مگر چه می‌خواهم از وطن؟
 جز گهواره و گندم
و اندکْ خیالی خیس
با طعمِ تُردِ کوهستان‌ها
چه می خواهم من؟
جز تکه‌ای نان و آفتاب و آرامش
  جز بارانی که آهسته و نرم می‌بارد
 و آن پنجره :
   که سمتِ بوسه و چراغ
 گشوده می‌شود
و آینه‌وار...
مرا می‌طلبد
مگر من چه می‌خواهم از موطنم؟
که همچون کوچه‌ای
برفرازِ خاطره و ابر
یا چونان پرنده‌ای در قفس
از من دریغ اَش می‌کنید!
و حسرتِ نور و لبخند و آواز را
  بر شانه‌هایم می‌نشانید
و این گونه است:
که طاق‌ها و دروازه‌ها می‌گریند
اشک‌ها می‌رویند 
و کودکان و آوارگان
میانِ مسلخ و مرگ
پرسه می‌زنند
می‌روند مهتاب و رؤیا بیآورند
  چه می‌خواهم از وطن؟
شمایان که لهجه‌یِ اهریمن دارید بگویید:   
خستگی‌های من
طلوعِ کدام رازْ دانه و فاجعه است
 زخم‌ها و رنج‌ها و اَندوه یاران
 حوالیِ کدامین ستاره خواهد شکفت
  آری
 شمایان که فریادها و بغض‌ها را
نجوایی مختصر می‌پندارید: بگویید:
سهم من از موطنم چیست!
آه ممنوعِ من... میهنِ تلخ
ای سرزمینِ حماسه‌های ِ بی‌نام
در نهایتِ دیوارهایِ خاموش
تا میعاد در حوادث:
بدرود
تا اوجِ مشعل‌ها و ابدیتِ یک‌ چهره 
   
شیرکو بیکس

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

شاد کردن قلبی با یک عمل
بهتر از هزاران سَری است که
به نیایش خم شده باشد...

ماهتما گاندی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

«آنجا مردمانی هستند!
فکرش را بکنید، مردمانی که‌ نمی‌خوابند»
«و چرا نمی‌خوابند؟»
«چون خسته‌ نمی‌شوند»
«و چرا خسته نمی‌شوند؟»
«چون دیوانه‌اند»
«مگر‌ دیوانه‌ها خسته نمی‌شوند؟»
«دیوانه‌ها چطور می‌توانند خسته شوند !»

📕داستان‌های کوتاه
🖌 #کافکا

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing