از باغ می‌بَرند چراغانی‌ات کُنند
تا کاجِ جشن‌هایِ زمستانی‌ات کنند

پُر کرده‌اند صبحِ تو را اَبرهایِ تار
تنها به این بهانه که بارانی‌ات کنند

یوسف به این رَهاشدن از چاه دل مَبند
این‌بار می‌برند که زندانی‌ات کنند

ای گُل گمان مَکن به شبِ جشن می‌روی
شاید به خاکِ مُرده‌ای اَرزانی‌ات کنند

آبِ طَلب نکرده همیشه مُراد نیست
گاهی بهانه‌ای‌ست که قربانی‌ات کنند!


فاضل نظری
#احمدعلی
@Del3da

«شبیه پدری که شب تو راه خونه بخاطر مشکلات زندگیش غمیگنه و از شنیدن خواسته های بچه هاش فرار می‌کنه دارم از خودم فرار می‌کنم.»

قوی بمون

اینجوری نکن با من...

#music
Alhan_aa

«من یه گوله آتیشم
تو باید آب باشی »

تو در آینه نگه کن که چه دل‌ بری ولیکن
تو که خویشتن ببینی نظرت به ما نباشد

سعدی

به کام دل نفسی با تو التماس منست
بسا نفس که فرورفت و برنیامد کام

سعدی

«حالا که با کوچکترین چیزها آزرده می شوی، بسیار رنج خواهی برد؛ زیرا این جهان، جای مناسبی برای آدم های بسیار حساس نیست.»

گل وجود آدمی خاک فقر است که با اشک آمیخته اند و در کوره ی رنج پخته اند.

شهید سید مرتضی آوینی

«براش نامه‌ی عاشقانه بنویس، چون بعیده ۴۰ سال دیگه پیام‌های واتس‌اپ رو توی زیرشیرونی (انباری) پیدا کنه.»