IDM طراحی وساخت ایران
127 subscribers
28.1K photos
16.4K videos
584 files
414 links
طراحی و ساخت ایران
آموزش تکنیک های مهندسی
جامعه شناسی، اقتصاد، فرهنگ، هنر، بهداشت و درمان، حقوق شهروندی و رفاه
@designmanufacturing
Download Telegram
خدا به خیر کند، این حرکت بوهای بدی می دهد

@designmanufacturing
ماکت خانه خدا را ساختند تا از فقر جلوگیری کنند
" مقصود تویی، کعبه و بتخانه بهانه ست"

کشور نیجریه در آفریقا با ساخت خانه خدا و طواف حجاج از رفتن حجاج به عربستان جلوگیری کرده و مخارج آن را صرف فقرا و نیازمندان خود می کند.

@designmanufacturinf
رخشنده اعتصامی معروف به پروین اعتصامی (زاده ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در تبریز - درگذشته ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در تهران) شاعر زن ایرانی است که از او با عنوان «مشهورترین شاعر زن ایران» یاد می‌شود. پروین از کودکی فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدرش آموخت و از همان کودکی سرودن شعر را آغاز کرد. او در سال ۱۲۹۱ هنگامی که ۶ سال بیشتر نداشت به همراه خانواده‌اش از تبریز به تهران مهاجرت کرد. به همین خاطر پروین از کودکی با مشروطه‌خواهان و چهره‌های فرهنگی آشنا شد و ادبیات را در کنار پدر و از استادانی چون دهخدا و ملک‌الشعرای بهار آموخت.
در دوران کودکی به مدرسه آمریکایی ایران کلیسا رفت و در سال ۱۳۰۳ تحصیلاتش را در آنجا به اتمام رسانید. او در تمام سال‌های تحصیلش از دانش‌آموزان ممتاز بود و حتی مدتی در همان مدرسه به تدریس زبان و ادبیات انگلیسی پرداخت. او هم‌زمان با تحصیل، شعر نیز می‌سرود.
در خرداد ۱۳۰۳، جشن فارغ‌التحصیلی پروین در مدرسه برپا شد. او در آن جشن درباره بی‌سوادی و بی‌خبری زنان ایران سخنرانی کرد. دیوان پروین اعتصامی، بیشتر در قالب قطعات ادبی است که مضامین اجتماعی را با دیده‌ی انتقادی به تصویر کشیده است.

@designmanufacturing
Nowruz Khosh Amad
Mahdieh Mohammadkhani
نوروز خوش آمد

با صدای مهدیه محمدخانی

@designmanufacturing
وقتی حکم شخصی بالاتر از قانون قرار گرفت
و رأی او بر چیزهای دیگر مقدم شد
بی‌شک با دیکتاتور طرف هستید !

ارنستو چگوارا

@designmanufacturing
قطر در حال خشکاندن بخش‌هایی از خلیج فارس، برای افزایش خاک خود در مرزهای آبی

@designmanufacturing
زنان کارگر مشغول کار در کارخانه تأمین‌کننده پوشاک مارک «H & M» در استان کندال، کشور کامبوج

ااستثمار نوین

@designmanufacturing
حلبچه!
خاک تو را
در تمام زمین می‌‌افشانم
تا گل‌ها به یاد تو پژمرده شوند.

25 اسفند سالروز بمباران شیمیایی حلبچه
عکس «عمر خاور» سمبل فاجعه حلبچه

عکاس:«احمد ناطقی»

@designmanufacturing
باید برای حال زندگی کرد، نباید افسوس گذشته را خورد، باید از همین لحظه بهترین استفاده را برد ! بیشترِ مردم زندگی نمی‌کنند، فقط باهم مسابقه دو گذاشته‌اند. می‌خواهند به هدفی در افق دور دست برسند ولی در گرماگرمِ رفتن آنقدر نفس‌شان بند می‌آید و نفس نفس می‌زنند که چشمشان زیبایی‌ها و آرامش سرزمینی را که از آن می‌گذرند نمی‌بینند !
و بعد یک وقت چشمشان به خودشان می‌افتد و می‌بینند پیر و فرسوده هستند و دیگر فرقی برایشان نمی‌کند به هدفشان رسیده‌اند یا نه !

جین وبستر (رمان نویس و نمایشنامه نویس آمریکایی، خالق بابا لنگ دراز)

@designmanufacturing
این نماینده بی سواد؛
۱- نمی داند نیوزیلند کجاست!
۲- نمی داند دشمنی مسیحیت است با اسلام عثمانی و ربطی به یهودی و صهیونیست ندارد!

@designmanufacturing
در ایران باستان از روز نوزدهم تا بیست و ششم اسفند ماه به مدت هفت روز جشنی با نام "نوروز ِ رودها" برگزار می‌شده است.

در این روزها مردم به کنار رودها، نهرها و چشمه‌ها می‌رفتند و به رقص و پایکوبی می‌پرداختند و گلهای زیبا، گلاب و مواد خوشبوی دیگر را به آب می‌ریختند و بدین وسیله از رودها به‌خاطر دوباره جاری شدن قدردانی می‌نمودند.

@designmanufacturing
اقدام تاسف برانگیز و تحقیرآمیز شهرداری برازجان

🔹در مراسم تجلیل از شهردار برازجان، پاکبانان را روی زمین و جلوی پای کت و شلواری ها و عمامه دارها نشاندند

@designmanufacturing
بگو به باران 
ببارد امشب 
بشوید از رخ 
غبار این کوچه باغ ها را 
که در زلالش 
سحر بجوید 
ز بی کران ها 
حضور ما را 
به جست و جوی کرانه هایی 
که راه برگشت از آن ندانیم 
من و تو بیدار و 
محو دیدار 
سبک تر از ماهتاب و 
از خواب 
روانه در شط نور و نرما 
ترانه ای بر لبان بادیم 
به تن همه شرم و شوخ ماندن 
به جان جویان 
روان پویان بامدادیم 
ندانم از دور و دور دستان 
نسیم لرزان بال مرغی ست 
و یا پیام از ستاره ای دور 
که می کشاند 
بدان دیاران 
تمام بود و نبود ما را 
درین خموشی و پرده پوشی 
به گوش آفاق می رساند 
طنین شوق و سرود ما را 
چه شعرهایی 
که واژه های برهنه امشب 
نوشته بر خاک و خار و خارا 
چه زاد راهی به از رهایی 
شبی چنان سرخوش و گوارا 
درین شب پای مانده در قیر 
ستاره سنگین و پا به زنجیر 
کرانه لرزان در ابر خونین 
تو دانی آری 
تو دانی آری 
دلم ازین تنگنا گرفته 
بگو به باران 
ببارد امشب 
بشوید از رخ 
غبار این کوچه باغ ها را 
که در زلالش سحر بجوید 
ز بی کران ها 
حضور ما را


در شب باران
شعرى ازمجموعه “مثل درخت”
محمدرضا شفیعى کدکنى

@designmanufracturing