تابلو اسیر
بیژن جزنی

بیژَن جَزَنی (۱۹ دی ۱۳۱۶ – ۲۹ فروردین ۱۳۵۴) فعال سیاسی چپ‌گرای ایرانی، تئوریسین و عضو بنیان‌گذار سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بود.
در شبانگاه ۲۹ فروردین ۱۳۵۴ همراه با ۶ نفر از رفقای گروه و ۲ نفر از زندانیان مجاهد در تپه‌های اوین توسط مأموران ساواک و زندان اوین تیرباران می‌گردد. شش فدایی، حسن ضیاظریفی، احمد جلیلی افشار، سعید (مشعوف) کلانتری ( دایی بیژن جزنی)، عزیز سرمدی، محمد چوپان‌زاده، عباس سورکی. و دو مجاهد مصطفی جوان خوشدل، سید کاظم ذوالانواری همراه با بیژن جزنی تیرباران شدند. روزنامه‌های کشور در فردای آن روز از اعدام بیژن و یارانش خبر دادند که ۹ زندانی در حین فرار از زندان کشته شدند. این موضوع تا زمان انقلاب بهمن و دستگیری و محاکمه کارکنان ساواک مسکوت ماند. در دادگاهِ کوتاه پس از انقلاب، آرش بازجوی ساواک تشریح کرد که بیژن و ۸ زندانی سیاسی دیگر را به تپه‌های اوین برده و در آن‌جا به رگبار گلوله بسته‌اند. پیکر او در قطعه ۳۳ بهشت زهرا ردیف ۱۱۹ شماره ۴ به خاک سپرده شد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

🎼 پرنیان شفق
شاعر سرود: سیاگزار برلیان
آهنگساز: مهرداد بران
خواننده: داوود اردلان (شراره‌ها)
(با همراهی گروه کر ارکستر دانشجویان ایرانی واشنگتن )

زمستان ۱۳۵۷

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

دست‌هامان را در باد رها کنیم
شاید
این دست‌های پیر
بتوانند
از درخت
گیلاس بچینند
شاید
از سرگردانی رها شویم
و
به دنبال پروانه‌ها
در باد بدویم
هرچه بود آرزو بود
که رخ نداد
فقط. دست‌های ما در اتفاقات
آلوده شد
آن قدر آلوده
که ما از نگاه کردن به آن‌ها
هراس داشتیم
با دست‌های آلوده
از پله‌های اضطراری
بالا رفتیم
که شاید
ثانیه‌ای خود را فراموش کنیم
شب از ما می‌گریخت
به صبح نزدیک می‌شدیم
در میدان شهر
به دنبال کبریت روشنی بودیم
که سیگارهای نم گرفته و بدبو را
روشن کنیم.

احمدرضا احمدی

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

اگر دروازه‌های ادراک را بشویید، همه‌چیز بی‌پایان به‌نظر می‌رسد.

ویلیام بلیک

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing