محسن برهانی، دکترای حقوق جزا و جرم‌شناسی: نیروی انتظامی حتی حق دادن تذکر لسانی را هم ندارد؛ پلیس ابتدا خودش قانون را رعایت کند، بعد از مردم توقع احترام به قوانین را داشته باشد

محسن برهانی:
🔗صریح و شفاف عرض می‌کنم، در شرایط فعلی یعنی روز ۲۵ فروردین ۱۴۰۳، قانونی به‌نام حجاب و عفاف در ایران وجود خارجی ندارد. این بحث اول است. اجرایی کردن طرح و لایحه‌ای، قبل از قانونی شدن لایحه یا طرح هم قطعا خلاف قانون است.

🔗نیروی انتظامی حتی حق دادن تذکر لسانی را هم ندارد. کجای قانون آمده که نیروی انتظامی باید تذکر لسانی یا غیرلسانی بدهد.

🔗انتظاری که از نیروی انتظامی می‌رود، آن است که نیروی انتظامی خودش در ابتدا قانون را رعایت کند، بعد از مردم توقع احترام به قوانین را داشته باشد. قانون‌شکن حق ندارد از سایرین انتظار رعایت قانون را داشته باشد./ اعتماد

+ در حکومت بی‌قانون دروغ و فساد و جنایت خامنه‌ای ضحاک، حرف از قانون، تهوع‌آور است.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

نقشه‌‌ واشنگتن پست از نقاطی که در اسرائیل در شب گذشته ج. اسلامی آنها را مورد هدف قرار داده است!

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

تجمع پرشور معلمان بازنشسته ۱۴۰۰ تهران

📌 فراخوان تجمع برای فردا هم ادامه خواهد داشت
« اتحاد‌ رمز موفقیت ماست »

یکشنبه ۲۶ فروردین۱۴۰۳
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

موشک‌های سپاه تروریست پاسداران انقلاب اسلامی در سفره مردم ایران فرود آمدند.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

«سقوط پهپاد موتور گازی سپاه پاسداران تروریست انقلاب اسلامی در اطراف شیراز»

+ سپاه پاسداران تروریست ۳ هزار میلیارد از جیب مردم هزینه کرد تا اسرائیل گنبد آهنین خود و حمایت رفقا را تست کند.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

یک مقام اسرائیلی به شبکه سی‌ان‌ان گفت جلسه کابینه جنگ اسرائیل بدون تصمیم‌گیری درباره نحوه واکنش به حمله جمهوری اسلامی پایان یافت؛ دولت اسرائیل برای پاسخ مصمم است اما هنوز درباره زمان و محدوده آن تصمیمی نگرفته است

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

جو شدید امنیتی بازار آزاد ارز

با عبور قیمت دلار از ۷۰ هزار تومان در پی حمله ج. اسلامی به اسرائیل، بازار ارز امنیتی شده و صرافی‌ها تهدید به بازداشت و پلمب شدند.

◾️بر اساس اطلاعاتی، رسانه‌ها و کانال‌های تلگرامی نیز از انتشار قیمت و تحولات بازار منع شده‌اند.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

رهبران گروه هفت روز یکشنبه ۲۶ فروردین حمله شامگاه شنبه ج. اسلامی به اسرائیل را محکوم کرد

شارل میشل، رئیس شورای اروپا گفت: «ما به اتفاق آرا حمله بی‌سابقه ج. اسلامی ایران به اسرائیل را محکوم می‌کنیم. ما به تلاش‌های خود برای کاهش تنش‌ها ادامه خواهیم داد. پایان دادن به بحران غزه در اسرع وقت به ویژه از طریق آتش‌بس فوری، می‌تواند تغییری در وضعیت به وجود آورد.»
✍️ایندپندنت فارسی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

اگر می خواهید فرمانروا باشید، سعی کنید همیشه کشور را در رعب و وحشت نگه دارید.
همیشه کشور را در این هراس نگه دارید که همسایه، قصد حمله دارد و دولت هایی، در پی فراهم سازی مقدمات جنگ هستند و آماده ی هجوم می شوند !!!
همیشه شایعه سازی کنید، هرگز مردم را در راحتی و آرامش، رها نکنید، چون اگر مردم در راحتی و رفاه باشند، توجهی به خواسته های سیاستمداران نمی کنند.

📚نبردمن
✍آدولف هیتلر

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

آه اگر می‌توانستم به سرزمینی بگریزم که در آن لباس نظامی به چشم نخورد، که صدای طبلِ جنگ به گوش نرسد، که سخن از کشتار به میان نیاید…
کاش می‌توانستم…

گوستاو فلوبر به ژرژ ساند

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

با آنکه چند هزار سال است که بشر مشغول آزمایش و محاسبه است، هنوز «فرمولِ» خاصّی برای خوشبختی پیدا نکرده است. کم و بیش هر کسی در این شعرِ "تاگور" زبانِ حالِ خود را می‌یابد:
«آن را می‌جویم که نمی‌توانم یافت، آن را می‌یابم که نمی‌جویم».

📕 بازتاب‌ ها
🖌محمد‌علی‌اسلامی‌ندوشن

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

🎼 بانو
همایون شجریان

بانوی فصل درختان سارپوش!
مهتاب پنجره‌های غبارپوش!
بانوی آبی آبان و آسمان!
ای پرحرارتِ سردِ بهارپوش!

بانوی فصل درختان سارپوش!
مهتاب پنجره‌های غبارپوش!

بانوی آبی آبان و آسمان!
ای پرحرارتِ سردِ بهارپوش!

زیبایی تارک دنیای بی‌حصار!
اعجاز صومعه‌های حصارپوش!

روح شرابی و قانونِ مست‌ها
ای بی‌تو، خُم خفقانی خمارپوش!

دیدی که رفتنت از شهرِ شعرِ من
یعنی غروب ِ زمینی مزارپوش؟

پر می‌دهی که مرا در قفس کنی
ای جبرِ گاه‌به‌گاه اختیارپوش!

آواره‌ام که تو عریان کنی مرا
آری... منم، شبحِ انتظارپوش

افشین یداللهی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

علت این که بچه‌ها را به قالی‌بافی می‌گمارند این است که انگشتشان نازک است و بهتر می‌توانند کار‌های دقیق و ظریف بکنند.
و یا به واسطه‌ی طمع مُزد آن‌هاست که پدر و مادر مهربان بچه‌ی خودشان را ماشین نان‌آور فرض کرده از سن پنج سالگی او را به قالی‌بافی می‌گذارند. و به سن دوازده سالگی دیگر چیزی از او باقی نمی‌ماند و مستعد هرگونه ناخوشی می‌شود.
هرکدام ازین قالی‌های قشنگی که می‌بینیم نتیجه چقدر وقت و کار چشم می‌باشد.

چقدر اراده‌‌ها که خفه شده،
چشم ‌ها که نابینا گشته و سینه‌ها که مستعد سِل گردیده...

🖌صادق هدایت
📕اصفهان نصف جهان

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

تاسیسات ویلاهای چوبی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

در حکومت دروغ و فساد و جنایت خامنه‌ای ضحاک، شادی مبارزه است

رامشگری بندری

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

شعر گون
شفیعی کدکنی

«به کجا چنین شتابان؟»
گَوَن از نسیم پرسید
«دلِ من گرفته زینجا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟»
«همه آرزویم، اما
چه کنم که بسته پایم…»
«به کجا چنین شتابان؟»
«به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم»
«سفرت به خیر! اما، تو و دوستی، خدا را
چو ازین کویرِ وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفه ها به باران
برسان سلامِ ما را»

چند نکته در مورد شعر"گَوَن،"

این شعر گفتگو، یا بهتر، راز و نیاز دو موجود است. گَوَن و نسیم. این شعر دارای ریتمی زیبا و آهنگی محرک است که با سئوال گَوَن از نسیمِ در آغاز هجرت او، در خط اول شعر تحکیم می یابد: "به کجا چنین شتابان"؟
جوابِ نسیم، و طرح سئوال دوم شعر که نسیم به نوبه از گون می پرسد، هم فضای روحی گفتگو را روشن می‌کند، و هم فضای فیزیکی آن را:
–"دلِ من گرفته زینجا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟"
با بیان نا رضایتی خود از بیابان غبارآلود، که مأوای هر دو می باشد، نسیم دلیل قصد هجرتش را بیان کرده و دلیل ماندن گون را جویا می شود. که گون با اشاره به پای بستۀ خود به خاک و اشاره به ریشه، دلیل هرز شدن آرزو های رفتن را روشن می کند. و باز دوباره مقصد نهایی هجرت نسیم از خانه ای که خود آنرا "کویر وحشت" می داند را  می پرسد. و نسیم خیلی عادی، جوابی بسیار استثنایی عرضۀ او و خواننده می کند. "به هر کجا که باشد به جز این سرا سرایم".
که در جواب آن، گون با آرزوی سلامتی سفر به نسیم، سلامات صدیقانۀ خود را به "شکوفه ها به باران" در سرای گمنام و آتی نسیم، "هر کجا که باشد،" راهی می کند.
درک ساده لوحانۀ شعر در مورد اینکه همه جا در هجرت پر از شکوفه و باران است جای تامل زیاد ندارد. حتی تبلیغات شرکت های توریستی، که سعی می کنند برای کاسبی "بهترین" جاهای دنیا را به مردم بفروشند، چنین درکی از خارج و خانه و کاشانۀ مردم تحویل اجتماع نمی دهند. اطمینان نسیم از اینکه سراهای دیگر، "هر کجا" که باشند، بهتر از سرای خودش می باشند، بیشتر نشانگر نفرت وی از سرای خویش است تا روشنگر قدرت تمیز او از دنیای گنگی که در خارج از مرزها منتظرش است.
اما نکتۀ کلیدی در این شعر مفهوم ریشه است. گون ادعا دارد که تنها مانع هجرت وی به سرای شکوفه ها و باران، پای بسته اش می باشد. البته شکی نیست که این پای-بند، نماد وابستگی هایی است که انسان ها با محیط زیست ِخود ایجاد می کنند. این وابستگی ها فقط به کوچه باغها و دوست و آشنا و غیره نیست. بلکه شامل دامنۀ وسیع فرهنگی، مانند زبان، آیین، ادبیات، مذهب، غذا و غیره نیز می باشد. تعلقات می توانند مسئولیت های فردی باشند به سایرین و اجتماع و یا میهن. وابستگی ممکن است نگهداری از مادری پیر یا فرزندی علیل باشد. یا مسئولیت ساختن سدی یا اسلحه ای برای دفاع از میهن. انتخاب این استعاره در شعر حتی ممکن است در نظر شاعر دلالت به منشأ بقا نیز باشد. اگر این معنا ها درست باشند، و گون یک چنین وابستگی عمیقی به خاک وطنش داشته باشد، پس این همه شکایت از چیست و این همه آرزوی رفتن برای چه؟
همه آرزویم، اما
چه کنم که بسته پایم...
آیا یک یا چندی از این همه تعلقات زندگی به اندازه ای رضایت بخش نیست که گون با چنان قاطعیتی فریاد نزند که: من "همه آرزویم" به رفتن؟ که وی تمامیت هویت خود را همراه با نسیم، در سرایی گمنام "هر کجا که باشد" نیابد؟
آیا ما چگونه رابطه ای با شعری که گون قهرمان داستانش است می توانیم بر قرار کنیم؟ طبیعی است که این شعر تراژدی نیست. زیرا گون شخصیتی تراژیک نیست. تراژدی با کار سخت و بروز شخصیت و فداکاری ها آفریده می شود. از سویی دیگر، گون جهت بهبود اوضاع خود تلاشی نکرده که ما حداقل غیرت او را تحسین کنیم. گون تعلقات خود را زنجیر فرار خود می داند. پس وی حتی به خاطر محبت به تعلقاتش نیز دوست داشتنی به نظر نمی آید. احساس مسئولیت اخلاقیِ افراد به دیگران، اجتماع و میهن است که در ما انگیزۀ بغرنج احترام را بیدار می کنند. اما گون موجودی اجتماعی نیست. نه غمخوار سرزمینی است که در "غبار" غم ماتم زده و نه همدل مردمش که در "کویر وحشت" اسیرند. شخصیتی است مجذوب خود و آرزوهای فرارش. متاسفانه ما به گون نمی توانیم احساس احترام هم داشته باشیم. ما فقط دلمان به حال گون می سوزد. زیرا او را بدبخت می‌دانیم. این شعر توصیف بی‌چارگی است. این شعر سوگ ناگزیری و عدم توان است. این شعر آنهایی را که می مانند و در سرزمین وحشت، برای بهبود زندگی و ایجاد شادی مبارزه می کنند نادیده می‌گیرد. این شعر بی خبر از چاره جو هاست. بگذار نسیم بگذرد. آنها که می مانند با طوفان ها گفتگو دارند.

بهروزقربانیان

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

ارتش اسرائیل نقشه نقاط لانچ موشک ها و پهپاد های مورد استفاده در حمله دیشب را منتشر کرد

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing