خوشبحالت رسالت بوذری..

 وَلا تُعاجِلْني بِالْعُقُوبَةِ عَلى ما عَمِلْتُهُ...
+مرسی که میتونی عذاب کنی و صبر میکنی عزیز دلم♥️

#کمیل
@del3da

شادی روح همه ی اموات و شهدا صلواتی هدیه بفرمایید
شب بخیر🌹

یه کار کردی بگم بی تو نمیتونم..

#آقا :
شخصيت و حيثيت آقاي بهشتي در پيشگاه الهي براي انقلاب ما ذخيره شد و ما مي توانيم براي هميشه بگوييم كه چنين فردي داشتيم و انقلاب ما با وجود چنين انسان هايي شكل گرفته است.

#بهشتی

@del3da

هر چه کردم نشود سِر دلم فاش، نشد
سر زلفِ تو ز هر قافیه ام بیرون ریخت

#رضوان_باقری

@del3da

سدیر صیرفی (از یاران امام):
با برخی از اصحاب بر امام صادق(ع) وارد شدیم،او را نشسته بر خاک دیدیم در حالی که عبایی خشن پوشیده و همچون مادر فرزند از دست داده می گریست، رنگ چهره اش تغییر کرده و اندوه از گونه مبارکش پیدا بود.
اشک هایش لباسش را خیس کرده بود و ناله می کرد: «مولای من! غیبت تو خواب را از چشمانم ربوده و زمین را بر من تنگ نموده و آسایش دلم را از من گرفته است!

 مولای من! غیبت تو بلا و مصیبت مرا به فاجعه های ابدی پیوند داده و از دست دادن یاران، یکی از پس دیگری، اجتماع و شماره ما را از بین برده، هنوز سوزش اشکی که از چشمم می ریزد و ناله ای که از دلم برمی خیزد با یاد بلاها و سختی های دوران غیبت تو، پایان نیافته که درد و رنج شدیدتر و دردناک تری در برابر دیدگانم شکل می گیرد!»

 سدیر گوید: شگفت زده پرسیدیم: این ماتم و گریه برای چیست؟

امام صادق(ع) آهی عمیق و سوزناک کشید و فرمود: «ای وای! صبح امروز در کتاب جفر نظر کردم و درباره ولادت و غیبت طولانی و طول عمر قائم(عج) ما و بلای مومنین، در آن زمان و ایجاد شک و تردید در اثر طول غیبت و ارتداد اکثریت مردم از دین و خروج آنان از تعهد به اسلام تامل و دقتی داشتم. در اثر آن، رقّت مرا فرا گرفت و حزن و اندوه بر من چیره شد...

#یا_صاحب_الزمان

🌸 گل بی‌خار باشید.
وصایای مشابه امام صادق و امام عسکری(علیهما السلام) به شیعیان

سید حسن نصرالله:
می‌فرمایند:«ای شیعیان» چه حضار و چه کسانی که از تلویزیون برنامه را می‌بینند خوب به سخنان امام(علیه السلام) گوش کنند «شما به ما منتسب شده‌اید.» این یعنی یک مسئولیت اضافی. شما به لحاظ اسلام مانند دیگر مسلمانان هستید ولی در میان آن‌ها این فقط شما هستید که به ما منتسب شده‌اید. به ما شیعیان علی، شیعیان اهل بیت، شیعیان جعفر، شیعه و جعفری گفته می‌شود. «ای شیعیان، شما به ما منتسب شده‌اید. برای ما زینت باشید.» می‌بینید؟ نمی‌فرمایند کتاب تألیف کنید، نمی‌دانم کنفرانس بگذارید، درس بدهید و… بلکه به همه‌ی شیعیان، کوچک و بزرگ، مردان و زنان، علما و مردم عامی و خواص می‌فرمایند:«برای ما زینت باشید و زشتی نباشید. مانند اصحاب علی (علیه السلام) در میان مردم باشید. اگر یکی از ایشان در قبیله‌ای حضور داشت…» می‌دانید آن زمان قبیله‌ها همه مختلط بوده‌اند. مثل امروز خطوط فرضی دموگرافی و سکونتی وجود نداشته است. مثل برخی عشایر در عراق امروز. تعدادی از افراد قبیله شیعه هستند و تعدادی اهل سنت. در آن دوران این‌گونه بوده است. در یک قبیله هم شیعه وجود داشته است و هم سنی. اگر یک شیعه‌ی علی بن ابی طالب (علیه السلام) در قبیله حضور داشت به واسطه‌ی پایبندی‌ها و رفتارش «…امام آنان بود…» امام جماعت نمازهایشان. «… و موذن و امانت‌دار آنان بود.» به صدق گفتار و ادای امانت مشهور بود. اگر می‌خواستید نماز بخوانید پشت سر او می‌خواندید. اگر می‌خواستید امانتتان را نزد کسی بگذارید پیش او می‌گذاشتید. اگر می‌خواستید کسی را شاهد بگیرید او را شاهد می‌گرفتید. امام صادق از شیعیانش در دوران خودش و در همه‌ی زمان‌ها می‌خواهد این‌چنین باشند. در یک متن دیگر ایشان (سلام الله علیه) می‌فرماید:«برای ما زینت باشید و زشتی نباشید. همه‌ی محبت‌ها را به سوی ما جلب و همه‌ی نازیبایی‌ها را از ما دفع کنید. «وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا- با مردم، نيكو سخن گوييد. (بقره/۸۳)» و زبان‌های خود را نگه دارید و از اضافات باز دارید…» یعنی صحبت‌های بی‌موردی که هیچ ضرورتی ندارند. «… زبان‌هایتان را از اضافات و سخنان زشت باز دارید. از پیشتازان به سوی خیرات باشید. گل بی‌خار باشید. منادی راه پروردگارتان باشید. مردم را وارد اسلام کنید…» منظورشان با عمل و رفتار است. «…و از آن بیرونشان نرانید.» و در حدیثی دیگر که نامه‌ای بوده است به شیعیان امام جعفر (علیه السلام) در آن دوران می‌فرمایند:«شما را به تقوای خداوند(عز و جل)، گناه نکردن، تلاش برای خدا، راستگویی، امانت‌داری، سجده‌ی طولانی و خوش‌رفتاری با همسایگان توصیه می‌کنم که محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) این‌ها را آورد تا این که ایشان (علیه السلام) می‌فرماید: اگر هر کدام از شما» ای شیعیان من «دست از گناه بشوید، راستگو، امانت‌دار و با مردم خوش‌رفتار باشد گفته می‌شود این از پیروان جعفر است.» می‌بینید امام چه می‌فرماید؟ می‌گوید اگر هر کدام از شما اهل گناه نکردن، تقوا، راستگویی، امانت‌داری و خوش‌رفتاری با مردم، همسایگان و خانواده‌اش باشد… اگر برداشت مردم از رفتار او این‌چنین باشد… چه می‌شود؟ «گفته می‌شود این از پیروان جعفر است و این مرا شادمان می‌کند.» یعنی هر کس می‌خواهد مایه‌ی بهجت و شادی قلب امام صادق (علیه السلام) شود باید این‌چنین باشد. امروز امام صادق (علیه السلام) همان امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) هستند. یعنی اگر کسی می‌خواهد مایه‌ی بهجت و شادی قلب صاحب الزمان شود باید این‌گونه باشد. حال ایشان هر جای جهان می‌خواهند باشند. ایشان اگر کسانی را ببیند که به ایشان منتسب هستند و می‌گویند ما شیعیان، پیروان و منتظران مهدی و صاحب الزمان هستیم و گناه نمی‌کنند، تقوا دارند، تلاش می‌کنند و راستگو، امانت‌دار و خوش‌رفتار هستند شاد می‌شوند. «گفته می‌شود این از پیروان جعفر است و این مرا شادمان می‌کند و گفته می‌شود این ادب جعفر است.» امام جعفر بن محمد الصادق (علیهم السلام) شیعیان و پیروانش را این‌گونه تربیت کرده است. «و اگر غیر از این باشد» این را هم خوب بشنوید «و اگر غیر از این باشد گرفتاری و ننگش متوجه من می‌شود و گفته می‌شود ادب جعفر این است.»

صوت حدیث با صدای سید حسن نصرالله:
http://moqawama.ir/podcast/kunu_lana_zayna.mp3

متن کامل سخنرانی:
http://Nasrollah.ir/?speech=920813

@nasrollahir

متن رو هم بخونید...

پناه بر خدا از وابستگی..

لباس شهادت...

استاد #پناهیان

@del3da

مردى از امام صادق علیه‌السلام درخواست کلامى کوتاه نمود که حاوى خیر دنیا و آخرت باشد، ایشان فرمود: دروغ مگو.
@jame_aqiq 🍃

یکی از مصیبت‌های زمان ما این است که
اشخاص دارند کم کم جانشین ارزش‌ها می‌شوند....
#شهیدبهشتی

@derang_kon 🌱

خوشا راهی که
پایانش تو باشی
تو باشی...

..

"من میخواستم عشق زن را با پرستش خدای یگانه مخلوط کنم.میخواستم فنا را تجربه کنم، میخواستم زندگی زناشویی را به پرستش و فنا و حیات-حالت-پرستش خدا بشمارم؛میخواستم در وجود او محو شوم و بیامیزم، میخواستم خدا را لمس کنم، میخواسنم جسم و روح را بهم بیامیزم، میخواستم هستی را در خدا و خدا را در "پروانه"خلاصه کنم ولی او چنین ظرفیتی نداشت و شاید دیگر هیچکس پیدا نشود که چنین ظرفیتی داشته باشد.درک این واقعیت یک یاس فلسفی در من ایجاد کرده،احساس تنهایی شدیدی میکنم، تنهایی مطلق .یک تنهایی که انگار من یک طرف ایستاده ام و خدا یک طرف و باقی همه ش سکوت،همه ش مرگ، همه ش نیستی است.گاهی فکر میکنم که خدا نیز تنها بوده که انسان را آفریده تا از تنهایی به در آید.خدد اول آسمان و زمین و ستارگان و فرشتگان و موجودات را آفرید، ولی هیچیک جوابگوی تنهایی او نبود.سپس انسان را به صورت خود آفرید.به او درد و عشق داد، و روح او را با خود متحد کرد تا جبران تنهایی خود را بنماید.ولی من انسان از او میترسم.تنها در برابرش ایستاده ام و از احساس اینکه جز او کسی را ندارم و جز او به طرفی نمی توان رفت و فقط و فقط باید به طرف او بروم،از این اجبار، از این عدم اختیار،از این طریقه انحصاری وحشتزده شده ام و بر خود میلرزم..."

#چمران_عزیز_من

براش نوشتم:
من بلدم صبر کنم...