Forwarded from جام عقیق
تمام شد دلبرم..
و چشمان ما همچنان، براه مانده است.
چشم براه روزی که با نوای حیدری آخرین دردانه مادر بخوانیم؛
أللّهم أهل الکِبـْریا و العَظَمَه..
و أهلَ الجودِ و الْجَبَـروت..
و أهلَ الْعَفوِ و الَّرحْمَه..
یا اهل التّقوی..
آخرین سحر و اولین و آخرین دعــا؛
ما را به اشاره ی ظهورش، اجابت کن!🍃📿
@jame_aqiq
و چشمان ما همچنان، براه مانده است.
چشم براه روزی که با نوای حیدری آخرین دردانه مادر بخوانیم؛
أللّهم أهل الکِبـْریا و العَظَمَه..
و أهلَ الجودِ و الْجَبَـروت..
و أهلَ الْعَفوِ و الَّرحْمَه..
یا اهل التّقوی..
آخرین سحر و اولین و آخرین دعــا؛
ما را به اشاره ی ظهورش، اجابت کن!🍃📿
@jame_aqiq
حجت الاسلام ميرزامحمدي
ممنونم اگر نروي - وداع بسيار زيباباماه مبارك رمضان
🎧 وداع بسیار زیبا با با ماه مبارک رمضان😭
◀️ممنونم اگر نروی...😔
🎤 #حجتالاسلام_میرزامحمدی
#التماسدعا✋🏻
♥️🔊 @del3da
◀️ممنونم اگر نروی...😔
🎤 #حجتالاسلام_میرزامحمدی
#التماسدعا✋🏻
♥️🔊 @del3da
دلصدا
Voice message
ممنونم از پیشنهاد این دعا توسط دوستان🌹🌹
شرمنده اگه یه مقدار لکنت داره
چون عجله ای اجرا شد
.
انشاالله یه وقتی کاملشو منتشر میکنم🌹
.
دعا یادتون نره
شرمنده اگه یه مقدار لکنت داره
چون عجله ای اجرا شد
.
انشاالله یه وقتی کاملشو منتشر میکنم🌹
.
دعا یادتون نره
Forwarded from جام عقیق
أَن تَجعَلَنی مِن عُتَقائِکَ مِنَ النّارِ
من را از رها شدگانت از آتش قرار بده
پ ن: این دعاییه که شبهای قدر در حالی که قرآن به سر داشتم، با چشم اشکبار ازت خواستم، که منه غرق شده در آتش عصیان و بی بند و باری نفسم رو نجات بدی، و حالا...
و اما حالا که به شب عید رسیدیم نشونه های رضایتت رو دارم حس میکنم و میبینم، خودم احساس میکنم که آزاد شدم، خودم احساس میکنم که از دستم راضی شدی، خودم احساس میکنم که بخشیدیم و دارم از این حس لذت میبرم، برای من آزاد شدن از آتشت مهم بود، اما بیش از اون این مهم بود که از دستم راضی بشی:((
امیدوارم که بتونم حفظش کنم 🍃📿
@jame_aqiq
من را از رها شدگانت از آتش قرار بده
پ ن: این دعاییه که شبهای قدر در حالی که قرآن به سر داشتم، با چشم اشکبار ازت خواستم، که منه غرق شده در آتش عصیان و بی بند و باری نفسم رو نجات بدی، و حالا...
و اما حالا که به شب عید رسیدیم نشونه های رضایتت رو دارم حس میکنم و میبینم، خودم احساس میکنم که آزاد شدم، خودم احساس میکنم که از دستم راضی شدی، خودم احساس میکنم که بخشیدیم و دارم از این حس لذت میبرم، برای من آزاد شدن از آتشت مهم بود، اما بیش از اون این مهم بود که از دستم راضی بشی:((
امیدوارم که بتونم حفظش کنم 🍃📿
@jame_aqiq
بسم الله الرحمن الرحیم
لاَ تُدْرِكُهُ الْعُيُونُ بِمُشَاهَدَهِ الْعِيَانِ وَ لَكِنْ تُدْرِكُهُ الْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ الإِْيمَانِ
قَرِيبٌ مِنَ الأَْشْيَاءِ غَيْرَ مُلاَبِسٍ بَعِيدٌ مِنْهَا غَيْرَ مُبَايِنٍ مُتَكَلِّمٌ لاَ بِرَوِيَّهٍ مُرِيدٌ لاَ بِهِمَّهٍ صَانِعٌ لاَ بِجَارِحَهٍ لَطِيفٌ لاَ يُوصَفُ بِالْخَفَاءِ كَبِيرٌ لاَ يُوصَفُ بِالْجَفَاءِ بَصِيرٌ لاَ يُوصَفُ بِالْحَاسَّهِ رَحِيمٌ لاَ يُوصَفُ بِالرِّقَّهِ تَعْنُو الْوُجُوهُ لِعَظَمَتِهِ وَ تَجِبُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخَافَتِهِ
نهج البلاغه-خطبه۱۷۹
.
.
پ.ن:میدونم صدای موسیقی زیاده،آمّا شوما نشنیده بگیرید،انشاالله در آینده بهتر خواهد شد.
«با هندزفری گوش بدید»🎧
🎥از مجموعه کلیپهای #اینستاگرامی
انشاالله صوت کاملش همینجا آپلود میشه
.
.
♥️🔊 @del3da
لاَ تُدْرِكُهُ الْعُيُونُ بِمُشَاهَدَهِ الْعِيَانِ وَ لَكِنْ تُدْرِكُهُ الْقُلُوبُ بِحَقَائِقِ الإِْيمَانِ
قَرِيبٌ مِنَ الأَْشْيَاءِ غَيْرَ مُلاَبِسٍ بَعِيدٌ مِنْهَا غَيْرَ مُبَايِنٍ مُتَكَلِّمٌ لاَ بِرَوِيَّهٍ مُرِيدٌ لاَ بِهِمَّهٍ صَانِعٌ لاَ بِجَارِحَهٍ لَطِيفٌ لاَ يُوصَفُ بِالْخَفَاءِ كَبِيرٌ لاَ يُوصَفُ بِالْجَفَاءِ بَصِيرٌ لاَ يُوصَفُ بِالْحَاسَّهِ رَحِيمٌ لاَ يُوصَفُ بِالرِّقَّهِ تَعْنُو الْوُجُوهُ لِعَظَمَتِهِ وَ تَجِبُ الْقُلُوبُ مِنْ مَخَافَتِهِ
نهج البلاغه-خطبه۱۷۹
.
.
پ.ن:میدونم صدای موسیقی زیاده،آمّا شوما نشنیده بگیرید،انشاالله در آینده بهتر خواهد شد.
«با هندزفری گوش بدید»🎧
🎥از مجموعه کلیپهای #اینستاگرامی
انشاالله صوت کاملش همینجا آپلود میشه
.
.
♥️🔊 @del3da
🍃لاَ جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ تَسْلِيمِي عَلَيْكَ🍂
🌻خدا اين را آخرین درود من بر تو قرار ندهد
#الهی_آمین 🌹
.
♥️🔊 @del3da
🌻خدا اين را آخرین درود من بر تو قرار ندهد
#الهی_آمین 🌹
.
♥️🔊 @del3da
🌸سلام
ممنونم از این که بعد از درخواستم پیشنهاد متن دادید
اما متاسفانه فرصت نشد و چیزی جز شرمندگی برامنموند
حلال کنید
یکی از متن های ارسالی تون رو اینجا به اشتراک میذارم.
امیدوارم خوشتون بیاد🌸
ممنونم از این که بعد از درخواستم پیشنهاد متن دادید
اما متاسفانه فرصت نشد و چیزی جز شرمندگی برامنموند
حلال کنید
یکی از متن های ارسالی تون رو اینجا به اشتراک میذارم.
امیدوارم خوشتون بیاد🌸
سلام بر تشنگان سقاخانه ات آقا
جمعیت انگار سال هاست آب نخورده اند، انگار اصلا آب نخورده اند. با عجله کاسه های طلائی را پرآب می کنند. تصویر لرزان گنبد می افتد توی آب کاسه های طلائی، و می رسد به لب های تشنه. من هم کاسه ای را نصفه آب می کنم و آرام در پلاستیک را باز می کنم. سرش را بیرون می آورد و جمعیت را نگاه می کند. کاسه را می آورم نزدیکش. او هم نوک صورتی رنگش را توی کاسه می کند و آب می خورد. انگار خیلی تشنه بوده. انگار اصلا آب نخورده. کاسه را دوباره پر می کنم و خودم هم می نوشم. هم آب را، هم طلائی لرزان گنبد توی کاسه ی آب را. سلام می دهم به حسین(ع). کاسه را می گذارم سر جایش و می آیم سمت پنجره فولاد.
جمعیت آن جا بیشتر است، خیلی بیشتر. ده ها دست، گره شده در پنجره فولاد. پنجره فولادی که درست روبه روی ضریح آقاست. پنجره فولادی که سبز می زند، از بس پارچه ی سبز به آن بسته اند. و قفل ها، قفل هائی که انتظار دستی را می کشند که بدون کلید، همه ی قفل ها را باز می کند.
کبوتر را از توی پلاستیک در می آورم. می خواهد فرار کند، پرواز کند و برود. حواسم هست. حواسم هست هم فرار نکند و هم خیلی محکم توی دستم نگیرمش. یک وقت اذیت نشود. کبوتر های امام رضا(ع) را نباید اذیت کرد. او هم قرار است کبوتر حرم شود، از همین امشب. کبوتر را می آورم مقابل صورتم، توی چشم های ریز و سیاهش نگاه می کنم. سرم را کنار گوشش می آورم و زمزمه می کنم. بهش می گویم از امشب صاحبش امام رضا(ع) است. بهش می گویم دیگر کبوتر حرم شده. بهش می گویم یک وقت جائی نرود، از امام رضا(ع) جدا نشود. اما بعد فکر می کنم کدام کبوتر است که پایش ـ یا بهتر بگویم، بالش ـ به حرم باز شود و بعد هوس کند جای دیگری برود، جای دیگری پرواز کند؟ کجا بهتر از صحن و سرای آقا؟ کجا بهتر از سقاخانه و گنبد و پنجره فولاد؟ نه، کبوترم هیچ جائی نمی رود. فکر کنم تا آخر آخر عمرش، همین جا بماند. و باز زمزمه می کنم، حرف هائی که ته ته دلم مانده را به اش می گویم. چه خوب هم گوش می دهد. ازش می خواهم برود و همین حرف ها را بدون کم و زیاد به امام رضا(ع) بگوید. بعد می آیم کنار چادر برزنتی سبزی که روی داربست ها کشیده اند، کنار سقاخانه، رو به روی پنجره فولاد. کف صحن را زیرسازی می کنند و چادر را برای این زده اند که خرابی های بنائی، فضای قشنگ صحن را به هم نزنند.
دستانم را کم کم شل می کنم، و بعد یک دفعه می آورم بالا و کبوتر را پرتاب می کنم توی آسمان نورانی حرم. کبوتر بال می زند و چرخ می زند و صاف بالای چادر برزنتی سبز، مقابل آقا، رو به روی پنجره فولاد می نشیند. رو می کند به سمت آقا. تعجب می کنم. انتظار نداشتم همین اول کار، همه ی حرف هایم را به آقا بزند. کبوتر همان جا نشسته و انگار زمزمه می کند. نگاه می کنم به گنبد، به پنجره فولاد، و به کبوتری که از حالا دیگر کبوتر امام رضا(ع) است. چند دقیقه ای همان جا روی چادر برزنتی سبز، رو به آقا می نشیند، من هم کنار سقاخانه می ایستم.
و بعد کبوتر پرواز می کند، بال می زند و چرخ می زند و می آید روی سقاخانه، روی بام طلائی و گنبد شکلش. می نشیند کنار بقیه ی کبوتر های جلد حرم. کبوتر ها برایش جا باز می کنند. لابد با هم خوش و بش می کنند. لابد از او می پرسند این چند دقیقه، به آقا چه گفته. می دانم که به آن ها نمی گوید. آخر همه اش رازی بوده بین من و کبوتر و آقا!...
.
.
♥️🔊 @del3da
جمعیت انگار سال هاست آب نخورده اند، انگار اصلا آب نخورده اند. با عجله کاسه های طلائی را پرآب می کنند. تصویر لرزان گنبد می افتد توی آب کاسه های طلائی، و می رسد به لب های تشنه. من هم کاسه ای را نصفه آب می کنم و آرام در پلاستیک را باز می کنم. سرش را بیرون می آورد و جمعیت را نگاه می کند. کاسه را می آورم نزدیکش. او هم نوک صورتی رنگش را توی کاسه می کند و آب می خورد. انگار خیلی تشنه بوده. انگار اصلا آب نخورده. کاسه را دوباره پر می کنم و خودم هم می نوشم. هم آب را، هم طلائی لرزان گنبد توی کاسه ی آب را. سلام می دهم به حسین(ع). کاسه را می گذارم سر جایش و می آیم سمت پنجره فولاد.
جمعیت آن جا بیشتر است، خیلی بیشتر. ده ها دست، گره شده در پنجره فولاد. پنجره فولادی که درست روبه روی ضریح آقاست. پنجره فولادی که سبز می زند، از بس پارچه ی سبز به آن بسته اند. و قفل ها، قفل هائی که انتظار دستی را می کشند که بدون کلید، همه ی قفل ها را باز می کند.
کبوتر را از توی پلاستیک در می آورم. می خواهد فرار کند، پرواز کند و برود. حواسم هست. حواسم هست هم فرار نکند و هم خیلی محکم توی دستم نگیرمش. یک وقت اذیت نشود. کبوتر های امام رضا(ع) را نباید اذیت کرد. او هم قرار است کبوتر حرم شود، از همین امشب. کبوتر را می آورم مقابل صورتم، توی چشم های ریز و سیاهش نگاه می کنم. سرم را کنار گوشش می آورم و زمزمه می کنم. بهش می گویم از امشب صاحبش امام رضا(ع) است. بهش می گویم دیگر کبوتر حرم شده. بهش می گویم یک وقت جائی نرود، از امام رضا(ع) جدا نشود. اما بعد فکر می کنم کدام کبوتر است که پایش ـ یا بهتر بگویم، بالش ـ به حرم باز شود و بعد هوس کند جای دیگری برود، جای دیگری پرواز کند؟ کجا بهتر از صحن و سرای آقا؟ کجا بهتر از سقاخانه و گنبد و پنجره فولاد؟ نه، کبوترم هیچ جائی نمی رود. فکر کنم تا آخر آخر عمرش، همین جا بماند. و باز زمزمه می کنم، حرف هائی که ته ته دلم مانده را به اش می گویم. چه خوب هم گوش می دهد. ازش می خواهم برود و همین حرف ها را بدون کم و زیاد به امام رضا(ع) بگوید. بعد می آیم کنار چادر برزنتی سبزی که روی داربست ها کشیده اند، کنار سقاخانه، رو به روی پنجره فولاد. کف صحن را زیرسازی می کنند و چادر را برای این زده اند که خرابی های بنائی، فضای قشنگ صحن را به هم نزنند.
دستانم را کم کم شل می کنم، و بعد یک دفعه می آورم بالا و کبوتر را پرتاب می کنم توی آسمان نورانی حرم. کبوتر بال می زند و چرخ می زند و صاف بالای چادر برزنتی سبز، مقابل آقا، رو به روی پنجره فولاد می نشیند. رو می کند به سمت آقا. تعجب می کنم. انتظار نداشتم همین اول کار، همه ی حرف هایم را به آقا بزند. کبوتر همان جا نشسته و انگار زمزمه می کند. نگاه می کنم به گنبد، به پنجره فولاد، و به کبوتری که از حالا دیگر کبوتر امام رضا(ع) است. چند دقیقه ای همان جا روی چادر برزنتی سبز، رو به آقا می نشیند، من هم کنار سقاخانه می ایستم.
و بعد کبوتر پرواز می کند، بال می زند و چرخ می زند و می آید روی سقاخانه، روی بام طلائی و گنبد شکلش. می نشیند کنار بقیه ی کبوتر های جلد حرم. کبوتر ها برایش جا باز می کنند. لابد با هم خوش و بش می کنند. لابد از او می پرسند این چند دقیقه، به آقا چه گفته. می دانم که به آن ها نمی گوید. آخر همه اش رازی بوده بین من و کبوتر و آقا!...
.
.
♥️🔊 @del3da
دلصدا
🍃در کتاب قطور تاریخ،فصل جدیدی نوشته شده که سخت عاشقانه است. نیمه ی پنهان ماه 🌓 روایتی عاشقانه😍 از زندگی شهدا🌷 ♥️🔊 @del3da
انشاالله به زودی با اجرای این مجموعه ی کتاب جذاب در خدمتتونم
ممنونم از رفیق خوبم آقا روح الله خسروی بابت پیشنهاد این مجموعه کتاب
ممنونم از رفیق خوبم آقا روح الله خسروی بابت پیشنهاد این مجموعه کتاب
❤1