چهره فردی که دیروز در دانشگاه آزاد تهران شمال با اسلحه اقدام به تیراندازی بسمت دانشجویان کرد.
نام : علی رحیمیان
نام پدر : حسینعلی
شماره : 09196021104
ادرس منزل : حکیمیه فاز ۲ کوی دانشگاه کوچه سعادت پلاک 23/1
برادرش  هم احمد رحیمیان
🔹گفته شده این فرد در دانشگاه های پلی‌تکنیک و علم‌وصنعت هم دیده شده

#آزادی_آزادی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

ایسنا نوشت:
 رئیس کل دادگستری استان تهران با بیان اینکه تاکنون هزار کیفرخواست برای آشوبگران صادر شده است، گفت: دادگاه این عناصر اصلی اغتشاشات در تمام روز‌های هفته جاری به صورت علنی برگزار می‌شود

🖌اگر ده ها برابر این تعداد هم کیفرخواست صادر کنید، جلوی این اعتراضات را نمی توانید سد کنید.
دانشجویان امروز ثابت کردند  که تهدیدات فرمانده سپاه و متعاقب آن حمله سبعانه دیشب به دانشگاه ها به هیچ وجه نتوانسته در اراده خلل ناپذیر آنان تا رسیدن به خواسته هایشان خللی ایجاد کند.✊💪✌️

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

ایران

رتبه دوم ذخایر گاز
رتبه سوم ذخایر نفت
مالک ۷ درصد معادن جهان
رتبه دهم در جاذبه های توریستی
رتبه پنجم در جاذبه طبیعی


رشد اقتصادی طی ده سال اخیر صفر بوده.
سقوط 1000% پول ملی.
افزایش 500% مواد خوراکی.
افزایش 1000% قیمت مسکن.
افزایش 900% قیمت خودرو.
افزایش دو برابری جمعیتِ زیر خط فقر...
فیلترینگ : ۸۰ درصد!

@designmanufacturing

رو در روی تو ایستاده‌ام
شلیک نکن
تفنگت را سر و ته
نشانه گرفته‌ای!

«سید علی صالحی »
طرح از حسین صافی

@designmanufacturing

آن لحظه‌ها جوانی ما بود
آن لحظه‌ها که روح، در آن‌ها
مثلِ نگاهِ آهوی کوهی
بر دشت و بر گریوه رها بود.

زان لحظه‌ها چه‌گونه توانیم
جز با درود و تلخیِ بدرود
یاد کرد
آن لحظه‌ها که خوب‌ترین‌ها
از سال‌های عُمرِ خدا بود.

آن لحظه‌ها، جوانیِ ما بود.

#شفیعی_کدکنی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

همواره زمانی فرا می‌رسد که
باید میان تماشاگر بودن و عمل یکی را برگزید،
این معیار انسان شدن است!

📕 افسانه ی سیزیف
👤 #آلبر_کامو

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

🎼 سرود آزادی
بر اساس سرود «مردم متحد»
اجرا: دانشجویان دانشگاه هنر

برپاخیز برای زن زندگی آزادی
به نام زن به نام زندگی
رها شویم ز طوق بندگی
شب سیاه ما سحر شود
تمام تازیانه‌ها تبر شود که با جوانه‌ها صدا شویم
من و تو و دگر دوباره ما شویم
قسم به خون پاک لاله‌ها
به انقلاب اشک و بوسه‌ها
در این گذار رنج بی امان
ز جان ز تن وطن مرا بخوان
که با خروش بانگ سرخ نام تو
جهان بلرزد از قیام تو
به نام زن به نام زندگی
دریده شد لباس بردگی
شب سیاه ما سحر شود
تمام تازیانه‌ها تبر شود که با جوانه‌ها صدا شویم
من و تو و دگر دوباره ما شویم
برپاخیر برای زن زندگی آزادی

@designmanufacturing

خانم ادیبان با انتشار این کلیپ در اینستاگرامش نوشت: «اوایل که آهنگ شروین آمده بود نمی‌توانستم به آن گوش بدهم چون مغزم پر می‌شد از هزاران تصویر غم‌انگیز که خیلی براش زیادی بود. تصمیم گرفتم بعضی از آن‌ها را بکشم. اما هرچه‌ می‌کشیدم تمام نمی‌شد. مغزم خالی نمی‌شد. مغزم خالی نمی‌شد.»
هم‌زمان با طراحی این تصاویر اتفاقات تلخ زیادی پشت سر هم در ایران می‌افتاد که باعث شد لایه‌های بیشتری به این تصویرها اضافه شود.

«این تصویرسازی‌ها برای این‌همه برای غیرتکراری».

@designmanufacturing

این مادربزرگ هر شب کارش همینه، در خیابان با این واکر راه میفته و شعار «آزادی آزادی آزدی» می دهد

🔰 همه‌ی ما در انقلاب نقش داریم از پیر و جوان

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

بیانیه‌ی مشترک جمعی از دانشجویان ۱۳ دانشگاه و دانشکده هنر سراسر کشور

«الف لام میم
سلام بر تبر‌هایی که
حروف آزادی را
جدا‌جدا کرده‌اند.»

چیزی از دانشگاهی که شما برایمان ساختید باقی نمانده؛ یا نه، بهتر است بگوییم دانشگاهی که شما ویران کردید. شما که هرگز هیچ سهمی از ساختنِ چیزی نداشتید و ندارید. امروز ما می‌دانیم که گفتگو با شما کاری بی‌فایده است؛ کسی که هر‌روز کشته شدن روح‌های جوان و پر از امید را در مدرسه‌ها و دانشگاه‌ها می‌بیند و دم نمی‌زند، با هیچ کلمه‌ای به خودش نخواهد آمد. از دانشگاه جنازه‌ای بیشتر باقی نمانده، این کلمه‌ها را در حکم میخ‌هایی بدانید بر تابوتِ آن. حالا اما چیز‌های دیگری نیز ویران شده‌اند: اعتبار شما. ما معتقدیم «معلم»‌های خوب دنیا را عوض می‌کنند، و این صفت را برازندهٔ هر نا‌کسی نمی‌دانیم. تعداد معلم‌های خوب هر کدام از ما، در تمام سال‌های بیهودهٔ تحصیلمان که از انگشتان دست فرا‌تر نمی‌روند. تعداد انگشت‌شماری هم امروز کنار ما ایستاده‌اند که بسیاری از آن‌ها هم به مکان‌های نامعلومی منتقل شده یا مورد حمله قرار گرفته‌اند. بقیهٔ شما که هیچ‌وقت معلم‌های خوبی نبودید، یک بار فرصت داشتید از بچه‌هایی که قلب‌هایشان برای انسانیت می‌تپد یاد بگیرید و محصل‌های خوبی باشید. شما که آنقدر فکر و اندیشهٔ بچه‌ها را –اگر پس از تمام این سال‌ها چیزی باقی مانده باشد– از فیلتر مغز‌های اختهٔ خودتان گذرانده‌اید که تنها «هیچ»‌هایی بزرگ، با مدارک لیسانس و فوق‌لیسانس، از دانشگاه بیرون می‌آییم. شما که نشان داده‌اید کوچک‌ترین اعتنایی به جامعه ندارید، اسم خودتان را هم هنرمند و اندیشمند می‌گذارید و زیر نوشته‌هایتان را بزرگ امضا می‌کنید. شما که در این روز‌ها هم، مثل اجسامی نامرئی، سر کلاس حاضر می‌شوید. بی‌توجه به حضور دژخیمان در تمام فضا‌های آموزشی، بی‌توجه به تمام جان‌هایی که از دست رفته‌اند و می‌روند هنوز.
دانشگاه، فضای ماست. بدون ما وجود ندارد، همانطور که حالا شما هم وجود ندارید. حضور ما، همیشه حضوری بوده دور از هر‌گونه خشونت؛ حضوری در راستای باز‌پس‌گیری ارزش‌های انسانی و حضوری برای انسانیت. شما جواب این حضور خالص را با شدید‌ترین اشکال خشونت داده‌اید. دوستانمان که قبلا «ممنوع‌الخروج» می‌شدند حالا «ممنوع‌الورود» می‌شوند؛ تن بچه‌ها هنوز از جای شوکر و باتوم و تیر و شکنجه‌های وحوش‌تان کبود است.
«چه فرق می‌کرد زندانی در چشم‌انداز باشد یا دانشگاهی؟» حالا که شما دیگر وجود ندارید و چیزی به عقب بر‌نمی‌گردد. روزی فضای دانشگاه که متعلق به ماست هم باز‌پس‌گرفته می‌شود، روزی نه چندان دور. ما که از خون عزیزانمان نمی‌گذریم. ما که این‌بار با خورشید‌های استوایی دیوانه‌ای آمده‌ایم که ساطور‌هایتان را مذاب می‌کند.

بیانیهٔ مشترک جمعی از دانشجویانِ:
دانشگاه هنر تهران
دانشکدگان هنرهای زیبای دانشگاه تهران
دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه کردستان
دانشکدهٔ هنر دانشگاه الزهرا
دانشکدهٔ ادبیات فارسی و زبان‌های خارجهٔ دانشگاه علامه طباطبایی
دانشگاه هنر اسلامی تبریز
دانشگاه هنر سوره
دانشگاه هنر و معماری آزاد واحد سوهانک
دانشگاه هنر اصفهان
دانشگاه هنر و معماری پارس
دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه بوعلی سینا همدان
دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه شیراز
دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه گیلان

@designmanufacturing