Forwarded from جام عقیق
نقل از یکی از شاگردان آیت الله سید عبد الله جعفری: ولو یک شب هم شده، نمازِ شب را در عمرتان بخوانید!
قطعا زندگیِ فردی که یک شب نمازِ شب خوانده، با کسی که یک شب هم نخوانده، متفاوت است.🍃📿
@jame_aqiq
قطعا زندگیِ فردی که یک شب نمازِ شب خوانده، با کسی که یک شب هم نخوانده، متفاوت است.🍃📿
@jame_aqiq
در یکی از مدارس، معلمی دچار مشکل شد و موقتا برای یک ماه معلم جایگزینی بجای او شروع به تدریس کرد. این معلم جایگزین در یکی از کلاسها سوالی از دانش آموزی کرد که او نتوانست جواب دهد، بقیه دانش آموزان شروع به خندیدن و او را مسخره می کردند.
معلّم متوجّه شد که این دانش آموز از اعتماد بنفس پایینی برخوردار است و همواره توسّط هم کلاسی هایش مورد تمسخر قرار می گیرد.
زنگ آخر فرا رسید و وقتی دانش آموزان از کلاس خارج شدند، معلّم آن دانش آموز را فرا خواند و به او برگه ای داد که بیتی شعر روی آن نوشته شده بود و از او خواست همان طور که نام خود را حفظ کرده، آن بیت شعر را حفظ کند و با هیچ کس در مورد این موضوع صحبت نکند.
در روز دوم معلّم همان بیت شعر را روی تخته نوشت و به سرعت آن بیت شعر را پاک کرد و از بچّه ها خواست هر کس در آن زمان کوتاه توانسته شعر را حفظ کند، دستش را بالا ببرد.
هیچ کدام از دانش آموزان نتوانسته بود حفظ کند.
تنها کسی که دست خود را بالا برد و شعر را خواند همان دانش آموز دیروزی بود که مورد تمسخر بچّه ها بود.
بچّه ها از این که او توانسته در این فرصت کوتاه شعر را حفظ کند مات و مبهوت شدند.
معلّم خواست برای او کف بزنند و تشویقش کنند.
در طول این یک ماه، معلّم جدید هر روز همین کار را تکرار می کرد و از بچّه ها می خواست تشویقش کنند و او را مورد لطف و محبّت قرار می داد.
کم کم نگاه همکلاسی ها نسبت به آن دانش آموز تغییر کرد.
دیگر کسی او را مسخره نمی کرد.
آن دانش آموز خود نیز دارای اعتماد به نفس شد و احساس کرد دیگر آن شخصی که همواره معلّم سابقش "خِنگ " می نامید، نیست. پس دانش آموز تمام تلاش خود را می کرد که همواره آن احساس خوبِ برتر بودن و باهوش بودن و ارزشمند بودن در نظر دیگران را حفظ کند.
آن سال با معدّلی خوب قبول شد.
به کلاس های بالاتر رفت.
در کنکور شرکت کرد و وارد دانشگاه شد.
مدرک دکترای فوق تخصص پزشکی خود را گرفت و هم اکنون پدر پیوند کبد جهان است.
این قصه را دکتر ملک حسینی در کتاب زندگانی خود و برای قدردانی از آن معلّم که با یک حرکت هوشمندانه مسیر زندگی او را عوض نمود، در صفحه اینستاگرامش نوشته است .
انسان ها دو نوعند: نوع اوّل کلید خیر هستند.دستت را می گیرند و در بهتر شدنت کمک کرده و به تو احساس ارزشمند بودن می دهند.
نوع دوم انسان هایی هستند که با دیدن اوّلین شکستِ شخص، حس بی ارزشی و بدشانس بودن را به او منتقل می کنند.
این دانش آموز میتوانست قربانی نوع دوم این انسان ها بشود که بخت با او یار بود.
📎#اینستاگرام
معلّم متوجّه شد که این دانش آموز از اعتماد بنفس پایینی برخوردار است و همواره توسّط هم کلاسی هایش مورد تمسخر قرار می گیرد.
زنگ آخر فرا رسید و وقتی دانش آموزان از کلاس خارج شدند، معلّم آن دانش آموز را فرا خواند و به او برگه ای داد که بیتی شعر روی آن نوشته شده بود و از او خواست همان طور که نام خود را حفظ کرده، آن بیت شعر را حفظ کند و با هیچ کس در مورد این موضوع صحبت نکند.
در روز دوم معلّم همان بیت شعر را روی تخته نوشت و به سرعت آن بیت شعر را پاک کرد و از بچّه ها خواست هر کس در آن زمان کوتاه توانسته شعر را حفظ کند، دستش را بالا ببرد.
هیچ کدام از دانش آموزان نتوانسته بود حفظ کند.
تنها کسی که دست خود را بالا برد و شعر را خواند همان دانش آموز دیروزی بود که مورد تمسخر بچّه ها بود.
بچّه ها از این که او توانسته در این فرصت کوتاه شعر را حفظ کند مات و مبهوت شدند.
معلّم خواست برای او کف بزنند و تشویقش کنند.
در طول این یک ماه، معلّم جدید هر روز همین کار را تکرار می کرد و از بچّه ها می خواست تشویقش کنند و او را مورد لطف و محبّت قرار می داد.
کم کم نگاه همکلاسی ها نسبت به آن دانش آموز تغییر کرد.
دیگر کسی او را مسخره نمی کرد.
آن دانش آموز خود نیز دارای اعتماد به نفس شد و احساس کرد دیگر آن شخصی که همواره معلّم سابقش "خِنگ " می نامید، نیست. پس دانش آموز تمام تلاش خود را می کرد که همواره آن احساس خوبِ برتر بودن و باهوش بودن و ارزشمند بودن در نظر دیگران را حفظ کند.
آن سال با معدّلی خوب قبول شد.
به کلاس های بالاتر رفت.
در کنکور شرکت کرد و وارد دانشگاه شد.
مدرک دکترای فوق تخصص پزشکی خود را گرفت و هم اکنون پدر پیوند کبد جهان است.
این قصه را دکتر ملک حسینی در کتاب زندگانی خود و برای قدردانی از آن معلّم که با یک حرکت هوشمندانه مسیر زندگی او را عوض نمود، در صفحه اینستاگرامش نوشته است .
انسان ها دو نوعند: نوع اوّل کلید خیر هستند.دستت را می گیرند و در بهتر شدنت کمک کرده و به تو احساس ارزشمند بودن می دهند.
نوع دوم انسان هایی هستند که با دیدن اوّلین شکستِ شخص، حس بی ارزشی و بدشانس بودن را به او منتقل می کنند.
این دانش آموز میتوانست قربانی نوع دوم این انسان ها بشود که بخت با او یار بود.
📎#اینستاگرام
Forwarded from دلصدا
🍃هميشه با خودم فكر ميكردم كه زندگي شاهرخ به درك منتهي ميشود؛ شاهرخ بدن ورزيدهاي داشت و حسابي در دعوا سريع بود. كسي جرئت نميكرد با او سرشاخ شود. خيلي روزها با هم به كاباره ميرفتيم و با كمال شرمساري عرق ميخورديم. اما نفس امام خميني(ره) كه به شاهرخ خورد، او را كلا عوض كرد. يعني مسير زندگياش به كل عوض شد. سال 57 بود وقتي در تلويزيون صحبتهاي حضرت امام پخش ميشد، با احترام مينشست، اشك ميريخت و با دل و جان گوش ميكرد. ميگفت عظمت را اگر خدا بدهد، ميشود خميني؛ با يك عبا و عمامه آمد اما عظمت پوشالي شاه را از بين بُرد.
اصلا براي همين هم بود كه روي سينهاش خالكوبي كرد زنده باد خميني. يادم هست چند نفر از رفقاي قبل از انقلاب را جذب كميته كرده بود. آخر شب جلوي مسجد مشغول صحبت بودند. يكي از آنها پرسيد: «شاهرخ، اينكه ميگن همه بايد مطيع امام(ره) باشن، يا همين ولايت فقيه، تو اينو قبول داري!؟ آخه مگه ميشه يه پيرمردِ هشتاد ساله كشور رو اداره كنه!؟» شاهرخ كمي فكر كرد و با همان زبان عاميانه خودش گفت: «ببين، ما قبل از انقلاب هر جا ميرفتيم، هر كاري ميخواستيم بكنيم، چون من رو قبول داشتيد، روي حرف من حرفي نميزديد، درسته؟» آنها هم با تكان دادن سر تاييد كردند. بعد ادامه داد: «هرجايي احتياج داره يه نفر حرف آخر رو بزنه، كسي هم روي حرف اون حرفي نزنه. حالا اين حرف آخر رو، تو مملكت ما كسي ميزنه كه عالم دينه، بندهي واقعي خداست، خدا هم پشت و پناه ايشونه.» بعد مكثي كرد و گفت: «به نظرت، غير از خدا كسي ميتونست شاه رو از مملكت بيرون كنه؟ پس همين نشون ميده كه خدا پشتيبان ولايت فقيه هست.»
به نقل از دوستِ شهید
💕 @del3da
اصلا براي همين هم بود كه روي سينهاش خالكوبي كرد زنده باد خميني. يادم هست چند نفر از رفقاي قبل از انقلاب را جذب كميته كرده بود. آخر شب جلوي مسجد مشغول صحبت بودند. يكي از آنها پرسيد: «شاهرخ، اينكه ميگن همه بايد مطيع امام(ره) باشن، يا همين ولايت فقيه، تو اينو قبول داري!؟ آخه مگه ميشه يه پيرمردِ هشتاد ساله كشور رو اداره كنه!؟» شاهرخ كمي فكر كرد و با همان زبان عاميانه خودش گفت: «ببين، ما قبل از انقلاب هر جا ميرفتيم، هر كاري ميخواستيم بكنيم، چون من رو قبول داشتيد، روي حرف من حرفي نميزديد، درسته؟» آنها هم با تكان دادن سر تاييد كردند. بعد ادامه داد: «هرجايي احتياج داره يه نفر حرف آخر رو بزنه، كسي هم روي حرف اون حرفي نزنه. حالا اين حرف آخر رو، تو مملكت ما كسي ميزنه كه عالم دينه، بندهي واقعي خداست، خدا هم پشت و پناه ايشونه.» بعد مكثي كرد و گفت: «به نظرت، غير از خدا كسي ميتونست شاه رو از مملكت بيرون كنه؟ پس همين نشون ميده كه خدا پشتيبان ولايت فقيه هست.»
به نقل از دوستِ شهید
💕 @del3da
Forwarded from محــــــراب🍃
+ اگه قلب سرکش نبود ؛ خدا نمیذاشتش تو قفس . . .
پ.ن: مراقب قلبت باش!
پ.ن: مراقب قلبت باش!
دلصدا
🍃خون خود را بر زمین میزنم تا مگر وجدانی بیدار شود، ولی افسوس که منافع مادی و حب حیات همه را به زنجیر کشیده است. #چمران_دلها #کلام_شهید ❤️ @del3da
احساس میکنم که
تحملِ درد و غم و خطر و مصیبت
در راهِ خدا مهم ترین و اساسی ترین
لازمه تکامل در این حیات است.🍃
#چمران_دلها
#کلام_شهید
@del3da
تحملِ درد و غم و خطر و مصیبت
در راهِ خدا مهم ترین و اساسی ترین
لازمه تکامل در این حیات است.🍃
#چمران_دلها
#کلام_شهید
@del3da
Forwarded from دلصدا
🌱جلال آل احمد:
بزرگترین غبن این #سالهای_بینمازی از دست دادن صبحها بوده؛ با بویش٬ با لطافت سرمایش٬ با رفت و آمد چالاک مردم. پیش از آفتاب که برمیخیزی انگار پیش از خلقت برخاستهای. و هر روز شاهد مجدد این تحول روزانه بودن٬ از تاریکی به روشنایی. از خواب به بیداری. و از سکون به حرکت.
"خسی در میقات صفحه ۳۲"
🍃 @del3da
بزرگترین غبن این #سالهای_بینمازی از دست دادن صبحها بوده؛ با بویش٬ با لطافت سرمایش٬ با رفت و آمد چالاک مردم. پیش از آفتاب که برمیخیزی انگار پیش از خلقت برخاستهای. و هر روز شاهد مجدد این تحول روزانه بودن٬ از تاریکی به روشنایی. از خواب به بیداری. و از سکون به حرکت.
"خسی در میقات صفحه ۳۲"
🍃 @del3da
دلصدا
Voice message
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#کلیپ_تصویری
#بانی_خیر
روایتی از زندگی شهید ابراهیم هادی❤️
(بخش هایی از کتاب
سلام بر ابراهیم💕)
♥️🔊 @del3da
#بانی_خیر
روایتی از زندگی شهید ابراهیم هادی❤️
(بخش هایی از کتاب
سلام بر ابراهیم💕)
♥️🔊 @del3da