فایل کامل و قابل دانلود فیلم«نمک زمین»

کارگردان این فیلم (هربرت بیبرمن) به دلیل دفاع از طبقه کارگر و جنبش سوسیالیستی در بلک لیست استودیوهای هالیوود قرار گرفت اما همه این فشارها باعث نشد که او پیوند خود را با کارگران و تشکل‌های کارگری قطع کند.

برای دانلود فیلم با زیرنویس فارسی چسبیده به کانال تلگرام دیکریشن مراجعه کنید.

#معرفی_فیلم #فیلم #نمک_زمین #هربرت_بیبرمن #اعتصاب #مبارزه_طبقاتی #هنر #هنر_هفتم
@Decreation2

امروز صبح یک مامور پلیس امنیت نیروی انتظامی با پدر #امیرعباس_آذرم_وند تماس گرفت و خواهان حضور فوری امیرعباس در پایگاه هفتم پلیس امنیت در میدان ارگ شد،و سپس تاکید کرد که اگر امیرعباس امروز نرود،پدرش باید به پایگاه امنیت مراجعه کند!روال غیرقانونی احضار تلفنی از سوی نهادهای امنیتی به شدت محکوم است و فعالین چپ و کارگری به هیچ وجه به تهدید و ارعاب تن نخواهند داد.
#پلیس_امنیت
#سرکوب
@Decreation2

روزی که #کامیار_فکور دستگیر شد، در کنار #بازنشستگان و کارگران ایستاده بود که مطالبه‌شان دستمزد بالای خط فقر بود.

او و عده‌ای از بازنشستگان و حامیان طبقه کارگر را پس از ضرب و شتم به پایگاه #پلیس_امنیت بردند. پلیس امنیتی که دوباره پس از دستگیری، کامیار را کتک زد و حقوقش را پایمال کرد. کامیار فکور را بردند و به انفرادی سپردند تا بار دیگر حقش را نادیده بگیرند و تحت #شکنجه_سفید بازجویی‌اش کنند. اما به این هم اکتفا نکردند؛‌ به خانواده‌اش وعده و وعید بی‌سر و ته می‌دادند که آن‌ها هم طعم شکنجه‌ی روانی را چشیده باشند!

نهاد قضایی که رئیسش #رئیسی بود که امروز نه تنها به دلیل عملکردش بازخواست نشده بلکه به مقام ریاست جمهوری هم رسیده است. اوضاع تغییر کرد؟‌ می‌توان یک نکته را به جرأت گفت: بهتر نشده است.

امروز کامیار فکور محکوم شده است. از حکم می‌توان خواند؛ یک چیز را می‌خواهند، سکوت کامیار فکور و امثالهم را. پیام روشن است: خفه شوید یا خفه‌تان خواهیم کرد.

چارت‌ها و اتهامات بسیج‌اند که اذهان عمومی مشوش را آسوده کنند! بازجو خبرنگاران جان بر کف در برابر بازجو معترضان بی‌حقوق از هر نوعش که فکرش را بکنید. کامیار فکور فرزند خلف طبقه کارگر است که شرافت‌مندانه ایستاد، نترسید و از حقوق خود و هم‌طبقه‌ای‌هایش نوشت و گفت و خواند.

امروز او یک صدا نیست که خاموش شود. واژه واژه‌ در هزاران حنجره به خروش در‌آمده و پشتش به این جمعیت خروشان گرم است، حرارتی که هر روز بیشتر فروزان می‌شود.

#دستمزد_۱۴۰۰
@Decreation2

هیراد پیربداقی و عسل محمدی روز گذشته با هجوم ماموران امنیتی در منزل خود بازداشت شدند.
آن‌ها امروز ظهر با خانواده خود تماس گرفتند و اعلام کردند که در بند ۲۰۹ #زندان_اوین هستند. همچنین هیراد پیربداقی اطلاع داد که اتهام او اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی است.
سرکوب فعالین آزادی‌خواه و چپ که جز حمایت از طبقه کارگر و تلاش برای رهایی از انواع تبعیض کاری انجام نداده‌اند، صرفاً نشانه‌ی ترس طبقه حاکم از پیشروی اعتراضات فرودستان و قدرتمند شدن کارگران و متحدینشان است.

#هیراد_پیربداقی #عسل_محمدی #بازداشت
@Decreation2

#عسل_محمدی فعال کارگری پس از ۱۶ روز با قید وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی موقتاً آزاد شد. او در روز ۱۵ آبان ماه همراه با #هیراد_پیربداقی بازداشت و به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات منتقل شد و تا به امروز وضعیت هیراد پیربداقی مشخص نیست.

به امید آزادی بی‌قید و شرط تمام زندانیان سیاسی
@Decreation2

فایل صوتی گپ و گفت با کیانوش اخباری و اردوان تراکمه (گروه جامپ کات) درباره‌ی تولید فلسطینی و سینمای رهایی بخش

گپ و گفت با کیانوش اخباری و اردوان تراکمه (گروه جامپ کات) درباره‌ی تولید فلسطینی و سینمای رهایی بخش

🔸 لینک دانلود در ساندکلاد 👇
https://soundcloud.com/decreation2/decreation-mp3

#گروه_جامپ_کات #کیانوش_اخباری #اردوان_تراکمه #گروه_ژیگاورتف #ژان_لوک_گدار #ژیگاورتف #کمونیسم #سینمای_آزاد #سینما #گپ‌و‌گفت
@Decreation2

ویژوالایزر گپ و گفت با کیانوش اخباری و اردوان تراکمه (گروه جامپ کات) درباره‌ی تولید فلسطینی و سینمای رهایی بخش

🔸 لینک دانلود در ساندکلاد 👇
https://soundcloud.com/decreation2/decreation-mp3

#گروه_جامپ_کات #کیانوش_اخباری #اردوان_تراکمه #گروه_ژیگاورتف #ژان_لوک_گدار #ژیگاورتف #کمونیسم #سینمای_آزاد #سینما #گپ‌و‌گفت
@Decreation2

محورهای کمونیسم

مقدمه
سلسله پست‌هایی که تحت عنوان «محورهای کمونیسم» منتشر می‌شود در حقیقت تلاشی‌است برای توضیح و تشریح محورها، راهکارها و روش‌شناسی کمونیسم. در هر یادداشت سعی می‌شود که با اتکا بر آثار نظریه‌پردازان این جنبش چکیده‌ای از مباحث اساسی جنبش کمونیستی و نقدهای این جنبش به منطق سرمایه‌داری مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد.

پست اول: سرمایه‌داری و بدیل آن
از زمانی که نظام سرمایه‌داری مناسبات خود را در سطح جهانی مستقر کرد، «بشریت متمدن و مدرن» دست کم دو جنگ جهانی را پشت سر خود گذاشت که میلیون‌ها نفر در خلال آن کشته و یا آواره شدند. نمونه‌های بسیاری از جنایت علیه بشریت میتوان آورد؛ از پاکسازی‌قومی در روآندا تا محاصره‌ی زندگی مردم ساکن نوار غزه توسط دولت آپارتاید اسرائیل. به گزارش بانک جهانی در حال حاضر بیش از نصف مردم جهان زیر خط فقر زندگی می‌کنند، در حالی که حدود 60 نفر میلیاردر مالک نیمی از جهان هستند. سالانه میلیون‌ها نفر از گرسنگی جان خود را از دست می‌دهند و بیش از یک چهارم از جمعیت جهان از سوءتغذیه و گرسنگی رنج می‌برد و به طور کل از هر ۹ نفر در دنیا یک نفر گرسنه است. این واقعیات در حالی جلوی چشم همگان در جریان است که سیاست‌مداران صاحب قدرت و سرمایه همواره حرف از دموکراسی می‌زنند.
باقی حیوانات هم وضع بهتری ندارند. آن‌ها یا در آزمایش‌ها به‌عنوان موضوعات تحقیق مورد استفاده قرار می‌گیرند یا در صنعت حیوانات خانگی با تولید و دستکاری های ژنتیکی، مثل کالا فروخته می‌شوند یا در سیرک‌ها و باغ‌وحش‌ها تحت شرایط اسفبار نگهداری می‌شوند تا برای «نمایش» آماده باشند، یا در صنایع دامداری به وحشیانه‌ترین شکل نگهداری و کشته می‌شوند و یا به دلیل از بین رفتن زیست‌بوم، آلودگی و گرمایش زمین به طور کل در حال انقراض هستند. این جنایت و توحشِ مستمر تنها بخشی از منطق و روتین نظام سرمایه‌داری است. بر اثر سدسازی‌های غیراصولی، بهره‌برداری‌های بی‌رویه از جنگل‌ها، تولید بی رویه گازهای گلخانه‌ای و مصرف سوخت‌های فسیلی، شرایط زندگی برای بسیاری از جانداران در کره زمین به زودی از بین می‌رود و نوع انسان هم با خطر انقراض خود نیز مواجه خواهد شد. کره‌ای که گویا انسان «مالک» آن است نه «ساکن» آن!
مدافعین نظام سرمایه با لاپوشانی کردن فرصت‌ها و امکانات نابرابر در جامعه می‌گویند شما «آزاد» هستید که تلاش کنید تا در زندگی «موفق» باشید. اما امکانات در دست کدام طبقه‌ است؟ آیا کارگران که به غذا، مسکن، پوشاک، بهداشت، امکانات فرهنگی و آموزش با کیفیت و رایگان دسترسی ندارند آزاد هستند؟ آیا کارگرانی که بخش اعظمی از زمان و انرژی خود را صرف کسب درآمدِ حداقلی برای سیر نگه داشتن شکم خود می‌کنند، دیگر فرصت و توانی برای تن‌آسایی، مطالعه، کسب علم، خوش‌گذرانی و پرورش ذهن و بدن برای آن‌ها باقی می‌ماند؟ خیر!
در چنین جهنمی سرنوشت محیط زیست‌مان و جان اکثریت انسان‌ها به دست سرمایه‌داران و تابع قوانین اقتصادی-اجتماعی سرمایه‌داری بوده است. قواعدی که در نهایت، هدف خود را افزایش سود و انباشت سرمایه به واسطه استثمار اکثریت جامعه، یعنی طبقه کارگر قرار داده است. رویه‌ای که همواره نیازهای بنیادین انسان و رفاه عمومی را فدای منافع اقلیت سرمایه‌دار می‌کند. به هر حال در این نظام اقتصادی و اجتماعی، افزایش دستمزد طبقه کارگر از سود سرمایه‌دار می‌کاهد و افزایش سود از میزان دستمزدها کم می‌کند! البته نباید فراموش کرد که در این سیستم، خودِ سرمایه‌دار هم برده‌ی سرمایه است. برای مثال در بسیاری از مواقع افراد آنها را نه به عنوان انسان بلکه همچون پول و حساب بانکی نگاه می‌کنند و وجود سرمایه باعث می‌شود سرمایه‌داران هم به سختی توان فراروی از عواطف و روابط کالایی میان خود و دیگران را داشته باشند. با این وجود واضح است که میزان ستم و تبعیض برای سرمایه‌داران بسیار کمتر از طبقه کارگر و بخش‌های تهی‌دست جامعه است.
سرمایه‌داران رسانه‌هایی می‌سازند که در ظاهر صرفا برای برقراری و تسهیل ارتباطات است، اما در حقیقت رسانه‌های جمعی در خدمت دستگاه‌های جاسوسی نهادهای امنیتی دولت‌ها و ابزاری موثر برای نظام تبلیغات و شست و شوی مغزی است. این دهکده‌ی اسارت‌بار جهانی نمودی از بردگی نظام‌مند است.

@Decreation2

https://bit.ly/3rDgcvx

ویدیو سیگنال بیست و دوم: هم دانشگاه هم دولت، اتاق فرمان غارت!

#ویدیو_سیگنال #دانشگاه_تهران #دانشگاه_شریف #دانشگاه_شهید_بهشتی #دانشگاه_امیرکبیر #دانشگاه_هنر #دانشگاه_سوره #دانشگاه_مازندران #دانشگاه_خواجه_نصیر #دانشجویی #دانشجو #دانشجویان #نان_کار_آزادی_اداره_شورایی #روز_دانشجو #۱۶آذر
#Videosignal
@Decreation2

طوفان توییتری در حمایت از #هیراد_پیربداقی فعال کارگری بازداشتی

امشب ساعت ۲۰

هشتگ:
#FreeHirad
@Decreation2

آزادی با کوشش جمعی محقق خواهد شد. مشت‌های آزادی‌خواهان گره خورده‌ است. قدرت طبقه‌ کارگر و متحدینشان از گلوله‌هایتان بیشتر است. در برابر صفوف منسجم فعالین کارگری هیچ دیوار و برج و بارویی تاب نخواهد‌ آورد. #هیراد_پیربداقی را آزاد خواهیم کرد!

#FreeHirad

@Decreation2

#رسول_بداقی و ‎#آمانج_امینی پس از ضرب و شتم اسیر شدند. ترس حاکمیت سرمایه‌داری از اتحاد و مطالبه‌گری معلمان را در همین بگیر و ببندها می‌توان دید. سرکوب مداوم، معلمان آزادی‌خواه را ساکت نخواهد کرد.

‎#اعتراضات_سراسری_معلمان

@Decreation2

آیا نظام سرمایه‌داری غیرقابل تغییر است؟

آیا باید برده‌وار به زنجیرهای تبعیض و استثمار تن داد و آن را پذیرفت و یا نهایتاً به اصلاحات کوچک راضی بود؟ آیا اساساً جامعه‌ی بی‌طبقه و بدون سلطه‌ی پول، سرمایه، دولت و نهاد خانواده، ایده‌ای رویایی و غیرقابل تحقق است؟ آیا باید تنها به یک نظام سرمایه‌داریِ به اصطلاح انسانی‌تر امیدوار بود؟ آیا به دلیل موانع موجود در برقراری یک دنیای آزاد با فرصت‌های برابر برای همگان، باید نابودی نظام سرمایه‌داری را نفی کرد؟
منطق حرکت نیروهای مادی و انسانی در تاریخ اثبات می‌کند که هیچ نظامی طبیعی و غیرقابل تغییر نیست و اراده‌ی انسان در هیات طبقات اجتماعی تا حد زیادی در تغییر جامعه تعیین کننده است. نظام برده‌داری در یک مقطع تاریخی متولد و در یک دوره تمام شد. دوره‌ی فئودالیسم با خلع‌ید رعیت‌ها، انقلاب صنعتی و تجارت جهانی کالاها به پایان رسید و تکامل نیروهای تولیدی به تدریج از انگلستان به سراسر اروپا گسترش یافت و در حال حاضر شیوه تولید سرمایه‌داری کل جهان را در زیر سلطه خود دارد. البته سلسله انقلابات بورژوایی در اروپا هم نقش بسیار تعیین کننده‌ای در انهدام مناسبات فئودالی داشتند. در نتیجه جامعه‌ی سرمایه‌داری هم نه یک پدیده‌ی طبیعی است و نه غیرقابل تغییر. جامعه شبکه‌ی ساختارمندِ روابط در سیلان است و تاریخ تمام جوامع، در درجه‌ی اول بیانگر اشکال گوناگون مبارزه‌ی طبقاتی است.
آیا چون تجارب گذشته‌ی جنبش کمونیستی به هدف نهایی خود نرسیده است، پس آرمان آزادی و رهایی را باید کنار نهاد؟ باز هم پاسخ منفی است، چراکه شکست هر تجربه‌ای معیار قضاوت بر درستی یا غلطی ایده‌ی پشت آن نیست. اسپارتاکوس به یک معنا شکست خورد اما آرمان رهایی از مناسبات برده‌داری زنده ماند و در نهایت پیروز شد. اگر نفس تبعیض بر اساس جایگاه طبقاتی افراد از اساس اشتباه است و باید آن را ریشه کن کرد، پس باید راه‌حل و راهکاری یافت. سیاست‌مداران و سرمایه‌دارانی که صاحب وسایل تولید مادی و فکری، زندان، نیروی نظامی، نیروی امنیتی و هزار نهاد سرکوب و تحمیق دیگر هستند، با ژست آزادی‌خواهانه ادعا می‌کنند که کمونیست‌ها در شوروی قدرت را گرفتند، با زور و سرکوب جامعه را کنترل کردند و به همین دلیل نباید اجازه داد تا آن‌ها به قدرت نزدیک شوند!
مدافعین سرمایه‌داری می‌گویند مارکسیسم ایده‌ای قدیمی و تاریخ مصرف گذشته است! اما مگر آدام اسمیت که صدسال قبل از مارکس اقتصاد کلاسیک سرمایه‌داری را تئوریزه می‌کرد تا همین امروز در دانشگاه‌ها تدریس نمی‌شود؟! اگر ایده‌ی کمونیسم مرده است، پس به چه دلیلی قدرت‌های سرمایه‌داری تا این حد نگران آن هستند؟ در حقیقت تا زمانی که سرمایه‌داری و مناسبات طبقاتی موجود است، کمونیسم به عنوان یک افق سیاسی، خواست اجتماعی و یک جنبش در دل طبقه کارگر زنده خواهد ماند.
می‌گویند طبقه کارگر امروز دیگر آن جایگاه و ویژگی‌هایی که زمان مارکس داشت را ندارد و تغییرات بسیاری کرده است، در نتیجه نمی‌شود صرفاً به طبقه کارگر متکی بود. قطعاً در طول تاریخ ترکیب‌بندی و خصلت‌های طبقات اجتماعی تغییر می‌کنند اما قاعدتاً این مسئله به معنای قدیمی شدن مفهوم طبقه کارگر یا کم اهمیت شدن این طبقه در واقعیت حال حاضر نیست! بدیهی است که طبقه کارگر صرفاً شامل مردان پتک به دست در کارخانه‌ها نیست، اما یک قرن پیش هم کارگران از محصولاتی که تولید می‌کردند به از خود بیگانگی دچار می‌شدند امروز هم همینطور است. طبقه کارگر از زمانی که متولد شد از ابزار تولید و فراورده‌های خود بیگانه بود چرا که مالکیت خصوصی حکم می‌کند که ابزار معاش و ثروت در انحصار سرمایه‌داران باشد. آیا امروز این مشکلات بنیادین طبقه کارگر تغییر کرده است؟ آیا همچنان قدرت کارگران بخش‌های صنایع بزرگ مثل فولاد، نفت و گاز را می‌شود نادیده گرفت؟ سرمایه‌داری حتی در تعرض به طبقه کارگر هم تکراری و کهنه عمل می‌کند چراکه همچنان تلاش دارد در ازای مزد ثابت، زمان کار را افزایش دهد و یا اعتصاب و تشکل مستقل از حکومت را به بهانه‌های به اصطلاح امنیتی سرکوب ‌کند.
اگر مناسبات طبقاتی ریشه‌ی اصلیِ تمام تبعیض‌ها در جوامع امروزی است پس برای بی‌تفاوتی یا دفاع از این نظام سودمحور، بهانه‌جویی و فرار از مبارزه طبقاتی، دردی از کسی دوا نخواهد شد و بشریت به قهقرای بربریت و انقراض فرو می‌رود. برای دستیابی به جهانی آزاد و نو، ما نیازمند تغییر مناسبات عینی جامعه و ذهنیت انسان‌ها براساس شناخت ریشه‌ای و عمیق از نظام موجود و جامعه‌ی نوین هستیم.
با درک ریشه‌ای از قوانین سرمایه‌داری و سازوکارهای اقتصادی و اجتماعی آن می‌توان راه تغییر جهان را فهمید...
- ادامه مطلب را از لینک زیر بخوانید:

https://bit.ly/33yasJF

@Decreation2

طبقات و مناسبات اجتماعی

برای فهم انسان باید مناسبات او را در جامعه تشریح کرد، و فهم این مناسبات اجتماعی معادل با تبیین شیوه تولید حاکم در آن جامعه است. شیوه تولید یک جامعه در کلیت خود حکم شیوه میانجی‌گری بین انسان و طبیعت را ایفا می‌کند. تمام ارزش‌های حاکم بر جوامع و سیستم حقوقی و غیره تابع زیربنای اقتصادی و شیوه تولید آن جامعه است. پس ساختار هر جامعه‌ای تابع «مناسبات تولید» و در کل «زیربنا»ی آن جامعه محسوب می‌شود. تولید ثروت مادی شالوده حیات اجتماعی همه جوامع است. به این معنا تولید ثروت مادی هر جامعه‌ای مبتنی بر کار انسانی است. منظور از «نیروی کار» یا «توانایی کار» مجموعه‌ی توانمندی‌های جسمی و ذهنی کارگران است.
طبقه پدیده‌ای تاریخی و جهان‌شمول است چراکه از یک نظام اقتصادی و اجتماعی جهانی تبعیت می‌کند. جامعه‌ی طبقاتی هم در مرحله خاصی از تاریخ متولد شده است. از زمانی که انسان کشاورزی را آغاز کرد و محصولات اضافی را در انبار غله انباشت کرد، نیاز به حسابرسی بر محوریت «مدیریت انبار غله» و «مازاد محصولات کشاورزی» شکل گرفت و مبنای ایجاد پول، خانواده، مالکیت خصوصی و دولت شد. طبقات اجتماعی براساس مازاد این محصولات پدیدار شدند. همین مازاد محصولات، نیاز ماموران دولتی برای زندگی را تامین می‌کرد. این عوامل منجر به تمرکز قدرت و ثروت در میان اقلیت حاکم شد. پس وجود مازاد محصولات کشاورزی ریشه‌ی مادی و تاریخی تولد جامعه طبقاتی است. نقش دستگاه‌های دولتی هم حفظ مناسبات طبقاتی از طریق متمرکز کردن و قانونی کردن سلطه‌ی طبقاتی است.
جامعه طبقاتی رابطه‌ی اجتماعی را میان افراد برقرار می‌کند که مبتنی بر سلطه‌ی اقتصادی و سیاسی یک طبقه اجتماعی است. به همین دلیل درک سیاست بدون درک ارتباط بنیادین ستیز طبقاتی با آن ناممکن است. در حقیقت طبقات اجتماعی و مبارزه‌ی طبقاتی با هم به وجود آمدند. این دستگاه تحمیق سرمایه‌داری بوده است که وجود طبقات و توزیع نابرابر ثروت را در جامعه ازلی و ابدی جلوه می‌دهد و آن را طبیعی قلمداد کند تا به سلطه‌ی طبقه‌ی خود مشروعیت ببخشد. اینطور تصور تغییر این مناسبات طبقاتی به سختی در ذهن انسان شکل می‌گیرد.
اگر تبعیض طبقاتی بنیادی‌ترین روابط اجتماعی را می‌سازد، پس مبارزه طبقاتی و تضاد منافع طبقات با یکدیگر عناصر جدایی ناپذیر تمامی جوامعِ طبقاتی است. این تضاد منافع بین طبقات، امری پویا و زنده در تار و پود همه‌ی جوامع است. طبقه کارگر چه آشکار و چه پنهان، به طور روزمره درگیر مبارزه طبقاتی است. به طور کل مبارزه برای بقا، افزایش دستمزد، بهبود شرایط کار، حق تشکل یابی و بسیاری از مطالبات کارگران به درگیر شدن با کارفرما کشیده می‌شود. اینطور نیست که کارگر باید لزوماً «آگاهی طبقاتی» یا حزب کمونیستی داشته باشد تا برای نیازها و حقوق اولیه‌ی خود درگیر مبارزه طبقاتی شود.
در هر شیوه‌ی تولید دو طبقه اصلی وجود داشته است؛ طبقه استثمارگر و طبقه استثمار شده. در شیوه تولید برده‌داری برده و برده‌دار، در شیوه تولید فیودالی ارباب و رعیت و در شیوه تولید سرمایه‌داری سرمایه‌دار و کارگر. با تولد نظام سرمایه‌داری، قدرت اقتصادی و سیاسی در دست سرمایه‌دارانی قرار گرفت که تنها هدفشان به حداکثر رساندن سود سرمایه‌شان بود. برای گذار از جامعه‌ی پیشامدرن به سرمایه‌داری لازم بود تا دهقانی که خلع ید شده بود یا کشاورزی کند یا به کارگر مزدبگیر تبدیل بشود. رعیت با گوسفند جایگزین شد چراکه این حیوان به مراتب فرمان‌بردارتر بود و پشم آن به سادگی در بازار بین‌المللی و تجارت جهانی فروخته می‌‌شد.
برای سود دهی بیشتر لازم بود تا هرچه بیشتر «نیازهای حیاتی انسان» به نفع «نیازهای بازار» قربانی شود. خرید و فروش کالا در بازار تبدیل به منطق بنیادین اقتصادی و اجتماعی جامعه‌ی مدرن شد. با این شرایط طبقه کارگر یا همان پرولتاریا، همواره در معرض تمامی فرازونشیب‌های رقابت، تمامی نوسانات بازار قرار گرفت.
برای افزایش سود‌ِ سرمایه، دستیابی به نیروی کار ارزان و مطیع از اهداف اصلی طبقه سرمایه‌دار است. طبقه‌ کارگر به کلی از وسایل تولید که در تصرف واقعی سرمایه‌داران است خلع‌ید می‌شود. طبقه کارگر برخلاف پیشه‌وران یا دهقانان نمی‌تواند وسایل لازم برای بقای خود را در اختیار داشته باشند. در نظام سرمایه‌داری، کار مزدی شکل عامی است که از طریق آن حاکمان از نیروهای کار سلب مالکیت می‌کنند. کارگر صرفاً مالک نیروی کارش است، که مجبور است آن را هم به عنوان کالا بفروشد تا فقط زنده بماند. طبقه‌کارگر علی‌العموم توسط طبقه‌ سرمایه‌دار استثمار می‌شود. به این معنا سهم واقعی طبقه کارگر از فرایند کار و تولید به وسیله سرمایه‌دار ربوده می‌شود ...

- ادامه‌ی مطلب را از لینک زیر بخوانید:
https://bit.ly/3emY0OS

@Decreation2