رفیقان جان و دل ❤️

عزیزانم چه خوب که در این مسیر دل هایمان بی‌ آنکه همدیگر را بشناسند در جستجوی یک حقیقت مشترک‌ اند حقیقتی که نامش عشق است
بیایید آرام‌ آرام از خود کوچک مان عبور کنیم از قضاوت، ترس و اثبات خویش دست بکشیم و اجازه دهیم زندگی ما را به جایی ببرد که ذهن توان دیدنش را ندارد
اگر امروز خسته‌ اید با خودتان مهربان باشید اگر دلتان گرفته به دل‌ تان اجازه دهید نفس بکشد و اگر عشق را گم کرده‌ اید لحظه‌ ای ساکت شوید شاید همان عشقی که دنبالش می‌ گردید از ابتدا درون خودتان بوده است🙏🌹
عزیزان دل بیایید یکدیگر را دوست بداریم نه برای پر کردن تنهایی بلکه برای یادآوری عشق فراموش‌ شده‌ درون مان❤️

دوستت دارم
حسین🌹❤️

تقدیم شما🌹❤️

جستجوی خوبی ها، هنری دست که به تمرین نیاز دارد. فایده چنین هنری این است: هنگامی که خوبی ها را می جوییم، احساس خوب، توانمند و ارزشمند بودن داریم، اما با تلاش برای یافتن کاستی ها، احساس بد بودن، وانهادگی و نومیدی می کنیم.
در پی یافتن کاستی ها بودن آسان است. برای بسیاری از ما این شیوه ای ناآگاهانه و عادتی می باشد که با آن به دنیا می نگریم. ما در توضیح جزییات فراوان کاستی های شغل، مادر، روابط، آموزگار، فرزندان، بدن، دولت و حساب بانکی خود مهارت داریم. با دنبال کردن کاستی ها، باریک ترین دریچه ممکن را برای نگریستن به زندگی مان انتخاب می کنیم. آنگاه بر جاهایی متمرکز می شویم که انتظارات ما برآورده نمی شوند، به لحظاتی دقت می کنیم که دیگران متوجه نیازهای ما نیستند و زمان هایی را جست و جو می کنیم که دنیا مطابق با خواسته ما به نظر نمی رسد. در تلاش برای یافتن کاستی ها، چشمان ما روی ویژگی های منفی دیگران متمرکز می شود و نقطه ضعف ها و بی کفایتی آنها را در نظر می گیریم.


دبی فورد
سوال هایی درست
ص 85

هنگامی که زندگی بر مبنای ایمان را انتخاب می کنیم، نخستین وظیفه ما این است که از «مدير كل بودن هستی» استعفا دهیم. ایمان از ما می خواهد که مهار زندگی خود را به آن واگذار کنیم. تسلیم، عملی دلیرانه و راهی الهی است که امکان دست یابی به واقعیت هایی ورای آنچه را می دانیم، به ما می دهد. تسليم شدن و زیستن بر مبنای ایمان، تایید سرشت الهی هستی است. تسلیم شدن اثبات می کند ما به قدرتی برتر اعتماد داریم که به نیازهایمان توجه دارد و ما را در مسیر آرزوهای قلبی مان هدایت می کند. تسلیم، عمل کردن بر مبنای ایمان و هدیه ای است که شما به خودتان می دهید. تسلیم می گوید : «اگر چه من احساس ترس می کنم یا از مقصدی که به سوی آن می روم مطمئن نیستم، اما اعتماد دارم که هر چه پیش بیاید، برایم بهترین و دلخواه ترین خواهد بود» ایمان با اعتماد برابر است. ایمان، امید، فرصت و نوید را به ما هدیه می کند. اگر زندگی با ایمان را انتخاب کنیم، با پشتیبانی و همراهی هستی متبرک خواهیم شد.


دبی فورد
سوال هایی درست
ص 130

قانون هدایت الهی به شما نشان می دهد آنچه را که نمی توانید برای خودتان انجام دهید، خداوند برای شما انجام می دهد. وقتی شما منیت حقیر تان را تسلیم طرح عظیم رهبری الهی می کنید، دیگر نیازی به دفاع از خود در مقابل همسر سابقتان ندارند. هنگامی که سرانجام تسليم شرایط موجود می شویم، خود را پذیرای واقعیت های جدید می کنیم.
با پذیرش هدایت الهی، فروتن می شویم و پذیرش و اشتیاق به آموختن جایگزین غرور کاذب ما می گردد. این فروتنی، دری برای ورود الوهیت به زندگی ماست. بدون احساس تواضع، تصور می کنیم که می توانیم به تنهایی از عهده کارها برآییم و حس غرور کاذب یا منیت، ما را از دیدن شرایط کامل با چشمان باز و هوشیار باز می دارد. منیت ما تا زمانی که از تصور برحق بودن خود در مورد این که موجودی جدا و ناوابسته هستیم به بیرون گام برنداریم، همچنان عهده دار مسئوليت ها باقی می ماند.


دبی فورد
جدایی معنوی
ص 93

رعایت قانون جبران

دوستان عزیز در مسیر رشد معنوی و بیداری آگاهی، فراموش نکنیم که قانون جبران یکی از ارکان اساسی جهان هستی است. هر نیکی، هر لطف، هر حمایت، چون دانه‌ ای در زمین آگاهی کاشته می ‌شود و دیر یا زود به شکلی زیبا به زندگی ما باز می ‌گردد.

اگر محتوای این مسیر برای دل شما ارزشمند بوده، دعوت می ‌کنم با واریز مبلغی به دلخواه همراهی ‌تان را با این راه نورانی ابراز کنید

6037 6974 9743 0766
حسین اکبرلو
بانک صادرات

این هدیه‌ کوچک، تنها نشانه‌ ای ‌ست از عشق تعادل و انرژی مثبتی که در این جریان جاری‌ است.

با مهر و سپاس از حضور دلگرم ‌کننده‌تان🌿🌹

گزارش واریزی
@hossein_akbarlu

آیا به راستی خواهان آرامش درونی هستید؟ اگر واقعا بخواهید، این آرامش از آن شماست تسلیم شوید، از ستیزه جویی، دفاع و تظاهر دست بکشید. دیگر هیچ جنبه وجودتان را طرد نکنید و به خود دروغ نگویید. اکنون زمان آن است که به ابزار دفاعی، دیوارها و قفسی که شما را احاطه کرده است، اعتراف کنید. برای بی نقص بودن تلاش نکنید، زیرا آرزوی بی عیب و نقص بودن عامل ایجاد این دیوارهاست. تلاش کنید تا یکپارچه شوید و روشنایی و تاریکی را کنار هم بپذیرید و یکسان بینگارید. همان گونه که هر چیزی یک نیمه روشن و یک نیمه تاریک دارد، هر انسانی نیز چنین است، زیرا انسان بودن، یعنی همه چیز بودن.


دبی فورد
نیمه تاریک وجود
ص 212

با ادامه دادن به دروغ هایی که از راه های گوناگون به ما منتقل شده است - دروغ هایی که باورهایمان را درباره خودمان تشکیل می دهند – در کشتار روحمان مشارکت می کنیم. اما اکنون وقت آن رسیده است که از انکار رها شویم و شروع به راست گویی کنیم. باورهای شما، حتی آنهایی که به گونه ای عمیق در روانتان حک شده اند، کل حقیقت نیستند، بلکه بخشی از حقیقت هستند و حتی شاید دروغ باشند. هنگامی که حاضر نیستید کل تصویر را ببینید، در دروغ ساکن هستید. وقتی در انکار به سر می برید، فقط بخشی از تصویر را می بینید، نه کل آن را. زمانی که واقعیت های دیگر را از سر بیرون می کنید و بر نیمی از حقیقت یا یک دیدگاه محدود میخکوب می شوید، در دروغ و در آنکار هستید!


دبی فورد
چرا آدم های خوب کارهای بد می کنند
ص 168 و 169

همین که به تماشای ذهن بنشینید، متوجه می شوید که هویت به خودی خود، فقط یک تفکر است که از یک داستان، به داستانی دیگر نقل مکان می کند، درست مثل میمونی که از یک شاخه به شاخه ی دیگر می پرد. در گذشته، شاید چندین ساعت طول می کشید و باز هم متوجه این موضوع نمی شدید. اما وقتی در خودآگاهی خودتان باقی بمانید، متوجه می شوید که ارتعاشات تان، بازتر، عاشقانه تر و آزادتر هستند و خودآگاهیتان به سطوح والاتری می رسد. وقتی هویت شما وسط بیاید، یک سیگنال درونی در وجودتان روشن می شود و نمایش را متوجه می شوید؛ به همین پی بردن به اینکه درون مغز چه می گذرد، کار دشواری نیست.


موجی
وسیع تر از آسمان عظیم تر از فضا
ص 54

بیشتر ما این گونه آموزش دیده ایم که مدام در پی چیز بعدی و بعدی و بعدی باشیم. اما اگر در طی مسیر ، خودمان را از خوشحالی محروم کنیم، اگر خود را متقاعد سازیم که شادی ما فقط در مقصد مطلوبمان وجود دارد، در چرخه پایان ناپذیر خواستن و انتظار کشیدن، انتظار کشیدن و خواستن گرفتار می شویم.
هنگامی که برای خوشحال بودن، برای تجربه نشاط، خوشی، شور و شوق یا موفقیت در انتظار «آن روز که ...» هستیم، در توهمی زندگی می کنیم که موجب دلمردگی مان می شود و توان لذت بردن از زندگی کنونی را از ما می گیرد. فکر کردن درباره آینده و تعیین هدف، هیچ اشکالی ندارد. در واقع به نظر من این کارها برای رسیدن به توان کامل خود، ضروری هستند. اما زندگی کردن در رویای «آن روز که ‌...» زندگی واقعی یعنی همین زندگی جاری ما را متوقف می کند.


دبی فورد
بهترین سال زندگی
ص 29 و 30

انتظار، یک حالت ذهنی است و در اصل به این معناست که شما آینده را می خواهید و اکنون را نمی خواهید. آنچه را دارید نمی خواهید و آنچه را ندارید می خواهید. با هر نوع انتظار، ناآگاهانه تضادی درونی بین اکنون و اینجا، یعنی جایی که نمی خواهید باشید با آینده فرافکنی شده خود، یعنی جایی که می خواهید باشید، ایجاد می کنید. این نگرش موجب می شود حال حاضر را از دست بدهید و کیفیت زندگی شما به شدت کاهش یابد.
برای نمونه مردم بسیاری منتظر رفاه و ثروت هستند، اما امکان ندارد چیزی را در آینده بیابند. هنگامی که حقیقت حاضر خود را - یعنی همان جایی که هستید، همان کسی که هستید و همان کاری که اکنون انجام می دهید. محترم میشمارید، درک می کنید و به طور کامل می پذیرید، هنگامی که آنچه را دارید به طور کامل پذیرا می شوید، آنگاه برای آنچه دارید شکر گزار هستید، برای آنچه که هست شکر گزار هستید و برای بودن شکرگزار هستید. شکرگزاری برای لحظه حاضر و کامل بودن زندگی در همین لحظه، رفاه حقیقی ست. امکان ندارد رفاه در آینده به دست بیاید. با این نگرش، رفاه به مرور زمان و از راه های گوناگون در موارد بیرونی نیز پدیدار خواهد شد.


اکهارت تله
تمرین نیروی حال
ص 42 و 43