این سه شنبه هم آمدیم!
تجمع اعتراضی سراسری بازنشستگان مقابل صندوق بازنشستگی #تهران، #لرستان، #کرمانشاه، #سنندج، #ایلام، #کرج، #سمنان، #قزوین، #اردبیل, #اهواز و #شهرکرد
سه شنبه ۳۱ مرداد ماه ۱۴۰۲
#خیابان_از_آن_بازنشستگان_پیگیر
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
تجمع اعتراضی سراسری بازنشستگان مقابل صندوق بازنشستگی #تهران، #لرستان، #کرمانشاه، #سنندج، #ایلام، #کرج، #سمنان، #قزوین، #اردبیل, #اهواز و #شهرکرد
سه شنبه ۳۱ مرداد ماه ۱۴۰۲
#خیابان_از_آن_بازنشستگان_پیگیر
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
انتشار فراخوانهای سالگرد انقلاب "زن، زندگی، آزادی" در داخل واگن متروی تهران-کرج برای خیزش انقلابی در بیست و پنجم شهریور ماه
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
فاجعه انسانی
در پی ممنوعیت غربالگری، در یک مرکز ۱۲ نوزاد معلول متولد شدند
در پی سیاستهای محدودکننده دولت در زمینه غربالگری جنین، روزنامه شرق در گزارشی به نقل از سارنگ یونسی، رییس آزمایشگاه تخصصی سلامت جنین «نیلو» نوشت که با اجرای قانون افزایش جمعیت و سلب حق نظر ماماها درباره غربالگری، در سال گذشته ۱۲ کودک با سندروم «داون» متولد شدند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در پی ممنوعیت غربالگری، در یک مرکز ۱۲ نوزاد معلول متولد شدند
در پی سیاستهای محدودکننده دولت در زمینه غربالگری جنین، روزنامه شرق در گزارشی به نقل از سارنگ یونسی، رییس آزمایشگاه تخصصی سلامت جنین «نیلو» نوشت که با اجرای قانون افزایش جمعیت و سلب حق نظر ماماها درباره غربالگری، در سال گذشته ۱۲ کودک با سندروم «داون» متولد شدند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎼 فصل آزادی
ئاوات ابراهیم
این هنرمند آزادیخواه سومین اثر انقلابی خود را که یک سرود کُردی- فارسی است را بە انقلاب "زن، زندگی، آزادی" تقدیم کرد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ئاوات ابراهیم
این هنرمند آزادیخواه سومین اثر انقلابی خود را که یک سرود کُردی- فارسی است را بە انقلاب "زن، زندگی، آزادی" تقدیم کرد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
تخریب یک ساختمان با بولدوزر و با ندای اللهاکبر و صلوات
تخریب مثلا «سازههای ناایمن» در منطقه ۱۹ تهران
هنگام تخریب، سازههای این ساختمان روی تیر چراغ برق و درختان میافتد و باعث شکستن آنها میشود.
یعنی چند درخت بزرگ نابود شدند، برق منطقه قطع شد، بولدوزر آسفالت خیابان را جوید، زباله کل خیابان را فراگرفت، یک تانکر آب حرام شد و ...
چندی پیش نیز هنگام تخریب یک ساختمان غیرقانونی در منطقه ۱۹ تهران چند ساختمان دیگر هم فروریختند که در نتیجه پنج نفر جان خود را از دست دادند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
تخریب مثلا «سازههای ناایمن» در منطقه ۱۹ تهران
هنگام تخریب، سازههای این ساختمان روی تیر چراغ برق و درختان میافتد و باعث شکستن آنها میشود.
یعنی چند درخت بزرگ نابود شدند، برق منطقه قطع شد، بولدوزر آسفالت خیابان را جوید، زباله کل خیابان را فراگرفت، یک تانکر آب حرام شد و ...
چندی پیش نیز هنگام تخریب یک ساختمان غیرقانونی در منطقه ۱۹ تهران چند ساختمان دیگر هم فروریختند که در نتیجه پنج نفر جان خود را از دست دادند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
رفتار کرکودیلها صادقانه است:
آنها سعی میکنند ما را شکار کنند و بخورند؛
اما رفتار آدم ها نه، آنها ابتدا وانمود میکنند که دوست شما هستند!
«استیو اروین»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
آنها سعی میکنند ما را شکار کنند و بخورند؛
اما رفتار آدم ها نه، آنها ابتدا وانمود میکنند که دوست شما هستند!
«استیو اروین»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خورشید ما به چوبهی اعدام بسته شد
از صبح و آفتاب در اینجا سخن مگو ..
«حسین منزوی»
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
از صبح و آفتاب در اینجا سخن مگو ..
«حسین منزوی»
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
شادی در رسیدن به قله نیست
بلکه در صعود است،
در شور و شعف بالا رفتن از بلندیهاست.
فقط، راستش شما نمیفهمید،
نمیتوانید بفهمید.
آدم باید بتواند
این مسیر را طی کند
تا این حال را بفهمد...
📕#شاهکار
🖌 #امیل_زولا
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بلکه در صعود است،
در شور و شعف بالا رفتن از بلندیهاست.
فقط، راستش شما نمیفهمید،
نمیتوانید بفهمید.
آدم باید بتواند
این مسیر را طی کند
تا این حال را بفهمد...
📕#شاهکار
🖌 #امیل_زولا
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
انسان تنها زمانى حق دارد به انسانى ديگر از بالا به پايين بنگرد كه ناگزير است او را يارى رساند تا روى پاى خود بايستد.
#گابريل_گارسيا_ماركز
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
#گابريل_گارسيا_ماركز
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
وقتی ما مهستان داشتیم، دنیا در چه حالی بود
مهستان مجلسي بود از شاهزادگان و بزرگان كه در صورتيكه شاهنشاه را بي كفايت مي ديدند او را بركنار و شاه ديگري به جاي او بر مي گزيدند.
🔷بلاش ايرانگرا بود. ظهور مسبحيت و خطر آنرا درك كرده بود كه از دين زرتشت و الفباي ايراني پشتيباني كرد و رسوم يوناني برجا مانده را برانداخت.
🔷 در اين سده عيسي مسيح در فلسطين به دنيا آمد و در ٢٧ سالگي دين جديدي را مطرح كرد كه در جامعه يهوديان تنش ايجاد كرد و سرانجام او را به صليب كشيدند.
🔷در اين سده روميان براي ٧ روز هفته نامهايي بنام ستارگان برگزيدند مانند روز خورشيد Sunday روز ماه Monday.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
مهستان مجلسي بود از شاهزادگان و بزرگان كه در صورتيكه شاهنشاه را بي كفايت مي ديدند او را بركنار و شاه ديگري به جاي او بر مي گزيدند.
🔷بلاش ايرانگرا بود. ظهور مسبحيت و خطر آنرا درك كرده بود كه از دين زرتشت و الفباي ايراني پشتيباني كرد و رسوم يوناني برجا مانده را برانداخت.
🔷 در اين سده عيسي مسيح در فلسطين به دنيا آمد و در ٢٧ سالگي دين جديدي را مطرح كرد كه در جامعه يهوديان تنش ايجاد كرد و سرانجام او را به صليب كشيدند.
🔷در اين سده روميان براي ٧ روز هفته نامهايي بنام ستارگان برگزيدند مانند روز خورشيد Sunday روز ماه Monday.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
من آن زنم- غزاله- فیلی نژاد
@injaZanVojuddarad
🎼" من آن زنم "
🎤 #غزاله_فیلی_نژاد
گیسو به حیله چرا پوشم
گُردآفرید چرا باشم
من آن زنم که به نامردی
سوی حصار نخواهم شد
یک دشت شعر و سخن دارم
حال از هوای وطن دارم
چابک غزال غزل هستم
آسان شکار نخواهم شد
#سیمین_بهبهانی
#زن_زندگی_آزادی
#پوشش_اختیاری
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
🎤 #غزاله_فیلی_نژاد
گیسو به حیله چرا پوشم
گُردآفرید چرا باشم
من آن زنم که به نامردی
سوی حصار نخواهم شد
یک دشت شعر و سخن دارم
حال از هوای وطن دارم
چابک غزال غزل هستم
آسان شکار نخواهم شد
#سیمین_بهبهانی
#زن_زندگی_آزادی
#پوشش_اختیاری
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
قصهی این زخمِ دیرپای پر از درد
نوشته ای از:
آنیشا اسدالهی، مهران رئوف، رضا شهابی، کیوان مهتدی
۲۸ مرداد ۱۴۰۲، زندان اوین
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
نوشته ای از:
آنیشا اسدالهی، مهران رئوف، رضا شهابی، کیوان مهتدی
۲۸ مرداد ۱۴۰۲، زندان اوین
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
IDM طراحی وساخت ایران
قصهی این زخمِ دیرپای پر از درد نوشته ای از: آنیشا اسدالهی، مهران رئوف، رضا شهابی، کیوان مهتدی ۲۸ مرداد ۱۴۰۲، زندان اوین #انقلاب_ایران @designmanufacturing
آنیشا اسدالهی، مهران رئوف، رضا شهابی و کیوان مهتدی
"قصه ی این زخم ِ دیرپای پر از درد"
بیانیه مشترک به مناسبت سالگرد کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲
فقط کف خیابان ـــ از سوی دیگر، نباید به دام تئوری توطئه بیفتیم
«شکست در عرصهی عمل به شکست به واسطهی انفعال و بی عملی ترجیح دارد.»
بیژن جزنی، در اشاره به کودتای ۲۸ مرداد
چه بر سر مردمی میآید که صبح فریاد میزنند درود بر مصدق و هنگام غروب میگویند مرگ بر مصدق؟ آیا ما هنوز همان مردم هستیم؟ اصلاً آیا چنین برداشتی هرگز دربارهی جامعهی ما مصداق داشته است؟ فصل جدید مبارزات و مقاومت شجاعانه چند سال اخیر به وضوح خط بطلانی بر چنین برداشتی از جامعهی امروز ما میکشد. به علاوه، نگاهی دقیقتر به تاریخ و گذشتهی خودمان نشان میدهد که چنین تصویری از جامعهی ما از ابتدا و از اساس دروغ بوده است. به شهادت تاریخ، مردمی که فریاد زدند درود بر مصدق، کارگران، روشنفکران، زحمتکشان، مبارزان ملیِ ضداستعماری از هر قشری، مبارزان چپ، و زنان و جوانان ترقیخواهی بودند که با حضور خود در خیابان نخستین اقدام به کودتا را ناکام گذاشتند. فریاد دوم اما به چند روز بعد و به بخشی از اراذل و اوباش پرهیاهو، مزدورهایی با به اصطلاح دلارهای بهبهانی در دست، و دنبالهروهای وعاظ با حمایت طبقه زمیندار و تجار بزرگ و وابستگان دربار و بخشی از ارتش مربوط میشد که جملگی طبق نقشهی طراحان کودتای آژاکس حرکت میکردند.
همین تصویر کاذب از مردم ما، و حضور دو جبههی متخاصم در لوای کلمهی واحد «مردم» نشان میدهد که باید با دقت و بدون تعصب و پیشداوری، گذشتهی خود را بررسی کنیم. امروز بیش از هر زمان دیگری ناگزیریم نقد نسبت به گذشته را به امروز بکشانیم. تجربهی مبارزات این چند سال بار دیگر نشان داده که ما میتوانیم تاریخ خود را بسازیم، ولی نه در شرایطی که خود انتخاب کرده باشیم، بلکه در شرایط داده شدهای که میراث گذشته است و خواه ناخواه با آن درگیر هستیم. جوانان ما سال گذشته بر آن شدند که همه چیز را به نحوی انقلابی دگرگون کنند و چیزی یکسره نو بیافرینند، اما درست در همین دورهی بحرانی بخشی از ما با ترس و لرز از ارواح گذشته مدد گرفت، شعارها و نامهایشان را به عاریت گرفت تا باز همان نیروهای قدیمی با زبان عاریتی در صحنهی جدید تاریخ ظاهر شود. پس در این میان به کدام تجربهها و کدام جریانهای تاریخی میتوانیم اتکا کنیم و کدامشان چراغ راه آیندهی ما خواهد شد؟
در حافظهی جمعی ما ۲۸ مرداد یکی از معدود لحظات تعیینکنندهای است که تاریخ ما را به دو دوراهی «پیش» و «پس» از خود تقسیم کرده است. نزدیک به سه دهه طول کشید تا جنبش مردمی ما بتواند از خاکسترهای کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سر برآورد، و پس از آن در دههی ۱۳۶۰ مجدداً با حذف فیزیکی گسترده مواجه شد که سه دههی دیگر از ما زمان برد. امروز چه بسا در آستانهی یکی دیگر از آن لحظات سرنوشتساز باشیم، و یادآوری و بازاندیشی تجربهی کودتا برای تجهیز و آمادگی ما در این روند تاریخی ضروری است. این نوشتهی کوتاه فرصت مناسبی برای مرور وقایع منتهی و مربوط به کودتا نیست، و ما نیز در این زمینه صاحبنظر نیستیم. قصد ما صرفاً اشاره به برخی سویه.های معاصر در این گرهگاه تاریخی است که اکنون نیز با آنها درگیر هستیم:
کدام مردم؟ ـــ نخستین تلنگرِ ۲۸ مرداد برای امروز ما، همانطور که اشاره شد، تصحیحِ تصویر کاذب از مردمی است که صبح میگویند «درود بر» و غروب میگویند «مرگ بر». چنین برداشتی نه تنها مصداقی دربارهی مردم ما نداشته، بلکه با دادن آدرس غلط دربارهی ویژگیهای ذاتی این مردم، ما را از شناخت اشتباهات گذشته و پرهیز از تکرار آنها محروم میکند. حال آنکه کلمهی واحد «مردم» در این روایت، به دو جبههی متضاد با ماهیت طبقاتی اشاره میکند که کودتای ۲۸ مرداد به نوبهی خود روند مداخلهی قدرتهای خارجی به نفع یکی از این دو جبهه و در راستای سرکوبی دیگری بوده است. امروز نیز هر چند صفبندی به سادگی و روشنی زمان کودتا نیست، اما کماکان هر تصویری از مردم یا ملت که ماهیت طبقاتی آن را کتمان کند، تنها به ضرر جبههی مردمی تمام خواهد شد.
قهرمان دموکراسی یا پشتیبان دیکتاتوری نظامی؟ ـــ سال گذشته در اوج جنبش زن زندگی آزادی بسیاری از دولتها و قدرتهای جهانی با شور و حرارت از خیزش مردم حمایت میکردند، اما امروز بر کسی پوشیده نیست که آنها کجای این معادله قرار گرفتهاند و با چه کسانی سر میز مذاکره نشستهاند. رفتار این قدرتها پدیدهی جدیدی نیست، چنانکه بیژن جزنی در ارزیابی تاریخ سی ساله تأکید میکند که «جنبش انقلابی ایران باید در برابر هر قدرت خارجی، راه مستقل خود را در پیش گیرد و به قدرت مردم تکیه کند.
چراکه قدرتهای جهانی منافع جنبش ما را نادیده گرفته و بر اساس نیازهای خودشان روابط خود را با ایران تنظیم میکنند».
"قصه ی این زخم ِ دیرپای پر از درد"
بیانیه مشترک به مناسبت سالگرد کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲
فقط کف خیابان ـــ از سوی دیگر، نباید به دام تئوری توطئه بیفتیم
«شکست در عرصهی عمل به شکست به واسطهی انفعال و بی عملی ترجیح دارد.»
بیژن جزنی، در اشاره به کودتای ۲۸ مرداد
چه بر سر مردمی میآید که صبح فریاد میزنند درود بر مصدق و هنگام غروب میگویند مرگ بر مصدق؟ آیا ما هنوز همان مردم هستیم؟ اصلاً آیا چنین برداشتی هرگز دربارهی جامعهی ما مصداق داشته است؟ فصل جدید مبارزات و مقاومت شجاعانه چند سال اخیر به وضوح خط بطلانی بر چنین برداشتی از جامعهی امروز ما میکشد. به علاوه، نگاهی دقیقتر به تاریخ و گذشتهی خودمان نشان میدهد که چنین تصویری از جامعهی ما از ابتدا و از اساس دروغ بوده است. به شهادت تاریخ، مردمی که فریاد زدند درود بر مصدق، کارگران، روشنفکران، زحمتکشان، مبارزان ملیِ ضداستعماری از هر قشری، مبارزان چپ، و زنان و جوانان ترقیخواهی بودند که با حضور خود در خیابان نخستین اقدام به کودتا را ناکام گذاشتند. فریاد دوم اما به چند روز بعد و به بخشی از اراذل و اوباش پرهیاهو، مزدورهایی با به اصطلاح دلارهای بهبهانی در دست، و دنبالهروهای وعاظ با حمایت طبقه زمیندار و تجار بزرگ و وابستگان دربار و بخشی از ارتش مربوط میشد که جملگی طبق نقشهی طراحان کودتای آژاکس حرکت میکردند.
همین تصویر کاذب از مردم ما، و حضور دو جبههی متخاصم در لوای کلمهی واحد «مردم» نشان میدهد که باید با دقت و بدون تعصب و پیشداوری، گذشتهی خود را بررسی کنیم. امروز بیش از هر زمان دیگری ناگزیریم نقد نسبت به گذشته را به امروز بکشانیم. تجربهی مبارزات این چند سال بار دیگر نشان داده که ما میتوانیم تاریخ خود را بسازیم، ولی نه در شرایطی که خود انتخاب کرده باشیم، بلکه در شرایط داده شدهای که میراث گذشته است و خواه ناخواه با آن درگیر هستیم. جوانان ما سال گذشته بر آن شدند که همه چیز را به نحوی انقلابی دگرگون کنند و چیزی یکسره نو بیافرینند، اما درست در همین دورهی بحرانی بخشی از ما با ترس و لرز از ارواح گذشته مدد گرفت، شعارها و نامهایشان را به عاریت گرفت تا باز همان نیروهای قدیمی با زبان عاریتی در صحنهی جدید تاریخ ظاهر شود. پس در این میان به کدام تجربهها و کدام جریانهای تاریخی میتوانیم اتکا کنیم و کدامشان چراغ راه آیندهی ما خواهد شد؟
در حافظهی جمعی ما ۲۸ مرداد یکی از معدود لحظات تعیینکنندهای است که تاریخ ما را به دو دوراهی «پیش» و «پس» از خود تقسیم کرده است. نزدیک به سه دهه طول کشید تا جنبش مردمی ما بتواند از خاکسترهای کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ سر برآورد، و پس از آن در دههی ۱۳۶۰ مجدداً با حذف فیزیکی گسترده مواجه شد که سه دههی دیگر از ما زمان برد. امروز چه بسا در آستانهی یکی دیگر از آن لحظات سرنوشتساز باشیم، و یادآوری و بازاندیشی تجربهی کودتا برای تجهیز و آمادگی ما در این روند تاریخی ضروری است. این نوشتهی کوتاه فرصت مناسبی برای مرور وقایع منتهی و مربوط به کودتا نیست، و ما نیز در این زمینه صاحبنظر نیستیم. قصد ما صرفاً اشاره به برخی سویه.های معاصر در این گرهگاه تاریخی است که اکنون نیز با آنها درگیر هستیم:
کدام مردم؟ ـــ نخستین تلنگرِ ۲۸ مرداد برای امروز ما، همانطور که اشاره شد، تصحیحِ تصویر کاذب از مردمی است که صبح میگویند «درود بر» و غروب میگویند «مرگ بر». چنین برداشتی نه تنها مصداقی دربارهی مردم ما نداشته، بلکه با دادن آدرس غلط دربارهی ویژگیهای ذاتی این مردم، ما را از شناخت اشتباهات گذشته و پرهیز از تکرار آنها محروم میکند. حال آنکه کلمهی واحد «مردم» در این روایت، به دو جبههی متضاد با ماهیت طبقاتی اشاره میکند که کودتای ۲۸ مرداد به نوبهی خود روند مداخلهی قدرتهای خارجی به نفع یکی از این دو جبهه و در راستای سرکوبی دیگری بوده است. امروز نیز هر چند صفبندی به سادگی و روشنی زمان کودتا نیست، اما کماکان هر تصویری از مردم یا ملت که ماهیت طبقاتی آن را کتمان کند، تنها به ضرر جبههی مردمی تمام خواهد شد.
قهرمان دموکراسی یا پشتیبان دیکتاتوری نظامی؟ ـــ سال گذشته در اوج جنبش زن زندگی آزادی بسیاری از دولتها و قدرتهای جهانی با شور و حرارت از خیزش مردم حمایت میکردند، اما امروز بر کسی پوشیده نیست که آنها کجای این معادله قرار گرفتهاند و با چه کسانی سر میز مذاکره نشستهاند. رفتار این قدرتها پدیدهی جدیدی نیست، چنانکه بیژن جزنی در ارزیابی تاریخ سی ساله تأکید میکند که «جنبش انقلابی ایران باید در برابر هر قدرت خارجی، راه مستقل خود را در پیش گیرد و به قدرت مردم تکیه کند.
چراکه قدرتهای جهانی منافع جنبش ما را نادیده گرفته و بر اساس نیازهای خودشان روابط خود را با ایران تنظیم میکنند».