استاد فاطمي نيا:

گاهي اوقات ما يك غصه هايي داريم كه منشأ آن معلوم نيست و فرد نميداند كه چه اتفاقي افتاده است كه دلش گرفته است ؛ در اين مواقع بايد گفت " ان شاءالله كه خير است "
گاهي دل گرفتني هايي است كه هيچ منشأيي ندارد و فرد به سبب آنها غصه ميخورد ، در حديث داريم كه اين غصه خوردن هاي بدون منشأ سبب آمرزش گناهان ميشود.

#استاد_فاطمی_نیا
#غصه_های_بی_علت!

@shahidrezakhorrami

کی با یه
جمله مثل تو
میتونه آرومم کنه...

سالهای قبل وقتی در مورد انقلاب ها فکر میکردم و می‌خواندم و گاهی بحث هم میکردم
مدعی بودم در دنیا فقط میتوان یک انقلاب جدی را دید که در بررسی مولفه های یک انقلاب بتوان سربلند بیرون بیاید و به معنای واقعی کلمه انقلاب خطاب شود.
بی راه هم نمیگفتم در میان انقلاب های هیجانی و فاقد تئوری دنیا انقلاب اسلامی حرف های زیادی برای گفتن داشت.
انقلاب ها عموما نیاز به مانیفستی برای راه و مشی خود داشتند، احتیاج به جماعتی نخبگانی که هم در تصدی امور و هم تئوری پردازی مبانی تغییر یافته انقلاب دست به قلم باشند. هم جماعت مردمی که انقلاب را حداقل در بعد محبوبیت همراهی کنند و از همه مهم تر، هر انقلابی برای ابراز وجود نیازمند یک رهبر بود.
در میان این لیست انقلاب اسلامی هر چند در بعضی فاکتور ها و عوامل لنگ لنگان پیش می رفت اما در بعد رهبریت انقلاب آنقدر قدرت داشت که می‌توانست با اتکا به همین عامل کار را پیش ببرد.
از انقلاب های اسم و رسم دار دنیا گذر کند و حتی به تولید ادبیات جهانی برای صدور آن نیز برسد.
اما به نظر من مدل انقلاب اسلامی در پیش برد اهدافش مثل تیم فوتبالی بود که علی رغم تمام ضعف و کمبود هایش در ترکیب، چشم امید و دل قرصش به دروازه بان تیم بود.
امام در واقع دروازه بان انقلاب بود جایی که همه چشم امیدشان به او بود.
مهاجم اگر گل نمی‌زد چشم امیدش به دروازه بود
هافبک ها اگر بازی سازی نمی‌کردند چشمشان به دروازه بان بود
شاید در این بین فقط خط دفاعی به سبب نزدیکی به دروازه بان از حریم دروازه دفاع می‌کرد.
دروازه همان انقلاب بود
و دروازه بان خمینی
خط دفاع بچه رزمنده های جلوی توپ و تانک و درگیری ها بودند
اما مهاجمان و هافبک ها چه؟
آن هایی که در خط های جلویی انقلاب باید ادبیات سازی می‌کردند و توپ انقلاب را به میدان های دیگر می‌فرستادند و مهاجمانی که در نقش مدیران انقلاب باید این توپ ها را به دروازه می‌چسباندند.
چشم امید همه به دروازه‌بان بود
در واقع چشم امید دنیا به دروازه بان بود.
اما آیا میشد فقط با یک دروازه بان قهرمان دنیا شد؟
بعد از رفتن دروازه بان خیلی ها به این فکر کردند که کار تیم دیگر تمام است
تنها عامل گل نخوردن در تیم دروازه بانش بود.
تیم باید به این نتیجه می رسید که ضمن انتخاب یک دروازه بان قوی دیگر، سایر خطوط را هم تقویت کند اما عملا باز هم این اتفاق نیفتاد.
دروازه بان دیگری در حد و اندازه های امام وارد دروازه انقلاب شد، اما باز داستان تکراری سایر خطوط و دل بستن به گل نخوردن دروازه بان ادامه پیدا کرد
داستانی که گویا کم کم دارد شبیه به یک لوپ (تکرار) می شود.
داستان نگرانی از رفتن دروازه بان و گل نخوردن. داستانی که همیشه انگار بخش گل زنی را کم دارد.
در کات آخر تیزر مجموعه در برابر طوفان کار مهدی نقویان. امام در نمایی کلوز اپ با همان وقار و استحکام همیشگی
با لحنی که انگار یکی از بزرگ‌ترین اتفاقات قرن در آن تأثیری نداشته، در میان بیم و امید بلند می گوید:
«پیروز شدید البته در قدم اول!»
مثل دروازه بانی که یک موقعیت خطرناک گل زنی را از حریف گرفته و بر سر مهاجمان فریاد میکشد.
ء
ء
ء
پ ن:
آرزو میکنم در قیامت از نعمت داشتن روح الله و زیستن در انقلاب اسلامی، از من سوال نکنند.
پ ن:
#روح_الله

عزیز دلم
میشه رو ما هم حساب کنی
اونوقتی ک مهدیت میاد وقتی میخواد دنیا رو جای قشنگتری کنه...میشه وقتی کمک میخواد یه جوری بشه ک ماها رو هم قبول کنه کنارش باشیم...
میدونیم خواسته ی بزرگیه اما خودت اجازه دادی ک ازت بخوایم...خودت گفتی کم نخوایم😊
آ خدا... میشه؟!

#پناهیان
@Panahian_ir
@del3da

در عشق اگر چه منزل آخر شهادت است
تکلیف اول است شهیدانه زیستن

من که تسلیمم
تو با کی میجنگی؟!

هو عينيك نفس الحب أو الحب هو عينيك؟!
آیا چشمان تو همان عشق است یا اینکه عشق همان چشمان توست؟!

اَشتاق لِعیونَك
مشتاق ديدن چشماتم...

#یا_صاحب_الزمان 💚

@del3da

این خوابای ژانر ماجرایی و اکشنی ک من میبینم رو استیون اسپیلبرگم از پس کارگردانیش برنمیاد از بس پیچیده و سخت و البته حرفه ایه:|

امروز یک اعترافی میکنم
به عمرم نَشِستم با تمام وجود نهج البلاغه بخونم؟ منی که انقدر دم از حضرت علی وشیعه بودنم میزنم...
از امروز با خودم عهد میبندم که همونجوری که قران جزیی از زندگی ام شده نهج البلاغه هم بشه

#بسم_الله_اگرمثل_منی

*معرفی کانال امیرالمومنین علیه السلام*
@imamali_islam

دَر حِیرتم
ڪِه عِشـــــق
از آثارِ دیدن است
ما ڪورها، نَدیده چِـرا
عاشـقــــتـــــ شــــــدیــــم!؟

#یا_صاحب_الزمان 💚

#بیکلام

@del3da

شهیدی بود که همیشه ذکرش این بود:

یابن الزهرا
یا بیا یک نگاهی به من کن
یا به دستت مرادر کفن کن

از بس این شهید به امام زمان (عجل الله)علاقه داشت به دوست روحانی خود وصیت می کند اگر من شهید شدم دوست دارم در مجلس ختم من تو سخنرانی کنی.
روحانی می گوید : ما از جبهه برگشتیم وقتی آمدیم دیدیم عکس شهید را زده اند
پیش پدر و مادرش آمدم گفتم : این شهید چنین وصیتی کرده است
آیا من می توانم در مجلس ختم او سخنرانی کنم ؟ و آنان اجازه دادند
در مجلس سخنرانی کردم بعد گفتم ذکر شهید این بوده است:

یا بن الزهرا
یا بیا یک نگاهی به من کن
یا به دستت مرا در کفن کن

وقتی این جمله را گفتم ، یک نفر بلند شد و شروع کرد فریاد زدن وقتی آرام شد گفت : من غسال هستم،دیشب آخرهای شب به من گفتند یکی از شهدا فردا باید تشییع شود و چون پشت جبهه شهید شده است باید او را غسل دهی وقتی که می خواستم این شهید را کفن کنم دیدم
یک شخص بزرگواری وارد شد گفت : برو بیرون من خودم باید این شهید را کفن کنم.من رفتم در وسط راه با خود گفتم این شخص که بود و چرا مرا بیرون کرد ؟؟؟ با عجله برگشتم و دیدم این شهید کفن شده و تمام فضای غسالخانه بوی عطر گرفته بود.
از دیشب نمی دانستم رمز این جریان چه بود . اما حالا فهمیدم …

متن از کتاب روایت مقدس صفحه ۹۶ به نقل از نگارنده کتاب ” میر مهر ” حجه الاسلام سید مسعود پور اقایی

@del3da

همه ی این عزت،شرف،آبرو،امنیت و...
همه را مدیون توایم...
همین شهدا که امروز با عزت و سرفرازی از آنها یاد میشود هم اگر نفس گرم تو نبود ممکن بود به این جایگاه رفیع ک خیلی ها حسرتش را میخورند،نرسند...
امام عزیز
برای فرزندانت دعا کن...

@del3da

#استوری

📚حکمت ۴۳۵ #نهج_البلاغه

#دنیای_علی
.
.
♥️🔊 @del3da

خب بچه ها
حالا وقت چیه؟!
افرین
وقت لالاعه:)))

(همینقدر تباه🤦‍♂)

#نیازمندیها

@del3da

پیرمردی، مفلس و برگشته بخت
روزگاری داشت ناهموار و سخت

هم پسر، هم دخترش بیمار بود
هم بلای فقر و هم تیمار بود

این، دوا میخواستی، آن یک پزشک
این، غذایش آه بودی، آن سرشک

این، عسل میخواست، آن یک شوربا
این، لحافش پاره بود، آن یک قبا

روزها میرفت بر بازار و کوی
نان طلب میکرد و میبرد آبروی

دست بر هر خودپرستی میگشود
تا پشیزی بر پشیزی میفزود

هر امیری را، روان میشد ز پی
تا مگر پیراهنی، بخشد به وی

شب، بسوی خانه میمد زبون
قالب از نیرو تهی، دل پر ز خون

روز، سائل بود و شب بیمار دار
روز از مردم، شب از خود شرمسار

صبحگاهی رفت و از اهل کرم
کس ندادش نه پشیز و نه درم

از دری میرفت حیران بر دری
رهنورد، اما نه پائی، نه سری

ناشمرده، برزن و کوئی نماند
دیگرش پای تکاپوئی نماند

درهمی در دست و در دامن نداشت
ساز و برگ خانه برگشتن نداشت

رفت سوی آسیا هنگام شام
گندمش بخشید دهقان یک دو جام

زد گره در دامن آن گندم، فقیر
شد روان و گفت کای حی قدیر

گر تو پیش آری بفضل خویش دست
برگشائی هر گره کایام بست

چون کنم، یارب، در این فصل شتا
من علیل و کودکانم ناشتا

میخرید این گندم ار یک جای کس
هم عسل زان میخریدم، هم عدس

آن عدس، در شوربا میریختم
وان عسل، با آب می‌آمیختم

درد اگر باشد یکی، دارو یکی است
جان فدای آنکه درد او یکی است

بس گره بگشوده‌ای، از هر قبیل
این گره را نیز بگشا، ای جلیل

این دعا میکرد و می‌پیمود راه
ناگه افتادش به پیش پا، نگاه

دید گفتارش فساد انگیخته
وان گره بگشوده، گندم ریخته

بانگ بر زد، کای خدای دادگر
چون تو دانائی، نمیداند مگر

سالها نرد خدائی باختی
این گره را زان گره نشناختی

این چه کار است، ای خدای شهر و ده
فرقها بود این گره را زان گره

چون نمی‌بیند، چو تو بیننده‌ای
کاین گره را برگشاید، بنده‌ای

تا که بر دست تو دادم کار را
ناشتا بگذاشتی بیمار را

هر چه در غربال دیدی، بیختی
هم عسل، هم شوربا را ریختی

من ترا کی گفتم، ای یار عزیز
کاین گره بگشای و گندم را بریز

ابلهی کردم که گفتم، ای خدای
گر توانی این گره را برگشای

آن گره را چون نیارستی گشود
این گره بگشودنت، دیگر چه بود

من خداوندی ندیدم زین نمط
یک گره بگشودی و آنهم غلط

الغرض، برگشت مسکین دردناک
تا مگر برچیند آن گندم ز خاک

چون برای جستجو خم کرد سر
دید افتاده یکی همیان زر

سجده کرد و گفت کای رب ودود
من چه دانستم ترا حکمت چه بود

هر بلائی کز تو آید، رحمتی است
هر که را فقری دهی، آن دولتی است

تو بسی زاندیشه برتر بوده‌ای
هر چه فرمان است، خود فرموده‌ای

زان بتاریکی گذاری بنده را
تا ببیند آن رخ تابنده را

تیشه، زان بر هر رگ و بندم زنند
تا که با لطف تو، پیوندم زنند

گر کسی را از تو دردی شد نصیب
هم، سرانجامش تو گردیدی طبیب

هر که مسکین و پریشان تو بود
خود نمیدانست و مهمان تو بود

رزق زان معنی ندادندم خسان
تا ترا دانم پناه بیکسان

ناتوانی زان دهی بر تندرست
تا بداند کآنچه دارد زان تست

زان به درها بردی این درویش را
تا که بشناسد خدای خویش را

اندرین پستی، قضایم زان فکند
تا تو را جویم، تو را خوانم بلند

من به مردم داشتم روی نیاز
گرچه روز و شب در حق بود باز

من بسی دیدم خداوندان مال
تو کریمی، ای خدای ذوالجلال

بر در دونان، چو افتادم ز پای
هم تو دستم را گرفتی، ای خدای

گندمم را ریختی، تا زر دهی
رشته‌ام بردی، تا که گوهر دهی

در تو، پروین، نیست فکر و عقل و هوش
ورنه دیگ حق نمی‌افتد ز جوش

#پروین_اعتصامی

بسیار شعر دوست داشتنی و دلنشینیه

✅ چرا رهبری در برابر ندانم کاری های برخی مسئولین سکوت میکند ⁉️

👤استاد #رائفی_پور

🌐کانال رسمی هواداران استاد رائفی پور
@raefipourfans