* * *

Mening senginadan ginam yo‘q biram,
Uzr so‘rayverma...
Yetar!
Bo‘ldida!
Men gullagan bo‘lsam, aybdor ko‘klam,
Sening bor gunohing Xudo oldida!

Sodda, go‘l ko‘nglimdan alamim bor, chin,
Ishq degan dardga ham ranjlarim bisyor!
Endi pushaymonning qo‘lida qamchin,
Olovdan but chiqqan bir o‘zingsan, yor!

Sadpora, sersitam kunlarga ko‘ndim,
To‘foni to‘xtagan ummondek tinchman.
Bahor yomg‘iridek yog‘dimu, tindim.
Hammasin unutmoq uchun o‘tinchman!

Sening gunohing yo‘q...
Bilsang, aslida,
Sarobni suv deya sipqorgan o‘zim.
Endi muxabbatning kuzak faslida,
Hazon his ko‘nglimga tilayman to‘zim!

Quyosh deb o‘yladim gulxanni ko‘rib,
Yurak o‘char o‘tdan kuyib qoldida!
Ishq ham sham misoli miltirab turib,
Balandin yonib berar o‘chish oldidan!

Mening senginadan ginam yo‘q biram,
Uzr so‘rayverma...
Yetar!
Bo‘ldida!
Men gullagan bo‘lsam, aybdor ko‘klam,
Sening bor gunohing Xudo oldida!

Malika Tavfiq

Hozircha, Toshkentda menga yoqadigan yagona narsa saqlanib qolgan - faqat òzim bilan bòlishga vaqt topa olish)

Har dilxiralik kòzni ochadi ammo yurakni yopadi!

I usually tell people I'm fine.
Cuz what the helll they gonna do if I'm not.

Toʻgʻri, ja uzoq yashamadim hali, ammo maʼlum bir xulosalarga kelish uchun yetarlicha umr kechirdim, xatolar qildim, boshqalarning xatolarini koʻrdim, baxtli va baxtsiz kishilarni kuzatdim va shunday xulosaga keldim: ne'matlarning eng a'losi – shukr.

Chunki shukr yoʻqligi boshqa barcha ne'matlarning mavjudligini yoʻqqa chiqaradi. Sababi sizda nima borligini bilmaysiz, undan huzurlanolmaysiz, koʻnglingiz toʻq boʻlmaydi, hayotingizdan rozi boʻlmaysiz. Shukr boriga qanoat qilib oʻtirish emas, sizda nima borligini bilishdir.

Eʼtibor bersangiz, noshukrlik odatda yoʻqlarda emas, toʻqlarda boʻladi. Kambagʻal bugun qozoni qaynagani uchun quvonadi, kimdir esa ochlik nimaligini bilmay turib, yemishidan norozi boʻladi.

Qanoatsiz insonlar nafaqat oʻzini, boshqalarni ham baxtsiz qiladi. Odamzod odatda oʻzi uchun emas, yaqini uchun harakat qiladi, ishlaydi, yelib yuguradi, xohlaydiki, uning koʻzlarida baxt koʻra olsin.

Ammo yoʻq. Doim nimadir kam. Ha, ideal hayot boʻlmaydi, ammo yaxshi hayot boʻladi, ideal turmush oʻrtoq boʻlmaydi, yaxshi turmush oʻrtoq boʻladi, ideal ota-ona boʻlmaydi, yaxshi ota-ona boʻladi, ideal doʻst boʻlmaydi, yaxshi doʻst boʻladi.

Biroq shukr hissidan mahrum kishining koʻzlarida, soʻzlarida mamnunlik koʻrmaysiz. Balki kam berayotgandirman, yana bersam rozi boʻlar deb oʻylaydi yaqinlari. Lekin yanada koʻprogʻi ham minnatdorchilik hissini paydo qilmaydi, chunki noshukr inson oʻziga nimalar taqdim etilganini, yaqinlari qanchalik yaxshiligini, qoʻlida nimalar borligini idrok etmaydi.

Bunday inson borgan sari koʻprogʻiga emas, kamrogʻiga erishadi. Odamlar berishdan charchaydi, baribir rahmat eshitmayapman-ku deb, qoʻl siltab qoʻya qolishadi. Yaxshi turmush oʻrtoq yomonga, doʻst dushmanga, toʻqchilik yoʻqchilikka aylanadi.

Depressiyadagi insonlarga psixologlar oʻzida bor narsalarni qogʻozga yozib, bular uchun rahmat aytish kerakligini maslahat berishadi. Chunki aslida bizda juda koʻp narsa bor, faqat bir narsa – shukr yoʻq.

@salimov_blogi