من‌ که تهش می‌میرم برات.

‏شب‌های جمعه، محترمانه به خود بگو
غافل! چه كرده‌ای كه حرم نيست جایِ تو...؟

فقط شبای جمعه که نیست
ما همیشه دلتنگیم
دنیای ما همون کربلاست
آرامش ما گریه های آخر شبه
دله دیگه
جا و مکان که نداره
چه جایی برا پرواز بهتر از کربلا
حرم که میدونم جای من نیست
حقم همینه که اونجا نفس نکشم
من کجا و آغوش تو کجا
ولی ازم نخوام گریه نکنم
ازم نخواه حسرت بغلت رو نداشته باشم
ازم نخواه برا آغوشت گریه نکنم

گر میسر نیست ما را کام او
عشق بازی می‌کنیم با نام او

02:29

شب بخیر✨

دور از رخ‌ تو…

آن تُرکِ پری چهره که دوش از بَرِ ما رفت
آیا چه خطا دید که از راهِ خطا رفت؟

تا رفت مرا از نظر آن چشمِ جهان‌بین
کس واقفِ ما نیست که از دیده چه‌ها رفت

بر شمع نرفت از گذرِ آتشِ دل، دوش
آن دود که از سوزِ جگر بر سر ما رفت

دور از رخِ تو دم به دم از گوشهٔ چشمم
سیلابِ سرشک آمد و طوفانِ بلا رفت

از پای فُتادیم چو آمد غمِ هجران
در درد بمردیم چو از دست دوا رفت

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمریست که عمرم همه در کارِ دعا رفت

احرام چه بندیم؟ چو آن قبله نه این جاست
در سعی چه کوشیم؟ چو از مروه صفا رفت

دی گفت طبیب از سرِ حسرت چو مرا دید
هیهات که رنجِ تو ز قانونِ شفا رفت

ای دوست به پرسیدنِ حافظ قدمی نه
زان پیش که گویند که از دارِ فنا رفت

حافظ

همواره از آن‌ میترسیدی…
#احمدعلی

چه سود از آن همه جشن تولد، آن همه شمع
یکی از آن همه امشب سر مزار تو نیست...

حسین زحمتکش

گر تو قرآن بدین نَمَط خوانی
ببری رونق مسلمانی