آرامگاه جانباخته راه آزادی ایران #خدانور_لجه‌ای در زاهدان

جمعه ۲۰ آبان ۱۴۰۱
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

فراخوان به خیزش سراسری

وعده ما شنبه ۲۱ آبان ساعت ۱۲ تا سپیده دم
در تمامی میادین و خیابانهای سراسر کشور

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

روشی ساده برای ساخت اسپری رنگ

#آزادی_آزادی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

بسکتبالیست های تیم ملی ایران هم در دیدار با چین سرود جمهوری اسلامی را نخواندند.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

رو به سوی زندگی
در گریز از هر آنچه بند و بندگی
در ستیز با هر آنچه ابتذال و کهنگی
ای خوشا روالِ این روندگی!

محمدرضا شفیعی کدکنی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

وقتى كشورى بر اساس خرد و حكمت اداره شود در انبارها گندم و جو انبار مى شود ...

و وقتى کشوری بدون خرد و حكمت اداره شود، در انبارها شمشير و نيزه انبار مى‌گردد.

#لائوتسه

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

زنده باد آن‌کس‌که هست‌ازجان هوادار وطن
هموطن غمخوار اوهم اوست غمخوار وطن

دکتری فهمیده باید دست در درمان زند
تا ز نو بهبود یابد حال بیمار وطن

هرکه دور از میهن خود در دیار غربت است
از برایش سرمه چشم است دیدار وطن

تا خس و خار خیانت را نسازی ریشه کن
کی مصفا می‌شود بهر تو گلزار وطن

پیکر مام وطن دانی چرا خم گشته است
زان که مشتی اجنبی خواهند، سربار وطن

به که در فکر وطن، باشیم و فکر کار او
پیش از آن کز دست‌ها بیرون رود کار وطن

رهی معیری

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

آی آدم ها
شعر: نیما یوشیج
دکلمه: احمد شاملو

آی‌آدم ها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید
یک نفر در آب دارد می سپارد جان
یک نفر دارد که دست و پای دایم‌ می زند
روی این دریای تندوتیره و سنگین که می‌دانید.
آن زمان که مست هستید از خیالِ دست یابیدن به دشمن
آن زمان‌که پیشِ خود بی هوده پندارید
که گرفتستید دستِ ناتوانی را
تا تواناییِ بهتر را پدید آرید
آن زمان که تنگ می بندید
برکمرهاتان کمربند
در چه هنگامی بگویم من؟
یک نفر در آب دارد می‌کُند بی هوده، جان، قربان!
آی آدم ها که بر ساحل بساطِ دل گشا دارید
نان به سفره
جامه تان بر تن
یک نفر در آب می‌خوانَد شما را
موجِ سنگین را به دستِ خسته می‌کوبد
باز می‌دارد دهان با چشمِ از وحشت دریده
سایه‌هاتان را زِ راه دور دیده
آب را بلعیده
در گودِ کبود و هر زمان بی تابی اش افزون
می‌کند زین آبها بیرون
گاه سر
گه پا
آی آدم ها
او ز راهِ دور این کهنهِ جهان را
باز می‌پاید
می زند فریاد و امیدِ کمک دارد
آی آدم ها که روی ساحلِ آرام
در کارِ تماشایید
موج می‌کوبد به روی ساحلِ خاموش
پخش می‌گردد چنان مستی
به جای افتاده بس مدهوش
می رود نعره زنان
وین بانگ باز از دور

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

یک نَفَر
به‌جای همگان
[از ریشه‌های تاریخی استبداد در جامعهٔ ایران]

ریشه‌های تاریخی امر و نهی‌ها و تحذیرهای مستقیم را در ساختار جامعهٔ استبدادی شرق و به‌ویژه ایران ساسانی – که بعدها، به گونه‌ای دیگر در تمدّن اسلامی نیز به حیات خود ادامه داده است، باید جستجو کرد:
ایران «فرّه ایزدی» و تصمیم‌گیری يک تن به‌جای همگان؛
که بعدها در تمدّن اسلامی نیز
«پیر و مراد و مرشد و دیگر قضايا»
تجلّيات متنوّع همان نظام استبدادی است.

وقتی می‌توان ارتباط اینگونه اوامر و نواهی را با ساختار استبدادی جامعه دریافت که بتوان به مقایسهٔ نوع اندرزنامه‌های ساسانی – و بعداً نصایح دورهٔ اسلامی که خلف الصّدق همان اندرزنامه‌هاست – با آموزش‌های اخلاقی و فلسفیِ یونان، پرداخت.

یک نگاه به دیالُگ‌های فلسفیِ افلاطون که در آن خواننده، در پایان، به طور حسّی و تجربی و از رهگذر استدلال و منطق و سنجیدن تمام جوانبِ یک فکر، به حقیقتِ امر پی می‌برد و متوجه می‌شود «شجاعت» چیست و چه کسی شجاع است و چه کسی نیست، به ما نشان می‌دهد که هر کدام از این دو نوع «حکمت» یا «اندرزنامه» محصول چه اجتماعی است.

در اندرزنامه‌های ساسانی و در دنبالهٔ آن نصایح تمدّن اسلامی – يک نفر به جای همگان ایستاده و تشخیص داده و تصمیم گرفته و «حقیقت» را خلاصه کرده و در صورت يک «امر» یا يک «نهی» کار را تمام کرده است؛
در آموزش‌های اخلاقی یونانی تقابل دمکراتيک اندیشه‌ها و صف‌بندی روياروی تجربه‌ها و شناخت‌هاست که شكل نهائی خود را در يک نمایشنامه یا یک دیالگ آزاد عرضه می‌کند و این خواننده یا بیننده است که تصمیم آزادانهٔ خویش را بر اساس در مستقیم و مستقل از مجموع قضايا، می‌گیرد و در کمال آزادی عمل می‌کند.

تازیانه‌‌های سلوک
[نقد و تحلیل چند قصیده از حکیم سنایی]
محمدرضا شفیعی کدکنی
صص ۵۶–۵۵

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing