ز اندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب را
اول مرا سیراب کن وانگه بده اصحاب را
من نیز چشم از خواب خوش
بر می‌نکردم پیش ازین
روز فراق دوســتان،
شـب‌خوش بگفتم خواب را
هر پارسا را کان‌صنم در پیش مسجد بگذرد
چشمش بر ابرو افکنَد باطل کند محراب را
سعدی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اول مرا سیراب کن وانگه بده اصحاب را
من نیز چشم از خواب خوش
بر می‌نکردم پیش ازین
روز فراق دوســتان،
شـب‌خوش بگفتم خواب را
هر پارسا را کان‌صنم در پیش مسجد بگذرد
چشمش بر ابرو افکنَد باطل کند محراب را
سعدی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
حکومت دروغ و فساد و جنایت
رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی: محتویات کانتینرها طبق اعلام دستگاه مربوطه، مواد کشاورزی بود!/ ما تایید میکنیم که اظهارات وارد کننده با محل نگهداری محموله انطباق نداشته است
عزیزی: زمان برای اظهار نظر در مورد حادثه بندر شهید رجایی زود است، هر نوع اظهار نظر باید مبتنی بر کار کارشناسی باشد. محل نگهداری محصولات خطرناک جاهای خاصی است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی: محتویات کانتینرها طبق اعلام دستگاه مربوطه، مواد کشاورزی بود!/ ما تایید میکنیم که اظهارات وارد کننده با محل نگهداری محموله انطباق نداشته است
عزیزی: زمان برای اظهار نظر در مورد حادثه بندر شهید رجایی زود است، هر نوع اظهار نظر باید مبتنی بر کار کارشناسی باشد. محل نگهداری محصولات خطرناک جاهای خاصی است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
هیچکدام از مدیران در محل انفجار نبودند، آیا خبر داشتند که قرار است اتفاقی بیفتد؟
روایت یکی از مصدومان انفجار بندر رجایی از روز حادثه
🔹تکه‌های آهن بر سرمان می‌باید.
🔹اکثر مصدومان و جانباختگان کارگر، راننده و کارمند بوده اند
تقریباً هیچکدام از مدیران هنگام انفجار در محل حضور نداشتند. آیا می دانستند که قرار است اتفاقی بیفتد؟
در روزهای معمولی حداقل ۱۰ تا ۱۵ نفر از مدیران در آنجا حضور دارند که این سوال پیش می آید چرا دقیقا در زمان انفجار آنجا نبودند؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
روایت یکی از مصدومان انفجار بندر رجایی از روز حادثه
🔹تکه‌های آهن بر سرمان می‌باید.
🔹اکثر مصدومان و جانباختگان کارگر، راننده و کارمند بوده اند
تقریباً هیچکدام از مدیران هنگام انفجار در محل حضور نداشتند. آیا می دانستند که قرار است اتفاقی بیفتد؟
در روزهای معمولی حداقل ۱۰ تا ۱۵ نفر از مدیران در آنجا حضور دارند که این سوال پیش می آید چرا دقیقا در زمان انفجار آنجا نبودند؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل و فعال حقوق بشر، در سخنرانی مجازی خود در انجمن آکسفورد یونیون بریتانیا، نظام ج. اسلامی را «اصلاح‌ناپذیر» و «ناکارآمد» توصیف کرد و اظهار داشت که این نظام نه‌تنها فاقد ظرفیت برای برقراری دموکراسی، آزادی و برابری است، بلکه به‌طور ساختاری زن‌ستیز و تبعیض‌آمیز عمل می‌کند.
محمدی با اشاره به تبعیض‌های نهادینه‌شده علیه گروه‌های مختلف بر اساس جنسیت، مذهب، قومیت و گرایش جنسی، نظام حاکم را متهم کرد که با فساد گسترده و انحصار ثروت، حقوق اقشار محروم از جمله کارگران، معلمان و بازنشستگان را نادیده می‌گیرد.
او همچنین هشدار داد که سیاست‌های این رژیم با تخریب اقتصاد و مسدود کردن فرصت‌های پیشرفت، نسل جوان را به سوی یأس و ناامیدی سوق داده است.
این فعال حقوق بشر در ادامه تأکید کرد که حمایت از مردم ایران در مسیر مبارزه برای دموکراسی نباید به معنای مداخله نظامی باشد.
وی خواستار تقویت جامعه مدنی از طریق حمایت از سازمان‌های مستقل حقوق بشری و پایان دادن به مصونیت ناقضان حقوق بشر شد تا زمینه برای پاسخگویی و عدالت فراهم گردد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
محمدی با اشاره به تبعیض‌های نهادینه‌شده علیه گروه‌های مختلف بر اساس جنسیت، مذهب، قومیت و گرایش جنسی، نظام حاکم را متهم کرد که با فساد گسترده و انحصار ثروت، حقوق اقشار محروم از جمله کارگران، معلمان و بازنشستگان را نادیده می‌گیرد.
او همچنین هشدار داد که سیاست‌های این رژیم با تخریب اقتصاد و مسدود کردن فرصت‌های پیشرفت، نسل جوان را به سوی یأس و ناامیدی سوق داده است.
این فعال حقوق بشر در ادامه تأکید کرد که حمایت از مردم ایران در مسیر مبارزه برای دموکراسی نباید به معنای مداخله نظامی باشد.
وی خواستار تقویت جامعه مدنی از طریق حمایت از سازمان‌های مستقل حقوق بشری و پایان دادن به مصونیت ناقضان حقوق بشر شد تا زمینه برای پاسخگویی و عدالت فراهم گردد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گماشته ولایی، رجب حیدری از مدرسان حوزه جهلیه قم و از اصولگرایان در یک مناظره تلویزیونی می‌گوید:
«هر کس در مقابل ولايت مطلقه فقیه قرار گرفت او را زدیم، چه هاشمی باشد چه رئیسی باشد چه روحانی باشد، چه احمدی‌نژاد باشد مهم نیست»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
«هر کس در مقابل ولايت مطلقه فقیه قرار گرفت او را زدیم، چه هاشمی باشد چه رئیسی باشد چه روحانی باشد، چه احمدی‌نژاد باشد مهم نیست»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
حکومت راهزنان الیگارش ولایی، افزایش تعرفه برق به صورت چراغ خاموش!
✍هیرش سعیدیان:
حاکمیت با سوء استفاده از فضای خبری فاجعه بندرعباس به صورت چراغ خاموش تعرفه برق همه مشترکان ایران را ۳۰ تا ۱۱۰ درصد گران کرد.
مشترکین کم مصرف ۳۰%
مراکز درمانی ۵۱ تا ۱۱۰ %
مراکز آموزشی ۷۰ ٪
+
اقامت اشخاص دیپلماتیک بدون افزایش
اماکن مذهبی، مدارس مذهبی و مفتخوری رایگان
اثر این افزایش قیمت را به زودی در سبد هزینه هایتان خواهید دید. کم مصرف و پرمصرف ندارد، همه را می‌چاپند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
✍هیرش سعیدیان:
حاکمیت با سوء استفاده از فضای خبری فاجعه بندرعباس به صورت چراغ خاموش تعرفه برق همه مشترکان ایران را ۳۰ تا ۱۱۰ درصد گران کرد.
مشترکین کم مصرف ۳۰%
مراکز درمانی ۵۱ تا ۱۱۰ %
مراکز آموزشی ۷۰ ٪
+
اقامت اشخاص دیپلماتیک بدون افزایش
اماکن مذهبی، مدارس مذهبی و مفتخوری رایگان
اثر این افزایش قیمت را به زودی در سبد هزینه هایتان خواهید دید. کم مصرف و پرمصرف ندارد، همه را می‌چاپند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
افزایش شمار جانباختگان انفجار شرکت آوا نار پارسیان به دو نفر
انفجار در شرکت صنایع شیمیایی «آوا نار پارسیان» در میمه اصفهان، که ظاهراً در زمینه تولید باروت و مواد آتش‌بازی فعالیت دارد، تاکنون دو کشته و چندین مصدوم بر جای گذاشته است. این شرکت زیر نظر امنیت ملی است.
این انفجار، که تحت نظارت شدید شورای امنیت قرار دارد با سکوت خبری و عدم انتشار تصاویر محل حادثه از سوی رسانه‌های حکومتی همراه شده است.
پیش‌تر نیز انفجاری در کارخانه مرتبط «نارگستر سپاهان» در سال ۱۴۰۰ در شاهین شهر اصفهان رخ داده بود که گمانه‌زنی‌هایی درباره فعالیت‌های مشکوک این مجموعه‌ها مطرح کرده بود. شایان ذکر است مالک هر دو شرکت یکی است.
اکنون پرسش اساسی این است، این انفجارها کار اسرائیل نیست؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
انفجار در شرکت صنایع شیمیایی «آوا نار پارسیان» در میمه اصفهان، که ظاهراً در زمینه تولید باروت و مواد آتش‌بازی فعالیت دارد، تاکنون دو کشته و چندین مصدوم بر جای گذاشته است. این شرکت زیر نظر امنیت ملی است.
این انفجار، که تحت نظارت شدید شورای امنیت قرار دارد با سکوت خبری و عدم انتشار تصاویر محل حادثه از سوی رسانه‌های حکومتی همراه شده است.
پیش‌تر نیز انفجاری در کارخانه مرتبط «نارگستر سپاهان» در سال ۱۴۰۰ در شاهین شهر اصفهان رخ داده بود که گمانه‌زنی‌هایی درباره فعالیت‌های مشکوک این مجموعه‌ها مطرح کرده بود. شایان ذکر است مالک هر دو شرکت یکی است.
اکنون پرسش اساسی این است، این انفجارها کار اسرائیل نیست؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
واقعیت
با دوربین خبرگزاری CNN
و وقاحت با
بازجو خبرنگار، آمنه‌سادات ذبیح پور،
گماشته ولایی فرزانه جان، مثلا وزیر راه
و گماشته ولایی پزشکیان، مثلا رئیس‌جمهور اصلاح طلب
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
با دوربین خبرگزاری CNN
و وقاحت با
بازجو خبرنگار، آمنه‌سادات ذبیح پور،
گماشته ولایی فرزانه جان، مثلا وزیر راه
و گماشته ولایی پزشکیان، مثلا رئیس‌جمهور اصلاح طلب
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
IDM طراحی وساخت ایران
Photo
2⃣ نسل اول کارگران ایران (سال‌های ۱۲۸۵ - ۱۳۲۰)
ساعت کار روزانه‌ی کارگران شرکت نفت انگليس و ايران، در گرمای طاقت فرسا که بعضا" تا ۵٠ درجه می‌رسد، ١٠ساعت بود. در مؤسسه‌ی شيلات شمال که ۴٠٠٠ کارگر در استخدام داشت، ساعات کار از ۶ بامداد تا ٧ بعدازظهر بود. طی اين مدت کارگران تنها یک ساعت استراحت برای صرف صبحانه و ناهار داشتند. در مواقعی که صيد ماهی زياد می‌شد کار تا ساعت ١١ شب و حتا تا نيمه شب ادامه داشت. در چنين حالی مبلغی به عنوان اضافه‌کار به کارگران پرداخت می‌شد.
در صنايع دستی و سنتی که بخش بزرگی از کارگران در آن‌ها شاغل بودند، ساعات کار از باز شدن بازار تا زمان بسته‌شدن آن، يعنی حدود ١٢ساعت استمرار داشت. در سال ١٣٠٢ در کارگاه‌های قالی‌بافی همدان ساعت کار در تابستان از ۵ بامداد آغاز می‌شد و با یک تنفس دو ساعته تا شش بعدازظهر ادامه داشت؛ با اين حساب طول روزانه کار به ١١ساعت می‌رسيد. زمان متوسط کار روزانه، در صنايع نساجی١٠ساعت و در کارخانجات پنبه پاک‌کنی١١تا ١۴ساعت بود.
دستمزد: از لحاظ تاریخی سیستم دستمزد در ایران در شرایطی شكل گرفت که بی‌كاران شهری و روستایی فراوان بودند؛ عرضه‌ی نیروی کار بالا و تقاضا برای آن پایین بود. تحت چنین شرایطی مزد کارگران نمی‌توانست به اندازه‌ای باشد که از پس مخارج زنده‌گی برآید.
به طور کلی پرداخت دستمزد در صنایع کارخانه‌ای ایران به سه گونه بود: کارمزد (قطعه‌کاری)، روزمزد و ماهیانه. در صنایع نساجی پرداخت‌ها به طور عمده بر پایه‌ی سیستم کارمزد و به ازاء مقدار مشخص محصولی که کارگر تولید می‌کرد، صورت می‌گرفت. کارمزد بدترین نوع بهره‌کشی از نیروی کار است.
براساس سیستم کارمزد "مزد بافنده‌گی از ذرعی ده‌شاهی تا هفت‌صد دینار به پول آن روزی بود. یك نفر کارگر با آن که شب‌ها هم کار می‌کرد بیش‌تر از ۶-۵ ذرع نمی‌توانست ببافد لذا اجرتش از ۴-٣ قران تجاوز نمی‌کرد و این مبلغ برای خرج روزانه هم کافی نبود. هیچ یك از کارگران قادر نبودند لباس یا کفش و کلاهی برای خود تهیه نمایند. بافنده‌گان یزد که پارچه‌های ابریشمی می‌بافتند، روزی ۱,۵ تا ٢ ذرع جنس تولید می‌کردند و برای هر ذرع ١۵ شاهی مزد می‌گرفتند.
درکارخانه‌های قند و در بخش کارهای ساختمانی معمولا"پرداخت‌ها به صورت روزمزد بود. طبق مدارك سال ١٢٧۶شمسی کارگران بومی در ساختمان راه شوسه انزلی- قزوین روزی دو قران مزد می‌گرفتند و کسانی که از الاغ خود برای بارکشی نیز استفاده می‌کردند سه قران می‌گرفتند. در مؤسسات شرکت نفت و ایران، استخدام کارگر به دو طریق صورت می‌گرفت: رسمی و پیمانی! این شرکت به کارگران رسمی خواه به صورت ماهیانه یا هفته‌گی دستمزد می‌پرداخت. مزد ماهیانه‌ی کارگر ایرانی شرکت نفت را از ٩ تومان (کارگر ساده) تا ٣۵ تومان (کارگر متخصص) می‌داند و می‌نویسد که در همان زمان دستمزد کارگر عراقی و هندی از ٣۵ تا ١٠٠ تومان بوده است.
کارگر پیمانی که در آن زمان آن‌ها را "کارگر قرضی" می‌نامیدند، توسط سرکرده‌گان عشایر و ایلات یا مردانی که با کارگزینی شرکت نفت روابطی داشتند، استخدام می‌شدند. شرکت، رسما" در قبال "کارگران قرضی" تعهدی نداشت و پیمان‌کاران طرف حساب آن‌ها بودند. شرکت نفت، طبق قرارتعیین شده، مبلغی به پیمان‌کاران می‌پرداخت و آن‌ها با کسر نمودن جزیی از آن پول، مابقی را به عنوان دستمزد به "کارگران قرضی" می‌پرداختند.
در مؤسسه شیلات شمال کارگران ایرانی به صورت کارمزد و یا روزمزد استخدام می‌شدند. مبنای محاسبه‌ی کارمزد به عمل‌آوردن هزار عدد ماهی بود. مؤسسه بابت این میزان ٧ تومان حق‌الزحمه می‌پرداخت. کارگران روزمزد به طور متوسط روزی دو قران می‌گرفتند. در مؤسسات چوب‌بری گیلان در ١٢٩٢ خورشیدی کارگران روسی ١٠ قران و کارگران بومی بین ٣ تا ۵ قران دریافت می‌کردند. در کارخانه ابریشم‌کشی امین‌الضرب در رشت، در اوایل دهه‌ی ١٢٨٠ خورشیدی، دستمزد کارگران مرد بین ٣٠ شاهی تا ٣ قران بود. زنان که اکثریت نیروی کار کارخانه‌ها را تشكیل می‌دادند از ١٠تا ١۵ شاهی می‌گرفتند. مزد پسر و دختر بچه‌ها فقط ١٠ شاهی پول مس بود که برابر با ٧ شاهی پول نقره می‌شد.
در معادن استخدام کارگران به گونه‌ی مقاطعه‌کاری (کارمزدی) بود. مثلا" در معادن گوگرد سمنان در سال‌های ١٢٩۴- ١٢٩۵ به ١١ نفر کارگر در مقابل سه خروار سنگ معدن که از آن‌ها یك خروار گوگرد استخراج می‌کردند، ٣۵ قران می‌پرداختند. این کار یك روز طول می‌کشید. بنابراین می‌توان دستمزد روزانه‌ی یك کارگر معدن را سه قران تخمین زد. در سیستان و شرق ایران، کارگرانی که قنات می‌کندند و یا لایروبی می‌کردند، روزانه فقط یك قران می‌گرفتند. طی سال‌های ١٢٨٠-١٢٩۶در این نواحی، صنعت‌گران روزی دو قران مزد می‌گرفتند.
📕شوق یک خیز بلند
🖌 جلیل محمودی و ناصر سعیدی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ساعت کار روزانه‌ی کارگران شرکت نفت انگليس و ايران، در گرمای طاقت فرسا که بعضا" تا ۵٠ درجه می‌رسد، ١٠ساعت بود. در مؤسسه‌ی شيلات شمال که ۴٠٠٠ کارگر در استخدام داشت، ساعات کار از ۶ بامداد تا ٧ بعدازظهر بود. طی اين مدت کارگران تنها یک ساعت استراحت برای صرف صبحانه و ناهار داشتند. در مواقعی که صيد ماهی زياد می‌شد کار تا ساعت ١١ شب و حتا تا نيمه شب ادامه داشت. در چنين حالی مبلغی به عنوان اضافه‌کار به کارگران پرداخت می‌شد.
در صنايع دستی و سنتی که بخش بزرگی از کارگران در آن‌ها شاغل بودند، ساعات کار از باز شدن بازار تا زمان بسته‌شدن آن، يعنی حدود ١٢ساعت استمرار داشت. در سال ١٣٠٢ در کارگاه‌های قالی‌بافی همدان ساعت کار در تابستان از ۵ بامداد آغاز می‌شد و با یک تنفس دو ساعته تا شش بعدازظهر ادامه داشت؛ با اين حساب طول روزانه کار به ١١ساعت می‌رسيد. زمان متوسط کار روزانه، در صنايع نساجی١٠ساعت و در کارخانجات پنبه پاک‌کنی١١تا ١۴ساعت بود.
دستمزد: از لحاظ تاریخی سیستم دستمزد در ایران در شرایطی شكل گرفت که بی‌كاران شهری و روستایی فراوان بودند؛ عرضه‌ی نیروی کار بالا و تقاضا برای آن پایین بود. تحت چنین شرایطی مزد کارگران نمی‌توانست به اندازه‌ای باشد که از پس مخارج زنده‌گی برآید.
به طور کلی پرداخت دستمزد در صنایع کارخانه‌ای ایران به سه گونه بود: کارمزد (قطعه‌کاری)، روزمزد و ماهیانه. در صنایع نساجی پرداخت‌ها به طور عمده بر پایه‌ی سیستم کارمزد و به ازاء مقدار مشخص محصولی که کارگر تولید می‌کرد، صورت می‌گرفت. کارمزد بدترین نوع بهره‌کشی از نیروی کار است.
براساس سیستم کارمزد "مزد بافنده‌گی از ذرعی ده‌شاهی تا هفت‌صد دینار به پول آن روزی بود. یك نفر کارگر با آن که شب‌ها هم کار می‌کرد بیش‌تر از ۶-۵ ذرع نمی‌توانست ببافد لذا اجرتش از ۴-٣ قران تجاوز نمی‌کرد و این مبلغ برای خرج روزانه هم کافی نبود. هیچ یك از کارگران قادر نبودند لباس یا کفش و کلاهی برای خود تهیه نمایند. بافنده‌گان یزد که پارچه‌های ابریشمی می‌بافتند، روزی ۱,۵ تا ٢ ذرع جنس تولید می‌کردند و برای هر ذرع ١۵ شاهی مزد می‌گرفتند.
درکارخانه‌های قند و در بخش کارهای ساختمانی معمولا"پرداخت‌ها به صورت روزمزد بود. طبق مدارك سال ١٢٧۶شمسی کارگران بومی در ساختمان راه شوسه انزلی- قزوین روزی دو قران مزد می‌گرفتند و کسانی که از الاغ خود برای بارکشی نیز استفاده می‌کردند سه قران می‌گرفتند. در مؤسسات شرکت نفت و ایران، استخدام کارگر به دو طریق صورت می‌گرفت: رسمی و پیمانی! این شرکت به کارگران رسمی خواه به صورت ماهیانه یا هفته‌گی دستمزد می‌پرداخت. مزد ماهیانه‌ی کارگر ایرانی شرکت نفت را از ٩ تومان (کارگر ساده) تا ٣۵ تومان (کارگر متخصص) می‌داند و می‌نویسد که در همان زمان دستمزد کارگر عراقی و هندی از ٣۵ تا ١٠٠ تومان بوده است.
کارگر پیمانی که در آن زمان آن‌ها را "کارگر قرضی" می‌نامیدند، توسط سرکرده‌گان عشایر و ایلات یا مردانی که با کارگزینی شرکت نفت روابطی داشتند، استخدام می‌شدند. شرکت، رسما" در قبال "کارگران قرضی" تعهدی نداشت و پیمان‌کاران طرف حساب آن‌ها بودند. شرکت نفت، طبق قرارتعیین شده، مبلغی به پیمان‌کاران می‌پرداخت و آن‌ها با کسر نمودن جزیی از آن پول، مابقی را به عنوان دستمزد به "کارگران قرضی" می‌پرداختند.
در مؤسسه شیلات شمال کارگران ایرانی به صورت کارمزد و یا روزمزد استخدام می‌شدند. مبنای محاسبه‌ی کارمزد به عمل‌آوردن هزار عدد ماهی بود. مؤسسه بابت این میزان ٧ تومان حق‌الزحمه می‌پرداخت. کارگران روزمزد به طور متوسط روزی دو قران می‌گرفتند. در مؤسسات چوب‌بری گیلان در ١٢٩٢ خورشیدی کارگران روسی ١٠ قران و کارگران بومی بین ٣ تا ۵ قران دریافت می‌کردند. در کارخانه ابریشم‌کشی امین‌الضرب در رشت، در اوایل دهه‌ی ١٢٨٠ خورشیدی، دستمزد کارگران مرد بین ٣٠ شاهی تا ٣ قران بود. زنان که اکثریت نیروی کار کارخانه‌ها را تشكیل می‌دادند از ١٠تا ١۵ شاهی می‌گرفتند. مزد پسر و دختر بچه‌ها فقط ١٠ شاهی پول مس بود که برابر با ٧ شاهی پول نقره می‌شد.
در معادن استخدام کارگران به گونه‌ی مقاطعه‌کاری (کارمزدی) بود. مثلا" در معادن گوگرد سمنان در سال‌های ١٢٩۴- ١٢٩۵ به ١١ نفر کارگر در مقابل سه خروار سنگ معدن که از آن‌ها یك خروار گوگرد استخراج می‌کردند، ٣۵ قران می‌پرداختند. این کار یك روز طول می‌کشید. بنابراین می‌توان دستمزد روزانه‌ی یك کارگر معدن را سه قران تخمین زد. در سیستان و شرق ایران، کارگرانی که قنات می‌کندند و یا لایروبی می‌کردند، روزانه فقط یك قران می‌گرفتند. طی سال‌های ١٢٨٠-١٢٩۶در این نواحی، صنعت‌گران روزی دو قران مزد می‌گرفتند.
📕شوق یک خیز بلند
🖌 جلیل محمودی و ناصر سعیدی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing