Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📚 انیمیشن آزمایش دو شکاف به زبان ساده
آزمایشی که آغازگر عصر کوانتوم و درک رفتار عجیب ذرات زیراتمی شد.
با سپاس از سایت بیگبنگ برای زیرنویس فارسی
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
آزمایشی که آغازگر عصر کوانتوم و درک رفتار عجیب ذرات زیراتمی شد.
با سپاس از سایت بیگبنگ برای زیرنویس فارسی
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
📚 آزمایش دو شکاف باز هم به زبان سادهتر!!
برایان گرین توضیح میدهد...
#مکانیک_کوانتوم
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
برایان گرین توضیح میدهد...
#مکانیک_کوانتوم
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
پدیدهی کرونا نوعی تخلیهی الکتریکی است که به دلیل یونیزه شدن شارههایی مانند هوای اطراف یک رسانا که به طور الکتریکی شارژ شده رخ میدهد. این پدیده بطور طبیعی و در شرایطی که شدت میدان الکتریکی اطراف یک رسانا به اندازهای زیاد باشد که محدودهای رسانا ایجاد کند اما باعث شکست الکتریکی نشود روی میدهد.
کرونا معمولا به شکل تابشی آبی رنگ در هوای مجاور رساناهای تیز با ولتاژ بالا دیده میشود.
این پدیده ناخواسته در خطهای انتقال ولتاژ بالا باعث هدررفت بالای انرژی میشود.
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
کرونا معمولا به شکل تابشی آبی رنگ در هوای مجاور رساناهای تیز با ولتاژ بالا دیده میشود.
این پدیده ناخواسته در خطهای انتقال ولتاژ بالا باعث هدررفت بالای انرژی میشود.
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔅اگر به جای خورشید منظومه شمسی، ستارههای دیگری جایگزین شوند، چه چیزی در آسمان خواهیم دید؟
به همراه زیرنویس فارسی
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
به همراه زیرنویس فارسی
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
👍1
حقیقت پنهان درباره فضا-زمان
✍️ به قلم شون کرول
☑️ فضا زمان به زبان ساده جهان فیزیکی است که ما و سایر هستی درون آن بوجود آمدهایم و هنوز، حتی بعد از هزاران سال زندگی درون آن، نمیدانیم در حقیقت فضاـ زمان چیست. فیزیکدانها بیش از یک قرن در تلاش برای حل کردن آن هستند. در سالهای اخیر، بسیاری از ما سعی کردهایم بفهمیم چه تارهایی از تافتهی واقعیت ممکن است در هم بافته شده باشد.
ما ایدههایی داریم که هر کدام نقاط قوت و کمبودهای خاص خود را دارد. اما برای من، هیجانانگیزترین ایده، شگفتانگیزترین آنهاست. ایده این است که فضاـزمان از یک ویژگی عجیب در دنیای کوانتوم ظهور میکند و به این معناست که ذرات و میدانها، اصلیترین مواد سازندهی طبیعت، میتوانند با یکدیگر در ارتباط باشند حتی اگر هر کدام از آنها در دو سر این جهان باشند.اگر این ایده درست باشد، ما ممکن است در نهایت پلی بین دو جزء ناسازگار فیزیک پیدا کرده باشیم که ما را در آستانه تئوری گرانش کوانتومی قرار میدهد...
⏬مطلب بیشتر را میتوانید در لینک زیر بخوانید:
https://sciencetoday.ir/?p=7059
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
✍️ به قلم شون کرول
☑️ فضا زمان به زبان ساده جهان فیزیکی است که ما و سایر هستی درون آن بوجود آمدهایم و هنوز، حتی بعد از هزاران سال زندگی درون آن، نمیدانیم در حقیقت فضاـ زمان چیست. فیزیکدانها بیش از یک قرن در تلاش برای حل کردن آن هستند. در سالهای اخیر، بسیاری از ما سعی کردهایم بفهمیم چه تارهایی از تافتهی واقعیت ممکن است در هم بافته شده باشد.
ما ایدههایی داریم که هر کدام نقاط قوت و کمبودهای خاص خود را دارد. اما برای من، هیجانانگیزترین ایده، شگفتانگیزترین آنهاست. ایده این است که فضاـزمان از یک ویژگی عجیب در دنیای کوانتوم ظهور میکند و به این معناست که ذرات و میدانها، اصلیترین مواد سازندهی طبیعت، میتوانند با یکدیگر در ارتباط باشند حتی اگر هر کدام از آنها در دو سر این جهان باشند.اگر این ایده درست باشد، ما ممکن است در نهایت پلی بین دو جزء ناسازگار فیزیک پیدا کرده باشیم که ما را در آستانه تئوری گرانش کوانتومی قرار میدهد...
⏬مطلب بیشتر را میتوانید در لینک زیر بخوانید:
https://sciencetoday.ir/?p=7059
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
☑️ سومین شماره وستا را در ادامه مطالعه کنید
🌟 نشریهی الکترونیک نجومی وستا، تهیه شده توسط کانون نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر است.
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
🌟 نشریهی الکترونیک نجومی وستا، تهیه شده توسط کانون نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر است.
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
Forwarded from کانون نجوم دانشگاه صنعتی امیرکبیر
وستا-3.pdf
7.9 MB
در سومین شماره از نشریه خواهید خواند:
💥 ابر رویدادهای نجومی ۹۸: زنان، فاتحان فضا در آیندهای نزدیک!
🎆 سرگذشت کیهان: کیهان از ثبات بیزار است!
🦠 ویروسها در فضا: شاید ویروسهای فضایی زمین را برای مهمانی انتخاب کنند!
و...
✨ @nojum_aut
💥 ابر رویدادهای نجومی ۹۸: زنان، فاتحان فضا در آیندهای نزدیک!
🎆 سرگذشت کیهان: کیهان از ثبات بیزار است!
🦠 ویروسها در فضا: شاید ویروسهای فضایی زمین را برای مهمانی انتخاب کنند!
و...
✨ @nojum_aut
Forwarded from مجله علم روز || ScienceToday
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
✳️ ممکن است اینشتین درباره گرانش اشتباه کرده باشد! اما چرا؟؟
💠 مسأله انبساط شتابدار کیهان از مسائلی است که با نسبیت عام سازگار نیست. متهم اصلی به عنوان عامل این انبساط، انرژی تاریک نامیده میشود که تقریبا چیزی دربارهاش نمیدانیم.
💠 اما ایدهای در فیزیک وجود دارد که اگر در آزمونهای رصدی آتی دوام بیاورد ممکن است مسأله انبساط شتابدار را حل کند.
در این ایده فرض بر این است که بر خلاف دیدگاه رایج، ذره حامل نیروی گرانش دارای جرم است. گرانش جرمدار است.
در این ویدئو با این ایده و پیامدهای آن آشنا میشویم.
✅ زیرنویس فارسی
📽 تماشا با کیفیت بالاتر:
https://www.aparat.com/v/mG9Ka
مجله علم روز
☑️ @sciencetoday_ir
💠 مسأله انبساط شتابدار کیهان از مسائلی است که با نسبیت عام سازگار نیست. متهم اصلی به عنوان عامل این انبساط، انرژی تاریک نامیده میشود که تقریبا چیزی دربارهاش نمیدانیم.
💠 اما ایدهای در فیزیک وجود دارد که اگر در آزمونهای رصدی آتی دوام بیاورد ممکن است مسأله انبساط شتابدار را حل کند.
در این ایده فرض بر این است که بر خلاف دیدگاه رایج، ذره حامل نیروی گرانش دارای جرم است. گرانش جرمدار است.
در این ویدئو با این ایده و پیامدهای آن آشنا میشویم.
✅ زیرنویس فارسی
📽 تماشا با کیفیت بالاتر:
https://www.aparat.com/v/mG9Ka
مجله علم روز
☑️ @sciencetoday_ir
اگر در انتخاب بین عدالت و آزادی، اختیار داشته باشم، من آزادی را انتخاب میکنم.
چرا که در یک جامعه آزادِ غیر عادلانه، من آزادی دفاع از عدالت را دارم.
ولی در یک جامعه که به نام عدالت، آزادی مرا گرفته باشند، اگر عدالت محقق نشود، من آزادیِ اعتراض را هم ندارم.
#کارل_پوپر
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
چرا که در یک جامعه آزادِ غیر عادلانه، من آزادی دفاع از عدالت را دارم.
ولی در یک جامعه که به نام عدالت، آزادی مرا گرفته باشند، اگر عدالت محقق نشود، من آزادیِ اعتراض را هم ندارم.
#کارل_پوپر
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
#مکانیک_کوانتومی و #نسبیت_عام ، کشفیات دوقلوی نوابغ قرن بیستم، توضیحات بسیار قابل توجهی در خصوص نحوهی عملکرد و راهی که جهان براساس آن کار میکند ارائه دادند. اما در زوایای مختلف و پنهان دانش، ما یاد گرفتیم که این کشفیات فقط جنبههایی از تصاویر بسیار بزرگتر هستند.
دست یافتن به الگویی بر مبنای تئوری گرانش کوانتومی، که در واقع تلفیقی از مکانیک کوانتوم و نسبیت عام میباشد، نظریات عجیب و غریبی به همراه داشت که باعث ایجاد آشفتگی زیادی در دانستهها و نظریات پیشین دانشمندان شد. یکی از نتایج بدست آمده از این الگو به این صورت بیان میشود که زمان، ممکن است محصول جانبی بیتهای کوانتومی (کیوبیت) درهم تنیدهای باشد که در مرزهای زمانی جهان به یکدیگر رسیدهاند.
مکانیک کوانتومی در برابر نسبیت عام
این دو نظریه که در قرن بیستم میلادی مطرح شدند در واقع انقلابی بنیادین در فهم ما از فیزیک رایج و جهان ایجاد کردند. مکانیک کوانتوم، قصد دارد رفتار کوچکترین چیزها در جهان از قبیل ذرات زیراتمی را در مقیاس نانو، توضیح دهد. در این مقیاس “زمان” یک مفهوم جهانی و مطلق میباشد. از طرف دیگر، نسبیت عام اینشتین میگوید که زمان یک پارامتر نسبی و دینامیک است که در واقع نتیجهی حاصل از برهمکنش فضا- زمان و مواد با یکدیگر میباشد. بر مبنای نظریهی نسبیت، هندسهی فضا-زمان میتواند توسط ِ اجرام بزرگتر منحرف شود. در واقع این نظریه بیان میکند که اجسامی که درون صفحهی فضا-زمان حرکت میکنند در صورتی ظاهر خواهند شد که توسط نیروی گرانشی اجرام بزرگتر از خود تحت تاثیر قرار گیرند.
به صورت کلی در علم فیزیک امروز این دو نظریه به این صورت بیان میشوند : نسبیت عام میتواند خواص گرانشی اجسام بزرگ را در صورتیکه جرم کافی داشته باشند در حدی که خواص کوانتومی آنها قابل اغماض باشد، توصیف کند؛ و توسط مکانیک کوانتوم توضیح دقیق و شفافی در خصوص اتفاقاتی که در مقیاسهای کوچک رخ میدهد ارائه میشود البته به شرطی که ذرات به اندازهی کافی کوچک و ناچیز باشند که تاثیرات گرانشی آنها نزدیک به صفر باشد. حال سوال اصلی اینجاست : ما چگونه میتوانیم مواردی را توصیف کنیم که بسیار سنگین و در عین حال بسیار کوچک میباشند؟ برای توصیف این پدیدهها چگونه میتوان مفهوم مطلق زمان و نسبی بودن آن که توسط هرکدام از این نظریهها بیان میشود را با یکدیگر وفق داد؟
این گپ در فهم ما از فیزیک و چگونگی رخداد ِ برخی از رویدادها، چیزی است که تئوری گرانش کوانتومی احتمالا میتواند آن را توضیح دهد. پیشرفت شگرفی که تحت عنوان مطالعات گرانش کوانتوم آغاز شده است میتواند دیدی درخصوص اینکه چگونه میتوان نسبیت عام و مکانیک کوانتوم را مجددا حل کرد، به ما بدهد. مارک ون رامسدانک، فیزیکدان نظریهپرداز دانشگاه بریتیش کلمبیا در این خصوص میگوید: ما در حال حاضر این موضوع را متوجه شدهایم که فضا-زمان در واقع فقط یه توصیف هندسی از ساختار پیچیدهی سیستم اصولی گرانش کوانتومی میباشد.
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
دست یافتن به الگویی بر مبنای تئوری گرانش کوانتومی، که در واقع تلفیقی از مکانیک کوانتوم و نسبیت عام میباشد، نظریات عجیب و غریبی به همراه داشت که باعث ایجاد آشفتگی زیادی در دانستهها و نظریات پیشین دانشمندان شد. یکی از نتایج بدست آمده از این الگو به این صورت بیان میشود که زمان، ممکن است محصول جانبی بیتهای کوانتومی (کیوبیت) درهم تنیدهای باشد که در مرزهای زمانی جهان به یکدیگر رسیدهاند.
مکانیک کوانتومی در برابر نسبیت عام
این دو نظریه که در قرن بیستم میلادی مطرح شدند در واقع انقلابی بنیادین در فهم ما از فیزیک رایج و جهان ایجاد کردند. مکانیک کوانتوم، قصد دارد رفتار کوچکترین چیزها در جهان از قبیل ذرات زیراتمی را در مقیاس نانو، توضیح دهد. در این مقیاس “زمان” یک مفهوم جهانی و مطلق میباشد. از طرف دیگر، نسبیت عام اینشتین میگوید که زمان یک پارامتر نسبی و دینامیک است که در واقع نتیجهی حاصل از برهمکنش فضا- زمان و مواد با یکدیگر میباشد. بر مبنای نظریهی نسبیت، هندسهی فضا-زمان میتواند توسط ِ اجرام بزرگتر منحرف شود. در واقع این نظریه بیان میکند که اجسامی که درون صفحهی فضا-زمان حرکت میکنند در صورتی ظاهر خواهند شد که توسط نیروی گرانشی اجرام بزرگتر از خود تحت تاثیر قرار گیرند.
به صورت کلی در علم فیزیک امروز این دو نظریه به این صورت بیان میشوند : نسبیت عام میتواند خواص گرانشی اجسام بزرگ را در صورتیکه جرم کافی داشته باشند در حدی که خواص کوانتومی آنها قابل اغماض باشد، توصیف کند؛ و توسط مکانیک کوانتوم توضیح دقیق و شفافی در خصوص اتفاقاتی که در مقیاسهای کوچک رخ میدهد ارائه میشود البته به شرطی که ذرات به اندازهی کافی کوچک و ناچیز باشند که تاثیرات گرانشی آنها نزدیک به صفر باشد. حال سوال اصلی اینجاست : ما چگونه میتوانیم مواردی را توصیف کنیم که بسیار سنگین و در عین حال بسیار کوچک میباشند؟ برای توصیف این پدیدهها چگونه میتوان مفهوم مطلق زمان و نسبی بودن آن که توسط هرکدام از این نظریهها بیان میشود را با یکدیگر وفق داد؟
این گپ در فهم ما از فیزیک و چگونگی رخداد ِ برخی از رویدادها، چیزی است که تئوری گرانش کوانتومی احتمالا میتواند آن را توضیح دهد. پیشرفت شگرفی که تحت عنوان مطالعات گرانش کوانتوم آغاز شده است میتواند دیدی درخصوص اینکه چگونه میتوان نسبیت عام و مکانیک کوانتوم را مجددا حل کرد، به ما بدهد. مارک ون رامسدانک، فیزیکدان نظریهپرداز دانشگاه بریتیش کلمبیا در این خصوص میگوید: ما در حال حاضر این موضوع را متوجه شدهایم که فضا-زمان در واقع فقط یه توصیف هندسی از ساختار پیچیدهی سیستم اصولی گرانش کوانتومی میباشد.
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎦 آزمایش دو شکاف چیست؟
💢 الکترون ها در حضور و بدون حضور ناظر چگونه رفتار می کنند؟
💢 آیا الکترون ها حضور ناظر را تشخیص میدهند؟
💢 آیا زمان وجود دارد یا تنها یک توهم ذهنی ماست؟
🔵 منبع: بیگ بنگ
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
💢 الکترون ها در حضور و بدون حضور ناظر چگونه رفتار می کنند؟
💢 آیا الکترون ها حضور ناظر را تشخیص میدهند؟
💢 آیا زمان وجود دارد یا تنها یک توهم ذهنی ماست؟
🔵 منبع: بیگ بنگ
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
📚 الکترون، ذره یا موج؟
🔸 پیشتر به آزمایش دوشکاف و نقش شگفت الکترون در این آزمایش اشاره کردیم. همانطور که از این آزمایش مهم استنباط میشود، الکترون که ما از آن به عنوان ذره ای بسیار ریز یاد میکنیم، در حقیقت ذره نیست چون مشاهده میشود مانند موج رفتار میکند. همچنین در سده بیستم میلادی تامسون (پدر) ثابت کرد که الکترون تنها ذره است و درست چهل سال بعد پسرش اثبات کرد که الکترون موج است و هردوی آنها بدلیل این موضوع نوبل گرفته و هردوی آنها نیز درست گفته اند!
🔹اما حقیقت چیست؟ چطور ممکن است الکترون هم ذره ای نقطه ای باشد و هم موجی گسترده؟!
چه اتفاقی در جریان است؟!
ریچارد فاینمن، نابغه و فیزیکدان قرن بیستم به این پرسش پاسخ میدهد! قبل از پاسخ به این پرسش باید ابتدا با برخی از ویژگی های موج آشنا شویم:
🔸 امواج پیش رونده(منتقل کننده انرژی) دارای ویژگی هایی بوده که میتوان آنها را منسوب به آن دانست و با این ویژگی هایشان آنها را توصیف کرد. و همچنین این امواج در محیط ها و شرایط گوناگون دارای واکنش های خاص خود هستند که این واکنش ها شامل : بازتاب موج، شکست موج، تداخل امواج، پراش و گستردگی موج و... میشود.
💢حال چه چیزی در آزمایش یانگ مشاهده شده که سبب شد به الکترون لقب موج را نسبت دهیم؟
🔹بهتر است برای پاسخ به آن، آزمایش دوشکاف را در دوحالت بررسی کنیم. ابتدا فرض کنید تشت آبی دارید که در آن تا ارتفاع قابل قبولی آب ریخته شده و یک دستگاه ساده که با بالا و پایین کردن چوبی، موج تولید میکند، درون این تشت قرار داشته و یک سطح با دوشکاف نیز در فاصله معینی از آن.
🔸میدانیم آب از مجموعه ای عظیم از اتم ها و مولکول ها ساخته شده است که میتوانند با ارتعاش خود، موج ایجاد شده بوسیله دستگاه را بسمت شکاف ها هدایت کنند. زمانی که موج به آن دوشکاف برسد، بخشی از آن به کناره های شکاف(دیواره) برخورد کرده و برگشت میکنند(بازتاب).
بخشی از آن نیز از شکاف عبور کرده و در آنسوی دیوار دچار گستردگی شده و نیم دایره ای منبسط شونده را تشکیل میدهند(پراش). پس از گذر این موج گسترده(پراشیده) از هریک از شکاف ها، این دو نیم دایره موج میتوانند باهم برخورد کنند(تداخل) و نقش هایی منسوب به نقش تداخلی را پدید آورند.
به این موضوع دقت کنید که آب از تریلیون ها اتم تشکیل شده که بدین سان میتواند این فرآیند را به سرانجام برساند!
🔹اما همانطور که در مطلب مربوط به «آزمایش دوشکاف» بیان کردیم، الکترونها نیز در حضور دوشکاف چنین فرآیندی را دنبال میکنند! یعنی ذره ای منفرد که مانند موج رفتار میکند.
در ابتدا حدس برآن بود که الکترون ها میتوانند بر رفتار یکدیگر تأثیر بگذارند و این موضوع سبب میشود که مجموعه الکترون ها نیز مانند مجموعه اتم های آب برخورد کنند و موجی وار رفتار کنند. ولی این آزمایش برای الکترون های منفرد نیز همین نتیجه را داشته و نشان از حقیقتی پنهان دارد!
🔸ریچارد فاینمن برای پاسخ به این پرسش اینطور بیان میکند: بیایید تعصباتمان را کنار بگذاریم و اتفاقات دنیای پیرامون خودمان را در نظر نگیریم. در دنیای زیر اتمی اتفاقات دیگری در جریان است. الکترون ذره نیست، موج هم نیست، اصلأ هیچ چیز نیست! الکترون مجبور نیست ویژگی هایی را داشته باشد که ما از دنیای پیرامون خودمان میشناسیم.
🔹ریچارد فاینمن معتقد است که شما برای رفتن از محل کارتان به خانه باید مسیری معین را طی کنید. ولی الکترون مجبور نیست مانند شما رفتار کند. او میتواند نه تنها هر مسیری که بخواهد، بلکه تمام مسیر ها را در یک زمان طی کند!
🔸و اینچنین با انتگرال مسیر فاینمن میتوان رفتار موج وار الکترون را توجیح کرد. الکترون ذره نیست. موج هم نیست. نمیتوانیم بگوییم ذره الکترون. شاید بهتر است بگوییم ذره موجی الکترون!
براستی چطور میتوان این واقعیت عجیب الکترون را پذیرفت؟
چه چیزی در دنیای کوآنتومی در جریان است؟!
✅ منبع: این مطلب را از کانال فیزیک کوانتوم (Physics3p) به اشتراک گذاشتهایم.
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
🔸 پیشتر به آزمایش دوشکاف و نقش شگفت الکترون در این آزمایش اشاره کردیم. همانطور که از این آزمایش مهم استنباط میشود، الکترون که ما از آن به عنوان ذره ای بسیار ریز یاد میکنیم، در حقیقت ذره نیست چون مشاهده میشود مانند موج رفتار میکند. همچنین در سده بیستم میلادی تامسون (پدر) ثابت کرد که الکترون تنها ذره است و درست چهل سال بعد پسرش اثبات کرد که الکترون موج است و هردوی آنها بدلیل این موضوع نوبل گرفته و هردوی آنها نیز درست گفته اند!
🔹اما حقیقت چیست؟ چطور ممکن است الکترون هم ذره ای نقطه ای باشد و هم موجی گسترده؟!
چه اتفاقی در جریان است؟!
ریچارد فاینمن، نابغه و فیزیکدان قرن بیستم به این پرسش پاسخ میدهد! قبل از پاسخ به این پرسش باید ابتدا با برخی از ویژگی های موج آشنا شویم:
🔸 امواج پیش رونده(منتقل کننده انرژی) دارای ویژگی هایی بوده که میتوان آنها را منسوب به آن دانست و با این ویژگی هایشان آنها را توصیف کرد. و همچنین این امواج در محیط ها و شرایط گوناگون دارای واکنش های خاص خود هستند که این واکنش ها شامل : بازتاب موج، شکست موج، تداخل امواج، پراش و گستردگی موج و... میشود.
💢حال چه چیزی در آزمایش یانگ مشاهده شده که سبب شد به الکترون لقب موج را نسبت دهیم؟
🔹بهتر است برای پاسخ به آن، آزمایش دوشکاف را در دوحالت بررسی کنیم. ابتدا فرض کنید تشت آبی دارید که در آن تا ارتفاع قابل قبولی آب ریخته شده و یک دستگاه ساده که با بالا و پایین کردن چوبی، موج تولید میکند، درون این تشت قرار داشته و یک سطح با دوشکاف نیز در فاصله معینی از آن.
🔸میدانیم آب از مجموعه ای عظیم از اتم ها و مولکول ها ساخته شده است که میتوانند با ارتعاش خود، موج ایجاد شده بوسیله دستگاه را بسمت شکاف ها هدایت کنند. زمانی که موج به آن دوشکاف برسد، بخشی از آن به کناره های شکاف(دیواره) برخورد کرده و برگشت میکنند(بازتاب).
بخشی از آن نیز از شکاف عبور کرده و در آنسوی دیوار دچار گستردگی شده و نیم دایره ای منبسط شونده را تشکیل میدهند(پراش). پس از گذر این موج گسترده(پراشیده) از هریک از شکاف ها، این دو نیم دایره موج میتوانند باهم برخورد کنند(تداخل) و نقش هایی منسوب به نقش تداخلی را پدید آورند.
به این موضوع دقت کنید که آب از تریلیون ها اتم تشکیل شده که بدین سان میتواند این فرآیند را به سرانجام برساند!
🔹اما همانطور که در مطلب مربوط به «آزمایش دوشکاف» بیان کردیم، الکترونها نیز در حضور دوشکاف چنین فرآیندی را دنبال میکنند! یعنی ذره ای منفرد که مانند موج رفتار میکند.
در ابتدا حدس برآن بود که الکترون ها میتوانند بر رفتار یکدیگر تأثیر بگذارند و این موضوع سبب میشود که مجموعه الکترون ها نیز مانند مجموعه اتم های آب برخورد کنند و موجی وار رفتار کنند. ولی این آزمایش برای الکترون های منفرد نیز همین نتیجه را داشته و نشان از حقیقتی پنهان دارد!
🔸ریچارد فاینمن برای پاسخ به این پرسش اینطور بیان میکند: بیایید تعصباتمان را کنار بگذاریم و اتفاقات دنیای پیرامون خودمان را در نظر نگیریم. در دنیای زیر اتمی اتفاقات دیگری در جریان است. الکترون ذره نیست، موج هم نیست، اصلأ هیچ چیز نیست! الکترون مجبور نیست ویژگی هایی را داشته باشد که ما از دنیای پیرامون خودمان میشناسیم.
🔹ریچارد فاینمن معتقد است که شما برای رفتن از محل کارتان به خانه باید مسیری معین را طی کنید. ولی الکترون مجبور نیست مانند شما رفتار کند. او میتواند نه تنها هر مسیری که بخواهد، بلکه تمام مسیر ها را در یک زمان طی کند!
🔸و اینچنین با انتگرال مسیر فاینمن میتوان رفتار موج وار الکترون را توجیح کرد. الکترون ذره نیست. موج هم نیست. نمیتوانیم بگوییم ذره الکترون. شاید بهتر است بگوییم ذره موجی الکترون!
براستی چطور میتوان این واقعیت عجیب الکترون را پذیرفت؟
چه چیزی در دنیای کوآنتومی در جریان است؟!
✅ منبع: این مطلب را از کانال فیزیک کوانتوم (Physics3p) به اشتراک گذاشتهایم.
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
Forwarded from Quantum problems
⭕️ تحمیل عقاید؛ عاملی موثر در عقب ماندگی علمی (قسمت اول)
حدود دو سال پیش بود که رسالۀ ارشد خود را جهت داوری اولیه به دانشکده تحویل دادم. یک روز معاون تحصیلات تکمیلی که یکی از اساتید گرایش ذرات بنیادی بود من را به صورت اتفاقی در آسانسور دانشکده دید و به من گفت حتما یک روز از من وقت بگیر تا صحبت کنیم. من هم وقت گرفتم و رفتم. حدس میزدم ایشان میخواهد دربارۀ مسائل درون رساله بحثی علمی داشته باشد و یا راجع به تصمیم برای ادامۀ راه در مقطع دکتری صحبت کند. اما ایشان بحث جالبی را مطرح کرد که من را در کامل کردن پازل دلایل عقب افتادگی فضای علمی کشور بسیار کمک کرد.
از آنجایی که دو درس با ایشان گذرانده بودم کاملا با بنده آشنا بودند. ایشان به من گفتند که ما از شما به عنوان کسی که در دانشکده رتبۀ اول بودی توقع داشتیم موضوع بهتری را انتخاب کنی. کمی جا خوردم چون موضوع رسالۀ من خیلی قبل تر توسط استاد راهنمایم جناب دکتر گلشنی تایید و به تصویب دانشکده رسیده بود. همچنین ایمیل هایی که در راستای پایان نامۀ خود به اساتید مطرح فیزیک در دنیا زده بودم پاسخ های مثبت و بعضا تحسین کننده ای را در پی داشت که من را مجاب میکرد که موضوع مناسبی را انتخاب کرده ام. موضوعی که الان ذهن بسیاری از بزرگان فیزیک که در مرزهای علم کار می کنند را درگیر کرده است و آن ایرادات نظریۀ کوانتوم بود.
از ایشان پرسیدم که می شود بیشتر توضیح دهید؟ ایشان یک پایان نامۀ قطور را از روی میز خود برداشت و جلوی من گذاشت و گفت این پایان نامۀ یکی از دانشجویان دانشگاه تهران است که در حوزۀ فیزیک ذرات کار کرده است. ایشان هم در حوزۀ الهیات تحصیل میکند و هم بر روی مسائل محاسباتی و به اصطلاح ضرب و تقسیم می پردازد. برایم واقعا حیرت آور بود. به خود می گفتم یعنی استاد ما فرق میان دو حوزۀ فیزیک بنیادی و الهیات را تشخیص نمی دهد؟ برای اطمینان مجدد پرسیدم منظورتان چیست؟ گفتند شما به عنوان یک دانشجوی ممتاز باید می رفتید و مسئلۀ جدید حل می کردید. این رسالۀ شما بیشتر متن دارد تا فرمول! (این حرفشان واقعا مرا دلسرد کرد. اگر بنا باشد که قوت یک اثر علمی به چگالی فرمول هایش باشد، باید اکثر کارهای شاخص علمی که باعث تحول شده اند را فاقد اعتبار دانست.) به ایشان گفتم برای حل یک مسئلۀ جدید باید بر جوانب موضوع مسلط شد و از دید جامع به مسئله نگاه کرد. نمی شود وقتی نمیدانیم موضوع چیست و چه مبنایی دارد صرفا با سرِ پایین به ضرب و تقسیم پرداخت.
هرچه دفاع کردیم متاسفانه ایشان منظور ما را متوجه نمی شدند. گویی تمام فیزیک همین نظریات موجود است ولاغیر؛ وباید صرفا در چارچوب نظریات متداول فعلی به حل مسئله پرداخت. حال این که این چارچوب متداول از کجا آمده است و آیا ایرادی دارد یا نه اصلا نباید مطرح شود. یادم نمی رود، در جلسۀ مصاحبۀ دکتری، وقتی موضوع پایان نامه ام را گفتم چند استاد برانگیخته شدند. یکی از اساتیدی که در حوزۀ اطلاعات کوانتومی کار می کرد به من گفت کجای کوانتوم مشکل دارد؟ بنده توضیحاتی دادم. بعد با اعتماد به نفس کامل گفتند کوانتوم هیچ ایرادی ندارد و تعبیر GRW تمامی معضلات را رفع می کند. من هم چون با این تعبیر زیاد آشنا نبودم از دفاع متعصبانه پرهیز کردم و به آن استاد گفتم که چشم، مطالعه می کنم. جالب است وقتی که به آقای گیراردی (بنیانگذار تعبیرGRW) نامه ای نوشتم و از او دربارۀ ایرادات کوانتوم پرسیدم، ایشان صریح تر از بقیه به متناقض بودن و غیر قابل دفاع بودن کوانتوم اشاره کرد و به هیچ عنوان اعتقاد نداشت که تعبیر او تمام مشکلات کوانتوم را رفع می کند!
🆔 @QMproblems
حدود دو سال پیش بود که رسالۀ ارشد خود را جهت داوری اولیه به دانشکده تحویل دادم. یک روز معاون تحصیلات تکمیلی که یکی از اساتید گرایش ذرات بنیادی بود من را به صورت اتفاقی در آسانسور دانشکده دید و به من گفت حتما یک روز از من وقت بگیر تا صحبت کنیم. من هم وقت گرفتم و رفتم. حدس میزدم ایشان میخواهد دربارۀ مسائل درون رساله بحثی علمی داشته باشد و یا راجع به تصمیم برای ادامۀ راه در مقطع دکتری صحبت کند. اما ایشان بحث جالبی را مطرح کرد که من را در کامل کردن پازل دلایل عقب افتادگی فضای علمی کشور بسیار کمک کرد.
از آنجایی که دو درس با ایشان گذرانده بودم کاملا با بنده آشنا بودند. ایشان به من گفتند که ما از شما به عنوان کسی که در دانشکده رتبۀ اول بودی توقع داشتیم موضوع بهتری را انتخاب کنی. کمی جا خوردم چون موضوع رسالۀ من خیلی قبل تر توسط استاد راهنمایم جناب دکتر گلشنی تایید و به تصویب دانشکده رسیده بود. همچنین ایمیل هایی که در راستای پایان نامۀ خود به اساتید مطرح فیزیک در دنیا زده بودم پاسخ های مثبت و بعضا تحسین کننده ای را در پی داشت که من را مجاب میکرد که موضوع مناسبی را انتخاب کرده ام. موضوعی که الان ذهن بسیاری از بزرگان فیزیک که در مرزهای علم کار می کنند را درگیر کرده است و آن ایرادات نظریۀ کوانتوم بود.
از ایشان پرسیدم که می شود بیشتر توضیح دهید؟ ایشان یک پایان نامۀ قطور را از روی میز خود برداشت و جلوی من گذاشت و گفت این پایان نامۀ یکی از دانشجویان دانشگاه تهران است که در حوزۀ فیزیک ذرات کار کرده است. ایشان هم در حوزۀ الهیات تحصیل میکند و هم بر روی مسائل محاسباتی و به اصطلاح ضرب و تقسیم می پردازد. برایم واقعا حیرت آور بود. به خود می گفتم یعنی استاد ما فرق میان دو حوزۀ فیزیک بنیادی و الهیات را تشخیص نمی دهد؟ برای اطمینان مجدد پرسیدم منظورتان چیست؟ گفتند شما به عنوان یک دانشجوی ممتاز باید می رفتید و مسئلۀ جدید حل می کردید. این رسالۀ شما بیشتر متن دارد تا فرمول! (این حرفشان واقعا مرا دلسرد کرد. اگر بنا باشد که قوت یک اثر علمی به چگالی فرمول هایش باشد، باید اکثر کارهای شاخص علمی که باعث تحول شده اند را فاقد اعتبار دانست.) به ایشان گفتم برای حل یک مسئلۀ جدید باید بر جوانب موضوع مسلط شد و از دید جامع به مسئله نگاه کرد. نمی شود وقتی نمیدانیم موضوع چیست و چه مبنایی دارد صرفا با سرِ پایین به ضرب و تقسیم پرداخت.
هرچه دفاع کردیم متاسفانه ایشان منظور ما را متوجه نمی شدند. گویی تمام فیزیک همین نظریات موجود است ولاغیر؛ وباید صرفا در چارچوب نظریات متداول فعلی به حل مسئله پرداخت. حال این که این چارچوب متداول از کجا آمده است و آیا ایرادی دارد یا نه اصلا نباید مطرح شود. یادم نمی رود، در جلسۀ مصاحبۀ دکتری، وقتی موضوع پایان نامه ام را گفتم چند استاد برانگیخته شدند. یکی از اساتیدی که در حوزۀ اطلاعات کوانتومی کار می کرد به من گفت کجای کوانتوم مشکل دارد؟ بنده توضیحاتی دادم. بعد با اعتماد به نفس کامل گفتند کوانتوم هیچ ایرادی ندارد و تعبیر GRW تمامی معضلات را رفع می کند. من هم چون با این تعبیر زیاد آشنا نبودم از دفاع متعصبانه پرهیز کردم و به آن استاد گفتم که چشم، مطالعه می کنم. جالب است وقتی که به آقای گیراردی (بنیانگذار تعبیرGRW) نامه ای نوشتم و از او دربارۀ ایرادات کوانتوم پرسیدم، ایشان صریح تر از بقیه به متناقض بودن و غیر قابل دفاع بودن کوانتوم اشاره کرد و به هیچ عنوان اعتقاد نداشت که تعبیر او تمام مشکلات کوانتوم را رفع می کند!
🆔 @QMproblems
#تکینگی سیاهچاله
تکینگی بر اساس نسبیت عام، جرم یک سیاهچاله به طور کامل در داخل ناحیه ای با حجم صفر فشرده شده است. این ادعا بدین معناست که چگالی و گرانش این نقطه بینهایت است. علاوه بر این، خمیدگی فضا-زمان در این نقطه بینهایت خواهد بود. این مقادیر بینهایت باعث می شوند که بیشتر معادلات فیزیکی، از جمله معادلات نسبیت، کارایی خود را در میان مرکز سیاهچاله از دست بدهند. از اینرو فیزیکدانان این ناحیه، بی نهایت چگال با حجم صفر در مرکز سیاهچاله را "تگینگی" می نامند.
تکینگی در یک سیاهچاله غیرباردار غیرچرخشی، یک نقطه است؛ به عبارت دیگر ناحیه ای است که طول، عرض و ارتفاع آن صفر است.البته بر اساس مکانیک کوانتومی هیچ جسمی نمیتواند داری اندازه صفر باشد. بنابر تعریف مکانیک کوانتومی، مرکز سیاهچاله تکینگی نیست، بلکه ناحیه ای است که در آن مقادیر زیادی ماده در کوچکترین حجم ممکن فشرده شده است. از اینرو بین نظریه نسبیت و مکانیک کوانتمی بر سر تکینگی اختلاف نظر وجود دارد.
در صورتی که سیاهچاله چرخشی باشد(که براساس اکثر نظریات موجود، اغلب سیاهچاله ها چرخشی هستند)تکینگی ان بر اساس نظریات نسبیت، به شکل یک حلقه خواهد بود. این تکینگی که در مرکز سیاهچاله قرار دارد دارای ضخامت و عرض صفر است. (تصاویر زیر را مشاهده کنید)
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨
تکینگی بر اساس نسبیت عام، جرم یک سیاهچاله به طور کامل در داخل ناحیه ای با حجم صفر فشرده شده است. این ادعا بدین معناست که چگالی و گرانش این نقطه بینهایت است. علاوه بر این، خمیدگی فضا-زمان در این نقطه بینهایت خواهد بود. این مقادیر بینهایت باعث می شوند که بیشتر معادلات فیزیکی، از جمله معادلات نسبیت، کارایی خود را در میان مرکز سیاهچاله از دست بدهند. از اینرو فیزیکدانان این ناحیه، بی نهایت چگال با حجم صفر در مرکز سیاهچاله را "تگینگی" می نامند.
تکینگی در یک سیاهچاله غیرباردار غیرچرخشی، یک نقطه است؛ به عبارت دیگر ناحیه ای است که طول، عرض و ارتفاع آن صفر است.البته بر اساس مکانیک کوانتومی هیچ جسمی نمیتواند داری اندازه صفر باشد. بنابر تعریف مکانیک کوانتومی، مرکز سیاهچاله تکینگی نیست، بلکه ناحیه ای است که در آن مقادیر زیادی ماده در کوچکترین حجم ممکن فشرده شده است. از اینرو بین نظریه نسبیت و مکانیک کوانتمی بر سر تکینگی اختلاف نظر وجود دارد.
در صورتی که سیاهچاله چرخشی باشد(که براساس اکثر نظریات موجود، اغلب سیاهچاله ها چرخشی هستند)تکینگی ان بر اساس نظریات نسبیت، به شکل یک حلقه خواهد بود. این تکینگی که در مرکز سیاهچاله قرار دارد دارای ضخامت و عرض صفر است. (تصاویر زیر را مشاهده کنید)
🗯 Channel:
🚸 @Delta_Physics 👁🗨