مرگ نزدیک تر از من به من است

وصیت میکردم به همه بگن حلالم کنند اگر ناخواسته از یکی غیبت کردم.
ومیگفتم امانتی هایی که از دیگران دستمه رو بدن به صاحباش.

اگه اخرین روز زندگیم بود از همه حلالیت میگرفتم. و بعدش یه دل سیر به همه اونایی که دوست داشتن بدهکار بودم، میگفتم که جونم براشون درمیرفته و نتونستم بگم ... نشده!

بعدشم یه راست میرفتم کربلا. پیش اربابم

آرزوی ی بچه فقیرا براورده میکردم😊

😐سکوت......

میرفتم جمکران پیش حرم امام عزیزی که دیگه شاید نبینمش..

همه حرف هایی که زده میشه میتونیم الان که زنده هستیم جبران کنیم اما نمی کنیم.....درستش هم همینه ب نظرم تمام حرف ها شبیه یک آرزوعه که محقق کردنش تلاش و اراده میطلبه
زیاد نظر دارم✌یاعلی

سعی میکردم حداقل ذره ای از نماز قضا هامو بخونم، انقدر که توی عالم بندگی من تباه هستم،



دعا کنید برای بنده های بی نماز که از پس خودشون بر نمیان

اون بنده خدایی که کادو تولدمو بهم نداد هیچ وقت ومیگفت بهت میدم ولی نداد منم دیگه نگرفتمو برای همیشه از زندگیم حذفش کردمو با دستام خفش میکردم🙂

داداش داری میمیری
یکم ارومتر خفه کن:)

کادوش چفیه ای بود که خیلی دوسش دارم و نمازهامو باهاش میخونم و یک کتاب شعر از هوشنگ ابتهاج و یک ادکلن و یک ویس که براش ضبط کردم‌...

بی زحمت ادکلنش رو بفرستید:)

بهش میگفتم که دوسش دارم

سلام ۔مدتی قبل مشابه همین سوال رو پرسیدین۔و من چقدر درمانده بودم و گفتم خسته م و دعم مرگ میخواد۔پناهی جز خدا و امام حسین نداشتم۔وای چه گریه ای کردم از ته دلم۔یعنی زجه میزدم اصلا تو حال خودم نبودم۔معجزه خدا رو دیدم۔میخوام بگم ک فقط از خدا بخواهید۔از ته دل۔ب غیر خدا التماس نکنید۔خدا خودش بنده های خوبش رو میفرسته سراغتون۔من ب هیچ کسی رو ننداختم۔خدا خودش فرشته هاشو فرستاد۔الان با ارامش دارم مینویسم۔هنوز هم عده ای برنامه میریزن ک زندگیمو خراب کنن اما سعی میکنم نترسم چون ب یک قدرت عظیم و باشکوه و بی انتها ایمان دارم۔الله یارتون

اول اینکه خونه تروتمیز میکردم و غذاهای موردعلاقه تک تک اعضای خونواده امو واسشون میپختم.تک تک شون رو بغل میکردم ومیگفتم که دوسشون دارم وحلالم کنین وبعدهم میرفتم حرم حضرت معصومه نایب الزیاره عزیزانم و دو رکعت نماز توبه میخوندم و بعدهم همونجا مینشستم منتظر عزراییل :)

حقیقتا حضرت عزرائیل قشنگترین فرشته ی خداست🤍✨

مشتی هستی
ازت تعریف کردم پیش چارهزار نفر
هوامو داشته باش:))))

میرم توی چشماش زل میزنم و برای اولین و آخرین بار بهش میگم ک چقدررر دوسش دارم

فک کنید فردا وقت دارید
برید بگید

اگه اخرین روز زندگیم باشه تورو پیدات میکنم وهمه چیزایی روکه باید بدونی روبهت میگم

من؟

چرا همه منتظرن آخرین روز زندگیشون بشه بعدبگن که دوسش دارن؟