد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
هفت کشور چین، کوبا، هند، اندونزی، عراق، پاکستان، و ویتنام به این قطعنامه رای منفی دادند. رای ۱۴ کشور هم ممتنع بود.
با تصویب این قطعنامه، ماموریت گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران به مدت یک سال و ماموریت کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل در امور ایران برای دو سال تمدید شد.
در نشست اضطراری شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو، فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، از مقام‌های جمهوری اسلامی خواست به «سرکوب خشن» اعتراضات پایان دهند و مسیر تشدید خشونت را متوقف کنند. او در این جلسه گفت نگرانی‌های جدی درباره وضعیت بازداشت‌شدگان وجود دارد؛ به‌ویژه در شرایطی که موج بازداشت‌های گسترده هم‌زمان با سرکوب خیابانی ادامه یافته است.
این نشست ویژه در حالی برگزار شد که شمار قابل توجهی از کشورهای عضو سازمان ملل خواستار قرار گرفتن موضوع ایران در مرکز توجه جامعه جهانی شده‌اند. بنا بر گزارش رویترز، دست‌کم ۵۰ کشور از برگزاری این جلسه اضطراری حمایت کرده‌اند؛ جلسه‌ای که به ابتکار کشورهایی از جمله ایسلند، آلمان و بریتانیا درخواست شده بود. در جریان بحث‌ها، کشورهایی مانند غنا و فرانسه نیز نگرانی خود را از برخورد حکومت ایران با اعتراضات اعلام کردند.
در محور اصلی این نشست، گروهی از دولت‌ها خواهان آن هستند که با تکیه بر سازوکارهای موجود سازمان ملل، نقض‌های حقوق بشری و مواردی را که «سوءاستفاده و جنایت» خوانده می‌شود، مستندسازی کنند تا امکان استفاده از این اسناد در پرونده‌های قضایی آینده فراهم شود.
در این نشست، پیام اخوان، حقوقدان ایرانی-کانادایی و دادستان پیشین سازمان ملل، سرکوب جاری را «بدترین قتل‌عام جمعی در تاریخ معاصر ایران» توصیف کرد و خواستار یک «لحظه نورنبرگ» شد؛ تعبیری که به محاکمه‌های بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم علیه رهبران نازی اشاره دارد و بر ضرورت پاسخگو کردن مقام‌های مسئول در سطوح بالا تأکید می‌کند.
هم‌زمان، ج اسلامی این جلسه اضطراری را از اساس رد کرد. علی بحرینی، سفیر ایران در سازمان ملل در ژنو، اعلام کرد تهران «مشروعیت و اعتبار» این نشست و قطعنامه احتمالی آن را به رسمیت نمی‌شناسد. او همچنین در دفاع از روایت حکومت، تلفات اعتراضات را «حدود ۳ هزار نفر» اعلام کرد؛ آماری که در عین حال با برآوردهای نهادهای حقوق بشری که از «هزاران کشته» سخن گفته‌اند اختلاف دارد.
طبق گزارش رویترز، مقام‌های ایرانی همچنان اعتراضات و تلفات را به «تروریست‌ها و آشوبگران» نسبت می‌دهند و می‌گویند این افراد از سوی مخالفان خارج از کشور و نیز دشمنان خارجی، از جمله آمریکا و اسرائیل، حمایت می‌شوند. این خط تبلیغاتی، در کنار فضای امنیتی و محدودیت‌های ارتباطی، بخشی از چارچوبی است که حکومت برای توجیه سرکوب و کنترل روایت عمومی به کار گرفته است.
در مقابل، سازمان‌ها و گروه‌های حقوق بشری می‌گویند ابعاد خشونت اعمال‌شده علیه معترضان در هفته‌های اخیر بسیار گسترده بوده و هزاران نفر، از جمله رهگذران و افراد غیرنظامی، قربانی شده‌اند؛ وضعیتی که به گفته آنها بزرگ‌ترین سرکوب خونین از زمان استقرار نظام جمهوری اسلامی پس از انقلاب ۱۹۷۹ به شمار می‌آید.
نشست ژنو با مخالفت یا تردید شماری از کشورها نیز روبه‌رو شد. رویترز گزارش داده چین، پاکستان، کوبا و اتیوپی درباره «فایده» و کارآمدی این جلسه پرسش مطرح کرده‌اند و نماینده چین اعتراضات ایران را «موضوعی داخلی» خوانده است.
این جلسه اضطراری شورای حقوق بشر در شرایطی برگزار شد که موضوع ایران طی روزهای گذشته در دیگر نهادهای سازمان ملل نیز مطرح بوده و از جمله شورای امنیت در نیویورک نیز بنا به درخواست آمریکا درباره ایران جلسه داشته است؛ نشان‌دهنده آنکه بحران داخلی ایران، هم‌زمان به یکی از محورهای جدیِ تنش و فشار در مناسبات بین‌المللی تبدیل شده و سرنوشت آن می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای کشور داشته باشد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
می‌خواهم از سر انگشتانت
بابونه‌های کوهی بچینم
شاید هنوز
طعم گس و غبارگون رگ‌هامان
در آنجا نشت نکرده باشد
ما از پناه نسترن‌ها، آغاز کرده‌ایم
و این خیابان اکنون تابوتی مدور است
که هر چه می‌گردیم، می‌پیماییم
تمکین نمی‌پذیرد
محمد مختاری
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بابونه‌های کوهی بچینم
شاید هنوز
طعم گس و غبارگون رگ‌هامان
در آنجا نشت نکرده باشد
ما از پناه نسترن‌ها، آغاز کرده‌ایم
و این خیابان اکنون تابوتی مدور است
که هر چه می‌گردیم، می‌پیماییم
تمکین نمی‌پذیرد
محمد مختاری
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اگر در جمع بردگان وارد شوید، متوجه می‌شوید که درباره «آزادی» حرف نمی‌زنند، بیشتر راجع به این حرف می‌زنند که کدام ارباب بهتر است؟
آنها به جای «رویای آزادی»، «رویای ارباب بهتر» در سر دارند!!!
📓 تبار شناسی اخلاق
🖊 نيچه
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
آنها به جای «رویای آزادی»، «رویای ارباب بهتر» در سر دارند!!!
📓 تبار شناسی اخلاق
🖊 نيچه
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
این دیگر یک فیلم سینمایی نیست
که جنایتی را بازگو کند
این
واقعیت یک جنایت است
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
که جنایتی را بازگو کند
این
واقعیت یک جنایت است
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خامنه ای ضحاک دستور تیر داد!
گماشته ولایی لاریجانی ابلاغ کرد!
گماشته ولایی پزشکیان حمایت کرد!
گماشته ولایی اژه‌ای تایید کرد!
گماشته ولایی خاکپور اجرا کرد!
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
گماشته ولایی لاریجانی ابلاغ کرد!
گماشته ولایی پزشکیان حمایت کرد!
گماشته ولایی اژه‌ای تایید کرد!
گماشته ولایی خاکپور اجرا کرد!
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
مگر من از وطنم چه می‌خواستم؟
به غیر از نانی و
گوشه‌ای امن و
جیبی با حرمت و
بارانی از عشق!
پنجره‌ای باز
که آزادی و عشق به من دهد!
من چه می‌خواستم؟
در این حد که به من نداد
برای همین
نیمه شبی
دری را شکستم و رفتم
برای همیشه بدرود.
شیرکو بیکس
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
به غیر از نانی و
گوشه‌ای امن و
جیبی با حرمت و
بارانی از عشق!
پنجره‌ای باز
که آزادی و عشق به من دهد!
من چه می‌خواستم؟
در این حد که به من نداد
برای همین
نیمه شبی
دری را شکستم و رفتم
برای همیشه بدرود.
شیرکو بیکس
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
نویسنده‌ی ایرانیِ متولد اوین از اعتراض‌های مردمی علیه «حکومتی اقتدارگرا و دینی» سخن می‌گوید
سحر دلیجانی، نویسنده‌ی ایرانیِ شناخته‌شده در سطح بین‌المللی است. نخستین رمان او، «بچه‌های درخت جاکاراندا»، در بیش از ۷۵ کشور منتشر شده و از زمان انتشارش در سال ۲۰۱۳ به ده‌ها زبان ترجمه شده است. او در سال ۱۹۸۳ [۱۳۶۲] در زندان اوین تهران به دنیا آمد، پس از آنکه پدر و مادرش، فعالان سیاسی سکولارِ چپ، به‌دست نیروهای ایرانی زندانی شدند. یکی از عموهایش را حکومت ایران در سال ۱۹۸۸ [تابستان ۱۳۶۷] اعدام کرد. خانوادهٔ او در سال ۱۹۹۶، سی سال پیش، به کالیفرنیا مهاجرت کردند.
رژیم ایران باید هرگونه مشروعیت در نگاه بین‌المللی را از دست بدهد. مردم ایران این رژیم را نمی‌خواهند و باید درک کنیم که این رژیم نیرویی دیکتاتوری است و دیگر قدرت حکومتی مشروع به حساب نمی‌آید.
این اعتراضات اخیر در ایران بخشی از یک مبارزهٔ طولانی مردم ایران برای کنار زدن این رژیم است، مبارزه‌ای علیه استبداد، علیه دیکتاتوری، علیه رژیمی اقتدارگرا و دینی، و دولتی نظامی.
+ درد دادخواهان امروز دردی است مشترک با دهه ۶۰
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
سحر دلیجانی، نویسنده‌ی ایرانیِ شناخته‌شده در سطح بین‌المللی است. نخستین رمان او، «بچه‌های درخت جاکاراندا»، در بیش از ۷۵ کشور منتشر شده و از زمان انتشارش در سال ۲۰۱۳ به ده‌ها زبان ترجمه شده است. او در سال ۱۹۸۳ [۱۳۶۲] در زندان اوین تهران به دنیا آمد، پس از آنکه پدر و مادرش، فعالان سیاسی سکولارِ چپ، به‌دست نیروهای ایرانی زندانی شدند. یکی از عموهایش را حکومت ایران در سال ۱۹۸۸ [تابستان ۱۳۶۷] اعدام کرد. خانوادهٔ او در سال ۱۹۹۶، سی سال پیش، به کالیفرنیا مهاجرت کردند.
رژیم ایران باید هرگونه مشروعیت در نگاه بین‌المللی را از دست بدهد. مردم ایران این رژیم را نمی‌خواهند و باید درک کنیم که این رژیم نیرویی دیکتاتوری است و دیگر قدرت حکومتی مشروع به حساب نمی‌آید.
این اعتراضات اخیر در ایران بخشی از یک مبارزهٔ طولانی مردم ایران برای کنار زدن این رژیم است، مبارزه‌ای علیه استبداد، علیه دیکتاتوری، علیه رژیمی اقتدارگرا و دینی، و دولتی نظامی.
+ درد دادخواهان امروز دردی است مشترک با دهه ۶۰
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Behbehani - khane Khoonin Ast Inak
Behbehani
🔳خانه خونین است اینک
شاعر: سیمین بهبهانی
با صدای: سیمین بهبهانی
موسیقی: قطعه‌ی دیلمان از سامان صمیمی
پالایش و تنظیم: شهروز کبیری
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
شاعر: سیمین بهبهانی
با صدای: سیمین بهبهانی
موسیقی: قطعه‌ی دیلمان از سامان صمیمی
پالایش و تنظیم: شهروز کبیری
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف : تنها بیزاری و نفرت از تک‌تک اعمالتان مانده است
بیانیه تشکل دانشجویی شریف منتشر شد
در این بیانیه با اشاره به این که بیش از دو هفته از قطع و سانسور اینترنت گذشته است آمده "با یک دستور، مردم این سرزمین از حق حداقلی ارتباط محروم شدند و با دستوری دیگر، جان‌های بی‌گناه فراوانی از دست رفتند."
این بیانیه با اشاره به این که سخن گفتن از حق طبیعی دسترسی آزاد به اطلاعات و یا تکرار موارد نقض و توهین به حقوق مدنی و انسانی مردم، "دیگر شوخی نابه‌جا و طنز سیاه است" می‌افزاید: «از پایمال شدن حقوق فرد فرد مردم این سرزمین در تمام این سال‌ها، آن‌قدر سخن رفته که دیگر کلمات معنای خودشان را از دست داده‌اند.»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بیانیه تشکل دانشجویی شریف منتشر شد
در این بیانیه با اشاره به این که بیش از دو هفته از قطع و سانسور اینترنت گذشته است آمده "با یک دستور، مردم این سرزمین از حق حداقلی ارتباط محروم شدند و با دستوری دیگر، جان‌های بی‌گناه فراوانی از دست رفتند."
این بیانیه با اشاره به این که سخن گفتن از حق طبیعی دسترسی آزاد به اطلاعات و یا تکرار موارد نقض و توهین به حقوق مدنی و انسانی مردم، "دیگر شوخی نابه‌جا و طنز سیاه است" می‌افزاید: «از پایمال شدن حقوق فرد فرد مردم این سرزمین در تمام این سال‌ها، آن‌قدر سخن رفته که دیگر کلمات معنای خودشان را از دست داده‌اند.»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
کیمیا علیزاده، نخستین مدال‌آور زن ایران در المپیک در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که یک وکیل از داخل ایران به او خبر داده که ج کثیف اسلامی درحال اعدام بازداشت‌شده‌ها است:
«آنها را در سوله‌های چند هزار نفری در کهریزک به صورت گروهی اعدام و به عنوان کشته‌های روزهای قبل، ثبت می‌کنند.»
او نوشته: «من از تهران وصل شدم، من یک وکیل هستم. سوله‌های چندهزار نفری در کهریزک پر از جوانان در آستانه اعدام است.»
این وکیل در پاسخ به علیزاده که پرسیده که «آیا این سوله‌ها به عنوان زندان استفاده می‌شود؟» گفته: «بله. و آنها را به صورت گروهی اعدام می‌کنند. و بعد با کیسه به عنوان کشته‌های روزهای قبل، منتقل می‌کنند.»
این وکیل نوشته: «دادرسی نیست، رسیدگی نیست، محاکمه‌ای در کار نیست. پزشکی قانونی مرگ آنها را برای روزهای گذشته تایید می‌کند. اعدام‌ها متوقف نشده‌است، چون محاکمه‌ای وجود ندارد. قلب و چشم ما در خون، عزا و خشم می‌سوزد.»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
«آنها را در سوله‌های چند هزار نفری در کهریزک به صورت گروهی اعدام و به عنوان کشته‌های روزهای قبل، ثبت می‌کنند.»
او نوشته: «من از تهران وصل شدم، من یک وکیل هستم. سوله‌های چندهزار نفری در کهریزک پر از جوانان در آستانه اعدام است.»
این وکیل در پاسخ به علیزاده که پرسیده که «آیا این سوله‌ها به عنوان زندان استفاده می‌شود؟» گفته: «بله. و آنها را به صورت گروهی اعدام می‌کنند. و بعد با کیسه به عنوان کشته‌های روزهای قبل، منتقل می‌کنند.»
این وکیل نوشته: «دادرسی نیست، رسیدگی نیست، محاکمه‌ای در کار نیست. پزشکی قانونی مرگ آنها را برای روزهای گذشته تایید می‌کند. اعدام‌ها متوقف نشده‌است، چون محاکمه‌ای وجود ندارد. قلب و چشم ما در خون، عزا و خشم می‌سوزد.»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
«ما» تنها پناهگاه در فصلِ خشم: درسی که اشتاین‌بک به ما می‌دهد
«حالا می‌فهمم که یک آدم، به تنهایی هیچ فایده‌ای ندارد... کیسی فهمیده بود آدم روحِ جداگانه‌ای ندارد و همه ما تکه‌ای از یک روح بزرگ هستیم… من همه‌جا خواهم بود، مامان. هر جا که نگاه کنی. هر جا که دعوایی باشد تا مردم گرسنه بتوانند غذا بخورند، من آنجام. هر جا که پلیسی دارد یک نفر را کتک می‌زند، من آنجام... و وقتی که مردم نانِ خودشان را درمی‌آورند و توی خانه‌های خودشان زندگی می‌کنند، من آنجا هم هستم.»
🔸این کلماتِ «تام جود» در پایانِ رمان «خوشه‌های خشم»، شاید دقیق‌ترین مانیفست برای روزهای سخت و خاکستریِ ما باشد. روزهایی که خشم و درد، مثل غباری سنگین بر شش‌های جامعه نشسته و هر کس در خلوتِ خود با هیولای یأس دست‌وپنج نرم می‌کند. اما جان اشتاین‌بک، هشتاد سال پیش، رازی را کشف کرد که امروز بیش از هر زمان دیگری به آن محتاجیم: رازِ گذار از «من» به «ما».
🔸وقتی درد مشترک است، درمان هم در باهم بودن است. اشتاین‌بک در خوشه‌های خشم به ما نشان می‌دهد که سیستم‌های سرکوبگر (چه بانک‌های بی‌چهره‌ی رمان او و چه استبدادهای سیاسیِ دنیای ما) تمام تلاششان این است که انسان‌ها را در «من» بودنِ خودشان منجمد کنند. انسانی که تنهاست، می‌ترسد، می‌شکند و در نهایت تسلیم می‌شود. اما معجزه درست در لحظه‌ای رخ می‌دهد که این «من‌های» شکسته، در کنار هم قرار می‌گیرند. اشتاین‌بک می‌نویسد: «این آغاز است... گذار از "من" به "ما".» و البته این همان چیزی است که هیولاها از آن وحشت دارند.
🔸اما تصویری که اشتاین‌بک از این «همبستگی» ترسیم می‌کند، بسیار فراتر از شعارهای خشکِ حزبی یا قواعدِ خط‌کشی‌شده‌ی ایدئولوژیک است. این تصویر حتی سانتیمانتال نیست. او ما را فریب نمی‌دهد؛ وعده‌ی بهشتِ فوری نمی‌دهد. او حتی رمانش را با پیروزیِ سیاسی تمام نمی‌کند. اما می‌گوید در زمانه‌ای که سیلِ ویرانگر همه‌چیز را با خود می‌برد و در روزگاری که ساختارهای قدرت کمر به قتلِ امید بسته‌اند، حتی تواناییِ «باهم بودن» و «مراقبت کردن» نیز نوعی از مقاومت است.
🔸همبستگیِ مد نظر اشتاین‌بک، یک غریزه‌ی بقاست. نوعی بازگشت به ریشه‌های عاطفی که در آن، آدم‌ها به خاطرِ دردِ مشترکشان، پناهگاهِ هم می‌شوند.
🔸امروز اگر خشمگینیم و سوگوارِ، نباید بگذاریم این خشم ما را از پا درآورد. آن‌طور که اشتاین‌بک می‌گوید، این خشم‌ها مثل خوشه‌های انگور در حال رسیدن و سنگین شدن‌اند. اگر تنها بمانیم، زیر این بار له می‌شویم.
🔸اما اگر «ما» شویم، جمع امن خود را بیابیم، به گفت‌وگو بنشینیم، به یکدیگر بدون قضاوت گوش دهیم و هدف را از زیر بار سرکوب خونین فراموش نکنیم، اگر به حافظه جمعی قدرت دهیم، برای آینده مدنظرمان برنامه‌ریزی کنیم و در کنار هم مسیرهایی هرچند کوچک را برای خواسته‌هامان بیاییم، می‌توانیم از این روزها راحت‌تر و پرامیدتر عبور کنیم. فراموش نکنیم که «ما» همیشه قدرتمندتر از «من» است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
«حالا می‌فهمم که یک آدم، به تنهایی هیچ فایده‌ای ندارد... کیسی فهمیده بود آدم روحِ جداگانه‌ای ندارد و همه ما تکه‌ای از یک روح بزرگ هستیم… من همه‌جا خواهم بود، مامان. هر جا که نگاه کنی. هر جا که دعوایی باشد تا مردم گرسنه بتوانند غذا بخورند، من آنجام. هر جا که پلیسی دارد یک نفر را کتک می‌زند، من آنجام... و وقتی که مردم نانِ خودشان را درمی‌آورند و توی خانه‌های خودشان زندگی می‌کنند، من آنجا هم هستم.»
🔸این کلماتِ «تام جود» در پایانِ رمان «خوشه‌های خشم»، شاید دقیق‌ترین مانیفست برای روزهای سخت و خاکستریِ ما باشد. روزهایی که خشم و درد، مثل غباری سنگین بر شش‌های جامعه نشسته و هر کس در خلوتِ خود با هیولای یأس دست‌وپنج نرم می‌کند. اما جان اشتاین‌بک، هشتاد سال پیش، رازی را کشف کرد که امروز بیش از هر زمان دیگری به آن محتاجیم: رازِ گذار از «من» به «ما».
🔸وقتی درد مشترک است، درمان هم در باهم بودن است. اشتاین‌بک در خوشه‌های خشم به ما نشان می‌دهد که سیستم‌های سرکوبگر (چه بانک‌های بی‌چهره‌ی رمان او و چه استبدادهای سیاسیِ دنیای ما) تمام تلاششان این است که انسان‌ها را در «من» بودنِ خودشان منجمد کنند. انسانی که تنهاست، می‌ترسد، می‌شکند و در نهایت تسلیم می‌شود. اما معجزه درست در لحظه‌ای رخ می‌دهد که این «من‌های» شکسته، در کنار هم قرار می‌گیرند. اشتاین‌بک می‌نویسد: «این آغاز است... گذار از "من" به "ما".» و البته این همان چیزی است که هیولاها از آن وحشت دارند.
🔸اما تصویری که اشتاین‌بک از این «همبستگی» ترسیم می‌کند، بسیار فراتر از شعارهای خشکِ حزبی یا قواعدِ خط‌کشی‌شده‌ی ایدئولوژیک است. این تصویر حتی سانتیمانتال نیست. او ما را فریب نمی‌دهد؛ وعده‌ی بهشتِ فوری نمی‌دهد. او حتی رمانش را با پیروزیِ سیاسی تمام نمی‌کند. اما می‌گوید در زمانه‌ای که سیلِ ویرانگر همه‌چیز را با خود می‌برد و در روزگاری که ساختارهای قدرت کمر به قتلِ امید بسته‌اند، حتی تواناییِ «باهم بودن» و «مراقبت کردن» نیز نوعی از مقاومت است.
🔸همبستگیِ مد نظر اشتاین‌بک، یک غریزه‌ی بقاست. نوعی بازگشت به ریشه‌های عاطفی که در آن، آدم‌ها به خاطرِ دردِ مشترکشان، پناهگاهِ هم می‌شوند.
🔸امروز اگر خشمگینیم و سوگوارِ، نباید بگذاریم این خشم ما را از پا درآورد. آن‌طور که اشتاین‌بک می‌گوید، این خشم‌ها مثل خوشه‌های انگور در حال رسیدن و سنگین شدن‌اند. اگر تنها بمانیم، زیر این بار له می‌شویم.
🔸اما اگر «ما» شویم، جمع امن خود را بیابیم، به گفت‌وگو بنشینیم، به یکدیگر بدون قضاوت گوش دهیم و هدف را از زیر بار سرکوب خونین فراموش نکنیم، اگر به حافظه جمعی قدرت دهیم، برای آینده مدنظرمان برنامه‌ریزی کنیم و در کنار هم مسیرهایی هرچند کوچک را برای خواسته‌هامان بیاییم، می‌توانیم از این روزها راحت‌تر و پرامیدتر عبور کنیم. فراموش نکنیم که «ما» همیشه قدرتمندتر از «من» است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اطلاعیه هیات مدیره انجمن جامعه شناسی ایران درباره اتفاقات[جنایات] دی ماه
در روزهای گذشته، کشور شاهد موجی گسترده از خشونت و کشته‌شدن هزاران شهروند بوده است؛ رخدادهایی که ابعاد انسانی، اجتماعی و سیاسی آن، جامعه را در وضعیتی عمیقاً نگران‌کننده قرار داده است. این شرایط، اگرچه برای بسیاری تکان‌دهنده و ناگهانی به نظر می‌رسد، اما در واقع بی‌سابقه و غیرقابل‌پیش‌بینی نبوده است. در سال‌های گذشته، تحلیل‌گران حوزه‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی بارها نسبت به انباشت بحران‌ها و پیامدهای تداوم مسیرهای نادرست هشدار داده و نسبت به رسیدن جامعه به نقطه‌ای مشابه آنچه امروز شاهد آن هستیم، اخطار داده بودند؛ هشدارهایی که عمدتاً با بی‌توجهی ساختاری مواجه شد.
در چنین وضعیتی، امکان مدیریت بحران صرفاً از طریق روایت‌سازی و کنترل گفتمانی، عملاً از میان رفته و جامعه وارد چرخه‌ای از خشونت فزاینده شده است؛ چرخه‌ای که نه‌تنها امنیت انسانی، بلکه چشم‌انداز آینده ایران‌زمین را با ابهام و بیمی جدی مواجه کرده است. استمرار این روند، پیامدهایی فراتر از مقاطع کوتاه‌مدت داشته و بنیان‌های همبستگی اجتماعی و اعتماد عمومی را به‌شدت فرسوده می‌کند.
با توجه به این پیامدها، انجمن جامعه‌شناسی ایران، در مقام یک نهاد علمی و اجتماعی، وظیفه خود می‌داند نسبت به ابعاد انسانی و اجتماعی این وضعیت موضع‌گیری کرده و بر ضرورت توقف خشونت و بازاندیشی جدی در مسیرهای طی‌شده تأکید کند.
این انجمن با تأثر و نگرانی عمیق، تداوم خشونت‌های گسترده و کشته‌شدن چند هزار انسان را که بخش قابل‌توجهی از آنان غیرنظامیان بی‌دفاع بوده‌اند، فاجعه‌ای عمیقاً انسانی و نگران‌کننده می‌داند. ابعاد این رویدادها، فراتر از آمار و ارقام، نشانه فروپاشی مکرر اصول بنیادین کرامت انسانی و تهدیدی جدی برای همبستگی اجتماعی و وجدان جمعی است.
از منظر جامعه‌شناختی، عادی‌شدن مرگ گسترده انسان‌ها و تداوم چرخه خشونت، پیامدهایی بلندمدت و ویرانگر برای اعتماد اجتماعی، امنیت انسانی و امکان همزیستی مسالمت‌آمیز در آینده به همراه خواهد داشت. هیچ مصلحت سیاسی یا نظامی نمی‌تواند توجیه‌گر چنین سطحی از رنج و ویرانی انسانی باشد.
انجمن جامعه‌شناسی ایران، در چارچوب مسئولیت علمی و اجتماعی خود، بر ضرورت فوری توقف خشونت‌ها، احترام مؤثر به جان غیرنظامیان، و پایبندی عملی به اصول شناخته‌شده حقوق بشر و حقوق بین‌الملل انسانی تأکید می‌کند. بی‌تفاوتی در برابر این حجم از رنج انسانی، نه‌تنها از منظر اخلاقی، بلکه از منظر علمی و اجتماعی نیز غیرقابل‌دفاع است.
ما همدردی عمیق خود را با قربانیان و بازماندگان این رویدادهای تلخ اعلام می‌کنیم و بر این باوریم که تنها از مسیر عقلانیت، مسئولیت‌پذیری و تلاش جدی برای یافتن راه‌حل‌های غیرخشونت‌آمیز می‌توان مانع تداوم این چرخه مخرب شد
+ انجمن جامعه‌شناسی علاوه بر هشدار باید راهکار هم به سرکوبگر خشن و جانی ارائه دهد.
چگونه می‌توان به دادخواهی که دلبندش را از دست داده گفت خشونت متقابل نکند. چگونه می‌توان به دادخواهی که شاهد ادامه خشونت، سرکوب و وقاحت قاتل فرزندش است، گفت خشونت متقابل نکند.
آن که کشتار کرده و بطور مستمر تکرار می‌کند و حتی اجازه عزاداری هم نمی‌دهد، مگر در فلسفه جامعه‌شناسی انسانی، جایی دارد؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در روزهای گذشته، کشور شاهد موجی گسترده از خشونت و کشته‌شدن هزاران شهروند بوده است؛ رخدادهایی که ابعاد انسانی، اجتماعی و سیاسی آن، جامعه را در وضعیتی عمیقاً نگران‌کننده قرار داده است. این شرایط، اگرچه برای بسیاری تکان‌دهنده و ناگهانی به نظر می‌رسد، اما در واقع بی‌سابقه و غیرقابل‌پیش‌بینی نبوده است. در سال‌های گذشته، تحلیل‌گران حوزه‌های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی بارها نسبت به انباشت بحران‌ها و پیامدهای تداوم مسیرهای نادرست هشدار داده و نسبت به رسیدن جامعه به نقطه‌ای مشابه آنچه امروز شاهد آن هستیم، اخطار داده بودند؛ هشدارهایی که عمدتاً با بی‌توجهی ساختاری مواجه شد.
در چنین وضعیتی، امکان مدیریت بحران صرفاً از طریق روایت‌سازی و کنترل گفتمانی، عملاً از میان رفته و جامعه وارد چرخه‌ای از خشونت فزاینده شده است؛ چرخه‌ای که نه‌تنها امنیت انسانی، بلکه چشم‌انداز آینده ایران‌زمین را با ابهام و بیمی جدی مواجه کرده است. استمرار این روند، پیامدهایی فراتر از مقاطع کوتاه‌مدت داشته و بنیان‌های همبستگی اجتماعی و اعتماد عمومی را به‌شدت فرسوده می‌کند.
با توجه به این پیامدها، انجمن جامعه‌شناسی ایران، در مقام یک نهاد علمی و اجتماعی، وظیفه خود می‌داند نسبت به ابعاد انسانی و اجتماعی این وضعیت موضع‌گیری کرده و بر ضرورت توقف خشونت و بازاندیشی جدی در مسیرهای طی‌شده تأکید کند.
این انجمن با تأثر و نگرانی عمیق، تداوم خشونت‌های گسترده و کشته‌شدن چند هزار انسان را که بخش قابل‌توجهی از آنان غیرنظامیان بی‌دفاع بوده‌اند، فاجعه‌ای عمیقاً انسانی و نگران‌کننده می‌داند. ابعاد این رویدادها، فراتر از آمار و ارقام، نشانه فروپاشی مکرر اصول بنیادین کرامت انسانی و تهدیدی جدی برای همبستگی اجتماعی و وجدان جمعی است.
از منظر جامعه‌شناختی، عادی‌شدن مرگ گسترده انسان‌ها و تداوم چرخه خشونت، پیامدهایی بلندمدت و ویرانگر برای اعتماد اجتماعی، امنیت انسانی و امکان همزیستی مسالمت‌آمیز در آینده به همراه خواهد داشت. هیچ مصلحت سیاسی یا نظامی نمی‌تواند توجیه‌گر چنین سطحی از رنج و ویرانی انسانی باشد.
انجمن جامعه‌شناسی ایران، در چارچوب مسئولیت علمی و اجتماعی خود، بر ضرورت فوری توقف خشونت‌ها، احترام مؤثر به جان غیرنظامیان، و پایبندی عملی به اصول شناخته‌شده حقوق بشر و حقوق بین‌الملل انسانی تأکید می‌کند. بی‌تفاوتی در برابر این حجم از رنج انسانی، نه‌تنها از منظر اخلاقی، بلکه از منظر علمی و اجتماعی نیز غیرقابل‌دفاع است.
ما همدردی عمیق خود را با قربانیان و بازماندگان این رویدادهای تلخ اعلام می‌کنیم و بر این باوریم که تنها از مسیر عقلانیت، مسئولیت‌پذیری و تلاش جدی برای یافتن راه‌حل‌های غیرخشونت‌آمیز می‌توان مانع تداوم این چرخه مخرب شد
+ انجمن جامعه‌شناسی علاوه بر هشدار باید راهکار هم به سرکوبگر خشن و جانی ارائه دهد.
چگونه می‌توان به دادخواهی که دلبندش را از دست داده گفت خشونت متقابل نکند. چگونه می‌توان به دادخواهی که شاهد ادامه خشونت، سرکوب و وقاحت قاتل فرزندش است، گفت خشونت متقابل نکند.
آن که کشتار کرده و بطور مستمر تکرار می‌کند و حتی اجازه عزاداری هم نمی‌دهد، مگر در فلسفه جامعه‌شناسی انسانی، جایی دارد؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ساعتی پیش، در ایمیلی به اساتید دانشگاه اموری در آتلانتای آمریکا اعلام شد که فاطمه اردشیر لاریجانی دیگر در این دانشگاه نخواهد بود
صفحه معرفی او در وب‌سایت این دانشگاه حذف شده است.
در این نامه به امضای رییس دانشکده پزشکی دانشگاه اِمُری آمده: «این نامه را می‌نویسم تا به اطلاع شما برسانم که پزشکی که دختر یک مقام ارشد دولتی ایران است، دیگر کارمند اِمُری نیست.»
«فاطمه اردشیر لاریجانی» در «موسسه تحقیقات سرطان» دانشگاه اِمری در آتلانتا مشغول به کار بود و بنابر گزارش‌های منتشر شده در محیط کاری خود را فاطمه اردشیر معرفی می‌کرد.
+ بگو مرگ بر آمریکا، شیطان بزرگ
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
صفحه معرفی او در وب‌سایت این دانشگاه حذف شده است.
در این نامه به امضای رییس دانشکده پزشکی دانشگاه اِمُری آمده: «این نامه را می‌نویسم تا به اطلاع شما برسانم که پزشکی که دختر یک مقام ارشد دولتی ایران است، دیگر کارمند اِمُری نیست.»
«فاطمه اردشیر لاریجانی» در «موسسه تحقیقات سرطان» دانشگاه اِمری در آتلانتا مشغول به کار بود و بنابر گزارش‌های منتشر شده در محیط کاری خود را فاطمه اردشیر معرفی می‌کرد.
+ بگو مرگ بر آمریکا، شیطان بزرگ
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
هم مردم معترض به شرایط اقتصادی را می‌کشند و هم تورم را بالاتر می‌برند؛ از یک حکومت دروغگو، فاسد و جنایتکار هیچ انتظاری نیست
دنیای اقتصاد: براساس اعلام مرکز آمار، در دی ماه 1404 شاخص قیمت مصرف کننده خانوارهای کشور به عدد 469.4 رسیده است.
تورم نقطه‌ای خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها در ماه گذشته 89.9 درصد ثبت شده است. بخشی از این افزایش قیمت ناشی از اثر حذف ارز ترجیحی بوده است.
در این ماه تورم نقطه به نقطه خانوارهای کشور، 60.0 درصد بوده است که در مقایسه با ماه قبل، 7.4 واحد درصد افزایش داشته است.
تورم ماهانه خانوارهای کشور برابر 7.9 درصد بوده است. تورم ماهانه برای گروه‌های عمده «خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات»، 13.7 درصد و برای گروه عمده «کالاهای غیرخوراکی و خدمات»، 4.4 درصد بوده است.
نرخ تورم سالانه به 44.6 درصد رسیده که نسبت به ماه قبل، 2.4 واحد درصد افزایش یافته است.
دامنه تغییرات تورم سالانه برای دهک‌های مختلف هزینه‌ای از 43.5 درصد برای دهک دهم، تا 46.8 درصد برای دهک دوم است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
دنیای اقتصاد: براساس اعلام مرکز آمار، در دی ماه 1404 شاخص قیمت مصرف کننده خانوارهای کشور به عدد 469.4 رسیده است.
تورم نقطه‌ای خوراکی‌ها و آشامیدنی‌ها در ماه گذشته 89.9 درصد ثبت شده است. بخشی از این افزایش قیمت ناشی از اثر حذف ارز ترجیحی بوده است.
در این ماه تورم نقطه به نقطه خانوارهای کشور، 60.0 درصد بوده است که در مقایسه با ماه قبل، 7.4 واحد درصد افزایش داشته است.
تورم ماهانه خانوارهای کشور برابر 7.9 درصد بوده است. تورم ماهانه برای گروه‌های عمده «خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات»، 13.7 درصد و برای گروه عمده «کالاهای غیرخوراکی و خدمات»، 4.4 درصد بوده است.
نرخ تورم سالانه به 44.6 درصد رسیده که نسبت به ماه قبل، 2.4 واحد درصد افزایش یافته است.
دامنه تغییرات تورم سالانه برای دهک‌های مختلف هزینه‌ای از 43.5 درصد برای دهک دهم، تا 46.8 درصد برای دهک دوم است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing