از بیستم آذرماه سال ۹۷، که با رضا شهابی، حسن سعیدی، امیرعباس آزرم‌وند و کیوان مهتدی از سوی نیروهای امنیتی دستگیر شدیم، تا به امروز موبایل‌‌های ما همراه با دو لپتاپ، با وجود اینکه گفته بودند حداکثر تا دو هفته بعد میتوانیم وسایلمان را تحویل بگیریم، هنوز که هنوزه در زندان اوین نگهداری می‌شوند. لازم به ذکر است که همان روز آزادی هم مادرم سیم کارت گوشی مرا سوزاند.
هنگامی که در دی‌ماه سال گذشته به مسافرت رفته بودم، دوبار از طرف اطلاعات با مادرم تماس گرفته شد تا رمز گوشی من را بگیرند، و طبیعتاً او از رمز گوشی اطلاعی نداشت!
پس از چندین بار پیگیری که هر دفعه با بهانه‌های مختلف مواجه شدیم، حدود یک هفته‌ی پیش برای موضوع دیگری به شماره‌ام تماس گرفتم و از آنجایی که میدانستم منطقاً باید خاموش باشد، یک دفعه بعد از اینکه بوق زد، کسی پشت تلفن بود و جواب داد، و من هم سریعاً گوشی را قطع، و شک کردم که شاید شماره را اشتباه گرفته باشم. اما بعد که مطمئن شدم شماره را درست گرفتم، سریعاً چند بار با چند خط دیگر به همان شماره تماس گرفتم و دیگر خط از دسترس خارج شده بود! ظاهراً "از ما بهتران" هم غافلگیر شدند!
شماره‌ی ۰۹۱۹۵۰۴۸۰۰۱ بعد از دستگیری، کاملاً از دسترس من خارج شده بود.
به اطلاع همه رفقا می‌رسانم که اگر هر اکانتی با این شماره به شما پیام داد، بدانید از طرف من نیست!

رهام یگانه
@Decreation2

https://www.instagram.com/p/Bx2O8xth8rn/?igshid=21f28hf9d6c

تداوم حاکمیت سرمایه‌داری نیازمند یاری گرفتن از برخی ایده‌ها و جنبش‌هاست.
ناسیونالیسم از شناخته‌شده‌ترین‌ جنبش‌های عصر ماست، که مثل سایر ایدئولوژی‌ها و جنبش‌های بورژوایی دنبال این است تا به جامعه بقبولاند که حقوق افراد برابر، شانس‌برابر، و سطح مداخله‌گری و منافع برابری وجود دارد که کلیتی به نام «مردم» را میسازد.
در بحث ناسیونالیسم، کلیتی به نام مردم از همه اقشار یا اقشار اصلی منهای یکی دو قشر خاص را هم‌جهت و هم منفعت میدانند‌. مثلاً در جنبش‌های ملی قرن بیستمی در جهان سوم به جز زمین‌داران بزرگ و بورژوازی وابسته (کمپرادور) همه اقشار دیگر انقلابی بودند.
بورژوازی به دلیل تولید صنعتی و توسعه مناسبات سرمایه‌داری، خرده بورژواها به دلیل جمعیت کثیر و به دلیل سهم ناچیزی که از سود میبردند همگی حول محور یک ارتش یا حزب انقلابی متحد میشدند تا دست «خارجی» را از کشور کوتاه کنند.
در چین مائو ارتش فاشیست ژاپن را به همراه ناسیونالیست‌های دست راستی شکست داد و از کشور بیرون کرد. شاید به همین دلیل باشد که مائوئیسم چنین بر ایدئولوژی مسلط شد و ان را ابزار اصلی سیاست خود کرد. انقلاب چین، انقلابی علیه ارتش اشغالگر و فاشیست ژاپن بود که جامعه ای بزرگ - بیش از نود درصد روستایی - را به سوی دوران مدرن سوق داد که البته در جای دیگری میتوان درباره‌اش بحث کرد.
@Decreation2

متن کامل👇👇

https://telegra.ph/%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%B3%D9%85-05-26-2

زمینه پاکسازی‌‌های قومی در جزیره قبرس از اوایل نیمه قرن بیستم آغاز شد.
دمیدن در شیپور #هویت_قومی در قبرس به درگیری ترک‌ها و یونانی‌ها منتهی شد. این درگیری‌ها تا بدان حد ادامه یافت که قانون اساسی #قبرس در برابرش کوتاه آمد و سرانجام پذیرفت که #قومیت و هویت قومی افراد را مبنای تمامی سیاست‌گذاری‌های خود قرار دهد. کشور به ۲ منطقه یونانی‌نشین و ترک‌نشین تقسیم شد.
این‌گونه سیاست‌ورزی‌ها به روشنی واپس‌گرایانه به شمار می‌آیند؛ بدین جهت که با برجسته سازی هویت قومی منجر به ایجاد شکاف‌های کاذب اجتماعی می‌گردد و در میان صفوف مبارزاتی #طبقه_کارگر به عامل جدایی و تفرقه تبدیل می‌شود، امری که کاملا در خدمت منافع #بورژوازی و طبقه حاکمه است.
آیا "ارومیه" پتانسیل تبدیل شدن به چنین کشتارگاهی را ندارد؟!
آیا قوم‌پرست‌ها با دمیدن زیر آتش هویت‌های قومی و فرقه‌ای چیزی جز این می‌خواهند؟!
#پاکسازی_قومی
@Decreation2

به موجب تقسیمات جغرافیایی که قانون رسمی #قبرس بر اساس سیاست‌های قومی به تصویب رسانده بود، قرار بر این شد که شمال جزیره به ترک‌ها تعلق یابد و جنوب جزیره نیز به یونانی‌ها. اما این پایان ماجرا نبود؛ اختلافات بر سر اراضی تقسیم شده سرآغاز سلسله درگیری‌های خونینی در جزیره قبرس شد که ده‌ها هزار کشته، مجروح و آواره برجای گذاشت. در سال ۱۹۶۳ یونانی‌ها با حمله به بخش شمالی جزیره "کریسمس خونین" را رقم زدند. با دخالت #سازمان_ملل_متحد روند مذاکرات صلح و درگیری‌های پراکنده و مداخلات نظامی دولت‌های متخاصم تا سال ۱۹۷۴ ادامه یافت.
در این سال یونانی‌های قبرس با حمایت #دیکتاتوری نظامی #یونان دست به #کودتا زدند و این بهانه‌ای برای دولت #ترکیه شد تا با ادعای حمایت از ترک‌های قبرس در عملیاتی موسوم به «آتیلا» به جزیره قبرس لشکرکشی و ۳۸ درصد از خاک بخش شمالی قبرس را اشغال کند. در همین زمان دولت ترکیه در جهت دستکاری ترکیب قومی جزیره نیز ۱۲۰ هزار نفر را از ترکیه اجباراً به مناطق اشغالی قبرس کوچاند. این شکل از هویت تراشی و جنگ قومی در قبرس به کشته، مجروح و مفقود شدن تقریبا ۲۰ هزار نفر و آواره‌گی ده‌ها هزار نفر تنها در سال ۱۹۷۴ منتهی شد.
آیا "نقده" پتانسیل تبدیل شدن به چنین کشتارگاهی را ندارد؟!
آیا قوم‌پرست‌ها با دمیدن زیر آتش هویت‌های قومی و فرقه‌ای چیزی جز این می‌خواهند؟!
#پاکسازی_قومی

@Decreation2

https://www.instagram.com/p/ByXa2zZBSKE/?igshid=q3kb924tpuy6

در پایان این نزاع، ترک‌های قبرس توانستند با حمایت دولت #ترکیه، حکومتی مستقل تشکیل دهند و اعلام استقلال کنند. البته که هیچ کشوری در جهان به جز ترکیه این دولت فدراتیو را به رسمیت نشناخت!
این حکومت خودخوانده پس از کسب استقلال تمامی یونانی‌ها را با خشونت از خاک خود اخراج کرد و با تبلیغات قومی و نژادی سعی در ایجاد حس خود برتر بینی در ترک‌ها نسبت به یونانی‌ها را داشت. دستاورد این جنگ قومی و تشکیل کشور #قبرس شمالی برای عموم مردم و کارگران کاملاً امری منفی بود. با دمیدن در #هویت_قومی افراد جامعه میان هر فرد یا کارگر #ترک و #یونانی تفرقه ایجاد شد، این خط کشی تا بدان‌جا پیش رفت که به جنگی خونین انجامید و سرانجام #جنگ نیز ایجاد نفرتی عمیق میان ترک‌‌ها و یونانی‌ها داخل و خارج از جزیره قبرس شد.
آیا "میاندوآب" پتانسیل تبدیل شدن به چنین کشتارگاهی را ندارد؟!
آیا قوم‌پرست‌ها با دمیدن زیر آتش هویت‌های قومی و فرقه‌ای چیزی جز این می‌خواهند؟!
#پاکسازی_قومی
@Decreation2

نظریات ناسیونالیسم و هویت ملی
دوبله از دیکریشن

لینک ویدیو باکیفیت بالا در کانال یوتیوب : https://youtu.be/gxJbKCpre5Y
@Decreation2

صدایشان باشیم

بیش از ۵ ماه از بازداشت #ساناز_الله‌یاری، از متهمین پرونده اعتراضات #نیشکر_هفت_تپه و از اعضای هیئت تحریریه #نشریه_گام می گذرد.
ساناز پس از بازداشت به دلیل فشارهای روحی و روانی یا همان شکنجه سفید باشد دچار ضعف جسمی، لرزش شدید، مشکلات گوارشی و درد شدید معده شده است. وی اخیراً با کاهش وزن ۱۰ کیلوگرمی نیز مواجه شده است. با این حال علیرغم پیگیری‌های مکرر خانواده‌اش از اعزام وی به بیمارستان خارج از زندان و رسیدگی مناسب پزشکی محروم مانده است. بدیهیست که او به علت شرایط بد جسمانی‌اش تحمل شرایط زندان را ندارد و برای پیگیری درمانش باید هرچه زودتر و حداقل تا زمان دادگاه آزاد شود.
این درحالی است که روز دوشنبه، زندانی سیاسی ۲۱ ساله، #علیرضا_شیرمحمد‌علی که پیشتر برای وادار کردن مقامات قضایی و امنیتی به رعایت اصل تفکیک جرایم و انتقال از زندان فشافویه به زندان اوین یا رجایی‌شهر دست به اعتصاب غذا زده بود، به دست دو زندانی تبهکار به قتل رسید.
وضعیت به روشنی نشان می‌دهد که دستگاه سرکوب، با بی‌توجهی نسبت به سلامت و جان زندانیان سیاسی، قصد تعرض هرچه بیشتر به صدای اعتراض کارگران و فرودستان جامعه را دارد.‌‌ بدیهیست که زندانیان سیاسی از کمترین حقوق شهروندی و انسانی برخوردار هستند و در برابر وضعیت فاجعه‌باری که به اکثریت جامعه تحمیل شده است، چاره‌ای جز تداوم اعتراض به وضع موجود باقی نمی‌ماند.

امروز بهروز الله‌یاری (پدر ساناز) با رادیوزمانه گفت‌وگویی در رابطه با وضعیت وی انجام داد که میتوانید در لینک زیر گوش دهید:
https://soundcloud.com/radiozamaneh/20190612-allahyarifather

@Decreation2

نگاهی به دستگیری‌ها در خوزستان

پس از حمله مسلحانه به رژه‌ی نظامیان ارتش و سپاه به مناسبت هفته دفاع مقدس در اهواز، که گروه #داعش مسئولیت آن را به عهده گرفت، جو امنیتی در #خوزستان به خصوص در شهر #اهواز شدت یافت. در پیِ این واقعه ، موج دستگیری‌ها آغاز شد و صدها نفر از فعالین اجتماعی استان خوزستان که عمدتاً سنی مذهب بودند توسط نهادهای امنیتی دستگیر شدند. در این میان دستکم 22 نفر از بازداشتی ها با اتهام بَغی مواجه و در دادگاه انقلاب اهواز تفهیم اتهام شدند. اما شمار زیادی از شهروندان بازداشتیِ پس از این حادثه تحت فشار قرار گرفتند و درباره فعالیت های مدنی و اجتماعی متنوعشان مورد #بازجویی و پیگرد قرار گرفتند. #احمد_امین_غزی(قیس) یکی از این افراد است. او که بعد از واقعه رژه بازداشت شد، نویسنده و یکی از فعالین موسسه فرهنگی هلال است که به فعالیت‌های غیر مذهبی مشغول بوده و پس از دستگیری به همدان تبعید شد و تاکنون در پرونده‌اش هیچ تحولی رخ نداده است. در این راستا به نام‌های فراوانی برمی‌خوریم که حتی به شکل دسته جمعی بازداشت شده‌اند. مانند #محمد_عوگوناسار که به همراه پسرانش در بازداشت اند و یا غنبیه و بسیاری دیگر.

ادامه متن در لینک زیر👇👇

https://telegra.ph/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AE%D9%88%D8%B2%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-06-14

@Decreation2

متاسفانه #علیرضا_شیرمحمدعلی که من از او با عنوان "سامان ما" یاد میکنم، در چنین جامعه بی رحمی می زیست که می بایست در خون خود می غلطید تا بلکه صدایش شنیده شود! آنروز که وی در قید حیات بود و همراه همبندش آقای #برزان_محمدی از شرایط سخت و ناگوار جهنم "کثافت فویه" فریاد سر دادند و خواستار احقاق حقوق بدیهی و حیاتی خود بودند، کسی صدای آنان را نشنید و سرخط هیچ کدام از اخبار قرار نگرفتند. هر دوی آنها اعتصاب غذای بلند مدتی را از سرگذارنده بودند و "سامان ما" این اواخر لاغر و نحیف شده بود. اما یک حالتی از اطمینان خاطر دائمی در کنار آگاهی عمیق از اوضاع و احوال زمانه بر چهره‌اش حک شده بود که این جدا از جثه کوچک و سن و سال کمش حجم عظیمی به شخصیتش میداد. یقیین دارم سامان ما آنان را به ستوه آورده بود که بیچاره ها را واداشت تا دست به چنین جنایت بزدلانه و حقیرانه‌ای بزنند. دو نفر مرد سی و اندی ساله مسلح به سلاح سرد، در حالی که در نرده‌ای حائل میان آنها و بند باز مانده بود، آخر شب وارد بند شده به یک نوجوان ۲۱ ساله لاغر و نحیف بی خبر از همه جا که شاید در آن لحظه در سلولش به خواب فرورفته بود، حمله ور میشوند وی را به سرعت به درون سلول خود می برند، در سلول را از پشت قفل میکنند، و بیش از چهل ضربه مرگبار چاقو بر پیکر سامان ما فرو می آورند. فتبارک الله احسن الخالقین!
اینگونه بود که مدعیان مستضعف پناهی، سامان ما، علیرضا محمدی، کارگر نوجوانی ساکن محله نازی آباد تهران که تنها فرزند خانواده و بقول خودش نان آور مادرش بود را ناجوانمردانه به قتل رساندند.

دوران خوش بعد از ۶۷، تاریک ترین روزهایش

https://www.instagram.com/p/BytDdf5BQbG/?igshid=j5jz55avrk54

#آنیشا_اسداللهی بازداشت شد

در ساعات پایانی روز سه شنبه نیروهای امنیتی آنیشا اسداللهی، از بازداشت شدگان روز جهانی کارگر که به تازگی با تودیع قرار از زندان آزاد شده بود را در خیابان دستگیر کردند. نیروهای بازداشت کننده با مراجعه به منازل والدین و برادر خانم اسدالهی هر دو محل را مورد تفتیش قرار دادند و تعدادی از وسایل از جمله لب تاپها را توقیف کردند. خانم اسداللهی ساعتی پس از بازداشت با خانواده خود تماس گرفته و از انتقال خود به زندان اوین خبر داده است.

به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حدود ساعت نه و نیم شب سه شنبه مورخ ۲۸ خردادماه، آنیشا اسداللهی در خیابان کمیل و در زمان بازگشت از محل کار (آموزش زبان) توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.

نیروهای بازداشت کننده که بالغ بر ۱۲ تن بودند سپس به همراه خانم اسداللهی به منزل برادر وی رفته و در غیاب وی منزل را تفتیش کرده و مقدار زیادی از لوازم شخصی از جمله لب تاپ و هاردها را با خود بردند.

یک منبع نزدیک به خانم اسداللهی ضمن تایید این موضوع به گزارشگر هرانا گفت “نیروهای امنیتی پس از تفتیش منزل برادر خانم اسداللهی، به همین ترتیب به منزل خانواده اسداللهی رفته و آنجا را نیز مورد تفتیش قرار داده و مقداری از لوازم را ضبط کردند. “

نیروهای امنیتی پس از پایان کار تفتیش به همراه خانم اسداللهی از خانه خارج شدند.

منبع نزدیک به خانم اسدللهی افزود “ساعاتی پس از بازداشت خانم اسداللهی با خانواده خود تماس تلفنی گرفته و گفته است که به زندان اوین منتقل شده است. دلایل بازداشت وی روشن نیست”

https://www.instagram.com/p/By4IEP5hwJw/?igshid=7v6a1oaxqmmj

فراموش‌خانه‌ی بخشی
نوشتهٔ علیرضا زرّین‌اقبال

دیوارها می‌گویند نه اجازه‌ای برای اعتراض به شکنجه‌شدن در زندان هست و نه راهی برای خاتمه به شکنجه‌های روحیِ روزمره چاردیواری‌هایمان.
معنا به آتش کشیده می‌شود وقتی کارگری خودش را برای یک‌میلیون‌و‌دویست‌هزار تومان آتش زد. دوربین‌ها و رسانه‌های مستقل از منافع سرمایه‌داری به خیابان‌های خوزستان می‌آیند تا صدای کارگران را به همگان برسانند. و آنها نیز به زندان‌های فراموشی انداخته می‌شوند. در خفا استخوان می‌شکنند و می‌خواهند مبارز را مجبور کنند تا از درون دیواری علیه روحِ آزادی‌خواهِ خود علم کند.
عده زیادی که سنگِ امثال اسماعیل بخشی‌ها را به سینه می‌زدند و از او به «شکلی که بلد بودند» به عنوانِ قهرمان و الگوی خود یاد می‌کردند، دچار بیماریِ شایعِ فراموشی روزمره شدند و حتی تعدادی حال دیگر با کین‌توزی مثال‌زدنی علیه او و حامیانش لجن‌پراکنی می‌کنند.
باید علیه این فراموشی و عادی‌سازی و طبیعی‌سازیِ سرکوب ایستادگی کرد. باید تا پای جان از تمامی آنهایی که در پی احقاق حقوق طبقه کارگر در همین نزدیکی ما بینِ دیوار‌های تاریک شکنجه می‌شوند بدون هیچ قیدی حمایت کرد.
برهم‌نماییِ آن تصویر که اسماعیل بخشی بغض می‌کند و از کارگرانی می‌گوید که خودسوزی می‌کنند و بر زندگی‌ای که با جبرِ تمام بر کارگران حاکم شده لعنت می‌فرستد با برشی از تصویرِ او در اتاقی تاریک ،شکنجه شده با تن و جانی زخمی و کبود.
او تنها پشتِ دیوار هاست،پشتِ دیوارهای فراموشی، ما خود آن دیوارهاییم که باید از بیرون بار دیگر به خود تلنگری بزنیم و قطعاً، باید منزوی و سرخورده نشویم و بدانیم که با یک ضربه ترک هم نمی‌خورند، چه برسد به ریزِش.
اسماعیل بخشی‌ها یک فرد نیستند آن‌ها نماینده‌ی یک حرکتِ اجتماعی هستند. جلوگیری از عادی‌سازیِ سرکوب و مکیدنِ خون و جانِ آن‌ها یعنی جلوگیری از سرکوبِ مطالبات طبقه‌کارگر و نیروهای ترقی‌خواه. و کارگران نه در مقامِ موجودی ضعیف و سرگردان, بلکه بی‌باک و استوار در میادین و اجتماع با راهکارهای به‌جا و دندان شکن که می‌توانند طبقه خود را از چنگِ سرمایه‌داران و ارتجاع برهانند. آنها می‌گفتند ما دیگر برای خودمان تعیین تکلیف می‌کنیم، برای سرنوشتِ خودمان, دیگر بَس است دورانی که بالادستی‌ها توی سرِ ما می‌زدند، ما از پایین تصمیم خواهیم‌گرفت، ما شوراها را تمرین میکنیم.
" فردطلبان و ناسیونالیست‌ها، نژادپرستان و مرتجعین خود را به ما نچسبانند. آلترناتیو ما شوراهای کارگری است. یعنی جمعی تصمیم می‌گیریم برای سرنوشت خودمان"

- ادامه متن در لینک زیر👇

https://telegra.ph/%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B4%E2%80%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4%DB%8C-06-19

#نیشکر_هفت‌_تپه #مبارزه_طبقاتی #آلترناتیو_ما_شوراست

@Decreation2

دقایقی پیش، ناهید شقاقی با قید وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی آزاد شد.
@Decreation2

علیه افیون سرکوب

۱۱اردیبهشت ۱۳۹۸ #روز_جهانی_کارگر ، حدود ۳۰۰ نفر از فعالین اعم از کارگر، دانشجو، معلم، بازنشسته و .. به شکلی کاملاً مسالمت‌‌آمیز در مقابل مجلس که طبق اصل ۲۷ قانون اساسی امری کاملا قانونی است و شورای شهر هم آن را به عنوان یکی از مکان‌های مجاز قانونی دوازده‌گانه جهت هرگونه تجمع مسالمت‌میز معین نموده، تجمع کردند و مطالبات بدیهی و ضروری خود را فریاد زدند. به مانند روال همیشگی تمامی این سال‌ها، سرکوب هر نوع اعتراض جمعی و نامنزوی آغاز شد، مأمورین و لباس شخصی‌ها با چندین بار یورش به جمع همراه با اعمال تعرض فیزیکی و فحاشی لمپن‌وارانه به حضار حمله‌ور شدند و هر کس را که زورشان می‌رسید راهی وَن‌ها نمودند تا پرونده‌سازی‌هایی را که برای فعالین جعل کرده‌‌بودند را به ربوده‌شدگان نسبت دهند.
پیش از ادامه متن باید این را گفت که ای آقایان و ای "ازما بهتران" "ای خادمانِ ملت" نه این سرکوب‌ها طبیعی و قانونی‌اند و نه این شیوه‌های یورش، حتی با حسابِ قوانین موجودِ خودتان! باید از خودتان بپرسید که جز حقوق، پاداش و ترفیع رتبه، دلیلتان برای ضرب و شتم معترضان، آن هم در اوج شرایط وخیم اقتصادی و سیاسی که بیشترین قربانیانش کارگران و فرودستان هستند، چه چیز است؟
با این پرسش می‌توانید به ابزار و آلت دست بودن خود و نیز پاداش‌ها و مقام‌هایی که صرفاً به سبب خوش‌خدمتی‌های مزدورانه دریافت می‌کنید پی ببرید.
این احمقانه و بزدلانه است که این پیش‌فرض را بپذیریم که هرکس که به شرایط موجود اعتراض می‌کند، خب معلوم است که سرکوب می‌شود!
پس چه میخواستی؟!
این عادی‌سازی و نبود رسمی هیچ شکلی از آزادی بیان اجتماعی و سیاسی بسیار منزجرکننده است. این سرکوب‌ها هیچگاه طبیعی نبودند، نیستند و نخواهند بود و اگر تا به امروز به نظر اینگونه تلقی شده باید گفت که این همواره، تلقی مسلط قدرت حاکم و فرصت‌طلبان ترسویی بوده است که با کوچکترین فشار به لانه‌هایشان می‌خزند.
این بحث که "قانونِ اینجا، قانون‌شکنان را به زندان می‌اندازد" برای هیچ حق‌خواهی سندیت ندارد. این بی‌قانونی‌ها برای حق‌طلبان هیچگاه قانونی و عادی و طبیعی نمی‌شوند.
این بار حدود 40 نفر بازداشت شدند و با وجود فشار فعالین، آنانی که وزارت اطلاعات فهمید بهتر است فعلاً کاری به کارشان نداشته باشد، یا امثال رضا شهابی که دیر آزاد کردن او امری هزینه‌ساز می‌شد، به مرور آزاد شدند. در ادامه پس از پیگیری مدام و فشار رسانه‌ای پس از گذشت ۱۱ روز هنوز ۱۰ تن از فعالین از زندان آزاد نشده بودند و هیچ خبر دقیقی از وضعیت ندا ناجی، عاطفه رنگریز و مرضیه امیری در کار نبود.
دلیل این کار چه بود؟ آیا همان‌گونه که لباس‌شخصی‌ها به شکل شانسی معترضان را ربوده بودند، همان طور به شکل شانسی خبری از این سه تن نبود؟! آیا اینکارها جز برای ایجاد فضای رعب و وحشت و برهم زدن روح و روان آن‌هایی نبود که قرنطینه می‌شدند و به یک‌باره نیمه‌شب آن‌ها را به دلایل مختلف بیدار می‌کردند و آزارشان می‌دادند؟
‏آیا جز این است که در این مدت به دنبال ارعاب، انگ‌زنی و جنگ‌روانی بوده‌باشند؟ آیا این طور نیست که بخواهند رعبی در دل ما یا هرکسی که به سرش میزند به حمایت از کارگران بپردازد ایجاد کنند تا همه پا پس بکشند و مدافعین طبقه‌ی حاکم و ماشین سرکوب دولتی به انجام هرکاری و هر حق‌خوری به هر فرمی ادامه بدهند؟
‏قطعاً فردا روزی خواهند گفت که ما به آنها کم تر از گل نگفتیم و تازه بهشان غذاهای خوشمزه و تنقلات هم داده‌ایم و از این دسته اراجیفِ تکراری! و تلاش برای اینکه سرپوشی بگذارند بر کلمه و امرِ شکنجه، اما حقیقتاً گروگان‌هایشان و همینطور دوستان و خانواده‌هایشان را شکنجه می‌دهند، حتی با دادن امیدهای واهی و کاذب.

- ادامه متن👇
https://telegra.ph/%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D9%81%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%B3%D8%B1%DA%A9%D9%88%D8%A8-06-23

@Decreation2

زمینه پاکسازی قومی در کشور روآندا در سال ۱۹۵۹ آغاز شد. در این سال قوم #هوتو که غالب مردمان روآندا را تشکیل میداد،  توانست پادشاهی دست نشانده بلژیک را که از اقلیت #توتسی بود سرنگون کند و قدرت را به دست گیرد. شدت عمل هوتو علیه توتسی ها به قدری بود که هزاران نفر از توتسی‌ها از روآندا گریختند و فرار را بر قرار ترجیح دادند. بخشی از این توتسی‌های تبعیدی که قدرت سیاسی و سرزمین خود را از دست رفته می‌دیدند، فعالیت‌های سیاسی خود را علیه هوتوها در تبعید آغاز کردند. آن‌ها گروهی به نام جبهه میهنی روآندا را تشکیل دادند. این گروه در سال ۱۹۹۰ برای پایان سرکوبگری هوتوها به روآندا حمله کرد و جنگی سه‌ساله را آغاز نمود که در ۱۹۹۳ با امضای توافق‌نامه صلح بین دو طرف به آتش‌بس موقت رسید. رئیس جمهور روآندا که از هوتوها بود، پس از فشارهای بین المللی سرانجام صلح را پذیرفت و قصد سازش با جبهه میهنی روآندا را داشت. اما انفجار هواپیما و کشته شدن او در پرواز، که بسیار مشکوک بود و هنوز هم به درستی عاملین قتلش شناخته شده نیستند، این دستاویز را به گروه‌های افراطی شبه نظامی و #قوم_پرست هوتوها داد تا به بهانه انتقام رئیس جمهور خود به نفرت پراکنی، پاکسازی قومی سازمان‌یافته و نسل‌کشی گسترده علیه اقلیت توتسی دست بزنند. قوم پرستان هوتو که ارتش و قدرت سیاسی را دست داشتند جبهه میهنی روآندا را درست هنگامی که در حال پیشرفت در روند صلح بودند به ترور رییس جمهور هوتو متهم کردند!
آیا "زاهدان" پتانسیل تبدیل شدن به چنین کشتارگاهی را ندارد؟!
آیا قوم‌پرست‌ها با دمیدن زیر آتش هویت‌های قومی و فرقه‌ای چیزی جز این می‌خواهند؟!
#پاکسازی_قومی

https://www.instagram.com/p/BzGk4RThU6R/?igshid=13gcwsknth7t

@Decreation2

دهن‌کجی خیابان به جایگاه وی‌آی‌پی سلبریتی
نوشتهٔ فرانک عبدی


"پرسه‌هایی حوالی #قرچک و #اوین"

تابستان ۹۸ در حالی شروع شده‌است که #اسماعیل_بخشی ، #سپیده_قلیان ، #امیرحسین_محمدی‌فرد و #ساناز_الله‌یاری به اتهام پشتیبانی از حقوق کارگران، افشای مدیران نالایق و مبارزه با خصوصی‌سازی شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه در زندان به سر می‌برند ، نزدیک به دو ماه از تجمع روز کارگر می‌گذرد، بهار رفته و تابستان آمده و هنوز #عاطفه_رنگریز، #مرضیه_امیری و #ندا_ناجی -بازداشتی‌های روز کارگر- به دلایل واهی در بند هستند و #آنیشا_اسدالهی دیگر شرکت‌کننده این تجمع که آزاد شده‌بود، دوباره بازداشت و به اوین منتقل شده‌است.آنها زنان مبارزی بودند که برای اعتراض به وضعیت معیشتی دهشتناک طبقه کارگر به خیابان آمده‌بودند، زنانی که دغدغه و فعالیت‌هایشان منفصل و بیگانه با واقعیت موجود و اعتراض به شرایط ظالمانه آن نبوده‌است، نه درگیر رنگ‌بازی #چهارشنبه‌های_سفید و قائم موشک‌بازی‌های #آزادی‌های_یواشکی بوده‌اند، نه هم‌داستان و همدست با رنگ‌بازی‌ها و زد و بندهای جمعه‌های گالری‌گردی و آیین‌ رونمایی کتاب‌هایی که خیلی وقت است نویسندگان آنها در عالم دیگری سیر می‌کنند.دغدغه آنها همگام با خیل وسیعی از کارگران، معلمان و دانشجویان دیگر، گذران تک‌تک روزهای سیاه گرسنگی و استثمار قشر عظیمی از جامعه بوده‌است و به خیابان آمدند، نه برای پرسه‌زنی‌های یواشکی که برای فریاد حق طلبی. در این روزها همگام با اخبار این زندانیان و بازداشتی‌های مبارز، اخبار دیگری نیز به گوش می رسند که سراسر توحش‌اند و حیرت‌برانگیز. اول از همه #مهیار_بهرام‌اصل، دانشجوی نقاشی دانشگاه هنر تهران، به اتهام توهین به تهمینه میلانی که نقاشی‌های نمایشگاه او را نوعی خامدستی کودکانه خطاب کرده‌بود به 35 ضربه شلاق محکوم می‌شود.ناگفته نماند که خانم میلانی که خود به جعل نقاشی دیگران متهم است تاکنون پرونده ای برایش تشکیل نشده‌است و تا به امروز منتقدان بسیاری او را متهم به کپی‌کاری از آثار دیگر هنرمندان ایرانی و غیر ایرانی دانسته اند . جالب است که او حتی پذیرفت که یکی از کارهایش کپی‌برداری از اثر جنی میلیهوف، هنرمند روس است و حتی بابتش عذرخواهی کرد.کارگردانی که ادعا می‌کند طرفدار حقوق زنان و مصلح اجتماعی است و باور دارد که با آثارش به جامعه درس زندگی می‌آموزد و گویا به غیر از اعمال پسندیده نامبرده اش با حکم شلاق و اعدام هم اصلا مشکلی ندارد! مسلما امثال ایشان هرگز و هرگز الگوی آن دسته از دانشجویان دانشگاه هنر نخواهند‌بود که سال گذشته در همراهی با کارگران هفت‌تپه شعار"هنرمند ،بخواهد نخواهد سیاسی است" سر دادند.

از سوی دیگر #سلبریتی ریاکار دیگری به نام #ستاره_اسکندری که در صدا و سیمای دولتی در حمایت از حجاب اجباری داد سخن سر می‌دهد، در سفری خارجی با سری برهنه و تنی آسوده ، در حال پرسه‌زدن با فراغ بال توسط یکی از مبارزان مسلح به دوربین طرفدار #مسیح_علی‌نژاد محاصره شده و با شعار "سلبریتی خائن" هدف حمله قرار می‌گیرد. گویا کسی انتظار پاکدستی از امثال "سلبریتی"ها و هنربندهای حزب باد را دارد ، آنهم کسانی که از پیش معلوم است حسابشان با جامعه چند چند است.این افراد بارها و بارها عربده سر می‌دهند که نه سیاستمدارند و نه جامعه‌شناس و ... و صرفاً هنرمندند که البته این نیز بر اساس آثار و درکشان از هنر،صرفا گزافه‌گویی‌ و شاید آرزویی بیش نیست.افرادی که اینگونه توجیه می‌کنند که چون مثلا در اینجا حجاب قانون است، به قانون عمل می‌کنند و خارج از مرزها آنگونه که خود می‌خواهند، پای منافع خود که می‌رسند قانوندان وحقوقدان می‌شوند ولی برایشان هیچ وقت مهم نبوده، نیست و نخواهد‌بود که عده ای صرفا به خاطر حضور در تجمعی مسالمت‌آمیز که اتفاقا برخلاف قانون این کشور نیز نیست به شدت سرکوب شوند و اتفاقا به خاطر اعتراض به سفره‌های خالی‌ای در بند باشند که خود ایشان به خاطر یک وعده آن، سراسر خودفروختگی‌هایشان را همواره توجیه کرده و می‌کنند. امثال آنهایی که برای رونق کار خود، برای حمایت از #اصلاحات و #جنبش_سبز مردم را تحریک و تهییج کردند و به وقت خطر در سوراخ‌هایشان قائم شدند.
@Decreation2

ادامه متن را در لینک زیر بخوانید 👇👇
https://telegra.ph/%D8%AF%D9%87%D9%86%E2%80%8C%DA%A9%D8%AC%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%E2%80%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87%E2%80%8C-%D9%88%DB%8C%E2%80%8C%D8%A2%DB%8C%E2%80%8C%D9%BE%DB%8C-%D8%B3%D9%84%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AA%DB%8C%E2%80%8C-06-25

بیش از هفت روز از بازداشت مجدد #آنیشا_اسداللهی می‌گذرد و او اکنون در بند ۲۰۹ #زندان_اوین نگهداری می‌شود. آنیشا در تمام این مدت اجازه هیچ تماس تلفنی نداشته و درحالی دوباره بازداشت شده که در کمتر از یک هفته بعد از بازداشتش در روز جهانی کارگر با تودیع قرار کفالت آزاد شده بود. بازداشت مجدد آنیشا همانقدر نشانه‌های استیصال سرکوبگران را دارد که بازداشت ۵۰ نفر در تجمع #روز_جهانی_کارگر مقابل مجلس که مدام از جمعیت خیابان فربه‌تر می‌شد. تجمعی که در آن شعارهایی همچون «حقوقای نجومی؛ فلاکت عمومی» و «اینهمه اختلاسگر؛ زندونه سهم کارگر» سر داده شد. این فربه شدن جمعیتِ معترض همانقدر طبیعی بود که این شعار و این فراخوانِ جمعیت که می‌گفت؛ «درد ما درد شماست مردم به ما ملحق شوید». تجمعی که خیلی از کشورهای دنیا رسانه‌های عمومی آن را فراخوان می‌دهند، صرفاً به اتکای همین همدردی مُبرهن، پر جمعیت می‌شد. بازداشت مجدد آنیشا همان درجه‌ای از استیصال را نشان می‌دهد که تصویر جماعت ۱۲ نفره‌ مأمورین یورش برده به او که در تاریکیِ خیابان کمیل که برای بازداشتش آمده بودند؛ آنهم در شرایطی که بعد از آزادی او را تحت فشار قرار داده و برای ارائه توضیحات احظارش کرده بودند.

@Decreation2

https://www.instagram.com/p/BzLy1THBxZ_/?igshid=153ofoco5iep2

🔔دعوت از کارگران، معلمان، دانشجویان، بازنشستگان، هنرمندان، روشنفکران و مردم آزادیخواه و برابری‌طلب برای امضای درخواست آزادی زندانیان هفت تپه


آنچه این روزها کارگران، معلمان، بازنشستگان و‌مزدبگیران را به اعتراض‌های هر روزه و حضور خیابانی میرساند فشارهای اقتصادی، بحران معیشت، بیکاری، فقر، رانت و ‌اختلاس است.کارگران نیشکر هفت‌تپه و گروه ملی نیز متاثر از شرایط وخیم زندگی خود که حاصل بی‌کفایتی دولت، خصوصی‌ سازی‌ها و ناکارامدی و فساد بخش خصوصی بود دست به اعتصاب و اعتراض زدند. در شرایطی که حلقه استثمار هر روز تنگ‌تر و سفره‌های کارگران هر روز تهی‌تر از قبل میشود دولت و نهادهای امنیتی و قضایی چاره را نه در حل معضلات بیشمار کارگران و برخورد با مختلسین و رانت‌خواران که در بازداشت و شکنجه و پرونده سازی برای کارگران و متحدانشان میدانند.
در ادامه‌ی همین برخوردها بیش از پنج ماه است که اسماعیل بخشی نماینده کارگران هفت‌تپه، سپیده قلیان فعال اجتماعی و اعضای تحریریه نشریه مستقل گام؛ امیرحسین محمدی فرد، ساناز الهیاری و امیرامیرقلی بعلت حمایت از کارگران هفت‌تپه و گروه ملی فولاد با اتهامات واهی امنیتی مواجه و محبوسند و علی‌رغم صدور قرار وثیقه توسط بازپرس از آزادی آنان ممانعت بعمل می‌آید بی آنکه دستگاه قضایی حتی خود را ملزم به بیان علت عدم آزادی آنان بداند. در این مدت دوبار اعتصاب غذای ساناز الهیاری و امیرحسین محمدی فرد منجر به مشکلات متعدد جسمی برای آنان شده است و سلامت آنان در معرض تهدید جدی‌ست.
این برخوردهای قهرآمیز و رفتارهای فراقانونی و این اتهامات امنیتی با کسانی که هدفی جز "نان کار آزادی"، برابری و رفاه همگانی ندارند زمانی قابل فهم است که بدانیم منظور از امنیت ملی البته امنیت صاحبان سرمایه و قدرت است و دلیلی مبرهن بر عدم استقلال دستگاه قضایی.
ما امضا کنندگان این دادخواست، اعتراض به تحمیل شرایط اسفناک زندگی بر طبقه تحت ستم را حق بدیهی هر انسانی میدانیم و ضمن محکوم کردن بازداشت و حبس کارگران و فعالان کارگری خواستار پایان دادن به برخورد‌های امنیتی،پلیسی، پرونده سازی‌ها ونیز آزادی هرچه زودتر و بی قیدوشرط آنان هستیم.

🔻جهت امضا به لینک زیر بروید و نام خود را ثبت نمایید:
https://docs.google.com/forms/d/10_DSzAt_4gbGt9-I1IEoeufzEutlsoQwEEv8B1VbIfo/viewform?edit_requested=true

@zendani7tapeh

#هوتو های تندرو که مترصد فرصتی برای نسل کشی #توتسی ها بودند، پس از کشته شدن رئیس جمهورشان سریعاً انگشت اتهام را به سمت جبهه میهنی #روآندا گرفتند و سقوط هواپیمای حامل رئیس جمهور را توطئه توتسی‌ها دانستند. نفرت پراکنی‌ها با همین اتهام آغاز شد و تمام جامعه روآندا را دربرگرفت. کار به جایی رسید که حتی در یک محله هوتوها همسایگان توتسی خود را به طرز فجیعانه به قتل می‌رساندند و زنان بسیاری را وادار به بردگی جنسی مینمودند، به ۵۰۰ هزار زن تجاوز شد، امسال ۲۰ هزار جوان ۲۵ ساله می شوند که فرزندان آن تجاوز جنسی گسترده‌اند. راهزنی و قتل با کاردهای درشت از جمله وقایع روزمره و روزانه در جامعه روآندا در آن دوران بود. همه این وقایع از آن جایی ناشی می‌شد که عامل قومیت به درون سیاست کشیده شده بود و قرار بود نقشی اساسی در آن ایفا کند. پر واضح است که انواع تعارضات و تصادمات قومی در این حالت به نوعی گریزناپذیر می‌نمود.
آیا "نیروهای پان‌ترک" پتانسیل تبدیل شدن به این سطح از نفرت‌پراکنی را ندارند؟!
آیا قوم‌پرست‌ها با دمیدن زیر آتش هویت‌های قومی و فرقه‌ای چیزی جز این می‌خواهند؟!
#پاکسازی_قومی
@Decreation2

https://www.instagram.com/p/BzOKCqvhI74/?igshid=ihj9ll5zdo05

فراخوان طوفان توییتری برای حمایت از #اسماعیل_بخشی کارگر زندانی که صدای هم‌طبقه‌ای‌هایش بود.
جمعه - ٧ تیر - ساعت٢٣
بار دیگر همزمان از او و دیگر بازداشتی‌های هفت‌تپه می‌گوییم؛
با هشتگ:
#ما_همه_بخشی_هستیم
@zendani7tapeh
@Decreation2