بستگی داره که بمیرم یا شهید بشم
اگر شهید بشم که وصیت هامو به رفیقم میگم
اگر بمیرم که فقط مادرم رو نگاه میکنم.

خدامو شکرمیکردم

شما خودت آخرین روز زندگی تو بدون تعارف چیکار مبکردی؟

نمیدونم

اگه آخرین روز زندگیم بود به اون که زندگیما خراب کرد زنگ میزدم دلیل کارشا میپرسیدم و اینکه صبح تا شب نماز قضاهاما میخوندم و به مادر پدرم محبت میکردم(:

😊چهار سال پیش
دکتر بهم گفت هر لحظه ممکنه بخوابی و بیدار نشی

اولش ترسیدم
گریه کردم

ولی الان فقط دارم از نگاه به پدر مادرم لذت می برم

هروقتم تموم شد،شد دیگه

گریه

حقهایی که گردنمه تامیتونستم ادا میکردم


به اونایی که دوستشون دارم وکم گفتم دوستت دارم بیشتر میگفتم دوستت دارم

آهان اینم بگم که میرفتم کادوی تولدشو که نزاشت به دستش برسه و چندروز قبل تولدش رفت ، رو بهش میدادم.

من حاضرم با افتخار اون کادو رو قبول کنم:)

چرا اين سوالو پرسيدي كلا:|

مرگ نزدیک تر از من به من است

وصیت میکردم به همه بگن حلالم کنند اگر ناخواسته از یکی غیبت کردم.
ومیگفتم امانتی هایی که از دیگران دستمه رو بدن به صاحباش.

اگه اخرین روز زندگیم بود از همه حلالیت میگرفتم. و بعدش یه دل سیر به همه اونایی که دوست داشتن بدهکار بودم، میگفتم که جونم براشون درمیرفته و نتونستم بگم ... نشده!

بعدشم یه راست میرفتم کربلا. پیش اربابم

آرزوی ی بچه فقیرا براورده میکردم😊

😐سکوت......

میرفتم جمکران پیش حرم امام عزیزی که دیگه شاید نبینمش..

همه حرف هایی که زده میشه میتونیم الان که زنده هستیم جبران کنیم اما نمی کنیم.....درستش هم همینه ب نظرم تمام حرف ها شبیه یک آرزوعه که محقق کردنش تلاش و اراده میطلبه
زیاد نظر دارم✌یاعلی

سعی میکردم حداقل ذره ای از نماز قضا هامو بخونم، انقدر که توی عالم بندگی من تباه هستم،



دعا کنید برای بنده های بی نماز که از پس خودشون بر نمیان

اون بنده خدایی که کادو تولدمو بهم نداد هیچ وقت ومیگفت بهت میدم ولی نداد منم دیگه نگرفتمو برای همیشه از زندگیم حذفش کردمو با دستام خفش میکردم🙂

داداش داری میمیری
یکم ارومتر خفه کن:)