احساساتِ واقعا عمیق ناگزیر غیرزبانی است. فقط افکار و احساسات آشنا و رایج یا کم و بیش رایج را می‌توان تا حدی با کلمات بیان کرد. باقی احساسات را نمی‌توان به قالب کلمات درآورد. اگر بکوشیم آن‌ها را از طریق کلمات بیان کنیم، تقلایمان را صرف این کرده‌ایم که از وسایل نامناسب برای رسیدن به هدفی دست‌نیافتنی استفاده کنیم؛ با این امید که بتوانیم به چیزی دست یابیم که دست‌کم بهتر از هیچ باشد.
تجربه‌ی غیرزبانی و بی‌واسطه و به‌طور منحصربه‌فردی خاص، همان قلمرویی است که در آن زندگی می‌کنیم و به‌طور ریشه‌ای با تفکر مفهومی که فقط می‌تواند با کلیات سروکار داشته باشد تفاوت دارد. به همین دلیل، آثار هنری که عرصۀ بروز و ظهور بینش‌ها و جزئیات منحصر به فرد است، که نمی‌توان آن‌ها را با کلمات منتقل کرد و در تفکر مفهومی منعکس ساخت، ریشه در زندگی زیسته دارد و ضمنا نمی‌تواند به قالب کلمات درآید. از همین روست که اگر کسی در مرتبۀ نخست با عقل خود با یک اثر هنری مواجه شود، پیشاپیش به سوء فهم دچار شده است.