This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دلصدا
منحصرا توبه برای کسانیست که گناه را از روی جهالت انجام میدهند.
قرآن مجید سه شرط اساسی برای قبولی توبه ذکر کرده است:
۱ـ گناه از روی جهالت و نادانی انجام گرفته باشد.
۲ـ توبه به تأخیر نیفتد.
۳ـ گناه و خطا اصلاح و جبران گردد، یعنی حق الله و حق الناس ادا شود.
قیود مذکور را میتوان از آیات مختلف برداشت کرد:
«إنّما التّوْبَةُ عَلَی اللهِ لِلّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجِهالَةٍ ثُمّ یَتُوبُونَ مِنْ قَریبٍ فَاؤلئِکَ یَتُوبُ اللهُ عَلَیْهِمْ وَکانَ اللهُ عَلِیماً حَکِیماً؛
پذیرش توبه بر خدا است، نسبت به کسانی که از روی جهالت، کار زشت انجام میدهند، آنگاه زود توبه میکنند. خدا توبه اینان را میپذیرد و خدا دانا و حکیم است».
معنای جهل:
در آیه بالا قید «بجهالة» به کار رفته است. جهل و جهالت دو معنی دارد: ۱ . ندانستن ۲ . عدم علم کامل.
بیشتر اوقات کلمه جاهل و جهالت در مورد دوم به کار میرود که انسان آگاه و دانا است، ولی آگاهی او نسبت به زشتی کار تأثیری در او نمیگذارد، بلکه بسان افراد ناآگاه، کارهای بد را انجامی میدهد.
امام صادق(ع) در مورد آیات مربوط به جهالت فرمود:
«گناهی است که بنده خدا آن را انجام میدهد و اگر چه از حکم آن آگاه میباشد، ولی آنگاه که تصمیم میگیرد عمل خلافی را انجام دهد، در واقع جاهل است».
آن گاه حضرت به جریان یوسف(ع) و برادرانش اشاره میکند که قرآن از یوسف یاد میکند که وی به برادرانش گفت:
«هَلْ عَلِمْتُمْ ما فَعَلْتُمْ بِیُوسُفَ وَأخِیه إذْ أَنْتُمْ جاهِلُونَ؛
آیا به خاطر دارید ستمی را که بر یوسف و برادر او روا داشتید، در حالی که همگی جاهل بودید».
برادران یوسف همگی زشتی ظلم را درک میکردند، ولی به دلیل خودخواهی یا حسادت یا هوی و هوس چنان برخورد کردند که گویی نسبت به زشتی کار خود به کلی ناآگاه بودند.بنابراین کار زشتی که از روی هوی و هوس انجام گیرد، پس از ندامت و تحقق توبه، قابل بخشش است،ولی عملی که از روی عناد و لجاجت و تکبر از انسان سر زند، مشمول رحمت بیکران الهی نمیگردد، زیرا پشیمانی از شخص لجوج حاصل نمیگردد.
البته گاهی اتفاق افتاده است که یک نفر لجوج از عناد خود دست بر میدارد و در مقابل حق، سر فرود میآورد، در این گونه مواقع معلوم میشود که عناد او از روی جهالت بوده است.
۱ـ گناه از روی جهالت و نادانی انجام گرفته باشد.
۲ـ توبه به تأخیر نیفتد.
۳ـ گناه و خطا اصلاح و جبران گردد، یعنی حق الله و حق الناس ادا شود.
قیود مذکور را میتوان از آیات مختلف برداشت کرد:
«إنّما التّوْبَةُ عَلَی اللهِ لِلّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجِهالَةٍ ثُمّ یَتُوبُونَ مِنْ قَریبٍ فَاؤلئِکَ یَتُوبُ اللهُ عَلَیْهِمْ وَکانَ اللهُ عَلِیماً حَکِیماً؛
پذیرش توبه بر خدا است، نسبت به کسانی که از روی جهالت، کار زشت انجام میدهند، آنگاه زود توبه میکنند. خدا توبه اینان را میپذیرد و خدا دانا و حکیم است».
معنای جهل:
در آیه بالا قید «بجهالة» به کار رفته است. جهل و جهالت دو معنی دارد: ۱ . ندانستن ۲ . عدم علم کامل.
بیشتر اوقات کلمه جاهل و جهالت در مورد دوم به کار میرود که انسان آگاه و دانا است، ولی آگاهی او نسبت به زشتی کار تأثیری در او نمیگذارد، بلکه بسان افراد ناآگاه، کارهای بد را انجامی میدهد.
امام صادق(ع) در مورد آیات مربوط به جهالت فرمود:
«گناهی است که بنده خدا آن را انجام میدهد و اگر چه از حکم آن آگاه میباشد، ولی آنگاه که تصمیم میگیرد عمل خلافی را انجام دهد، در واقع جاهل است».
آن گاه حضرت به جریان یوسف(ع) و برادرانش اشاره میکند که قرآن از یوسف یاد میکند که وی به برادرانش گفت:
«هَلْ عَلِمْتُمْ ما فَعَلْتُمْ بِیُوسُفَ وَأخِیه إذْ أَنْتُمْ جاهِلُونَ؛
آیا به خاطر دارید ستمی را که بر یوسف و برادر او روا داشتید، در حالی که همگی جاهل بودید».
برادران یوسف همگی زشتی ظلم را درک میکردند، ولی به دلیل خودخواهی یا حسادت یا هوی و هوس چنان برخورد کردند که گویی نسبت به زشتی کار خود به کلی ناآگاه بودند.بنابراین کار زشتی که از روی هوی و هوس انجام گیرد، پس از ندامت و تحقق توبه، قابل بخشش است،ولی عملی که از روی عناد و لجاجت و تکبر از انسان سر زند، مشمول رحمت بیکران الهی نمیگردد، زیرا پشیمانی از شخص لجوج حاصل نمیگردد.
البته گاهی اتفاق افتاده است که یک نفر لجوج از عناد خود دست بر میدارد و در مقابل حق، سر فرود میآورد، در این گونه مواقع معلوم میشود که عناد او از روی جهالت بوده است.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دلصدا
منحصرا توبه برای کسانیست که گناه را از روی جهالت انجام میدهند.
بر اساس آیه ۱۷ سوره نساء، خدای متعال تنها توبه کسانی را میپذیرد که دو شرط داشته باشند: ۱. گناه را از روی جهالت انجام دهند. ۲. زود توبه کنند.
با توجه به این آیه، آیا توبه کسی که گناهی را از روی عمد انجام میدهد و یا کسی که پس از انجام گناه دیر توبه میکند پذیرفته نخواهد شد؟
1⃣تعبیر انجام گناه از روی جهالت، در آیه فوق: إِنَّمَا ٱلتَّوْبَةُ عَلَی ٱللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسُّوٓءَ بِجَهَٰلَةٍ
شرط توبه نیست بلکه قیدی توضیحی برای گناه است، زیرا جهالت در برابر انجام عمدی گناه نیست بلکه به معنای غفلت از یاد خدا و حقایق هستی و پیروی از هوای نفس است و معلوم است که هیچکس مرتکب گناه نمیشود مگر زمانی که از یاد خدا غافل است و از هوای نفس خود پیروی میکند، پس در حقیقت هر گناهی از روی جهالت خواهد بود.
2⃣در نتیجه این آیه درباره تمام کسانی است که مرتکب هر گناهی شده باشند زیرا گناه آنان قطعاً از روی جهالت خواهد بود و هیچ گناهی نیست که از روی جهالت نباشد.
3⃣اما زود توبه کردن، شرط پذیرفته شدن توبه است و اگر کسی دیر توبه کند توبه وی پذیرفته نخواهد شد: ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُوْلَٰٓئِكَ يَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ
ولی باید توجه داشت که معنای زود توبه کردن چیست؟
4⃣در آیه بعدی معنای دیر توبه کردن را بیان فرموده که از آن میتوان فهمید معنای زود توبه کردن چیست؟ بر اساس آیه بعدی، خدای بزرگ توبه کسانی را که در طول عمر خود مرتکب گناهانی میشوند و هنگام مرگ توبه میکنند نمیپذیرد: وَ لَيْسَتِ ٱلتَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ حَتَّیٰٓ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ ٱلْمَوْتُ قَالَ إِنِّی تُبْتُ ٱلْـَٰٔنَ
5⃣بنابراین هر کس پیش از فرارسیدن مرگ از گناهان خود توبه کند، زود توبه کرده و توبه او در زمانی واقع شده که قابل پذیرش است و خدا توبه او را میپذیرد ولی اگر کسی هنگام مرگ توبه کند، دیر توبه کرده و زمان پذیرش توبه او گذشته است و خدا توبه او را نمیپذیرد.
با توجه به این آیه، آیا توبه کسی که گناهی را از روی عمد انجام میدهد و یا کسی که پس از انجام گناه دیر توبه میکند پذیرفته نخواهد شد؟
1⃣تعبیر انجام گناه از روی جهالت، در آیه فوق: إِنَّمَا ٱلتَّوْبَةُ عَلَی ٱللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسُّوٓءَ بِجَهَٰلَةٍ
شرط توبه نیست بلکه قیدی توضیحی برای گناه است، زیرا جهالت در برابر انجام عمدی گناه نیست بلکه به معنای غفلت از یاد خدا و حقایق هستی و پیروی از هوای نفس است و معلوم است که هیچکس مرتکب گناه نمیشود مگر زمانی که از یاد خدا غافل است و از هوای نفس خود پیروی میکند، پس در حقیقت هر گناهی از روی جهالت خواهد بود.
2⃣در نتیجه این آیه درباره تمام کسانی است که مرتکب هر گناهی شده باشند زیرا گناه آنان قطعاً از روی جهالت خواهد بود و هیچ گناهی نیست که از روی جهالت نباشد.
3⃣اما زود توبه کردن، شرط پذیرفته شدن توبه است و اگر کسی دیر توبه کند توبه وی پذیرفته نخواهد شد: ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُوْلَٰٓئِكَ يَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ
ولی باید توجه داشت که معنای زود توبه کردن چیست؟
4⃣در آیه بعدی معنای دیر توبه کردن را بیان فرموده که از آن میتوان فهمید معنای زود توبه کردن چیست؟ بر اساس آیه بعدی، خدای بزرگ توبه کسانی را که در طول عمر خود مرتکب گناهانی میشوند و هنگام مرگ توبه میکنند نمیپذیرد: وَ لَيْسَتِ ٱلتَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِ حَتَّیٰٓ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ ٱلْمَوْتُ قَالَ إِنِّی تُبْتُ ٱلْـَٰٔنَ
5⃣بنابراین هر کس پیش از فرارسیدن مرگ از گناهان خود توبه کند، زود توبه کرده و توبه او در زمانی واقع شده که قابل پذیرش است و خدا توبه او را میپذیرد ولی اگر کسی هنگام مرگ توبه کند، دیر توبه کرده و زمان پذیرش توبه او گذشته است و خدا توبه او را نمیپذیرد.
خلاصه ش اینه که
آقا جان
چون آدم موقع گناه، معصیت رو بر عقل و فهمش ترجیح میده
در نتیجه جاهله
و توبه ی جاهل هم پذیرفته میشه اما این دلیل بر تکرار گناه نیست و یادمون هم نره همیشه فرصت توبه پیش نمیاد.
همین دیگه
همین
ولی لذت بردم از تبادل نظر و چالش خوبی که با دوستام بعد از این مطلب به وجود اومد💚
آقا جان
چون آدم موقع گناه، معصیت رو بر عقل و فهمش ترجیح میده
در نتیجه جاهله
و توبه ی جاهل هم پذیرفته میشه اما این دلیل بر تکرار گناه نیست و یادمون هم نره همیشه فرصت توبه پیش نمیاد.
همین دیگه
همین
ولی لذت بردم از تبادل نظر و چالش خوبی که با دوستام بعد از این مطلب به وجود اومد💚